ପରସ୍ପରଂ ଵ୍ଯଲୀଯଂତ ହାହାକିଂଭାଵିଵାଦିନଃ ୨୧.
ସେମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ, ଚିତ୍କାର ଓ ବିବାଦ କରି, ଅସ୍ପଷ୍ଟତାରେ ମିଶିଗଲେ।
ଅଘୋରମଂତ୍ରଂ ସ୍ମର ଦେଵରାଜ ଅସ୍ତ୍ରଂ ହି ଯତ୍ପାଶୁପତପ୍ରଭାଵମ୍ ୨୧.
ହେ ଦେବରାଜ, ତୁମେ ଭୟଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରଟି ସ୍ମରଣ କର, ଯାହା ପଶୁପତିଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଁ।
ଏଵଂ ସ ଶକ୍ରୋ ହରିବୋଧିତସ୍ତଦା ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦେଵଂ ଵୃଷକେତୁମୀଶ୍ଵରମ୍ ୨୧.
ଏପରି ହରିଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ଶକ୍ର ଭକ୍ତିସହ ଭୃଷକେତୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ଧନୁଷ୍ଯଜଯ୍ଯେ ଵିନିଯୋଜ୍ଯ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ନ୍ଯଯୋଜଯତ୍ତତ୍ର ଅଘୋରମଂତ୍ରମ୍॥ ୨୧.
ବିଜୟ ପାଇଁ ଧନୁଷ ଉପରେ ମନ ଲଗାଇ, ସେଠାରେ ଭୟଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଲାଗୁ କଲେ।
ତତୋ ଵଧାଯାଶୁ ମୁମୋଚ ତସ୍ଯ ଵା ଆକୃଷ୍ଯ କର୍ଣାଂତମକୁଂଠଦୀଧିତିମ୍ ୨୧.
ତାପରେ ହତ୍ୟା ପାଇଁ, କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧନୁଷ ଟାଣି, ଅକ୍ଷୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ପ୍ରଵେପମାନେନ ମୁଖେନ ଯୁଜ୍ଯତାଚଲେନ ଗାତ୍ରେଣ ଚ ସଂଭ୍ରମାକୁଲଃ ୨୧.
କମ୍ପିଥିବା ମୁହଁ ଓ ଅସ୍ଥିର ଦେହ ସହ, ସେ ଭୟ ଓ ଅସ୍ଥିରତାରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ।
ପୁରଂଦରସ୍ଯେଷ୍ଵସନପ୍ରମୁକ୍ତୋ ମଧ୍ଯାର୍କଵିଂଵଂ ଵପୁଷା ଵିଡଂବଯନ୍॥ ୨୧.
ପୁରନ୍ଦରଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସେବକ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଥିଲେ।
କିରୀଟକୂଟସ୍ଫୁରକାଂତିସଂକୁଲଂ ସୁଗଂଧିନାନାକୁସୁମାଧିଵାସିତମ୍ ୨୧.
ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡରେ ଥିବା ମୁକୁଟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚମକୁଥିଲା, ଅନେକ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲର ଗନ୍ଧରେ ଭରିଯାଇଥିଲା।
ତସ୍ମିନ୍ନିଂଦ୍ରହତେ ଜଂଭେ ପ୍ରଶଶଂସୁଃ ସୁରା ବହୁ ୨୧.
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜମ୍ଭ ହତ ହେବା ପରେ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ।
ତତୋ ଜଂଭଂ ହତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରାଃ ପରାଙ୍ମୁଖାଃ ୨୧.
ଜମ୍ଭଙ୍କୁ ମୃତ ଦେଖି, ଦାନବମାନଙ୍କର ନେତାମାନେ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚାଇ ନେଲେ।
ତାଂଶ୍ଚ ତ୍ରସ୍ତାନ୍ସମାଲୋକ୍ଯ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଚତୁରୋ ହତାନ୍ ୨୧.
ସେମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇଥିବା ଦେଖି ଏବଂ ଚାରିଜଣ ମୃତ ହୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି,
ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଚ ପ୍ରାଯାତ୍ତାରକେ ରଥମାସ୍ଥିତେ ୨୧.
ସେ 'ଠିକ୍ ଅଛି' ବୋଲି କହି, ରଥରେ ବସିଥିବା ତାରକଙ୍କ ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସାଵିଷ୍କାରଂ ସଧିକ୍କାରଂ ପ୍ରଯାତୋ ଦାନଵେଶ୍ଵରଃ ୨୧.
ଦାନବମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଏବଂ ଅଭିମାନରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଗଲେ।
ସର୍ଵାଯୁଧପରିଷ୍କାରଂ ସର୍ଵାସ୍ତ୍ରପରିରକ୍ଷିତମ୍ ୨୧.
ସେ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଶସ୍ତ୍ରରେ ସଜ୍ଜିତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ରରେ ସୁରକ୍ଷିତ ଥିଲେ।
ସୈନ୍ଯେନ ମହତା ଯୁକ୍ତୋ ନାଦଯନ୍ଵିଦିଶୋ ଦିଶଃ ୨୧.
ବିଶାଳ ସେନା ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଉଁଜାଇ ଦେଲେ।
ରଥଂ ମାତଲିନା ଯୁକ୍ତଂ ତପ୍ତହେମପରିଷ୍କୃତମ୍ ୨୧.
ମାତଳିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତ ଏବଂ ଶୁଧ୍ଧ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ରଥ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ଗଂଧର୍ଵକିଂନରୋଦ୍ଗୀତମପ୍ସରୋନୃତ୍ଯସଂକୁଲମ୍॥ ୨୧.
ସେହି ରଥ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ କିମ୍ନରମାନଙ୍କ ଗୀତ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ନୃତ୍ୟରେ ଭରିଯାଇଥିଲା।
ସର୍ଵାଯୁଧମହାବାଧଂ ମହାରତ୍ନସମାଚିତମ୍ ୨୧.
ସେହି ରଥ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ବଡ଼ ବଡ଼ ମଣିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ଦାଂଶିତା ଲୋକପାଲାଶ୍ଚ ତସଥୁଃ ସଗରୁଡଧ୍ଵଜାଃ ୨୧.
ଲୋକପାଳମାନେ ଗରୁଡ଼ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରି, ସଜାଗ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ।
ଚେଲୁଶ୍ଚ ସାଗରାଃ ସପ୍ତ ତଥାଽନଶ୍ଯଦ୍ରଵେଃ ପ୍ରଭା ୨୧.
ସାତଟି ସମୁଦ୍ର ତରଙ୍ଗିତ ହେଲା ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲା।
ତତଃ ସମସ୍ତମୁଦ୍ଵୃତ୍ତଂ ତତୋଦୃସ୍ଯତ ତାରକଃ ୨୧.
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ସହିତ ତାରକ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ଦେଖାଗଲା।
ଲୋକାଵସାଦ ମେକତ୍ର ଲୋକୋଦ୍ଧରଣମେକତଃ ୨୧.
ଗୋଟିଏ ପାଖରେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଶ, ଅନ୍ୟ ପାଖରେ ତାହାର ଉଦ୍ଧାର ରହିଥିଲା।
ପ୍ରଶଶଂସୁଃ ସୁରାଃ ପାର୍ଥ ତଦା ତସ୍ମିନ୍ସମାଗମେ॥ ୨୧.
ସେହି ସଭାରେ, ହେ ପାର୍ଥ, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ।
ଅସ୍ତ୍ରାଣି ତେଜାଂସି ଧନାନି ଯୋଧା ଯଶୋ ବଲଂ ଵୀରପରାକ୍ରମାଶ୍ଚ ୨୧.
ଅସ୍ତ୍ର, ତେଜ, ଧନ, ଯୋଧା, ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ଶକ୍ତି ଓ ବୀରତା—
ଅଥାଭିମୁଖମାଯାଂତଂ ଦେଵା ଵିନତର୍ପଵଭିଃ ୨୧.
ତାପରେ, ସେ ଆସୁଥିବାବେଳେ, ଦେବତାମାନେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ରୋଧରେ ତାକୁ ଦେଖିଲେ ।
ସ ତାନଚିଂତ୍ଯ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରୋ ଦେଵବାଣକ୍ଷତାନ୍ହୃଦି ୨୧.
ଦେତ୍ୟମହାରାଜ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ତୀରରେ ହୃଦୟରେ ଆହତ ହେଉଥିବା ଦେବମାନେକୁ ଦେଖିଲେ ।
ନାରାଯଣଂ ଚ ସପ୍ତତ୍ଯା ନଵତ୍ଯା ଚ ହୁତାଶନମ୍ ୨୧.
ସେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସତରିଟି ତୀରରେ ଆଘାତ କଲେ, ଏବଂ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନବେଟି ତୀରରେ ଆଘାତ କଲେ ।
ଧନଦଂ ଚୈଵ ସପ୍ତ୍ଯା ଵରୁଣଂ ଚ ତଥାଷ୍ଟଭିଃ ୨୧.
ସେ କୁବେରଙ୍କୁ ସତରିଟି ତୀରରେ ଆଘାତ କଲେ, ଏବଂ ଭଳି ଭାବେ ଭାରୁଣଙ୍କୁ ଆଠଟି ତୀରରେ ଆଘାତ କଲେ ।
ଵିଵ୍ଯାଧ ପୁନରେକୈକଂ ଦଶଭିର୍ମର୍ମଭେଦିଭିଃ ୨୧.
ପୁଣି, ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଦଶଟି ମର୍ମଭେଦୀ ତୀରରେ ଆଘାତ କଲେ ।
ଗରୁଡଂ ଦଶଭିଶ୍ଚୈଵ ମହିଷଂ ନଵଭିସ୍ତଥା ୨୧.
ସେ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ଦଶଟି ତୀରରେ ଆଘାତ କଲେ, ଏବଂ ମହିଷକୁ ନବଟି ତୀରରେ ଆଘାତ କଲେ ।