ତାଂଶ୍ଚ ତ୍ରସ୍ତାନ୍ସମାଲୋକ୍ଯ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଚତୁରୋ ହତାନ୍ ୨୧.
ସେମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇଥିବା ଦେଖି ଏବଂ ଚାରିଜଣ ମୃତ ହୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି,
ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଚ ପ୍ରାଯାତ୍ତାରକେ ରଥମାସ୍ଥିତେ ୨୧.
ସେ 'ଠିକ୍ ଅଛି' ବୋଲି କହି, ରଥରେ ବସିଥିବା ତାରକଙ୍କ ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସାଵିଷ୍କାରଂ ସଧିକ୍କାରଂ ପ୍ରଯାତୋ ଦାନଵେଶ୍ଵରଃ ୨୧.
ଦାନବମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଏବଂ ଅଭିମାନରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଗଲେ।
ସର୍ଵାଯୁଧପରିଷ୍କାରଂ ସର୍ଵାସ୍ତ୍ରପରିରକ୍ଷିତମ୍ ୨୧.
ସେ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଶସ୍ତ୍ରରେ ସଜ୍ଜିତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ରରେ ସୁରକ୍ଷିତ ଥିଲେ।
ସୈନ୍ଯେନ ମହତା ଯୁକ୍ତୋ ନାଦଯନ୍ଵିଦିଶୋ ଦିଶଃ ୨୧.
ବିଶାଳ ସେନା ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଉଁଜାଇ ଦେଲେ।
ରଥଂ ମାତଲିନା ଯୁକ୍ତଂ ତପ୍ତହେମପରିଷ୍କୃତମ୍ ୨୧.
ମାତଳିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତ ଏବଂ ଶୁଧ୍ଧ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ରଥ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ଗଂଧର୍ଵକିଂନରୋଦ୍ଗୀତମପ୍ସରୋନୃତ୍ଯସଂକୁଲମ୍॥ ୨୧.
ସେହି ରଥ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ କିମ୍ନରମାନଙ୍କ ଗୀତ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ନୃତ୍ୟରେ ଭରିଯାଇଥିଲା।
ସର୍ଵାଯୁଧମହାବାଧଂ ମହାରତ୍ନସମାଚିତମ୍ ୨୧.
ସେହି ରଥ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ବଡ଼ ବଡ଼ ମଣିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ଦାଂଶିତା ଲୋକପାଲାଶ୍ଚ ତସଥୁଃ ସଗରୁଡଧ୍ଵଜାଃ ୨୧.
ଲୋକପାଳମାନେ ଗରୁଡ଼ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରି, ସଜାଗ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ।
ଚେଲୁଶ୍ଚ ସାଗରାଃ ସପ୍ତ ତଥାଽନଶ୍ଯଦ୍ରଵେଃ ପ୍ରଭା ୨୧.
ସାତଟି ସମୁଦ୍ର ତରଙ୍ଗିତ ହେଲା ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲା।
ତତଃ ସମସ୍ତମୁଦ୍ଵୃତ୍ତଂ ତତୋଦୃସ୍ଯତ ତାରକଃ ୨୧.
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ସହିତ ତାରକ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ଦେଖାଗଲା।
ଲୋକାଵସାଦ ମେକତ୍ର ଲୋକୋଦ୍ଧରଣମେକତଃ ୨୧.
ଗୋଟିଏ ପାଖରେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଶ, ଅନ୍ୟ ପାଖରେ ତାହାର ଉଦ୍ଧାର ରହିଥିଲା।
ପ୍ରଶଶଂସୁଃ ସୁରାଃ ପାର୍ଥ ତଦା ତସ୍ମିନ୍ସମାଗମେ॥ ୨୧.
ସେହି ସଭାରେ, ହେ ପାର୍ଥ, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ।
ଅସ୍ତ୍ରାଣି ତେଜାଂସି ଧନାନି ଯୋଧା ଯଶୋ ବଲଂ ଵୀରପରାକ୍ରମାଶ୍ଚ ୨୧.
ଅସ୍ତ୍ର, ତେଜ, ଧନ, ଯୋଧା, ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ଶକ୍ତି ଓ ବୀରତା—
ଅଥାଭିମୁଖମାଯାଂତଂ ଦେଵା ଵିନତର୍ପଵଭିଃ ୨୧.
ତାପରେ, ସେ ଆସୁଥିବାବେଳେ, ଦେବତାମାନେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ରୋଧରେ ତାକୁ ଦେଖିଲେ ।
ସ ତାନଚିଂତ୍ଯ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରୋ ଦେଵବାଣକ୍ଷତାନ୍ହୃଦି ୨୧.
ଦେତ୍ୟମହାରାଜ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ତୀରରେ ହୃଦୟରେ ଆହତ ହେଉଥିବା ଦେବମାନେକୁ ଦେଖିଲେ ।
ନାରାଯଣଂ ଚ ସପ୍ତତ୍ଯା ନଵତ୍ଯା ଚ ହୁତାଶନମ୍ ୨୧.
ସେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସତରିଟି ତୀରରେ ଆଘାତ କଲେ, ଏବଂ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନବେଟି ତୀରରେ ଆଘାତ କଲେ ।
ଧନଦଂ ଚୈଵ ସପ୍ତ୍ଯା ଵରୁଣଂ ଚ ତଥାଷ୍ଟଭିଃ ୨୧.
ସେ କୁବେରଙ୍କୁ ସତରିଟି ତୀରରେ ଆଘାତ କଲେ, ଏବଂ ଭଳି ଭାବେ ଭାରୁଣଙ୍କୁ ଆଠଟି ତୀରରେ ଆଘାତ କଲେ ।
ଵିଵ୍ଯାଧ ପୁନରେକୈକଂ ଦଶଭିର୍ମର୍ମଭେଦିଭିଃ ୨୧.
ପୁଣି, ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଦଶଟି ମର୍ମଭେଦୀ ତୀରରେ ଆଘାତ କଲେ ।
ଗରୁଡଂ ଦଶଭିଶ୍ଚୈଵ ମହିଷଂ ନଵଭିସ୍ତଥା ୨୧.
ସେ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ଦଶଟି ତୀରରେ ଆଘାତ କଲେ, ଏବଂ ମହିଷକୁ ନବଟି ତୀରରେ ଆଘାତ କଲେ ।
ଚକାର ଵର୍ମଜାଲାନି ଚିଚ୍ଛେଦ ଚ ଧନୂଂଷି ଚ ୨୧.
ସେ ଅସ୍ତ୍ରରେ ରକ୍ଷାଜାଳ ତିଆରି କଲେ ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କର ଧନୁଷକୁ କାଟି ଦେଲେ ।
ଚାପାନ୍ଯନ୍ଯାନି ସଂଗୃହ୍ଯ ଯାଵନ୍ମୁଂଚଂତି ସାଯକାନ୍ ୨୧.
ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ଧନୁଷ ନେଇ, ତୀର ଛାଡ଼ିବାକୁ ଜାରି ରଖିଲେ ।
ତାଡଯାମାସ ଶକ୍ରଂ ସ ହୃଦି ସୋପି ମୁମୋଚହ ୨୧.
ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ଆଘାତ କଲେ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଏକ ତୀର ଛାଡ଼ିଲେ ।
ତାର୍କ୍ଷ୍ଯଵିଷ୍ଣୂ ସମାଜଘ୍ନେ ଶରାଭ୍ଯାଂ ତାଵମୁହ୍ଯତାମ୍ ୨୧.
ସେ ଗରୁଡ଼ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ତୀରରେ ଆଘାତ କଲେ, ତେଣୁ ସେମାନେ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ହେଇଗଲେ ।
ନିର୍ଋତେଶ୍ଚାକରୋତ୍କାର୍ଯଂ ଭୀତବୀତଂ ଵିମୋହଯନ୍ ୨୧.
ସେ ନିରୃତିଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ ଓ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ କରିବା ଉପରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ।
ତତଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ହରିଃ ସଂଜ୍ଞାଂ ପ୍ରୋତ୍ସାହ୍ଯ ଚ ଦିଶାଂ ପତୀନ୍ ୨୧.
ତାପରେ ହରି ହୋଶ ଫେରିଲେ ଏବଂ ଦିଗପାଳମାନେକୁ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ ।
ଧୂମକେତୋର୍ଜ୍ଵଲାତ୍କ୍ରୁଦ୍ଧସ୍ତସ୍ଯ ଚ୍ଛିତ୍ତ୍ଵା ନ୍ଯପାତଯତ୍ ୨୧.
କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ସେ ଧୂମକେତୁଙ୍କର ଜ୍ୱଳନ୍ତ ପତାକାକୁ କାଟି ତଳେ ପକାଇଦେଲେ ।
ଧନେଶଶ୍ଚ ଧନୁଃ କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ବିଭେଦବହୁଧା ଶରୈଃ ୨୧.
କୁବେର କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଧନୁଷକୁ ଅନେକ ତୀରରେ ଭାଗଭାଗ କରିଦେଲେ ।
ନିର୍ଋତିସ୍ତିଲଶୋ ଵର୍ଣ ଚକ୍ରେ ବାଣୈସ୍ତତୋ ରଣେ ୨୧.
ନିରୃତି ଯୁଦ୍ଧରେ ତୀରରେ ତାଙ୍କର ଚାମର ରଙ୍ଗକୁ ତିଳର ଭଳି କରିଦେଲେ ।
ଲିହଂତଃ ସୃକ୍କିଣୀଂ ଦେଵା ଵାସୁଦେଵାଦଯସ୍ତଦା ୨୧.
ସେବେଳେ, ବାସୁଦେବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ରକ୍ତ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଓଠ ଚାଟିଲେ ।