ନ ଶେକୁଶ୍ଚଲିଂତୁଂ ତତ୍ର ନାସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯାଦାତୁମେଵ ଚ ୧୮.
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଚଳିତି ପାରିଲେ ନାହିଁ, ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ସକ୍ଷମ ହେଲେ ନାହିଁ।
ଅଂସମାଲିଂଗ୍ଯ ପାଣିଭ୍ଯାମୁପଵିଷ୍ଟୋ ହ୍ଯଧୋମୁଖଃ ୧୮.
ହାତ ଦ୍ୱାରା ଅଂଶକୁ ଆଲିଂଗନ କରି, ସେମାନେ ମୁହଁ ନମାଇ ବସିଥିଲେ।
ରଣେଚ୍ଛାଂ ଦୂରତସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ତସ୍ଥୁସ୍ତେ ଜୀଵିତାର୍ଥିନଃ ୧୮.
ଯୁଦ୍ଧର ଇଚ୍ଛା ଛାଡ଼ି, ସେମାନେ ଦୂରରୁ ଦଢ଼ି, କେବଳ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଉଭୟ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଭୋଭୋଃ ଶ୍ରୃଂଗାରିଣଃ କ୍ରୂରାଃ ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରପାରଗାଃ ୧୮.
ହେ ଶୃଙ୍ଗଧାରୀ, କ୍ରୁର ଓ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ!
ଏକୈକୋଽପି କ୍ଷମୋ ଗ୍ରସ୍ତୁଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଚରାଚରମ୍ ୧୮.
ଏଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ଏତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେ ଏକା ହେବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳ ଜଗତକୁ ଗିଳିପାରିବେ।
କିଂ ତ୍ରସ୍ତନଯନାଶ୍ଚୈଵ ସମରେ ପରିନିର୍ଜିତାଃ ୧୮.
ତୁମର ଆଖି କାହିଁକି ଭୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ? ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ କାହିଁକି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହାରିଗଲୁ?
ରାଜ୍ଞଶ୍ଚ ତାରକସ୍ଯାପି ଦର୍ଶଯିଷ୍ଯଥ କିଂ ମୁଖମ୍ ୧୮.
ଏବେ ତୁମେ ରାଜା ତାରକଙ୍କୁ କେମିତି ମୁହଁ ଦେଖେଇବେ?
ଇତି ତେ ପ୍ରୋଚ୍ଯମାନାପି ନୋଚୁଃ କିଂଚିନ୍ମହାସୁରାଃ ୧୮.
ଏପରି ଭାବରେ କହାଯିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ସେଇ ମହାଅସୁରମାନେ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ।
ମୂକାସ୍ତଥାଭଵନ୍ଦୈତ୍ଯା ମୃତକଲ୍ପା ମହାରଣେ ୧୮.
ସେଇ ମହାରଣରେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ମୁକ ହୋଇଗଲେ, ମୃତ ଭଳି ନିର୍ବିକାର ରହିଗଲେ।
ମତ୍ଵା କାଲକ୍ଷମଂ କାର୍ଯଂ କାଲନେମିର୍ମହାସୁରଃ ୧୮.
ତାପରେ ମହାଅସୁର କାଳନେମି ସମୟଟିକୁ ଉପଯୁକ୍ତ ବୋଲି ଭାବି, କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଠାନିଲେ।
ପୂରଯାମାସ ଗଗନଂ ଵିଦିଶ ଏଵ ଚ ୧୮.
ସେ ଆକାଶ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗବିଦିଗକୁ ଭରିଦେଲେ।
ଦିଶଶ୍ଚ ଵିଦିଶଶ୍ଚୈଵ ପୂରଯାମାସ ପାଵକୈଃ ୧୮.
ସେ ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗଗୁଡିକୁ ଅଗ୍ନିର ଶିଖାରେ ଭରିଦେଲେ।
ତେନ ଜ୍ଵାଲାସମୂହେନ ହିମାଂ ଶୁରଗମଦ୍ଦ୍ରୁତମ୍ ୧୮.
ସେଇ ଜ୍ୱାଳାର ଦଳରେ ହିମ ପର୍ବତ ତୁରନ୍ତ ଗଳିଗଲା।
ତଦ୍ବଲଂ ଦାନଵେଂଦ୍ରାଣାଂ ମାଯଯା କାଲନେମିନଃ ଉଵାଚାରୁଣମତ୍ଯର୍ଥଂ କୋପରକ୍ତାଂତଲୋଚନଃ॥ ୧୮.
ଦାନବନାୟକମାନଙ୍କର ସେନାକୁ, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଆଖି ହୋଇ, କାଳନେମି ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠୋର କଥା କହିଲେ।
ନଯାରୁଣ ରଥଂ ଶୀଘ୍ରଂ କାଲନେମିରଥୋ ଯତଃ॥ ୧୮.
ଅରୁଣ, ଶୀଘ୍ର ରଥ ଚଳା, କାରଣ କାଳନେମିଙ୍କର ରଥ ଆସୁଛି।
ଵିମର୍ଦେ ତତ୍ର ଵିଷମେ ଭଵିତା ଭୂତସଂକ୍ଷଯଃ ୧୮.
ସେଠାରେ ଯେଉଁ ଭୟଙ୍କର ଓ ଅସମ ଯୁଦ୍ଧ ହେବ, ସେଠି ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ବିନାଶ ହେବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଶ୍ଚୋଦଯାମାସ ରଥଂ ଗରୁଡପୂର୍ଵଜଃ ୧୮.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଗରୁଡଙ୍କ ଭାଇ ରଥକୁ ତିବ୍ର ଚଳାଇଲେ।
ଜଗଦ୍ଦୀପୋଽଥ ଭଗଵାଞ୍ଜଗ୍ରାହ ଵିତତଂ ଧନୁଃ ୧୮.
ତାପରେ, ଜଗତର ଆଲୋକ ଭଗବାନ୍, ତାଙ୍କ ବିସ୍ତୃତ ଧନୁଷ ଧରିଲେ।
ଶଂବରାସ୍ତ୍ରେଣ ସଂଧାଯ ବାଣମେକଂ ସସର୍ଜ ହ ୧୮.
ସେ ଶମ୍ବରାସ୍ତ୍ର ଲଗାଇ ଏକ ତୀର ଛାଡ଼ିଲେ।
ଶଂବରାସ୍ତ୍ରଂ କ୍ଷଣାଚ୍ଚକ୍ରେ ତେଷାଂରୂପଵିପର୍ଯଯମ୍ ୧୮.
ଶମ୍ବରାସ୍ତ୍ର ତୁରନ୍ତ ସେମାନଙ୍କର ରୂପରେ ଭ୍ରମ ସୃଷ୍ଟି କଲା।
ମତ୍ଵା ସୁରାନ୍ସ୍ଵକାନେଵ ଜଘ୍ନେ ଘୋରାସ୍ତ୍ରଲାଘଵାତ୍ ୧୮.
ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରର ତିବ୍ରତାରେ, ସେ ଦେବତାମାନେ ନିଜ ଲୋକ ବୋଲି ଭାବି, ସେମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
କାଂଶ୍ଚିତ୍ଖଡ୍ଗେନ ତୀକ୍ଷ୍ଣେନ କାଂଶ୍ଚିନ୍ନାରାଚଵୃଷ୍ଟିଭିଃ ୧୮.
କେତେକୁ ତିକ୍ତ ତଳୱାରରେ, ଅନ୍ୟମାନେକୁ ଲୋହା ତୀର ବର୍ଷାରେ ଆଘାତ କଲେ।
ଶିରାଂସି କେଷାଚିଦପାତଯଦ୍ରଥାଦ୍ଭୁଜାଂସ୍ତଥା ସାରଥୀଂସ୍ଚୋଗ୍ରଵେଗାନ୍ ୧୮.
ସେ କେତେକଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ରଥରୁ କାଟିଦେଲେ, କେତେକଙ୍କର ହାତ ଓ ସାରଥୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ତେଜରେ ଛିନ୍ନ କରିଦେଲେ।
କାଲନେମୀ ରୁଷାଵିଷ୍ଟସ୍ତେଷାଂ ରୂପଂ ନ ବୁଦ୍ଧଵାନ୍ ୧୯.
କାଳନେମୀ କ୍ରୋଧରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ରୂପ ଚିହ୍ନିପାରିଲେ ନାହିଁ।
କେଶେଷୁ ଗୃହ୍ଯ ତଂ ଵୀରଂ ଚକର୍ଷ ଚ ନନାଦ ଚ ୧୯.
ସେ ଶୂରବୀରଙ୍କୁ କେଶ ଧରି ଟାଣିଲେ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ କଲେ।
ଅହଂ ନିମିଃ କାଲନେମେ ସୁତଂ ମତ୍ଵା ଵଧସ୍ଵ ମା ୧୯.
ମୁଁ ନିମି; ଏହାକୁ କାଳନେମୀଙ୍କ ପୁଅ ଭାବି ମାରିନିଅ।
ସୁରୈଃ ସୁଦୁର୍ଜଯାଃ କୋଟ୍ଯୋ ନିହତାଦଶ ଵିଦ୍ଧି ତତ୍ ୧୯.
ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁମାନେକୁ ହରାଇପାରିବେ ନାହିଁ, ଏମିତି କୋଟି କୋଟି ଦାନବ ମରିଯାଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣ।
ସ ତେନ ବୋଧିତୋ ଦୈତ୍ଯୋ ମୁକ୍ତ୍ଵା ତଂ ସଂଭ୍ରମାକୁଲଃ ୧୯.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସେ ଦାନବ ଭୟ ଓ ଅସ୍ଥିରତାରେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରଂ ତତ୍ପ୍ରଜଜ୍ଵାଲ ତତଃ ଖେ ସୁମହାଦ୍ଭୁତମ୍ ୧୯.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ଆକାଶରେ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭାବରେ ଜ୍ୱଳିଉଠିଲା।
ଶଂବରାସ୍ତ୍ରଂ ତତଃ ଶାଂତଂ ବ୍ରାହ୍ମପ୍ରତିହତଂ ତଦା ୧୯.
ତାପରେ ଶମ୍ବରାସ୍ତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିବାରିତ ହୋଇ ଶାନ୍ତ ହେଲା।