ମେରୁମନ୍ଦରମାତ୍ରୋଽପି ରାଶିଃ ପାପସ୍ଯ କର୍ମଣଃ
ମେରୁ କିମ୍ବା ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ପରି ବଡ଼ ଅପରାଧର ଢେର ମଧ୍ୟ—
ଯା ଗତିର୍ଜ୍ଞାନତପସାଂ ଯା ଗତିର୍ଯଜ୍ଞଯାଜିନାମ୍
ଯେଉଁ ଗତି ଜ୍ଞାନ ଓ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ଓ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଆନ୍ତି—
ଋଷିଦେଵାସୁରଗଣୈର୍ଜପହୋମପରାଯଣୈଃ 2.8.3.
ଋଷି, ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଜପ ଓ ହୋମରେ ଲିନ ଅଛନ୍ତି—
ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି କାଶୀଵାସେଷୁ ଯତ୍ଫଲମ୍
କାଶୀରେ ଛଅ ହଜାର ବର୍ଷ ରହିଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ—
ଯା ଗତିର୍ଯୋଗଯୁକ୍ତାନାଂ ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ତନୁତ୍ଯଜାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ବାରାଣସୀରେ ଯୋଗ ଧ୍ୟାନରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଶରୀର ଛାଡ଼ନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଗତି—
ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରେ ମୃତଃ କଶ୍ଚିନ୍ନରକଂ ନୈଵ ପଶ୍ଯତି
ସ୍ୱର୍ଗର ଦ୍ୱାରେ ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ସେ କେବେ ନରକ ଦେଖିନଥାଏ।
ଭୂଲୋକେ ଚାଂତରିକ୍ଷେ ଚ ଦିଵି ତୀର୍ଥାନି ଯାନି ଵୈ
ପୃଥିବୀରେ, ଆକାଶରେ ଓ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯେଉଁମାନେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି—
ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିଂ ସମାସାଦ୍ଯ ରମନ୍ତେ ତୁ ସୁନିଶ୍ଚିତାଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭକ୍ତିକୁ ଲାଭ କରି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଶକ୍ତିତଃ ସର୍ଵତୋ ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶକ୍ତିସ୍ତପସି ସଂସ୍ଥିତା
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶକ୍ତି ଲାଗାଇ, ତପସ୍ୟାରେ ଶକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ କରି—
ହନ୍ଯମାନୋଽପି ଯୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଵସେଚ୍ଛସ୍ତ୍ରଶତୈରପି
ଯେଉଁ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବାନ ଲୋକ, ସେ ଶତଶଃ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆହତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ବଞ୍ଚିପାରନ୍ତି।
ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରେ ଵିଯୁଜ୍ଯେତ ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍
ସ୍ୱର୍ଗ ଦ୍ୱାରରେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଲେ, ସେ ଉଚ୍ଚତମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ସର୍ଵସ୍ତେଷାଂ ଶୁଭଃ କାଲଃ ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରଂ ଶ୍ରଯଂତି ଯେ
ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଦ୍ୱାରକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେଇ ସମୟ ଶୁଭ।
ଯାଵତ୍ପାପାନି ଦେହେନ ଯେ କୁର୍ଵଂତି ଜନାଃ କ୍ଷିତୌ ।। 2.8.3.
ପୃଥିବୀରେ ଶରୀର ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ ଯେତେ ଅପରାଧ କରନ୍ତି—
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ମାସି ସିତେ ପକ୍ଷେ ପଂଚଦଶ୍ଯାଂ ଵିଶେଷତଃ
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ପଂଚଦଶୀ ତିଥିରେ ବିଶେଷ କରି—
ତସ୍ମିନ୍ନୁଦ୍ଯାପନଂ ଚନ୍ଦ୍ରସହସ୍ରଂ ଵ୍ରତଯୋଗିଭିଃ
ସେଠାରେ, ବ୍ରତ ଓ ଯୋଗରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକମାନେ ହଜାରଟି ଚନ୍ଦ୍ର ପୂଜା କରନ୍ତି।
ତସ୍ମିନ୍କୃତେ ମହାପାପକ୍ଷଯାତ୍ସ୍ଵର୍ଗୋ ଭଵେନ୍ନୃଣାମ୍
ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହେଲେ, ମହାପାପ ନଶ୍ଟ ହେବା ଦ୍ୱାରା ମଣିଷମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଉତ୍ପତ୍ତିଂ ଚ ତଥା ଚଂଦ୍ରଵ୍ରତସ୍ଯୋଦ୍ଯାପନେ ଵିଧିମ୍
ଚନ୍ଦ୍ରବ୍ରତର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଏହା କିପରି କରିବା ଯଥାବିଧି ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଆଗଚ୍ଛତ୍ତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ସାକ୍ଷାତ୍କର୍ତୁଂ ସୁଧାନିଧିଃ
ସେଠାର ତୀର୍ଥର ମହିମାକୁ ସ୍ୱୟଂ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଅମୃତ ସମୁଦ୍ର ସେଠାକୁ ଆସିଥିଲେ।
କ୍ରମେଣ ଵିଧିପୂର୍ଵଂ ଚ ନାନାଶ୍ଚର୍ଯସମନ୍ଵିତଃ
ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏବଂ ପଦକ୍ରମରେ, ଏହା ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ସହିତ ଘଟିଲା।
ତତ୍ପ୍ରସାଦଂ ସମାସାଦ୍ଯ ସ୍ଵାଭିଧାନପୁରସ୍ସରମ୍
ସେଇ କୃପା ପାଇ, ନିଜ ନାମକୁ ଆଗରେ ରଖି, ଏହା ଉପଲବ୍ଧ ହେଲା।
ଵାସୁଦେଵପ୍ରସାଦେନ ତତ୍ସ୍ଥାନଂ ଜାତମଦ୍ଭୁତମ୍
ବାସୁଦେବଙ୍କର କୃପାରେ, ସେଠା ସତ୍ୟରେ ଅଦ୍ଭୁତ ହୋଇଗଲା।
ସର୍ଵେଷାମିଵ ଭୂତାନାଂ ଭର୍ତୁର୍ମୋକ୍ଷସ୍ଯ ସର୍ଵଦା
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ, ଯେପରି ଭଗବାନଙ୍କ ପାଇଁ, ସେଠା ସଦା ମୁକ୍ତିର ନିବାସ।
ନାନାଲିଂଗଧରା ନିତ୍ଯଂ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକାଭିକାଂକ୍ଷିଣଃ 2.8.3.
ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସଦା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଯଥା ଧର୍ମମଵାପ୍ନୋତି ଅନ୍ଯତ୍ର ନ ତଥା କ୍ଵଚିତ୍
ଏଠି ଯେପରି ଧର୍ମ ଲାଭ ହୁଏ, ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଏପରି ହୁଏନା।
ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରାପ୍ତିର୍ଜାଯତେ ପ୍ରାଣିନାଂ ସଦା ଦାନାଦିକଂ ଵିପ୍ରପୂଜା ଦଂପତ୍ଯୋଶ୍ଚ ଵିଶେଷତଃ
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ସଦା ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଆନ୍ତି—ବିଶେଷକରି ଦାନ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସମ୍ମାନ ଓ ଦମ୍ପତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ।
ସର୍ଵଯଜ୍ଞାଧିକଫଲଂ ସର୍ଵତୀର୍ଥାଵଗାହନମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରୁ ବଡ଼ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିବାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଫଳ ମିଳେ।
ତତ୍ସର୍ଵଂ ଜାଯତେ ପୁଣ୍ଯଂ ପ୍ରାଣିନାମସ୍ଯ ଦର୍ଶନାତ୍
ଏଠାକୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ସେଇ ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଉଦ୍ଯାପନଵିଧିଶ୍ଚାତ୍ର ନୃଭିର୍ଦ୍ଵିଜପୁରସ୍ସରମ୍
ଏଠାରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆଗୁଆ ହୋଇ, ଲୋକମାନେ ଉଦ୍ୟାପନ ବିଧି କରିବାକୁ ଉଚିତ।
ଗତେ ଵର୍ଷଦ୍ଵଯେ ସାର୍ଦ୍ଧେ ପଂଚପକ୍ଷେ ଦିନଦ୍ଵଯେ
ଦେଢ଼ ବର୍ଷ ଯିବା ପରେ, ପକ୍ଷରେ ଦୁଇଟି ଦିନରେ,
ତ୍ର୍ଯଧିକେ ଵା ଅଶୀତ୍ଯବ୍ଦେ ଚତୁର୍ମାସଯୁତେ ତତଃ ଉଦ୍ଯାପନଂ ପ୍ରକର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ତେନ ଯାତ୍ରା ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଏହା ଅର୍ଥାତ୍ ତିରାଶି ବର୍ଷ ଓ ଚାରି ମାସ ପରେ ସେ ବିଶେଷ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଉତ୍ସବର ସମାପନ କରିବା ଉଚିତ୍।