ତାଭ୍ଯାଂ ଚାତିପ୍ରହାରାଭ୍ଯାମୁଭୌ ଗରୁଡକେଶଵୌ ୨୦.
ସେଇ ଦୁଇଟି ଭୟଙ୍କର ଆଘାତରେ, ଗରୁଡ଼ ଓ କେଶବ ଉଭୟ—
ତଦଦ୍ଭୁତଂ ମହଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜଗର୍ଜୁର୍ଦୈତ୍ଯସତ୍ତମାଃ ୨୦.
ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ଦେତ୍ୟମାନେ ଉଲ୍ଲାସ କଲେ।
ସିଂହନାଦୈସ୍ତଲୋନ୍ନାହୈର୍ଧନୁର୍ନାଦୈଶ୍ଚ ବାଣଜୈଃ ୨୦.
ସିଂହ ଦ୍ୱନି, ଉଠା ହାତ, ଧନୁର ତାଣ, ଓ ବାଣର ଶବ୍ଦରେ—
ଶଂଖାଂଶ୍ଚ ପୂରଯାମାସୁଶ୍ଚିକ୍ଷିପୁର୍ଦେଵତା ଭୃଶମ୍॥ ୨୦.
ସେମାନେ ଶଂଖ ଭରିଲେ ଓ ଦେବତାମାନେ ବଡ଼ ଖୁସି ହେଲେ।
ସଂଜ୍ଞାମଵାପ୍ଯାଥ ମହାରଣେ ହରିଃ ସଵୈନତେଯଃ ପରିରଭ୍ଯ ଜଂଭମ୍ ୨୦.
ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ସଂକେତ ବଦଳି, ହରି ଓ ବିନତାପୁତ୍ର ଜମ୍ଭାକୁ ଆଲିଂଗନ କଲେ।
ତମାଲୋକ୍ଯ ପଲାଯଂତଂ ଵିଧ୍ଵସ୍ତଧ୍ଵଜକାର୍ମୁକମ୍ ୨୧.
ତାଙ୍କୁ ପଳାଇଯିବା ଦେଖି, ତାଙ୍କ ଧ୍ୱଜ ଓ ଧନୁ ଭଙ୍ଗ ହୋଇଯାଇଥିଲା—
ଅଥାଯାନ୍ନିକଟଂ ଵିଷ୍ଣୋଃ ସୁରେଶସ୍ତ୍ଵରଯାନ୍ଵିତଃ ୨୧.
ତାପରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାୟକ ତ୍ୱରାରେ ଭରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
କିମେଭିଃ କ୍ରୀଡସେ ଦେଵ ଦାନଵୈର୍ଦୁଷ୍ଟମାନସୈଃ ୨୧.
ହେ ଦେବ, ତୁମେ କାହିଁକି ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବମାନେ ସହିତ ଖେଳୁଛ?
ଶକ୍ତେନୋପେକ୍ଷିତୋ ନୀଚୋ ମନ୍ଯତେ ବଲମାତ୍ମନଃ ୨୧.
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକ ଅବହେଳା କଲେ, ନିମ୍ନ ଲୋକ ନିଜରେ ଶକ୍ତି ବିଚାର କରେ।
ଅଥାଗ୍ରେସରସଂପତ୍ତ୍ଯା ରଥିନୋ ଜଯମାଯଯୁଃ ୨୧.
ତାପରେ, ଆଗକୁ ବଢ଼ି ରଥସାରଥୀମାନେ ବିଜୟ ଲାଭ କଲେ।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଦୈତ୍ଯୋ ଵୀର୍ଯଶାଲୀ ମଦୋଦ୍ଧତଃ ୨୧.
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେତ୍ୟ, ଅହଂକାରରେ ଭରିଥିଲେ—
ପୂର୍ଵଂ ପ୍ରତିବଲା ଦୈତ୍ଯା ମଧୁକୈଟଭସନ୍ନିଭାଃ ୨୧.
ପୂର୍ବରୁ, ସମାନ ଶକ୍ତିର ଦେତ୍ୟମାନେ ମଧୁ ଓ କୈଟଭ ପରି ଥିଲେ।
ଯୁଗେଯୁଗେ ଚ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ତ୍ଵତ୍ତୋ ନାଶୋଽଭଵଦ୍ଧରେ ୨୧.
ହେ ହରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କର ବିନାଶ ହୋଇଛି।
ଏଵଂ ସଂନୋଦିତୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵ୍ଯଵର୍ଧତ ମହାଭୁଜଃ ୨୧.
ଏଭଳି ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶକ୍ତି ବଢ଼ିଗଲା।
ଅଥୋଵାଚ ସହସ୍ରାକ୍ଷଂ କେଶଵଃ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ ୨୧.
ତାପରେ, ହସୁଥିବା ପ୍ରଭାବରେ, କେଶବ ହଜାର ଆଖି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଦାନଵାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଦଗ୍ଧୁଂ ଶକ୍ତଃ କ୍ଷଣାଦହମ୍ ୨୧.
ମୁଁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତିନି ଲୋକର ସମସ୍ତ ଦାନବମାନୋଁକୁ ଜଳାଇ ଦେଇପାରିବି।
ମହିଷଶ୍ଚୈଵ ଶୁଂଭଶ୍ଚ ଉଭୌ ଵଧ୍ଯୌ ଚ ଯୋଷିତା ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଦିଵ୍ଯଵୀର୍ଯେଣ ଜହି ଜଂଭଂ ମଦୋତ୍କଟମ୍॥ ୨୧.
ମହିଷ ଓ ଶୁମ୍ଭ, ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଜଣେ ନାରୀ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ; ଏହିକାରଣରୁ, ତୁମେ ତୁମ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ଅହଂକାରରେ ଭରିଥିବା ଜମ୍ଭକୁ ବଧ କର।
ଅଵଧ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ତ୍ଵାମୃତେ ସ ତୁ ଦାନଵଃ॥ ୨୧.
ସେଇ ଦାନବ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜୟ, କିନ୍ତୁ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି।
ମଯା ଗୁପ୍ତୋ ରଣେ ଜଂଭୋ ଜଗତ୍କଂଟକମୁଦ୍ଧର ୨୧.
ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିବି, ତୁମେ ଏହି ଜଗତର କଣ୍ଟକ ଜମ୍ଭକୁ ଉପଡ଼ିଦିଅ।
ସମାଦିଶତ୍ସୁରାଧ୍ଯକ୍ଷାନ୍ସୈନ୍ଯସ୍ଯ ରଚନାଂ ପ୍ରତି ୨୧.
ସେ ଦେବମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟମାନୋଁକୁ ସେନାର ବିନ୍ୟାସ ବିଷୟରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ।
ଯତ୍ସାରଂ ସର୍ଵଲୋକସ୍ଯ ଵୀର୍ଯସ୍ଯ ତପସୋଽପି ଚ ୨୧.
ସମସ୍ତ ଲୋକର ତତ୍ତ୍ୱ, ଶକ୍ତି ଓ ତପସ୍ୟାର ମୂଳ ଅଂଶ,
ଵ୍ଯାଲୀଢାଂଗା ମହାଦେଵା ବଲିନୋ ନୀଲକଂଧରାଃ ୨୧.
ସର୍ପମାନେ ଯାହାଙ୍କ ଦେହକୁ ବେପଟି ରହିଛନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ନୀଳ କଣ୍ଠ ଥିବା ମହାଦେବମାନେ,
ପିଂଗୋତ୍ତୁଂଗଜଟାଜୂଟାଃ ସିଂହଚର୍ମାଵସାଯିନଃ ୨୧.
ପିତାମ୍ବର ଓ ଉଚ୍ଚ ଜଟା ଥିବା, ସିଂହଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା,
କପାଲୀଶାଦଯୋ ରୁଦ୍ରା ଵିଦ୍ରାଵିତମହାଽସୁରାଃ ୨୧.
କପାଳୀଶ୍ୱର ଆଦି ରୁଦ୍ରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମହା ଅସୁରମାନୋଁକୁ ଭୟଭୀତ କରିଥିଲେ,
ଅଜକଃ ଶାସନଃ ଶାସ୍ତା ଶଂଭୁଶ୍ଚଂଦ୍ରୋ ଭଵସ୍ତଥା ୨୧.
ଅଜକ, ଶାସନ, ଶାସ୍ତା, ଶମ୍ଭୁ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଭବ ମଧ୍ୟ,
ଅପାଲଯଂତ ତ୍ରିଦଶାନ୍ଵିଗର୍ଜଂତ ଇଵାଂବୁଦାଃ ୨୧.
ତିନି ଦେବମାନୋଁକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ବିଜୁଳି ମେଘ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ।
ପ୍ରଚଂଚଲମହାହେମଘଂଟାସଂହତିମଂଡିତେ ୨୧.
ବଡ଼ ବଡ଼ ସୁନାର ଘଣ୍ଟା ଝୁଲିଥିବା ଗୁଛା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ,
ମହାମଦଜଲସ୍ରାଵେ କାମରୂପେ ଶତକ୍ରତୁଃ ତସ୍ଯାରକ୍ଷତ୍ପଦଂ ସଵ୍ଯଂ ମାରୁତୋଽମିତଵିକ୍ରମଃ॥ ୨୧.
ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ରୂପ ନେଇପାରନ୍ତି, ମଦର ଧାରା ବହୁଥିବା, ତାଙ୍କର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଅସୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାରୁତ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଜୁଗୋପାପରମଗ୍ନିଶ୍ଚ ଜ୍ଵାଲାପୂରିତଦିଙ୍ମୁଖଃ ୨୧.
ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ତାଙ୍କ ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳାରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପୂରିଦେଇଥିଲେ, ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଆଦିତ୍ଯା ଵସଵୋ ଵିଶ୍ଵେ ମରୁତଶ୍ଚାଶ୍ଵିନାଵପି ୨୧.
ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ବିଶ୍ୱେଦେବ, ମାରୁତ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।