ଵଜ୍ରାସ୍ତ୍ରଂ ଚ ପ୍ରକୁର୍ଵାଣୌ ଦାନଵେଂଦ୍ରମଯୁଧ୍ଯତାମ୍ ୧୯.
ଦୁଇଁଜଣେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଦାନବପତି ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବାବେଳେ, ବଜ୍ରାସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ।
ରଥୋ ଧ୍ଵଜୋ ଧନୁଶ୍ଚୈଵ ଛତ୍ରଂ ଚ କଵଚଂ ତଥା ୧୯.
ରଥ, ପତାକା, ଧନୁଷ, ଛତା ଓ କବଚ—
ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୁକରଂ କର୍ମ ସୋଽଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ଭୀମଵିକ୍ରମଃ ୧୯.
ଏହି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ—
ତତଃ ଶଶାମ ଵଜ୍ରାସ୍ତ୍ରଂ କାଲନେମିସ୍ତତୋ ରୁଷା ୧୯.
ତାପରେ, କ୍ରୋଧିତ କାଳନେମି ବଜ୍ରାସ୍ତ୍ର ବନ୍ଦ କଲେ।
ତାଵଭିପ୍ରାଯମାଲକ୍ଷ୍ଯ ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ସମରାଂଗଣମ୍ ୧୯.
ସେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝି, ସେଠାରୁ ଯୁଦ୍ଧମଞ୍ଚ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ତଯୋରନୁଗତୋ ଦୈତ୍ଯଃ କାଲନେମିର୍ନଦନ୍ମୁହୁଃ ୧୯.
କାଳନେମି ଦାନବ, ସେମାନଙ୍କ ପଛରେ ପଛରେ ଚାଲି, ପୁନିପୁନି ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ।
ସ କାଲ ଇଵ କଲ୍ପାଂତେ ଯଦା ଵାସଵମାଦ୍ରୁତଃ ୧୯.
ସେ, ଯେମିତି କାଳ ଯୁଗାନ୍ତରେ, ଏମିତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଧାଉଥିଲେ।
ହାହାରାଵଂ ପ୍ରକୁର୍ଵାଣାସ୍ତଦା ଦେଵାଶ୍ଚ ମେନିରେ ୧୯.
‘ହା-ହା’ ଧ୍ୱନି ଉଠିବା ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ଏଭଳି ଦେଖିଲେ।
ଚେଲୁଃ ଶିଖରିଣୋ ମୁଖ୍ଯାଃ ପେତୁରୁଲ୍କା ନଭସ୍ତଲାତ୍ ୧୯.
ପାହାଡ଼ର ମୁଖ୍ୟ ଶିଖରଗୁଡ଼ିକ ହଲିଗଲା; ଆକାଶରୁ ଉଲ୍କାପିଣ୍ଡ ପଡ଼ିଲା।
ତାଂ ଭୂତାଵିକୃତିଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵାଃ ସେଂଦ୍ରା ଭଯାଵହାଃ ୧୯.
ଏହି ଭୟଙ୍କର ଭୂତବିକୃତି ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ନମୋ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଦେଵାଯ ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣହିତାଯ ଚ ୧୯.
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ଓ ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଭଲରେ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସ ନୋ ରକ୍ଷତୁ ଗୋଵିଂଦୋ ଭଯାର୍ତାସ୍ତେ ଜଗୁଃ ସୁରାଃ ୧୯.
ଭୟରେ ଆତୁର ଦେବତାମାନେ, ‘ଗୋବିନ୍ଦ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ’ ବୋଲି ଗାଇଲେ।
ଵିବୁଧ୍ଯୈଵ ଚ ପର୍ଯଂକାଦ୍ଯୋଗନିଦ୍ରାଂ ଵିହାଯ ସଃ ୧୯.
ସେ, ପଳଙ୍ଗରେ ଯୋଗନିଦ୍ରାରୁ ଜାଗି, ଉଠିଲେ।
ଶାରଦଂବରନୀରାବ୍ଜକାଂତିଦେହଚ୍ଛଵିଃ ପ୍ରଭୁଃ ୧୯.
ଶରଦ୍କାଳୀନ ଜଳରେ ଖିଳିଥିବା ପଦ୍ମର ରୂପରେ ଯେଉଁପରି ତେଜ, ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦେହ ଏମିତି ଅଲୋକିକ ଶୋଭାମୟ।
ଵିମୃଶ୍ଯ ସୁରସଂକ୍ଷୋଭଂ ଵୈନତେଯମାତାହ୍ଵଯତ୍ ୧୯.
ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ଭାବି, ସେ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଦିଵ୍ଯନାନାସ୍ତ୍ରତୀକ୍ଷ୍ଣାର୍ଚିରାରୁହ୍ଯାଗାତ୍ସୁରାହଵମ୍ ୧୯.
ଦିବ୍ୟ ପକ୍ଷୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ନାନା ଦେବାସ୍ତ୍ରର ତୀବ୍ର ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହୋଇ, ସେ ଦେବସଙ୍ଗ୍ରାମକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଦାନଵେଂଦ୍ରୈର୍ନଵାଂଭୋଦସଚ୍ଛାଯୈଃ ସର୍ଵଥୋତ୍କଟୈଃ ୧୯.
ଦାନବମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ଦେହ ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ଭଳି ଗାଢ଼ କଳା ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ତତ୍ତ୍ରାଣାଯାଵ୍ରଜଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଃ ସ୍ତୂଯମାନୋ ମୁହୁଃ ସୁରୈଃ ୧୯.
ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁ ଆସିଲେ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ।
ଅଥାପଶ୍ଯତ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରୋ ଵିଯତି ଦ୍ଯୁତିମଂଡଲମ୍ ୧୯.
ତାପରେ ଦାନବମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଆକାଶରେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ବୃତ୍ତ ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରଭଵଂ ଜ୍ଞାତୁମିଚ୍ଛଂତୋ ଦାନଵାସ୍ତସ୍ଯ ତେଜସଃ ୧୯.
ସେଇ ତେଜର ଉତ୍ସ କ'ଉଁଠୁ ଆସିଛି ଜାଣିବାକୁ ଦାନବମାନେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ତତ୍ର ସ୍ଥିତଂ ଚତୁର୍ବାହୁଂ ହରିଂ ଚାନୁପମଦ୍ଯୁତିମ୍ ୧୯.
ସେଠାରେ ଚାରିଟି ହାତ ଥିବା, ଅପୂର୍ବ ତେଜ ଧାରଣ କରୁଥିବା ହରି ଉଭୟ ଦେଖିଲେ।
ଅଯଂ ସ ଦେଵଃ ସର୍ଵେଷାଂ ଶରଣଂ କେଶଵୋଽରିହା ୧୯.
ଏହି ହେଉଛନ୍ତି ସେଇ ଦେବତା, କେଶବ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ନାଶକ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ।
ଏନମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଲୋକେଶା ଯଜ୍ଞଭାଗଭୁଜୋଽମରାଃ ୧୯.
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ଶାସକ ଓ ଯେଉଁ ଅମରମାନେ ଯଜ୍ଞର ଭାଗ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି।
ତଂ ଜଘ୍ନୁର୍ଵିଵିଧୈଃ ଶସ୍ତ୍ରୈଃ ପରିଵାର୍ଯ ସମଂତତଃ ୧୯.
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ନାନା ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଷଷ୍ଟ୍ଯା ଵିଵ୍ଯାଧବାଣାନାଂ କାଲନେମିର୍ଜନାର୍ଦନମ୍ ୧୯.
କାଳନେମି ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ସାଠିଟି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ।
ଜଂଭକଶ୍ଚୈଵ ସପ୍ତତ୍ଯା ଶୁଂଭୋ ଦଶଭିରେଵ ଚ ୧୯.
ଜମ୍ଭକ ସପ୍ତତିଟି ବାଣ ଦେଇ ଆଘାତ କଲେ, ଶୁମ୍ଭ ଦଶଟି ବାଣ ଦେଇ ଆଘାତ କଲେ।
ଦଶଭିର୍ଦଶଭିଃ ଶଲ୍ଯୈର୍ଜଘ୍ନୁଃ ସଗରୁଡଂ ରଣେ ୧୯.
ଦଶଟି ଓ ଦଶଟି ଶଳ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ଓ ଗରୁଡ଼କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଏକୈକଂ ଦାନଵଂ ଜଘ୍ନେ ଷଡ୍ଭିଃ ପଡ୍ଭିରଜିହ୍ନଗୈଃ ୧୯.
ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦାନବକୁ ଛଅଟି ତୀବ୍ର ଆଘାତ ଦେଇ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁଂ ଵିଵ୍ଯାଧ ହୃଦଯେ ରୋଷାଦ୍ରକ୍ତଵିଲୋଚନଃ ୧୯.
କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ହୋଇଥିବା ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ବିଦ୍ରୁତ କଲେ।
ମଯୂଖା ଇଵ ସଂଦୀପ୍ତାଃ କୌସ୍ତୁଭସ୍ଯ ସ୍ଫୁରତ୍ତ୍ଵିଷଃ ୧୯.
କୌସ୍ତୁଭ ମଣିର ଚମକୁଥିବା ତେଜ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।