ଯାଵଚ୍ଚ ସଂଧାନଵଶଂ ପ୍ରଯାଂତି ନାରାଯଣାଦୀନି ନିଵାରଣାଯ ୨୦.
ନାରାୟଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ପାଇଁ ସଜାଯାଉଥିବା ଯାଏଁ,
ଅନଂତରଂ ଶାଂତଭଯଂ ତଦସ୍ତ୍ରଂ ଦୈତ୍ଯାସ୍ତ୍ରଯୋଗେନ ଚ କାଲଦଣ୍ଡମ୍ ୨୦.
ତତ୍କ୍ଷଣାତ, ଶାନ୍ତି ଓ ଭୟ ଆଣିଥିବା ସେ ଅସ୍ତ୍ର, ଦାନବ ଅସ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ କାଳଦଣ୍ଡ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ଜଗ୍ରାହ ଚକ୍ରଂ ତପନା ଯୁତପ୍ରଭମୁଗ୍ରାରମାତ୍ମାନମିଵ ଦ୍ଵିତୀଯମ୍ ୨୦.
ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଚକ୍ର ଉଠାଇଲେ, ନିଜ ଆତ୍ମା ପରି ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାବରେ।
ତଦାଵ୍ରଜଚ୍ଚକ୍ରମଥୋ ଵିଲୋକ୍ଯ ସର୍ଵାତ୍ମନା ଦୈତ୍ଯଵରାଃ ସ୍ଵଵୀର୍ଯାତ୍ ୨୦.
ତାପରେ, ଚକ୍ର ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ସମୟରେ, ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିରେ ତାହାକୁ ଦେଖିଲେ।
ତଦପ୍ରତର୍କ୍ଯଂ ନଵହେତିତୁଲ୍ଯଂ ଚକ୍ରଂ ପପାତ ଗ୍ରସନସ୍ଯ କଣ୍ଠେ ୨୦.
ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଚକ୍ର, ନୂତନ ଅସ୍ତ୍ର ସମାନ, ଗ୍ରସନଙ୍କ ଗଳାରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ଚକ୍ରାହତଃ ସଂଯତି ଦାନଵଶ୍ଚ ପପାତ ଭୂମୌ ପ୍ରମମାର ଚାପି ୨୦.
ଯୁଦ୍ଧରେ ଚକ୍ରର ଘାତରେ ଦାନବ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ।
ତତୋ ଵିନିହତେ ଦୈତ୍ଯେ ଗ୍ରସନେ ବଲନାଯକେ ୨୦.
ତାପରେ, ଦାନବ ଗ୍ରସନ, ସେନାପତି, ନିହତ ହେଲାପରେ,
ପଟ୍ଟିଶୈର୍ମୁଶଲୈଃ ପ୍ରାସୈଗ୍ନି ଦାଭିଃ କଣପୈରପି ୨୦.
ପଟ୍ଟିଶ, ମୁଶଳ, ପ୍ରାସ, ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର ଓ ପଥର ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ,
ତଦସ୍ତ୍ରଜାଲଂ ତୈର୍ମୁକ୍ତଂ ଲବ୍ଧଲକ୍ଷୋ ଜନାର୍ଦନଃ ୨୦.
ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝି, ସେହି ଅସ୍ତ୍ରର ଜାଲ ଛାଡିଲେ।
ଜଘାନ ତେଷାଂ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧଃ କୋଟିକୋଟିଂ ଜନାର୍ଦନଃ ୨୦.
କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଅନେକ କୋଟି ଦେମନଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
ଗରୁଡଂ ଜଗୃହୁଃ କେଚିତ୍ପାଦଯୋଃ ଶତଶୋଽସୁରାଃ ୨୦.
ଶତଶଃ ଅସୁର ଗରୁଡଙ୍କୁ ପାଦରେ ଧରିଲେ।
କେଶଵସ୍ଯାପି ଧନୁଷି ଭୁଜଯୋଃ ଶୀର୍ଷ ଏଵ ଚ ୨୦.
ସେମାନେ କେଶବଙ୍କ ଧନୁ, ଦୁଇ ହାତ ଓ ମୁଣ୍ଡକୁ ଧରିଲେ।
ତଦଦ୍ଭୁତଂ ମହଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସିଦ୍ଧଚାରଣଵାର୍ତିକାଃ ୨୦.
ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ବଡ ଘଟଣା ଦେଖି, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ ଓ ବାର୍ତ୍ତିକାମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ତତୋ ହରିର୍ଵିନିର୍ଧୂଯ ପାତଯାମାସ ତାନ୍ଭୁଵି ୨୦.
ତାପରେ ହରି ସେମାନେକୁ ଝାଡି ଦେଇ, ପୃଥିବୀରେ ପକାଇଦେଲେ।
ଵିକୋଶଂ ଚ ତତଃ ନଂଦକଂ ଖଡ୍ଗମୁତ୍ତମମ୍ ୨୦.
ତାପରେ ସେ ଉତ୍ତମ ଖଡ୍ଗ ନନ୍ଦକକୁ ବାହାର କଲେ।
ତତୋ ମୁହୂର୍ତମାତ୍ରେଣ ପଦ୍ମାନି ଦଶ କେଶଵଃ ୨୦.
ତାପରେ, କେଶବ କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଦଶଟି ପଦ୍ମ ପ୍ରକାଶ କଲେ।
ତତୋ ନିମିପ୍ରଭୃତଯୋ ଵିନଦ୍ଯାସୁରସତ୍ତମାଃ ୨୦.
ତାପରେ ନିମି ଓ ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ଅସୁରମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କଲେ।
ଗରୁତ୍ମାଂଶ୍ଚାଭ୍ଯଯାତ୍ତୂର୍ଣମାରୁରୋହ ଚ ତଂ ହରିଃ ୨୦.
ଗରୁଡ ତୁରନ୍ତ ଆସିଗଲେ, ଏବଂ ହରି ତାଙ୍କୁ ଚଡିଲେ।
ଅଶ୍ରାଂତୋ ଯଦି ତାର୍କ୍ଷ୍ଯାସି ମଥନଂ ପ୍ରତି ତଦ୍ଵ୍ରଜ ୨୦.
ଯଦି ତୁମେ କ୍ଲାନ୍ତିହୀନ ଅଛ, ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ମଥନ ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼।
ନ ମେ ଶ୍ରମୋଽସ୍ତି ଲୋକେଶ କିଂଚିତ୍ସଂସ୍ମରତଶ୍ଚ ମେ ୨୦.
ହେ ଲୋକନାଥ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରିବାବେଳେ କିଛି କ୍ଲାନ୍ତି ଅନୁଭବ କରେନି।
ଇତି ବ୍ରଵନ୍ରଣେ ଦୈତ୍ଯଂ ମଥନଂ ପ୍ରତି ସୋଽଗମତ୍ ୨୦.
ଏଭଳି କହି, ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେମନ ମଥନଙ୍କ ଦିଗରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ଜଘାନ ଭିଂଡିପାଲେନ ଶିତଧାରେଣ ଵକ୍ଷସି ୨୦.
ସେ ଶୀତଳ ଧାର ଥିବା ଗଦା ଦ୍ୱାରା ମଥନଙ୍କୁ ଛାତିରେ ଘାତ କଲେ।
ଜଘାନ ପଂଚଭିର୍ବାଣୈର୍ଗିରୀଂଦ୍ରସ୍ଯାପି ଭେଦକୈଃ ୨୦.
ସେ ପାହାଡ଼ର ମହାରାଜାକୁ ମଧ୍ୟ ଭେଦିପାରିବା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ପାଞ୍ଚଜଣଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
ଵିଚେତନୋ ମୁହୂର୍ତାତ୍ସ ସଂସ୍ତଭ୍ଯ ମଥନଃ ପୁନଃ ୨୦.
ମଥନ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଅଚେତନ ହେଲେ, ପୁଣି ସ୍ଥିର ହେଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତେନ ପ୍ରହାରେଣ କିଂଚିଦାଘୂର୍ଣିତୋଽଭଵତ୍ ୨୦.
ସେହି ଘାତରେ ବିଷ୍ଣୁ କିଛି ଅସ୍ଥିର ହେଇଗଲେ।
ତଯା ସଂତାଡଯାମାସ ମଥନଂ ହୃଦଯେ ଦୃଢମ୍ ୨୦.
ସେହି ଦ୍ୱାରା, ସେ ମଥନଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ଦୃଢ଼ ଘାତ କଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ନିପତିତେ ଭୂମୌ ମଥନେ ମଥିତେ ଭୃଶମ୍ ୨୦.
ଏହା ପୃଥିବୀରେ ପଡିବା ସମୟରେ ମଥନ ବହୁତ ଜୋରରେ ଚାଲିଥିଲା ।
ତତସ୍ତେଷୁ ଵିଷଣ୍ଣେଷୁ ଦାନଵେଷ୍ଵତିମାନିଷୁ ୨୦.
ତାପରେ, ଅହଂକାରୀ ଦାନବମାନେ ନିରାଶ ହେଇଗଲେ ।
ପ୍ରତ୍ଯୁଦ୍ଯଯୌ ହରିଂ ରୌଦ୍ରଃ ସ୍ଵବାହୁବଲମାଶ୍ରିତଃ ୨୦.
ତେବେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦାନବ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଭରସା କରି ହରିଙ୍କୁ ଆଗକୁ ଆସିଲା ।
ଶକ୍ତ୍ଯା ଚ ଗରୁଡଂ ଵୀରୋ ହୃଦଯେଽଭ୍ଯହନଦ୍ଦୃଢମ୍ ୨୦.
ସେ ନୀତା ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଗରୁଡଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଆଘାତ କଲା ।