ଵିଚେତାଶ୍ଚାଭଵଦ୍ଯୁଦ୍ଧେ ଗରୁଡଃ ଶକ୍ତିପୀଡିତଃ ୨୦.
ଯୁଦ୍ଧରେ ଗରୁଡ଼ ଶସ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ପୀଡିତ ହୋଇ ଅଚେତନ ହେଇଗଲେ।
କରସ୍ପର୍ଶେନ କୃତଵାନ୍ଵିମୋହଂ ଵିନତାତ୍ମଜମ୍ ୨୦.
ସେ ନିଜ ହାତର ସ୍ପର୍ଶରେ ଭିନତାର ପୁଅଙ୍କୁ ଅବାସ୍ଥା କରିଦେଲେ।
କୁଭାର୍ଯସ୍ଯ ଯଥା ପୁଂସଃ ସର୍ଵଂସ୍ଯାଚ୍ଚିଂତିତଂ ଵୃଥା ୨୦.
ଏକ ଖରାପ ଜନାନୀ ଥିବା ପୁରୁଷର ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତା ଅପରିଗଣ୍ୟ ହେବା ପରି,
କୃତ୍ଵା ଚ ତଲନିର୍ଘୋଷଂ ରୌଦ୍ରମସ୍ତ୍ରଂ ମୁମୋଚ ସଃ ୨୦.
ସେ ତାଳର ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ କରି, ଏକ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡିଦେଲେ।
ଭୂମିର୍ଦିଶଶ୍ଚ ଵିଦିଶୋ ବାମଜାଲମଯା ବୁଭୁଃ ୨୦.
ପୃଥିବୀ, ଦିଗ୍ଗୁଡିକ ଓ ଉପଦିଗ୍ଗୁଡିକ ଅସ୍ତ୍ରର ଜାଲରେ ଢାକିଯିବା।
ବ୍ରାହ୍ମମସ୍ତ୍ରଂ ଚକାରାଶୁ ସର୍ଵାସ୍ତ୍ରଵିନିଵାରଣମ୍ ୨୦.
ସେ ଶୀଘ୍ର ବ୍ରାହ୍ମ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରି, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଅଟକାଇଦେଲେ।
ଅସ୍ତ୍ରେ ପ୍ରତିହତେ ତସ୍ମିନ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ଦାନଵସୂଦନଃ ୨୦.
ସେ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରତିହତ ହେଲାପରେ, ଦାନବମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା ବିଷ୍ଣୁ,
ସଂଧୀଯମାନେସ୍ତ୍ରେ ତସ୍ମିନ୍ମାରୁତଃ ପରୁଷୋ ଵଵୌ ୨୦.
ଅସ୍ତ୍ର ସଜାଯାଉଥିବା ବେଳେ, ଏକ ତୀବ୍ର ପବନ ବହିଗଲା।
ତଦସ୍ତ୍ରମୁଗ୍ରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ଦାନଵା ଯୁଦ୍ଧଦୁର୍ମଦାଃ ୨୦.
ସେ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଦେଖି, ଯୁଦ୍ଧରେ ମଦ ଭରିଥିବା ଦାନବମାନେ,
ନାରାଯଣାଂସ୍ତ୍ରଂ ଗ୍ରସନସ୍ତୁ ଚକ୍ରେ ତ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରଂ ନିମିଶ୍ଚାସ୍ତ୍ରଵରଂ ମୁମୋଚ ୨୦.
ନାରାୟଣ ଅସ୍ତ୍ର ଗ୍ରସନ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ବେଳେ, ନିମି ତ୍ୱାଷ୍ଟ୍ର ଅସ୍ତ୍ର, ଅସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଛାଡିଦେଲେ।
ଯାଵଚ୍ଚ ସଂଧାନଵଶଂ ପ୍ରଯାଂତି ନାରାଯଣାଦୀନି ନିଵାରଣାଯ ୨୦.
ନାରାୟଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ପାଇଁ ସଜାଯାଉଥିବା ଯାଏଁ,
ଅନଂତରଂ ଶାଂତଭଯଂ ତଦସ୍ତ୍ରଂ ଦୈତ୍ଯାସ୍ତ୍ରଯୋଗେନ ଚ କାଲଦଣ୍ଡମ୍ ୨୦.
ତତ୍କ୍ଷଣାତ, ଶାନ୍ତି ଓ ଭୟ ଆଣିଥିବା ସେ ଅସ୍ତ୍ର, ଦାନବ ଅସ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ କାଳଦଣ୍ଡ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ଜଗ୍ରାହ ଚକ୍ରଂ ତପନା ଯୁତପ୍ରଭମୁଗ୍ରାରମାତ୍ମାନମିଵ ଦ୍ଵିତୀଯମ୍ ୨୦.
ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଚକ୍ର ଉଠାଇଲେ, ନିଜ ଆତ୍ମା ପରି ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାବରେ।
ତଦାଵ୍ରଜଚ୍ଚକ୍ରମଥୋ ଵିଲୋକ୍ଯ ସର୍ଵାତ୍ମନା ଦୈତ୍ଯଵରାଃ ସ୍ଵଵୀର୍ଯାତ୍ ୨୦.
ତାପରେ, ଚକ୍ର ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ସମୟରେ, ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିରେ ତାହାକୁ ଦେଖିଲେ।
ତଦପ୍ରତର୍କ୍ଯଂ ନଵହେତିତୁଲ୍ଯଂ ଚକ୍ରଂ ପପାତ ଗ୍ରସନସ୍ଯ କଣ୍ଠେ ୨୦.
ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଚକ୍ର, ନୂତନ ଅସ୍ତ୍ର ସମାନ, ଗ୍ରସନଙ୍କ ଗଳାରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ଚକ୍ରାହତଃ ସଂଯତି ଦାନଵଶ୍ଚ ପପାତ ଭୂମୌ ପ୍ରମମାର ଚାପି ୨୦.
ଯୁଦ୍ଧରେ ଚକ୍ରର ଘାତରେ ଦାନବ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ।
ତତୋ ଵିନିହତେ ଦୈତ୍ଯେ ଗ୍ରସନେ ବଲନାଯକେ ୨୦.
ତାପରେ, ଦାନବ ଗ୍ରସନ, ସେନାପତି, ନିହତ ହେଲାପରେ,
ପଟ୍ଟିଶୈର୍ମୁଶଲୈଃ ପ୍ରାସୈଗ୍ନି ଦାଭିଃ କଣପୈରପି ୨୦.
ପଟ୍ଟିଶ, ମୁଶଳ, ପ୍ରାସ, ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର ଓ ପଥର ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ,
ତଦସ୍ତ୍ରଜାଲଂ ତୈର୍ମୁକ୍ତଂ ଲବ୍ଧଲକ୍ଷୋ ଜନାର୍ଦନଃ ୨୦.
ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝି, ସେହି ଅସ୍ତ୍ରର ଜାଲ ଛାଡିଲେ।
ଜଘାନ ତେଷାଂ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧଃ କୋଟିକୋଟିଂ ଜନାର୍ଦନଃ ୨୦.
କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଅନେକ କୋଟି ଦେମନଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
ଗରୁଡଂ ଜଗୃହୁଃ କେଚିତ୍ପାଦଯୋଃ ଶତଶୋଽସୁରାଃ ୨୦.
ଶତଶଃ ଅସୁର ଗରୁଡଙ୍କୁ ପାଦରେ ଧରିଲେ।
କେଶଵସ୍ଯାପି ଧନୁଷି ଭୁଜଯୋଃ ଶୀର୍ଷ ଏଵ ଚ ୨୦.
ସେମାନେ କେଶବଙ୍କ ଧନୁ, ଦୁଇ ହାତ ଓ ମୁଣ୍ଡକୁ ଧରିଲେ।
ତଦଦ୍ଭୁତଂ ମହଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସିଦ୍ଧଚାରଣଵାର୍ତିକାଃ ୨୦.
ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ବଡ ଘଟଣା ଦେଖି, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ ଓ ବାର୍ତ୍ତିକାମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ତତୋ ହରିର୍ଵିନିର୍ଧୂଯ ପାତଯାମାସ ତାନ୍ଭୁଵି ୨୦.
ତାପରେ ହରି ସେମାନେକୁ ଝାଡି ଦେଇ, ପୃଥିବୀରେ ପକାଇଦେଲେ।
ଵିକୋଶଂ ଚ ତତଃ ନଂଦକଂ ଖଡ୍ଗମୁତ୍ତମମ୍ ୨୦.
ତାପରେ ସେ ଉତ୍ତମ ଖଡ୍ଗ ନନ୍ଦକକୁ ବାହାର କଲେ।
ତତୋ ମୁହୂର୍ତମାତ୍ରେଣ ପଦ୍ମାନି ଦଶ କେଶଵଃ ୨୦.
ତାପରେ, କେଶବ କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଦଶଟି ପଦ୍ମ ପ୍ରକାଶ କଲେ।
ତତୋ ନିମିପ୍ରଭୃତଯୋ ଵିନଦ୍ଯାସୁରସତ୍ତମାଃ ୨୦.
ତାପରେ ନିମି ଓ ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ଅସୁରମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କଲେ।
ଗରୁତ୍ମାଂଶ୍ଚାଭ୍ଯଯାତ୍ତୂର୍ଣମାରୁରୋହ ଚ ତଂ ହରିଃ ୨୦.
ଗରୁଡ ତୁରନ୍ତ ଆସିଗଲେ, ଏବଂ ହରି ତାଙ୍କୁ ଚଡିଲେ।
ଅଶ୍ରାଂତୋ ଯଦି ତାର୍କ୍ଷ୍ଯାସି ମଥନଂ ପ୍ରତି ତଦ୍ଵ୍ରଜ ୨୦.
ଯଦି ତୁମେ କ୍ଲାନ୍ତିହୀନ ଅଛ, ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ମଥନ ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼।
ନ ମେ ଶ୍ରମୋଽସ୍ତି ଲୋକେଶ କିଂଚିତ୍ସଂସ୍ମରତଶ୍ଚ ମେ ୨୦.
ହେ ଲୋକନାଥ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରିବାବେଳେ କିଛି କ୍ଲାନ୍ତି ଅନୁଭବ କରେନି।