ନମୋ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଦେଵାଯ ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣହିତାଯ ଚ ୧୯.
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ଓ ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଭଲରେ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସ ନୋ ରକ୍ଷତୁ ଗୋଵିଂଦୋ ଭଯାର୍ତାସ୍ତେ ଜଗୁଃ ସୁରାଃ ୧୯.
ଭୟରେ ଆତୁର ଦେବତାମାନେ, ‘ଗୋବିନ୍ଦ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ’ ବୋଲି ଗାଇଲେ।
ଵିବୁଧ୍ଯୈଵ ଚ ପର୍ଯଂକାଦ୍ଯୋଗନିଦ୍ରାଂ ଵିହାଯ ସଃ ୧୯.
ସେ, ପଳଙ୍ଗରେ ଯୋଗନିଦ୍ରାରୁ ଜାଗି, ଉଠିଲେ।
ଶାରଦଂବରନୀରାବ୍ଜକାଂତିଦେହଚ୍ଛଵିଃ ପ୍ରଭୁଃ ୧୯.
ଶରଦ୍କାଳୀନ ଜଳରେ ଖିଳିଥିବା ପଦ୍ମର ରୂପରେ ଯେଉଁପରି ତେଜ, ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦେହ ଏମିତି ଅଲୋକିକ ଶୋଭାମୟ।
ଵିମୃଶ୍ଯ ସୁରସଂକ୍ଷୋଭଂ ଵୈନତେଯମାତାହ୍ଵଯତ୍ ୧୯.
ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ଭାବି, ସେ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଦିଵ୍ଯନାନାସ୍ତ୍ରତୀକ୍ଷ୍ଣାର୍ଚିରାରୁହ୍ଯାଗାତ୍ସୁରାହଵମ୍ ୧୯.
ଦିବ୍ୟ ପକ୍ଷୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ନାନା ଦେବାସ୍ତ୍ରର ତୀବ୍ର ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହୋଇ, ସେ ଦେବସଙ୍ଗ୍ରାମକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଦାନଵେଂଦ୍ରୈର୍ନଵାଂଭୋଦସଚ୍ଛାଯୈଃ ସର୍ଵଥୋତ୍କଟୈଃ ୧୯.
ଦାନବମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ଦେହ ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ଭଳି ଗାଢ଼ କଳା ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ତତ୍ତ୍ରାଣାଯାଵ୍ରଜଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଃ ସ୍ତୂଯମାନୋ ମୁହୁଃ ସୁରୈଃ ୧୯.
ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁ ଆସିଲେ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ।
ଅଥାପଶ୍ଯତ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରୋ ଵିଯତି ଦ୍ଯୁତିମଂଡଲମ୍ ୧୯.
ତାପରେ ଦାନବମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଆକାଶରେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ବୃତ୍ତ ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରଭଵଂ ଜ୍ଞାତୁମିଚ୍ଛଂତୋ ଦାନଵାସ୍ତସ୍ଯ ତେଜସଃ ୧୯.
ସେଇ ତେଜର ଉତ୍ସ କ'ଉଁଠୁ ଆସିଛି ଜାଣିବାକୁ ଦାନବମାନେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ତତ୍ର ସ୍ଥିତଂ ଚତୁର୍ବାହୁଂ ହରିଂ ଚାନୁପମଦ୍ଯୁତିମ୍ ୧୯.
ସେଠାରେ ଚାରିଟି ହାତ ଥିବା, ଅପୂର୍ବ ତେଜ ଧାରଣ କରୁଥିବା ହରି ଉଭୟ ଦେଖିଲେ।
ଅଯଂ ସ ଦେଵଃ ସର୍ଵେଷାଂ ଶରଣଂ କେଶଵୋଽରିହା ୧୯.
ଏହି ହେଉଛନ୍ତି ସେଇ ଦେବତା, କେଶବ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ନାଶକ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ।
ଏନମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଲୋକେଶା ଯଜ୍ଞଭାଗଭୁଜୋଽମରାଃ ୧୯.
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ଶାସକ ଓ ଯେଉଁ ଅମରମାନେ ଯଜ୍ଞର ଭାଗ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି।
ତଂ ଜଘ୍ନୁର୍ଵିଵିଧୈଃ ଶସ୍ତ୍ରୈଃ ପରିଵାର୍ଯ ସମଂତତଃ ୧୯.
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ନାନା ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଷଷ୍ଟ୍ଯା ଵିଵ୍ଯାଧବାଣାନାଂ କାଲନେମିର୍ଜନାର୍ଦନମ୍ ୧୯.
କାଳନେମି ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ସାଠିଟି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ।
ଜଂଭକଶ୍ଚୈଵ ସପ୍ତତ୍ଯା ଶୁଂଭୋ ଦଶଭିରେଵ ଚ ୧୯.
ଜମ୍ଭକ ସପ୍ତତିଟି ବାଣ ଦେଇ ଆଘାତ କଲେ, ଶୁମ୍ଭ ଦଶଟି ବାଣ ଦେଇ ଆଘାତ କଲେ।
ଦଶଭିର୍ଦଶଭିଃ ଶଲ୍ଯୈର୍ଜଘ୍ନୁଃ ସଗରୁଡଂ ରଣେ ୧୯.
ଦଶଟି ଓ ଦଶଟି ଶଳ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ଓ ଗରୁଡ଼କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଏକୈକଂ ଦାନଵଂ ଜଘ୍ନେ ଷଡ୍ଭିଃ ପଡ୍ଭିରଜିହ୍ନଗୈଃ ୧୯.
ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦାନବକୁ ଛଅଟି ତୀବ୍ର ଆଘାତ ଦେଇ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁଂ ଵିଵ୍ଯାଧ ହୃଦଯେ ରୋଷାଦ୍ରକ୍ତଵିଲୋଚନଃ ୧୯.
କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ହୋଇଥିବା ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ବିଦ୍ରୁତ କଲେ।
ମଯୂଖା ଇଵ ସଂଦୀପ୍ତାଃ କୌସ୍ତୁଭସ୍ଯ ସ୍ଫୁରତ୍ତ୍ଵିଷଃ ୧୯.
କୌସ୍ତୁଭ ମଣିର ଚମକୁଥିବା ତେଜ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ସ ତମୁଦ୍ଗ୍ରାହ୍ଯ ଵେଗେନ ଦାନଵାଯ ମୁମୋଚ ଵୈ ୧୯.
ସେ ତାହାକୁ ବେଗରେ ଧରି ଦାନବ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଲେ।
ଚିଚ୍ଛେଦ ତିଲଶଃ କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଦର୍ଶଯନ୍ପାଣିଲାଘଵମ୍ ୧୯.
କ୍ରୋଧରେ ସେ ତାହାକୁ ଖୁବ୍ ଛୋଟ ଛୋଟ ଟୁକୁଡ଼ା କରିଦେଲେ, ନିଜ ହାତର ଦକ୍ଷତା ଦେଖାଇଲେ।
ତେନ ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ହୃଦଯଂ ତାଡଯାମାସ ଵେଗତଃ ୧୯.
ତାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଦାନବର ହୃଦୟକୁ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଆଘାତ କଲେ।
ଶକ୍ତିଂ ଜଗ୍ରାହ ତୀକ୍ଷ୍ଣାଗ୍ରାଂ ହେମଘଂଟାଟ୍ଟହାସିନୀମ୍ ୧୯.
ସେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଆଗ୍ର ଥିବା, ସୁନାର ଘଣ୍ଟି ଓ ଭୟଙ୍କର ଧାର ଥିବା ଏକ ଶକ୍ତି ଉଠାଇଲେ।
ଭିନ୍ନଂ ଶକ୍ତ୍ଯା ଭୁଜଂ ତସ୍ଯ ସ୍ରୁତଶୋଣିତମାବଭୌ ୧୯.
ତାଙ୍କର ହାତ ଶକ୍ତିର ଆଘାତରେ ଫାଟିଯାଇଥିଲା ଏବଂ ରକ୍ତ ବହିଯାଉଥିଲା।
ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରକୁପିତୋ ଜଗ୍ରାହ ଵିପୁଲଂ ଧନୁଃ ୧୯.
ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁ ଖୁବ୍ ରୁଷ୍ଟ ହେଇ ତାଙ୍କର ଭାରି ଧନୁଷ ଧରିଲେ।
ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ହୃଦଯଂ ଷଡ୍ଭିର୍ଵିଵ୍ଯାଧ ଚ ଶରୈସ୍ତ୍ରିଭିଃ ୧୯.
ସେ ଛଅଟି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଦାନବର ହୃଦୟକୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ ଏବଂ ଆଉ ତିନିଟି ବାଣ ମାଡ଼ିଲେ।
ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଧନୁର୍ଜ୍ଯାଧନୁଷୀ ଭୁଜଂ ଚୈକେନ ପତ୍ରିଣା ୧୯.
ଦୁଇଟି ବାଣରେ ଧନୁଷ ଓ ତାରକୁ ଆଘାତ କଲେ ଏବଂ ଏକଟି ପଙ୍ଖାଳି ବାଣରେ ତାଙ୍କର ହାତକୁ ଘାତ କଲେ।
ସ୍ରୁତରକ୍ତାରୁଣଃ ପ୍ରାଂଶୁଃ ପୀଡାଚଲିତମାନସଃ ୧୯.
ଉଚ୍ଚ ଦେହ, ରକ୍ତ ବହିବାରେ ଲାଲ ହୋଇଯାଇଥିଲେ, ବେଦନାରେ ମନ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ତତଃ କଂପିତମାଲକ୍ଷ୍ଯ ଗଦାଂ ଜଗ୍ରାହ କେଶଵଃ ୧୯.
ତାପରେ କେଶବ ତାଙ୍କୁ କାପୁଥିବା ଦେଖି ଗଦା ଉଠାଇଲେ।