ମହେଂଦ୍ରଜାଲମାସ୍ତାଯ ଚକ୍ରେ ଭୀଷଣାଂ ତନୁମ୍ ୧୯.
ସେ ମହାଇନ୍ଦ୍ର ମାୟା ଧାରଣ କରି, ଭୟଙ୍କର ଆକାର ନେଲେ।
ତତାପ ଦାନଵାନୀକଂ ଗଲନ୍ମଜ୍ଜାଙ୍ଘ୍ରିଶୋଣିତମ୍ ୧୯.
ସେ ଦାନବ ସେନାକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ହାଡ଼, ଅଂଗ ଓ ରକ୍ତ ବହୁଥିଲା।
ଗଜାନାମଗଲନ୍ମେଦଃ ପେତୁଶ୍ଚାପି ରଥା ଭୁଵି ୧୯.
ହାତୀମାନଙ୍କର ଚର୍ବି ଗଳିଯାଉଥିଲା, ରଥମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଯାଉଥିଲେ।
ଇତଶ୍ଚେତଶ୍ଚ ସଲିଲଂ ପ୍ରାର୍ଥଯଂତସ୍ତୃଷାତୁରାଃ ୧୯.
ଏଠାଉଠି ତାଉଠି, ପିଆସରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ସେମାନେ ପାଣି ଖୋଜୁଥିଲେ।
ତେଷାଂ ପ୍ରାର୍ଥଯତାଂ ଶୀଘ୍ରମନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଚ ଵିସର୍ପିଣାମ୍ ୧୯.
ସେମାନେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଏକାଉଁଠୁ ଅନ୍ୟଉଁଠି ପାଣି ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଛିଟିଯାଉଥିଲେ।
ତୋଯାର୍ଥିନଃ ପୁରୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୋଯଂ କଲ୍ଲୋ ଲମାଲିତମ୍ ୧୯.
ପାଣି ପାଇବା ଆଶାରେ, ସେମାନେ ସାମ୍ନାରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ତରଳ ପାଣି ଦେଖିଲେ।
ଅପ୍ରାପ୍ଯ ସଲିଲଂ ଭୂମାଵଭ୍ଯାଶେ ଦ୍ରୁତମେଵ ତେ ୧୯.
କିନ୍ତୁ ପାଣି ପାଇପାରିଲେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ରଥା ଗଜାଶ୍ଚ ପତିତାସ୍ତୁରଂଗାଶ୍ଚ ଶ୍ରମାନ୍ଵିତାଃ ୧୯.
ରଥ, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ାମାନେ କ୍ଲାନ୍ତିରେ ଅସ୍ତିର ହୋଇ ପଡ଼ିଯାଇଥିଲେ।
ଦାନଵାନାଂ କୋଟିକୋଟି ଵ୍ଯଦୃଶ୍ଯତମୃତଂ ତଦା ୧୯.
ତାପରେ ଅସଂଖ୍ୟ କୋଟି କୋଟି ଦାନବ ମୃତ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ପ୍ରକୋପୋଦ୍ଭୂତତାମ୍ରାକ୍ଷଃ କାଲନେମୀ ରୁଷାତୁରଃ ୧୯.
କ୍ରୋଧରେ ଚକ୍ଷୁ ଲାଲ ହୋଇଥିବା କାଳନେମୀ, ରୋଷରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ।
ଗଂଭୀରାସ୍ଫୋଟନିର୍ହ୍ରାଦଜଗଦ୍ଧୃଦଯକଂପନଃ ୧୯.
ଗଭୀର ଧ୍ୱନି ଓ ଗଞ୍ଜନରେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ହୃଦୟ କମ୍ପି ଉଠିଲା।
ଵଵର୍ଷ ଶୀତଂ ଚ ଜଲଂ ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରବଲଂ ପ୍ରତି ୧୯.
ସେ ଦାନବପତିଙ୍କ ସେନା ଉପରେ ଢେର ସିତଳ ପାଣି ଝରାଇଲେ।
ବୀଜାଂକୁରା ଇଵ ମ୍ଲାନାଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵୃଷ୍ଟିଂ ଧରାତଲେ ୧୯.
ମାଟି ଉପରେ ବର୍ଷା ପଡିଲେ ଯେପରି ଚାଷବିଜ ଓ ଅଂକୁର ମ୍ଲାନ ହୋଇଯାଏ।
ଶସ୍ତ୍ରଵୃଷ୍ଟିଂ ଵଵର୍ଷୋଗ୍ରାଂ ଦେଵନୀକେଷୁ ଦୁର୍ଜଯଃ ୧୯.
ସେ ଦେବସେନା ଉପରେ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରବୃଷ୍ଟି କରିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଜୟ।
ଗତିଂ କାଂଚିନ୍ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଗାଵଃ ଶୀତାର୍ଦିତା ଇଵ ରଥେଷୁ ଚ ଭଯତ୍ରସ୍ତାସ୍ତତ୍ରତତ୍ର ନିଲିଲ୍ଯିରେ॥ ୧୯.
ସେମାନେ ଆଗକୁ ଯିବା ଉପାୟ ଦେଖିପାରୁନଥିଲେ, ଯେପରି ଗାଈ ଠଣ୍ଡାରେ ଅସହାୟ ହୁଏ; ଭୟରେ ରଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏଠା-ସେଠା ଲୁଚିଗଲେ।
ଏଵଂ ତେ ଲୀଯମାନାଶ୍ଚ ନିହତାଃ କାଲନେ ମିନା ୧୯.
ଏଭଳି ଭାବେ ସେମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଉଥିବାବେଳେ, ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ହାତରେ ପଡି ଶେଷ ହେଲେ।
ଵିଭିନ୍ନା ଭିନ୍ନମୂର୍ଧାନସ୍ତଥା ଭିନ୍ନୋରୁଜାନଵଃ ୧୯.
କେହିଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଫାଟିଗଲା, କେହିଙ୍କ ଅଂଗପିଣ୍ଡ ଭାଙ୍ଗିଗଲା।
ତୁରଂଗାଣାଂ ସହସ୍ରାଣି ଗଜାନାମଯୁତାନି ଚ ୧୯.
ହଜାର-ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଓ ଦଶ-ହଜାର ହାତୀ ଥିଲେ।
ଏଵମାଜୌ ମହାଦୈତ୍ଯଃ କାଲନେମିର୍ମହାସୁରଃ ୧୯.
ଏଭଳି ଭାବେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ବଡ଼ ଦାନବ କାଳନେମି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସୁର—
ଯକ୍ଷାଣାଂ ପଂଚଲକ୍ଷାଣି କିଂନରାଣାଂ ତଥୈଵ ଚ ୧୯.
ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଯକ୍ଷ ଓ ସେତେଇ କିନ୍ନର ଥିଲେ,
ଇତରେଷାଂ ନ ସଂଖ୍ଯାସ୍ତି ସୁରଜାତିନିକାଯିନାମ୍ ୧୯.
ଅନ୍ୟ ଦେବଗଣଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଗଣିବାଯୋଗ୍ୟ ନଥିଲା।
ଏଵଂ ପ୍ରତିଭଯେ ଭୀମେ ତଦାମର ମହାକ୍ଷଯେ ୧୯.
ଏଭଳି ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୀଷଣ ଦେବମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଉଥିବା ସମୟରେ,
ଜଘ୍ନତୁସ୍ତୌ ରଣେ ଦୈତ୍ଯମେକୈକଂ ଷଷ୍ଟିଭିଃ ଶରୈଃ ୧୯.
ସେ ଦୁଇଜଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦାନବକୁ ଏକେକଠି ଷଷ୍ଟିଟି କରି ଶର ମାରିଥିଲେ।
ତାଭ୍ଯାଂ ବାଣପ୍ରହାରୈସ୍ତୁ କିଂଚିତ୍ସୋଽଵାପ୍ତଚେତନଃ ୧୯.
ସେମାନଙ୍କ ଶର ଆଘାତରେ ସେ କେବଳ ମାତ୍ର ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ଅଚେତନ ହେଉଥିଲେ।
ତେନ ଚକ୍ରେଣ ସୋଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ଚିଚ୍ଛେଦ ରଥକୂବରମ୍ ୧୯.
ସେ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘୋଡ଼ା ସହ ରଥର ଧୁରାକୁ କାଟିଦେଲେ।
ଵଵର୍ଷ ଭିଷଜୋର୍ମୂର୍ଧ୍ନି ସଂଛାଦ୍ଯାକାଶଗୋଚରମ୍ ୧୯.
ସେ ଦୁଇ ଚିକିତ୍ସକଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଏମିତି ଅସ୍ତ୍ରବୃଷ୍ଟି କଲେ, ଆକାଶ ଢାକିଗଲା।
ତଚ୍ଚ କରମ ତଯୋର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିସ୍ମିତଃ କୋପମାଵିଶତ୍ ୧୯.
ସେମାନେ ଏହି କୌଶଳ କରିଥିବାକୁ ଦେଖି ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ସ ତଦମୁଦ୍ଭ୍ରାମ୍ଯ ଵେଗେନ ଚିକ୍ଷେପାସ୍ଯ ରଥଂ ପ୍ରତି ୧୯.
ସେ ତାହାକୁ ତେଜରେ ଘୁରାଇ ତାଙ୍କର ରଥ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ମୁକ୍ତ୍ଵା ରଥାଵୁଭୌ ଵେଗାଦାପ୍ଲୁତୌ ତରସାଶ୍ଵିନୌ ୧୯.
ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ବେଗରେ ଦୁଇଟି ରଥକୁ ଛାଡ଼ି, ତୁରନ୍ତ ଉଛଳି ଚାଲିଗଲେ।
ଦାରଯାମାସ ଧରଣୀଂ ହେମଜାଲପରିଷ୍କୃତଃ ୧୯.
ସୁନାର ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ସେ, ପୃଥିବୀକୁ ଫାଟିଦେଲେ।