ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଦୈତ୍ଯୋ ଵୀର୍ଯଶାଲୀ ମଦୋଦ୍ଧତଃ ୨୧.
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେତ୍ୟ, ଅହଂକାରରେ ଭରିଥିଲେ—
ପୂର୍ଵଂ ପ୍ରତିବଲା ଦୈତ୍ଯା ମଧୁକୈଟଭସନ୍ନିଭାଃ ୨୧.
ପୂର୍ବରୁ, ସମାନ ଶକ୍ତିର ଦେତ୍ୟମାନେ ମଧୁ ଓ କୈଟଭ ପରି ଥିଲେ।
ଯୁଗେଯୁଗେ ଚ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ତ୍ଵତ୍ତୋ ନାଶୋଽଭଵଦ୍ଧରେ ୨୧.
ହେ ହରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କର ବିନାଶ ହୋଇଛି।
ଏଵଂ ସଂନୋଦିତୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵ୍ଯଵର୍ଧତ ମହାଭୁଜଃ ୨୧.
ଏଭଳି ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶକ୍ତି ବଢ଼ିଗଲା।
ଅଥୋଵାଚ ସହସ୍ରାକ୍ଷଂ କେଶଵଃ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ ୨୧.
ତାପରେ, ହସୁଥିବା ପ୍ରଭାବରେ, କେଶବ ହଜାର ଆଖି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଦାନଵାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଦଗ୍ଧୁଂ ଶକ୍ତଃ କ୍ଷଣାଦହମ୍ ୨୧.
ମୁଁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତିନି ଲୋକର ସମସ୍ତ ଦାନବମାନୋଁକୁ ଜଳାଇ ଦେଇପାରିବି।
ମହିଷଶ୍ଚୈଵ ଶୁଂଭଶ୍ଚ ଉଭୌ ଵଧ୍ଯୌ ଚ ଯୋଷିତା ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଦିଵ୍ଯଵୀର୍ଯେଣ ଜହି ଜଂଭଂ ମଦୋତ୍କଟମ୍॥ ୨୧.
ମହିଷ ଓ ଶୁମ୍ଭ, ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଜଣେ ନାରୀ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ; ଏହିକାରଣରୁ, ତୁମେ ତୁମ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ଅହଂକାରରେ ଭରିଥିବା ଜମ୍ଭକୁ ବଧ କର।
ଅଵଧ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ତ୍ଵାମୃତେ ସ ତୁ ଦାନଵଃ॥ ୨୧.
ସେଇ ଦାନବ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜୟ, କିନ୍ତୁ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି।
ମଯା ଗୁପ୍ତୋ ରଣେ ଜଂଭୋ ଜଗତ୍କଂଟକମୁଦ୍ଧର ୨୧.
ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିବି, ତୁମେ ଏହି ଜଗତର କଣ୍ଟକ ଜମ୍ଭକୁ ଉପଡ଼ିଦିଅ।
ସମାଦିଶତ୍ସୁରାଧ୍ଯକ୍ଷାନ୍ସୈନ୍ଯସ୍ଯ ରଚନାଂ ପ୍ରତି ୨୧.
ସେ ଦେବମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟମାନୋଁକୁ ସେନାର ବିନ୍ୟାସ ବିଷୟରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ।
ଯତ୍ସାରଂ ସର୍ଵଲୋକସ୍ଯ ଵୀର୍ଯସ୍ଯ ତପସୋଽପି ଚ ୨୧.
ସମସ୍ତ ଲୋକର ତତ୍ତ୍ୱ, ଶକ୍ତି ଓ ତପସ୍ୟାର ମୂଳ ଅଂଶ,
ଵ୍ଯାଲୀଢାଂଗା ମହାଦେଵା ବଲିନୋ ନୀଲକଂଧରାଃ ୨୧.
ସର୍ପମାନେ ଯାହାଙ୍କ ଦେହକୁ ବେପଟି ରହିଛନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ନୀଳ କଣ୍ଠ ଥିବା ମହାଦେବମାନେ,
ପିଂଗୋତ୍ତୁଂଗଜଟାଜୂଟାଃ ସିଂହଚର୍ମାଵସାଯିନଃ ୨୧.
ପିତାମ୍ବର ଓ ଉଚ୍ଚ ଜଟା ଥିବା, ସିଂହଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା,
କପାଲୀଶାଦଯୋ ରୁଦ୍ରା ଵିଦ୍ରାଵିତମହାଽସୁରାଃ ୨୧.
କପାଳୀଶ୍ୱର ଆଦି ରୁଦ୍ରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମହା ଅସୁରମାନୋଁକୁ ଭୟଭୀତ କରିଥିଲେ,
ଅଜକଃ ଶାସନଃ ଶାସ୍ତା ଶଂଭୁଶ୍ଚଂଦ୍ରୋ ଭଵସ୍ତଥା ୨୧.
ଅଜକ, ଶାସନ, ଶାସ୍ତା, ଶମ୍ଭୁ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଭବ ମଧ୍ୟ,
ଅପାଲଯଂତ ତ୍ରିଦଶାନ୍ଵିଗର୍ଜଂତ ଇଵାଂବୁଦାଃ ୨୧.
ତିନି ଦେବମାନୋଁକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ବିଜୁଳି ମେଘ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ।
ପ୍ରଚଂଚଲମହାହେମଘଂଟାସଂହତିମଂଡିତେ ୨୧.
ବଡ଼ ବଡ଼ ସୁନାର ଘଣ୍ଟା ଝୁଲିଥିବା ଗୁଛା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ,
ମହାମଦଜଲସ୍ରାଵେ କାମରୂପେ ଶତକ୍ରତୁଃ ତସ୍ଯାରକ୍ଷତ୍ପଦଂ ସଵ୍ଯଂ ମାରୁତୋଽମିତଵିକ୍ରମଃ॥ ୨୧.
ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ରୂପ ନେଇପାରନ୍ତି, ମଦର ଧାରା ବହୁଥିବା, ତାଙ୍କର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଅସୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାରୁତ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଜୁଗୋପାପରମଗ୍ନିଶ୍ଚ ଜ୍ଵାଲାପୂରିତଦିଙ୍ମୁଖଃ ୨୧.
ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ତାଙ୍କ ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳାରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପୂରିଦେଇଥିଲେ, ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଆଦିତ୍ଯା ଵସଵୋ ଵିଶ୍ଵେ ମରୁତଶ୍ଚାଶ୍ଵିନାଵପି ୨୧.
ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ବିଶ୍ୱେଦେବ, ମାରୁତ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
କୋଟିଶଃକୋଟିଶଃ ଗୃତ୍ଵା ଵୃଂଦଂ ଚିହ୍ନୋପଲକ୍ଷିତମ୍ ୨୧.
ଅନେକ ଅନେକ ସେନା ଦଳକୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ନିଜ ନିଜ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ପରିଚିତ, ସେମାନେ ନେଇଥିଲେ।
ଚେଲୁର୍ଦୈତ୍ଯଵଧେ ଦୃପ୍ତା ନାନାଵର୍ଣାଯୁଧଧ୍ଵଜାଃ॥ ୨୧.
ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର, ଅସ୍ତ୍ର ଓ ପତାକା ସଜିଥିବା, ସେମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଗର୍ବରେ ଆଗେଇଯାଉଥିଲେ।
ଶତକ୍ରତୋରମରନିକାଯପାଲିତା ପତାକିନୀ ଯାନନିନାଦନାଦିତା ୨୧.
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବମାନେ ଯେଉଁ ସେନାକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ସେହି ସେନା ରଥ ଓ ପତାକାର ଶବ୍ଦରେ ଗଞ୍ଜିଉଥିଲା।
ଆଯାଂତୀଂ ତାଂ ଵିଲୋକ୍ଯାଥ ସୁରସେନାଂ ଗଜାସୁରଃ ୨୧.
ତାପରେ, ଦେବମାନଙ୍କର ଆସୁଥିବା ସେନାକୁ ଦେଖି, ଗଜାସୁର ଦେଖିଲା।
ପରଶ୍ଵଧାଯୁଧୋ ଦୈତ୍ଯୋ ଦଶନୌଷ୍ଠକସଂପୁଟଃ ୨୧.
ପରଶୁ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦାନବ, ଦାନ୍ତ ଓ ଓଠ ଭିତରେ ଚାପି ରଖିଥିଲା।
ପରାନ୍ପରଶୁନା ଜଘ୍ନେ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରୋ ରୌଦ୍ରଵିକ୍ରମଃ ୨୧.
ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବପତି ସେ ତାଙ୍କର ପରଶୁ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ପିଟିଦେଲା।
ମୁମୁଚୁଃ ସଂହତାଃ ସର୍ଵେ ଚିତ୍ରଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରସଂହତିମ୍ ୨୧.
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହୋଇ ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ରର ଝଡ଼ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
କୁନ୍ତାନ୍ପ୍ରାସାଞ୍ଛରାଂସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣାନ୍ମୁଦ୍ଗରାଂଶ୍ଚାପି ଦୁଃସହାନ୍ ୨୧.
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବଣ, ଭାଲା, ତୀର ଓ ଭୟଙ୍କର ଗଦା ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ସହିବା ଦୁର୍ଲଭ।
କୋପସ୍ଫୁରିତଦଂଷ୍ଟ୍ରାଗ୍ରଃ କରସ୍ଫୋଟେନ ନାଦଯନ୍ ୨୧.
କ୍ରୋଧରେ ଦାନ୍ତ ଫୁଲିଉଠିଥିଲା, ସେ ହାତ ତାଳି ମାରି ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ କରିଥିଲା।
ଯସ୍ମିନ୍ଯସ୍ମିନ୍ନିପତତି ସୁର ଵୃଂଦେ ଗଜାସୁରଃ ୨୧.
ଗଜାସୁର ଯେଉଁଠି ଦେବମାନଙ୍କ ସେନା ଉପରେ ପଡ଼ୁଥିଲେ, ସେଠି ଭୟ ଛାଇଯାଉଥିଲା।