ପୂରଯାମାସ ଗଗନଂ ଵିଦିଶ ଏଵ ଚ ୧୮.
ସେ ଆକାଶ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗବିଦିଗକୁ ଭରିଦେଲେ।
ଦିଶଶ୍ଚ ଵିଦିଶଶ୍ଚୈଵ ପୂରଯାମାସ ପାଵକୈଃ ୧୮.
ସେ ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗଗୁଡିକୁ ଅଗ୍ନିର ଶିଖାରେ ଭରିଦେଲେ।
ତେନ ଜ୍ଵାଲାସମୂହେନ ହିମାଂ ଶୁରଗମଦ୍ଦ୍ରୁତମ୍ ୧୮.
ସେଇ ଜ୍ୱାଳାର ଦଳରେ ହିମ ପର୍ବତ ତୁରନ୍ତ ଗଳିଗଲା।
ତଦ୍ବଲଂ ଦାନଵେଂଦ୍ରାଣାଂ ମାଯଯା କାଲନେମିନଃ ଉଵାଚାରୁଣମତ୍ଯର୍ଥଂ କୋପରକ୍ତାଂତଲୋଚନଃ॥ ୧୮.
ଦାନବନାୟକମାନଙ୍କର ସେନାକୁ, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଆଖି ହୋଇ, କାଳନେମି ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠୋର କଥା କହିଲେ।
ନଯାରୁଣ ରଥଂ ଶୀଘ୍ରଂ କାଲନେମିରଥୋ ଯତଃ॥ ୧୮.
ଅରୁଣ, ଶୀଘ୍ର ରଥ ଚଳା, କାରଣ କାଳନେମିଙ୍କର ରଥ ଆସୁଛି।
ଵିମର୍ଦେ ତତ୍ର ଵିଷମେ ଭଵିତା ଭୂତସଂକ୍ଷଯଃ ୧୮.
ସେଠାରେ ଯେଉଁ ଭୟଙ୍କର ଓ ଅସମ ଯୁଦ୍ଧ ହେବ, ସେଠି ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ବିନାଶ ହେବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଶ୍ଚୋଦଯାମାସ ରଥଂ ଗରୁଡପୂର୍ଵଜଃ ୧୮.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଗରୁଡଙ୍କ ଭାଇ ରଥକୁ ତିବ୍ର ଚଳାଇଲେ।
ଜଗଦ୍ଦୀପୋଽଥ ଭଗଵାଞ୍ଜଗ୍ରାହ ଵିତତଂ ଧନୁଃ ୧୮.
ତାପରେ, ଜଗତର ଆଲୋକ ଭଗବାନ୍, ତାଙ୍କ ବିସ୍ତୃତ ଧନୁଷ ଧରିଲେ।
ଶଂବରାସ୍ତ୍ରେଣ ସଂଧାଯ ବାଣମେକଂ ସସର୍ଜ ହ ୧୮.
ସେ ଶମ୍ବରାସ୍ତ୍ର ଲଗାଇ ଏକ ତୀର ଛାଡ଼ିଲେ।
ଶଂବରାସ୍ତ୍ରଂ କ୍ଷଣାଚ୍ଚକ୍ରେ ତେଷାଂରୂପଵିପର୍ଯଯମ୍ ୧୮.
ଶମ୍ବରାସ୍ତ୍ର ତୁରନ୍ତ ସେମାନଙ୍କର ରୂପରେ ଭ୍ରମ ସୃଷ୍ଟି କଲା।
ମତ୍ଵା ସୁରାନ୍ସ୍ଵକାନେଵ ଜଘ୍ନେ ଘୋରାସ୍ତ୍ରଲାଘଵାତ୍ ୧୮.
ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରର ତିବ୍ରତାରେ, ସେ ଦେବତାମାନେ ନିଜ ଲୋକ ବୋଲି ଭାବି, ସେମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
କାଂଶ୍ଚିତ୍ଖଡ୍ଗେନ ତୀକ୍ଷ୍ଣେନ କାଂଶ୍ଚିନ୍ନାରାଚଵୃଷ୍ଟିଭିଃ ୧୮.
କେତେକୁ ତିକ୍ତ ତଳୱାରରେ, ଅନ୍ୟମାନେକୁ ଲୋହା ତୀର ବର୍ଷାରେ ଆଘାତ କଲେ।
ଶିରାଂସି କେଷାଚିଦପାତଯଦ୍ରଥାଦ୍ଭୁଜାଂସ୍ତଥା ସାରଥୀଂସ୍ଚୋଗ୍ରଵେଗାନ୍ ୧୮.
ସେ କେତେକଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ରଥରୁ କାଟିଦେଲେ, କେତେକଙ୍କର ହାତ ଓ ସାରଥୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ତେଜରେ ଛିନ୍ନ କରିଦେଲେ।
କାଲନେମୀ ରୁଷାଵିଷ୍ଟସ୍ତେଷାଂ ରୂପଂ ନ ବୁଦ୍ଧଵାନ୍ ୧୯.
କାଳନେମୀ କ୍ରୋଧରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ରୂପ ଚିହ୍ନିପାରିଲେ ନାହିଁ।
କେଶେଷୁ ଗୃହ୍ଯ ତଂ ଵୀରଂ ଚକର୍ଷ ଚ ନନାଦ ଚ ୧୯.
ସେ ଶୂରବୀରଙ୍କୁ କେଶ ଧରି ଟାଣିଲେ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ କଲେ।
ଅହଂ ନିମିଃ କାଲନେମେ ସୁତଂ ମତ୍ଵା ଵଧସ୍ଵ ମା ୧୯.
ମୁଁ ନିମି; ଏହାକୁ କାଳନେମୀଙ୍କ ପୁଅ ଭାବି ମାରିନିଅ।
ସୁରୈଃ ସୁଦୁର୍ଜଯାଃ କୋଟ୍ଯୋ ନିହତାଦଶ ଵିଦ୍ଧି ତତ୍ ୧୯.
ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁମାନେକୁ ହରାଇପାରିବେ ନାହିଁ, ଏମିତି କୋଟି କୋଟି ଦାନବ ମରିଯାଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣ।
ସ ତେନ ବୋଧିତୋ ଦୈତ୍ଯୋ ମୁକ୍ତ୍ଵା ତଂ ସଂଭ୍ରମାକୁଲଃ ୧୯.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସେ ଦାନବ ଭୟ ଓ ଅସ୍ଥିରତାରେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରଂ ତତ୍ପ୍ରଜଜ୍ଵାଲ ତତଃ ଖେ ସୁମହାଦ୍ଭୁତମ୍ ୧୯.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ଆକାଶରେ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭାବରେ ଜ୍ୱଳିଉଠିଲା।
ଶଂବରାସ୍ତ୍ରଂ ତତଃ ଶାଂତଂ ବ୍ରାହ୍ମପ୍ରତିହତଂ ତଦା ୧୯.
ତାପରେ ଶମ୍ବରାସ୍ତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିବାରିତ ହୋଇ ଶାନ୍ତ ହେଲା।
ମହେଂଦ୍ରଜାଲମାସ୍ତାଯ ଚକ୍ରେ ଭୀଷଣାଂ ତନୁମ୍ ୧୯.
ସେ ମହାଇନ୍ଦ୍ର ମାୟା ଧାରଣ କରି, ଭୟଙ୍କର ଆକାର ନେଲେ।
ତତାପ ଦାନଵାନୀକଂ ଗଲନ୍ମଜ୍ଜାଙ୍ଘ୍ରିଶୋଣିତମ୍ ୧୯.
ସେ ଦାନବ ସେନାକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ହାଡ଼, ଅଂଗ ଓ ରକ୍ତ ବହୁଥିଲା।
ଗଜାନାମଗଲନ୍ମେଦଃ ପେତୁଶ୍ଚାପି ରଥା ଭୁଵି ୧୯.
ହାତୀମାନଙ୍କର ଚର୍ବି ଗଳିଯାଉଥିଲା, ରଥମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଯାଉଥିଲେ।
ଇତଶ୍ଚେତଶ୍ଚ ସଲିଲଂ ପ୍ରାର୍ଥଯଂତସ୍ତୃଷାତୁରାଃ ୧୯.
ଏଠାଉଠି ତାଉଠି, ପିଆସରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ସେମାନେ ପାଣି ଖୋଜୁଥିଲେ।
ତେଷାଂ ପ୍ରାର୍ଥଯତାଂ ଶୀଘ୍ରମନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଚ ଵିସର୍ପିଣାମ୍ ୧୯.
ସେମାନେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଏକାଉଁଠୁ ଅନ୍ୟଉଁଠି ପାଣି ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଛିଟିଯାଉଥିଲେ।
ତୋଯାର୍ଥିନଃ ପୁରୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୋଯଂ କଲ୍ଲୋ ଲମାଲିତମ୍ ୧୯.
ପାଣି ପାଇବା ଆଶାରେ, ସେମାନେ ସାମ୍ନାରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ତରଳ ପାଣି ଦେଖିଲେ।
ଅପ୍ରାପ୍ଯ ସଲିଲଂ ଭୂମାଵଭ୍ଯାଶେ ଦ୍ରୁତମେଵ ତେ ୧୯.
କିନ୍ତୁ ପାଣି ପାଇପାରିଲେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ରଥା ଗଜାଶ୍ଚ ପତିତାସ୍ତୁରଂଗାଶ୍ଚ ଶ୍ରମାନ୍ଵିତାଃ ୧୯.
ରଥ, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ାମାନେ କ୍ଲାନ୍ତିରେ ଅସ୍ତିର ହୋଇ ପଡ଼ିଯାଇଥିଲେ।
ଦାନଵାନାଂ କୋଟିକୋଟି ଵ୍ଯଦୃଶ୍ଯତମୃତଂ ତଦା ୧୯.
ତାପରେ ଅସଂଖ୍ୟ କୋଟି କୋଟି ଦାନବ ମୃତ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ପ୍ରକୋପୋଦ୍ଭୂତତାମ୍ରାକ୍ଷଃ କାଲନେମୀ ରୁଷାତୁରଃ ୧୯.
କ୍ରୋଧରେ ଚକ୍ଷୁ ଲାଲ ହୋଇଥିବା କାଳନେମୀ, ରୋଷରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ।