ଶୁମ୍ଭୋ ମେଷଂ ସମାରୁହ୍ଯାଵ୍ରଜଦ୍ଦ୍ଵାଦଶଯୋଜନମ୍ ୨୦.
ଶୁମ୍ଭ ଏକ ମେଷ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଦ୍ୱାଦଶ ଯୋଜନା ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
ଆଜଗ୍ମୁଃ ସମରେ କ୍ରୁଦ୍ଧା ଵିଷ୍ଣୁମକ୍ଲିଷ୍ଟକାରିଣମ୍ ୨୦.
ସେମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ସହଜରେ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରୁଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସିଲେ।
ଶୁମ୍ଭଃ ଶୂଲେନ ତୀକ୍ଷ୍ଣେନ ପ୍ରାସେନ ଗ୍ରସନସ୍ତଥା ୨୦.
ଶୁମ୍ଭ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଓ ଅସିଧାର ନେଇ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଜଘ୍ନୁର୍ନାରାଯଣଂ ଶେଷା ଵିଶିଖୈର୍ମର୍ମଭେଦିଭିଃ ୨୦.
ଅନ୍ୟମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଜଣ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଙ୍ଗରେ ଆଘାତ କଲେ।
ଉପଦେଶା ଗୁରୋର୍ଯଦ୍ଵତ୍ସଚ୍ଛିଷ୍ଯଂ ବହୁଧେରିତାଃ ୨୦.
ଯେପରି ଛାତ୍ରମାନେ ଗୁରୁଙ୍କଠାରୁ ବହୁ ଉପଦେଶ ପାଆନ୍ତି,
ମମର୍ଦ ଦୈତ୍ଯସେନାଂ ତଦ୍ଧର୍ମମର୍ଥଵଚୋ ଯଥା ୨୦.
ସେ ଦାନବ ସେନାକୁ ଏମିତି ଚୁର୍ମାର କଲେ, ଯେପରି ନୀତି ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟର କଥାକୁ ଅନୁସରଣ କରାଯାଏ।
ମଥନଂ ଦଶଭିଶ୍ଚୈଵ ଶୁମ୍ଭଂ ପଂଚଭିରେଵ ଚ ୨୦.
ଦଶଜଣ ମଥନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଓ ପାଞ୍ଚଜଣ ଶୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଜଂଭଂ ଦ୍ଵାଦଶଭିସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣୈଃ ସର୍ଵାଂଶ୍ଚୈକୈକ ଶୋଽଷ୍ଟଭିଃ ୨୦.
ବାରଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ଜମ୍ଭଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅନ୍ୟ ଦାନବଙ୍କୁ ଆଠଜଣ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଚକ୍ରୁର୍ଗାଢତରଂ ଯତ୍ନମାଵୃଣ୍ଵାନା ହରିଂ ଶରୈଃ ୨୦.
ସେମାନେ ଅଧିକ ଚେଷ୍ଟା କରି, ହରିଙ୍କୁ ବାଣରେ ଢାକିଦେଲେ।
ହସ୍ତାଚ୍ଚାପଂ ଚ ସଂରଂଭାଚ୍ଚିଚ୍ଛେଦ ମହିଷାସୁରଃ ୨୦.
ମହିଷାସୁର ରାଗରେ ତାଙ୍କ ହାତରୁ ଧନୁଷ୍ୟ କାଟିଦେଲେ।
ଭୁଜାଵସ୍ଯ ଚ ଵିଵ୍ଯାଧ ଶଂଭୋ ବାଣାଯୁତେନ ଵୈ ୨୦.
ଶୁମ୍ଭ ଦଶ ହଜାର ବାଣ ଦେଇ ତାଙ୍କ ହାତକୁ ଆଘାତ କଲେ।
ତାଂ ପ୍ରାହିଣୋତ୍ସ ଵେଗେନ ମଥନାଯ ମହାହଵେ ୨୦.
ସେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ମଥନଙ୍କ ଉପରେ ତୁରନ୍ତ ପଠାଇଲେ।
ଆହତ୍ଯ ପାତଯାମାସ ଵିନଦନ୍କାଲମେଘଵତ୍ ୨୦.
ଆଘାତ କରି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ପକାଇଦେଲେ, ବଡ଼ ବଦଳ ମେଘ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ।
ନୈତଦସ୍ତି ବଲଂ ଵ୍ଯକ୍ତଂ ଯତ୍ରାଶୀର୍ଯତ ସା ଗଦା ୨୦.
ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଗଦା ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ସେଠି କୌଣସି ପ୍ରକାଶ୍ୟ ଶକ୍ତି ଥିଲା ନାହିଁ।
ଜଗ୍ରାହ ମୁଦ୍ଗରଂ ଘୋରଂ ଦିଵ୍ଯରତ୍ନପରିଷ୍କୃତମ୍ ୨୦.
ସେ ଦିବ୍ୟ ମଣିରେ ସଜିଥିବା ଭୟଙ୍କର ମୁଦ୍ଗର ଉଠାଇଲେ।
ତମାଯାଂତଂ ଵିଯତ୍ଯେଵ ତ୍ରଯୋ ଦୈତ୍ଯା ହ୍ଯଵାରଯନ୍ ୨୦.
ସେ ଆଗେ ବଢ଼ୁଥିବାବେଳେ, ତିନି ଦାନବ ଆକାଶରେ ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ।
ଶକ୍ତ୍ଯା ଚ ମହିଷୋ ଦୈତ୍ଯୋ ଵିନଦଂତୋ ମହାରରଵମ୍ ୨୦.
ମହିଷ ଦାନବ ଶକ୍ତି ନେଇ ବଡ଼ ଗର୍ଜନ କରିଲେ।
ଜଗ୍ରାହ ଶକ୍ତିମୁଗ୍ରୋଗ୍ରାଂ ଶତଘଂଟାମହାସ୍ଵନାମ୍ ୨୦.
ସେ ଶତ ଘଣ୍ଟାର ଶବ୍ଦ ହେଉଥିବା ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଉଠାଇଲେ।
ତାମାଯାନ୍ତୀମଥାଲୋକ୍ଯ ଜଂଭୋଽନ୍ଯସ୍ଯ ରଥାତ୍ତ୍ଵରାତ୍ ୨୦.
ସେ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ଜମ୍ଭ ଅନ୍ୟ ରଥରୁ ତୁରନ୍ତ ଅବତରିଲେ।
ତଯୈଵ ଗରୁଡଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ଜଘ୍ନେ ସ ପ୍ରହସନ୍ବଲୀ ୨୦.
ସେ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଆଘାତ କଲେ, ଶକ୍ତିରେ ହସୁଥିଲେ।
ଵିଚେତାଶ୍ଚାଭଵଦ୍ଯୁଦ୍ଧେ ଗରୁଡଃ ଶକ୍ତିପୀଡିତଃ ୨୦.
ଯୁଦ୍ଧରେ ଗରୁଡ଼ ଶସ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ପୀଡିତ ହୋଇ ଅଚେତନ ହେଇଗଲେ।
କରସ୍ପର୍ଶେନ କୃତଵାନ୍ଵିମୋହଂ ଵିନତାତ୍ମଜମ୍ ୨୦.
ସେ ନିଜ ହାତର ସ୍ପର୍ଶରେ ଭିନତାର ପୁଅଙ୍କୁ ଅବାସ୍ଥା କରିଦେଲେ।
କୁଭାର୍ଯସ୍ଯ ଯଥା ପୁଂସଃ ସର୍ଵଂସ୍ଯାଚ୍ଚିଂତିତଂ ଵୃଥା ୨୦.
ଏକ ଖରାପ ଜନାନୀ ଥିବା ପୁରୁଷର ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତା ଅପରିଗଣ୍ୟ ହେବା ପରି,
କୃତ୍ଵା ଚ ତଲନିର୍ଘୋଷଂ ରୌଦ୍ରମସ୍ତ୍ରଂ ମୁମୋଚ ସଃ ୨୦.
ସେ ତାଳର ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ କରି, ଏକ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡିଦେଲେ।
ଭୂମିର୍ଦିଶଶ୍ଚ ଵିଦିଶୋ ବାମଜାଲମଯା ବୁଭୁଃ ୨୦.
ପୃଥିବୀ, ଦିଗ୍ଗୁଡିକ ଓ ଉପଦିଗ୍ଗୁଡିକ ଅସ୍ତ୍ରର ଜାଲରେ ଢାକିଯିବା।
ବ୍ରାହ୍ମମସ୍ତ୍ରଂ ଚକାରାଶୁ ସର୍ଵାସ୍ତ୍ରଵିନିଵାରଣମ୍ ୨୦.
ସେ ଶୀଘ୍ର ବ୍ରାହ୍ମ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରି, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଅଟକାଇଦେଲେ।
ଅସ୍ତ୍ରେ ପ୍ରତିହତେ ତସ୍ମିନ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ଦାନଵସୂଦନଃ ୨୦.
ସେ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରତିହତ ହେଲାପରେ, ଦାନବମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା ବିଷ୍ଣୁ,
ସଂଧୀଯମାନେସ୍ତ୍ରେ ତସ୍ମିନ୍ମାରୁତଃ ପରୁଷୋ ଵଵୌ ୨୦.
ଅସ୍ତ୍ର ସଜାଯାଉଥିବା ବେଳେ, ଏକ ତୀବ୍ର ପବନ ବହିଗଲା।
ତଦସ୍ତ୍ରମୁଗ୍ରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ଦାନଵା ଯୁଦ୍ଧଦୁର୍ମଦାଃ ୨୦.
ସେ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଦେଖି, ଯୁଦ୍ଧରେ ମଦ ଭରିଥିବା ଦାନବମାନେ,
ନାରାଯଣାଂସ୍ତ୍ରଂ ଗ୍ରସନସ୍ତୁ ଚକ୍ରେ ତ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରଂ ନିମିଶ୍ଚାସ୍ତ୍ରଵରଂ ମୁମୋଚ ୨୦.
ନାରାୟଣ ଅସ୍ତ୍ର ଗ୍ରସନ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ବେଳେ, ନିମି ତ୍ୱାଷ୍ଟ୍ର ଅସ୍ତ୍ର, ଅସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଛାଡିଦେଲେ।