ଚିଚ୍ଛେଦ ଶତଧାଽଽକାଶେ ଶରୈରଗ୍ନିଶିଖୋପମୈଃ ୨୧.
ସେ ଆଗ୍ନିଶିଖା ପରି ତୀର ଦ୍ୱାରା ଆକାଶରେ ତାହାକୁ ଶତଖଣ୍ଡ କରିଦେଲେ।
ଆଚ୍ଛାଦଯତ ଯତ୍ନେନ ଵର୍ଷାସ୍ଵିଵ ଘନୈର୍ନଭଃ ୨୧.
ସେ ଚେଷ୍ଟା କରି ଆକାଶକୁ ବର୍ଷାକାଳର ମେଘ ଭଳି ଢାକିଦେଲେ।
ଯଥା ଵାଯୁର୍ଘନାଟୋପଂ ଯଦଵାର୍ଯଂ ଦିଶାଂ ମୁଖେ ୨୧.
ଯେପରି ଦିଗମୁହାଁରେ ବାତାସ ଘନ ମେଘକୁ ଚିରିଦିଏ, ସେଇପରି,
ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରଂ ତଦା ଚକ୍ରେ ଗଂଧର୍ଵାସ୍ତ୍ରଂ ମହାଦ୍ଭୁତମ୍ ୨୧.
ତାପରେ ଦାନବମାନଙ୍କର ରାଜା ଅଦ୍ଭୁତ ଗନ୍ଧର୍ବାସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵନଗରୈଶ୍ଚାପି ନାନାପ୍ରାକାରତୋରଣୈଃ ୨୧.
ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କର ସହରଗୁଡିକ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଦୁର୍ଗ ଓ ଦ୍ୱାରପାଳା ଦ୍ୱାରା ସଜିତ ଥିଲା।
ତଯାସ୍ତ୍ରଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ଦୈତ୍ଯାନାଂ ହନ୍ଯମାନା ମହାଚମୂଃ ୨୧.
ସେହି ଅସ୍ତ୍ରବର୍ଷାରେ, ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କର ବଡ଼ ସେନା ନଶ୍ଟ ହେଉଥିଲା।
ତତୋ ଜଂଭୋ ମହାଵୀର୍ଯୋ ଵିନଦ୍ଯ ପ୍ରହସନ୍ମୁହୁଃ ୨୧.
ତାପରେ ଜମ୍ଭ, ଅତିଶୟ ପ୍ରଭଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବାରମ୍ବାର ଗର୍ଜନ କରି ହସୁଥିଲେ।
ତତୋଽସ୍ତ୍ରଂ ମୌଶଲଂନାମ ମୁମୋଚ ସୁମହାଭଯମ୍ ୨୧.
ତାପରେ ସେ ଭୟଙ୍କର ମୌଶଳ ନାମକ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କଲେ।
ତୈଶ୍ଚ ଭଗ୍ନାନି ସର୍ଵାଣି ଗଂଧର୍ଵନଗରାଣି ଚ ୨୧.
ସେହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଗନ୍ଧର୍ବ ସହରଗୁଡିକ ଭଙ୍ଗ ହେଇଗଲା।
ଚୂର୍ଣଯାମାସ ତତ୍କ୍ଷିପ୍ରଂ ଶତଶୋଽଥ ସହସ୍ରଶଃ ୨୧.
ସେ ଏହାକୁ ଶତଶଃ ଏବଂ ସହସ୍ରଶଃ ତ୍ୱରିତ ଭାବରେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲେ।
ସଂଧ୍ଯମାନେ ତତଶ୍ଚାସ୍ତ୍ରେ ନିଶ୍ଚେରୁଃ ପାଵକାର୍ଚିଷଃ ୨୧.
ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ ହେଉଥିବାବେଳେ ଅଗ୍ନିର ଶିଖାଗୁଡିକ ବିସ୍ଫୋରିତ ହେଲା।
ତୈର୍ଯଂତ୍ରୈରଭଵଦ୍ଯୁଦ୍ଧମଂତରିକ୍ଷଂ ଵିତାରକମ୍ ୨୧.
ସେହି ଯନ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶରେ ଯୁଦ୍ଧ ବ୍ୟାପକ ହେଇଗଲା।
ଶୈଲାସ୍ତ୍ରଂ ମୁମୁଚେ ଜଂଭୋ ଯଂତ୍ରସଂଘାତଚୂର୍ଣନମ୍ ୨୧.
ଜମ୍ଭ ପର୍ବତ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କଲେ, ଯାହା ଯନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରେ।
ତ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରୋଣ ନିର୍ମିତାନ୍ଯାଶୁ ଯାନି ଯଂତ୍ରାଣି ଭାରତ ୨୧.
ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର ତ୍ୱରିତ ଭାବରେ ତିଆରି କରିଥିବା ସେହି ଯନ୍ତ୍ରଗୁଡିକ, ହେ ଭାରତ।
ତତଃ ଶିରସ୍ସୁ ଦେଵାନାଂ ଶିଲାଃ ପେତୁର୍ମହାଜଵାଃ ୨୧.
ତାପରେ ଦେବମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡରେ ଅତି ତ୍ୱରିତ ଗତିର ପଥର ପଡ଼ିଲା।
ତତୋ ଵଜ୍ରାସ୍ତ୍ରମକରୋତ୍ସସ୍ରାକ୍ଷଃ ପୁରଂଦରଃ ୨୧.
ତାପରେ ପୁରନ୍ଦର, ପଦ୍ମପରି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ବଜ୍ର ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଶାଂତୈଃ ଶୈଲାସ୍ତ୍ରୈର୍ଜଂଭୋ ଭୂଧରସନ୍ନିଭଃ ୨୧.
ତାପରେ ଜମ୍ଭ, ପର୍ବତପରି ଭାରି, ପର୍ବତ ଅସ୍ତ୍ର ଶାନ୍ତ ହେଇଥିବାବେଳେ।
ଐଷୀକେଣାଗମନ୍ନାଶଂ ଵଜ୍ରାସ୍ତ୍ରଂ ଗିରିଦାରଣମ୍ ୨୧.
ଏଇଶିକ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେ ବଜ୍ର ଅସ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ, ଯାହା ପର୍ବତକୁ ଭାଗ କରେ।
ଜଜ୍ଵଲୁର୍ଦେଵସୈନ୍ଯାନି ସସ୍ଯଂଦନଗଜାନି ଚ ୨୧.
ଦେବମାନଙ୍କର ସେନା, ତାଙ୍କର ରଥ ଓ ହାତୀ ସହିତ, ଜ୍ୱଳିଉଠିଲା।
ଆଗ୍ନେଯମସ୍ତ୍ରମକରୋଦ୍ବଲହା ପାକଶାସନଃ ୨୧.
ତାପରେ ପାକ ନାଶକ ବଳହା ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରତିହତେ ଚାସ୍ତ୍ରେ ପାଵକାସ୍ତ୍ରଂ ଵ୍ଯଜୃଂଭତ ୨୧.
ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରତିରୋଧ ହେଇଥିବାବେଳେ, ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
ତଃ ପ୍ରତିହତାସ୍ତ୍ରୋଽସୌ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରଃ ପ୍ରତିଭାନଵାନ୍ ୨୧.
ତାପରେ ସେହି ଦେତ୍ୟ ରାଜା, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରତିରୋଧ ହେଲା।
ତତୋ ଜଲଧରୈର୍ଵ୍ଯୋମ ସ୍ଫୁରଦ୍ଵିଦ୍ଯୁଲ୍ଲତାକୁଲୈଃ ୨୧.
ତାପରେ ଆକାଶରେ ଘନ ମେଘ ଛାଇଗଲା, ଯେଉଁଠାରେ ବିଦ୍ୟୁତର ଚମକ ଲଗାତାର ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
କରୀଂଦ୍ରକରତୁଲ୍ଯାଭିର୍ଧାରାଭିଃ ପୂରିତଂ ଜଗତ୍ ୨୧.
ହାତୀର ଦଣ୍ଡା ପରି ମୋଟା ମୋଟା ବର୍ଷାଧାରାରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଭିଜିଯାଇଥିଲା।
ଵାଯଵ୍ଯମସ୍ତ୍ରମତୁଲଂ ତେନ ମେଘା ଯଯୁଃ କ୍ଷଯମ୍ ୨୧.
ଅଦ୍ୱିତୀୟ ବାୟୁ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେଇ ମେଘମାନେ ଚିତ୍ତିଯାଇଗଲେ।
ବଭୂଵାନାଵିଲଂ ଵ୍ଯୋମ ନୀଲୋତ୍ପଲଦଲପ୍ରଭମ୍ ୨୧.
ତାପରେ ଆକାଶ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଲା, ନୀଳ କମଳ ପତ୍ର ପରି ଚମକୁଥିଲା।
ନ ଶେକୁସ୍ତତ୍ର ତେ ସ୍ଥାତୁଂ ରଣେଽପି ବଲିନୋଽପି ଯେ ୨୧.
ସେଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଟିକି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
ମାରୁତପ୍ରତିଘାତାର୍ଥଂ ଦାନଵାନାଂ ବଲାଧିପଃ ୨୧.
ବାୟୁର ପ୍ରଭାବକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ଦାନବ ସେନାପତି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଶମିତେ ଵାଯୌ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ର ପର୍ଵତାକୃତୌ ୨୧.
ତାପରେ ବାୟୁ ଶାନ୍ତ ହେଲାପରେ, ଦାନବ ରାଜା ପାହାଡ଼ ଆକାର ଧାରଣ କଲେ।
ତଯାଶନ୍ଯା ପତିତଯା ଦୈତ୍ଯସ୍ଯାଚ ଲରୂପିଣଃ ୨୧.
ସେଇ ବିଜୁଳି ପଡ଼ିବା ସମୟରେ, ଦାନବ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।