ଗଂଭୀରାସ୍ଫୋଟନିର୍ହ୍ରାଦଜଗଦ୍ଧୃଦଯକଂପନଃ ୧୯.
ଗଭୀର ଧ୍ୱନି ଓ ଗଞ୍ଜନରେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ହୃଦୟ କମ୍ପି ଉଠିଲା।
ଵଵର୍ଷ ଶୀତଂ ଚ ଜଲଂ ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରବଲଂ ପ୍ରତି ୧୯.
ସେ ଦାନବପତିଙ୍କ ସେନା ଉପରେ ଢେର ସିତଳ ପାଣି ଝରାଇଲେ।
ବୀଜାଂକୁରା ଇଵ ମ୍ଲାନାଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵୃଷ୍ଟିଂ ଧରାତଲେ ୧୯.
ମାଟି ଉପରେ ବର୍ଷା ପଡିଲେ ଯେପରି ଚାଷବିଜ ଓ ଅଂକୁର ମ୍ଲାନ ହୋଇଯାଏ।
ଶସ୍ତ୍ରଵୃଷ୍ଟିଂ ଵଵର୍ଷୋଗ୍ରାଂ ଦେଵନୀକେଷୁ ଦୁର୍ଜଯଃ ୧୯.
ସେ ଦେବସେନା ଉପରେ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରବୃଷ୍ଟି କରିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଜୟ।
ଗତିଂ କାଂଚିନ୍ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଗାଵଃ ଶୀତାର୍ଦିତା ଇଵ ରଥେଷୁ ଚ ଭଯତ୍ରସ୍ତାସ୍ତତ୍ରତତ୍ର ନିଲିଲ୍ଯିରେ॥ ୧୯.
ସେମାନେ ଆଗକୁ ଯିବା ଉପାୟ ଦେଖିପାରୁନଥିଲେ, ଯେପରି ଗାଈ ଠଣ୍ଡାରେ ଅସହାୟ ହୁଏ; ଭୟରେ ରଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏଠା-ସେଠା ଲୁଚିଗଲେ।
ଏଵଂ ତେ ଲୀଯମାନାଶ୍ଚ ନିହତାଃ କାଲନେ ମିନା ୧୯.
ଏଭଳି ଭାବେ ସେମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଉଥିବାବେଳେ, ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ହାତରେ ପଡି ଶେଷ ହେଲେ।
ଵିଭିନ୍ନା ଭିନ୍ନମୂର୍ଧାନସ୍ତଥା ଭିନ୍ନୋରୁଜାନଵଃ ୧୯.
କେହିଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଫାଟିଗଲା, କେହିଙ୍କ ଅଂଗପିଣ୍ଡ ଭାଙ୍ଗିଗଲା।
ତୁରଂଗାଣାଂ ସହସ୍ରାଣି ଗଜାନାମଯୁତାନି ଚ ୧୯.
ହଜାର-ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଓ ଦଶ-ହଜାର ହାତୀ ଥିଲେ।
ଏଵମାଜୌ ମହାଦୈତ୍ଯଃ କାଲନେମିର୍ମହାସୁରଃ ୧୯.
ଏଭଳି ଭାବେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ବଡ଼ ଦାନବ କାଳନେମି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସୁର—
ଯକ୍ଷାଣାଂ ପଂଚଲକ୍ଷାଣି କିଂନରାଣାଂ ତଥୈଵ ଚ ୧୯.
ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଯକ୍ଷ ଓ ସେତେଇ କିନ୍ନର ଥିଲେ,
ଇତରେଷାଂ ନ ସଂଖ୍ଯାସ୍ତି ସୁରଜାତିନିକାଯିନାମ୍ ୧୯.
ଅନ୍ୟ ଦେବଗଣଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଗଣିବାଯୋଗ୍ୟ ନଥିଲା।
ଏଵଂ ପ୍ରତିଭଯେ ଭୀମେ ତଦାମର ମହାକ୍ଷଯେ ୧୯.
ଏଭଳି ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୀଷଣ ଦେବମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଉଥିବା ସମୟରେ,
ଜଘ୍ନତୁସ୍ତୌ ରଣେ ଦୈତ୍ଯମେକୈକଂ ଷଷ୍ଟିଭିଃ ଶରୈଃ ୧୯.
ସେ ଦୁଇଜଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦାନବକୁ ଏକେକଠି ଷଷ୍ଟିଟି କରି ଶର ମାରିଥିଲେ।
ତାଭ୍ଯାଂ ବାଣପ୍ରହାରୈସ୍ତୁ କିଂଚିତ୍ସୋଽଵାପ୍ତଚେତନଃ ୧୯.
ସେମାନଙ୍କ ଶର ଆଘାତରେ ସେ କେବଳ ମାତ୍ର ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ଅଚେତନ ହେଉଥିଲେ।
ତେନ ଚକ୍ରେଣ ସୋଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ଚିଚ୍ଛେଦ ରଥକୂବରମ୍ ୧୯.
ସେ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘୋଡ଼ା ସହ ରଥର ଧୁରାକୁ କାଟିଦେଲେ।
ଵଵର୍ଷ ଭିଷଜୋର୍ମୂର୍ଧ୍ନି ସଂଛାଦ୍ଯାକାଶଗୋଚରମ୍ ୧୯.
ସେ ଦୁଇ ଚିକିତ୍ସକଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଏମିତି ଅସ୍ତ୍ରବୃଷ୍ଟି କଲେ, ଆକାଶ ଢାକିଗଲା।
ତଚ୍ଚ କରମ ତଯୋର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିସ୍ମିତଃ କୋପମାଵିଶତ୍ ୧୯.
ସେମାନେ ଏହି କୌଶଳ କରିଥିବାକୁ ଦେଖି ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ସ ତଦମୁଦ୍ଭ୍ରାମ୍ଯ ଵେଗେନ ଚିକ୍ଷେପାସ୍ଯ ରଥଂ ପ୍ରତି ୧୯.
ସେ ତାହାକୁ ତେଜରେ ଘୁରାଇ ତାଙ୍କର ରଥ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ମୁକ୍ତ୍ଵା ରଥାଵୁଭୌ ଵେଗାଦାପ୍ଲୁତୌ ତରସାଶ୍ଵିନୌ ୧୯.
ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ବେଗରେ ଦୁଇଟି ରଥକୁ ଛାଡ଼ି, ତୁରନ୍ତ ଉଛଳି ଚାଲିଗଲେ।
ଦାରଯାମାସ ଧରଣୀଂ ହେମଜାଲପରିଷ୍କୃତଃ ୧୯.
ସୁନାର ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ସେ, ପୃଥିବୀକୁ ଫାଟିଦେଲେ।
ଵଜ୍ରାସ୍ତ୍ରଂ ଚ ପ୍ରକୁର୍ଵାଣୌ ଦାନଵେଂଦ୍ରମଯୁଧ୍ଯତାମ୍ ୧୯.
ଦୁଇଁଜଣେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଦାନବପତି ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବାବେଳେ, ବଜ୍ରାସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ।
ରଥୋ ଧ୍ଵଜୋ ଧନୁଶ୍ଚୈଵ ଛତ୍ରଂ ଚ କଵଚଂ ତଥା ୧୯.
ରଥ, ପତାକା, ଧନୁଷ, ଛତା ଓ କବଚ—
ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୁକରଂ କର୍ମ ସୋଽଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ଭୀମଵିକ୍ରମଃ ୧୯.
ଏହି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ—
ତତଃ ଶଶାମ ଵଜ୍ରାସ୍ତ୍ରଂ କାଲନେମିସ୍ତତୋ ରୁଷା ୧୯.
ତାପରେ, କ୍ରୋଧିତ କାଳନେମି ବଜ୍ରାସ୍ତ୍ର ବନ୍ଦ କଲେ।
ତାଵଭିପ୍ରାଯମାଲକ୍ଷ୍ଯ ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ସମରାଂଗଣମ୍ ୧୯.
ସେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝି, ସେଠାରୁ ଯୁଦ୍ଧମଞ୍ଚ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ତଯୋରନୁଗତୋ ଦୈତ୍ଯଃ କାଲନେମିର୍ନଦନ୍ମୁହୁଃ ୧୯.
କାଳନେମି ଦାନବ, ସେମାନଙ୍କ ପଛରେ ପଛରେ ଚାଲି, ପୁନିପୁନି ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ।
ସ କାଲ ଇଵ କଲ୍ପାଂତେ ଯଦା ଵାସଵମାଦ୍ରୁତଃ ୧୯.
ସେ, ଯେମିତି କାଳ ଯୁଗାନ୍ତରେ, ଏମିତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଧାଉଥିଲେ।
ହାହାରାଵଂ ପ୍ରକୁର୍ଵାଣାସ୍ତଦା ଦେଵାଶ୍ଚ ମେନିରେ ୧୯.
‘ହା-ହା’ ଧ୍ୱନି ଉଠିବା ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ଏଭଳି ଦେଖିଲେ।
ଚେଲୁଃ ଶିଖରିଣୋ ମୁଖ୍ଯାଃ ପେତୁରୁଲ୍କା ନଭସ୍ତଲାତ୍ ୧୯.
ପାହାଡ଼ର ମୁଖ୍ୟ ଶିଖରଗୁଡ଼ିକ ହଲିଗଲା; ଆକାଶରୁ ଉଲ୍କାପିଣ୍ଡ ପଡ଼ିଲା।
ତାଂ ଭୂତାଵିକୃତିଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵାଃ ସେଂଦ୍ରା ଭଯାଵହାଃ ୧୯.
ଏହି ଭୟଙ୍କର ଭୂତବିକୃତି ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।