ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଦେଵୋ ଵରୁଣଃ ପାଶଭୃଦ୍ଧୃତଃ ୧୮.
ଏହି ସମୟରେ, ପାଶଧାରୀ ଦେବତା ବରୁଣ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ତତୋ ବଦ୍ଧଭୁଜଂ ଦୈତ୍ଯଂ ଵିଫଲୀକୃତପୌରୁଷମ୍ ୧୮.
ତାପରେ, ଦାନବଟିଏଙ୍କ ହାତ ବାନ୍ଧାଯାଇଥିଲା, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ବ୍ୟର୍ଥ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ସ ତୁ ତେନ ପ୍ରହାରେଣ ସ୍ରୋତୋଭିଃ କ୍ଷତଜଂ ସ୍ରଵନ୍ ୧୮.
ସେଇ ଘାତରେ, ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ରକ୍ତ ଧାରାରେ ବହିଲା।
ତଦଵସ୍ଥାଗତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୁଜଂଭଂ ମହିଷାସୁରଃ ୧୮.
କୁଜମ୍ଭଙ୍କୁ ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି, ମହିଷାସୁର ଅତି ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ।
ନିର୍ଋତି ଵରୁଣଂ ଚୈଵ ତୀକ୍ଷ୍ଣଦଂଷ୍ଟ୍ରୋତ୍କଟାନନଃ ୧୮.
ନିରୃତି ଓ ବରୁଣ, ଦୁହେଁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଓ ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ସହିତ ଦେଖାଦେଲେ।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ରଥାଵୁଭୌ ଭୀତୌ ପଦାତୀ ପ୍ରଦ୍ରୁତୌ ଦ୍ରୁତମ୍ ୧୮.
ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଦୁଇଏ ରଥ ଛାଡ଼ି, ପଦାତିମାନେ ତୁରନ୍ତ ଦୌଡ଼ି ପଳାଇଗଲେ।
କ୍ରୁଦ୍ଧୋଽଥ ମହିଷୋ ଦୈତ୍ଯୋ ଵରୁଣଂ ସମୁପାଦ୍ରଵତ୍ ୧୮.
ତାପରେ, କ୍ରୋଧିତ ମହିଷ ଦାନବ ବରୁଣଙ୍କ ଉପରେ ଝପଟିଲେ।
ଚକ୍ରେ ଶସ୍ତ୍ରଂ ଵିସୃଷ୍ଟଂ ହି ହିମସଂଘାତମୁଲ୍ବଣମ୍ ୧୮.
ସେ ଏକ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ, ଯାହା ବଡ଼ ବରଫ ଗଛର ମାନେ ଭୟଙ୍କର ଥିଲା।
ଵାଯୁନା ତେନ ଚଂଡଂନ ସଂଶୁଷ୍କେଣ ହିମେନ ଚ ୧୮.
ସେଇ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ତୀବ୍ର ପବନ ଓ ଶୁଷ୍କ ବରଫ ଆସିଲା।
ଗାତ୍ରାଣ୍ଯସୁରସୈନ୍ଯାନାମଦହ୍ଯଂତ ସମଂତତଃ ୧୮.
ଦାନବ ସେନାମାନଙ୍କର ଦେହ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପୁଡ଼ିଗଲା।
ନ ଶେକୁଶ୍ଚଲିଂତୁଂ ତତ୍ର ନାସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯାଦାତୁମେଵ ଚ ୧୮.
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଚଳିତି ପାରିଲେ ନାହିଁ, ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ସକ୍ଷମ ହେଲେ ନାହିଁ।
ଅଂସମାଲିଂଗ୍ଯ ପାଣିଭ୍ଯାମୁପଵିଷ୍ଟୋ ହ୍ଯଧୋମୁଖଃ ୧୮.
ହାତ ଦ୍ୱାରା ଅଂଶକୁ ଆଲିଂଗନ କରି, ସେମାନେ ମୁହଁ ନମାଇ ବସିଥିଲେ।
ରଣେଚ୍ଛାଂ ଦୂରତସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ତସ୍ଥୁସ୍ତେ ଜୀଵିତାର୍ଥିନଃ ୧୮.
ଯୁଦ୍ଧର ଇଚ୍ଛା ଛାଡ଼ି, ସେମାନେ ଦୂରରୁ ଦଢ଼ି, କେବଳ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଉଭୟ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଭୋଭୋଃ ଶ୍ରୃଂଗାରିଣଃ କ୍ରୂରାଃ ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରପାରଗାଃ ୧୮.
ହେ ଶୃଙ୍ଗଧାରୀ, କ୍ରୁର ଓ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ!
ଏକୈକୋଽପି କ୍ଷମୋ ଗ୍ରସ୍ତୁଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଚରାଚରମ୍ ୧୮.
ଏଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ଏତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେ ଏକା ହେବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳ ଜଗତକୁ ଗିଳିପାରିବେ।
କିଂ ତ୍ରସ୍ତନଯନାଶ୍ଚୈଵ ସମରେ ପରିନିର୍ଜିତାଃ ୧୮.
ତୁମର ଆଖି କାହିଁକି ଭୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ? ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ କାହିଁକି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହାରିଗଲୁ?
ରାଜ୍ଞଶ୍ଚ ତାରକସ୍ଯାପି ଦର୍ଶଯିଷ୍ଯଥ କିଂ ମୁଖମ୍ ୧୮.
ଏବେ ତୁମେ ରାଜା ତାରକଙ୍କୁ କେମିତି ମୁହଁ ଦେଖେଇବେ?
ଇତି ତେ ପ୍ରୋଚ୍ଯମାନାପି ନୋଚୁଃ କିଂଚିନ୍ମହାସୁରାଃ ୧୮.
ଏପରି ଭାବରେ କହାଯିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ସେଇ ମହାଅସୁରମାନେ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ।
ମୂକାସ୍ତଥାଭଵନ୍ଦୈତ୍ଯା ମୃତକଲ୍ପା ମହାରଣେ ୧୮.
ସେଇ ମହାରଣରେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ମୁକ ହୋଇଗଲେ, ମୃତ ଭଳି ନିର୍ବିକାର ରହିଗଲେ।
ମତ୍ଵା କାଲକ୍ଷମଂ କାର୍ଯଂ କାଲନେମିର୍ମହାସୁରଃ ୧୮.
ତାପରେ ମହାଅସୁର କାଳନେମି ସମୟଟିକୁ ଉପଯୁକ୍ତ ବୋଲି ଭାବି, କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଠାନିଲେ।
ପୂରଯାମାସ ଗଗନଂ ଵିଦିଶ ଏଵ ଚ ୧୮.
ସେ ଆକାଶ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗବିଦିଗକୁ ଭରିଦେଲେ।
ଦିଶଶ୍ଚ ଵିଦିଶଶ୍ଚୈଵ ପୂରଯାମାସ ପାଵକୈଃ ୧୮.
ସେ ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗଗୁଡିକୁ ଅଗ୍ନିର ଶିଖାରେ ଭରିଦେଲେ।
ତେନ ଜ୍ଵାଲାସମୂହେନ ହିମାଂ ଶୁରଗମଦ୍ଦ୍ରୁତମ୍ ୧୮.
ସେଇ ଜ୍ୱାଳାର ଦଳରେ ହିମ ପର୍ବତ ତୁରନ୍ତ ଗଳିଗଲା।
ତଦ୍ବଲଂ ଦାନଵେଂଦ୍ରାଣାଂ ମାଯଯା କାଲନେମିନଃ ଉଵାଚାରୁଣମତ୍ଯର୍ଥଂ କୋପରକ୍ତାଂତଲୋଚନଃ॥ ୧୮.
ଦାନବନାୟକମାନଙ୍କର ସେନାକୁ, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଆଖି ହୋଇ, କାଳନେମି ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠୋର କଥା କହିଲେ।
ନଯାରୁଣ ରଥଂ ଶୀଘ୍ରଂ କାଲନେମିରଥୋ ଯତଃ॥ ୧୮.
ଅରୁଣ, ଶୀଘ୍ର ରଥ ଚଳା, କାରଣ କାଳନେମିଙ୍କର ରଥ ଆସୁଛି।
ଵିମର୍ଦେ ତତ୍ର ଵିଷମେ ଭଵିତା ଭୂତସଂକ୍ଷଯଃ ୧୮.
ସେଠାରେ ଯେଉଁ ଭୟଙ୍କର ଓ ଅସମ ଯୁଦ୍ଧ ହେବ, ସେଠି ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ବିନାଶ ହେବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଶ୍ଚୋଦଯାମାସ ରଥଂ ଗରୁଡପୂର୍ଵଜଃ ୧୮.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଗରୁଡଙ୍କ ଭାଇ ରଥକୁ ତିବ୍ର ଚଳାଇଲେ।
ଜଗଦ୍ଦୀପୋଽଥ ଭଗଵାଞ୍ଜଗ୍ରାହ ଵିତତଂ ଧନୁଃ ୧୮.
ତାପରେ, ଜଗତର ଆଲୋକ ଭଗବାନ୍, ତାଙ୍କ ବିସ୍ତୃତ ଧନୁଷ ଧରିଲେ।
ଶଂବରାସ୍ତ୍ରେଣ ସଂଧାଯ ବାଣମେକଂ ସସର୍ଜ ହ ୧୮.
ସେ ଶମ୍ବରାସ୍ତ୍ର ଲଗାଇ ଏକ ତୀର ଛାଡ଼ିଲେ।
ଶଂବରାସ୍ତ୍ରଂ କ୍ଷଣାଚ୍ଚକ୍ରେ ତେଷାଂରୂପଵିପର୍ଯଯମ୍ ୧୮.
ଶମ୍ବରାସ୍ତ୍ର ତୁରନ୍ତ ସେମାନଙ୍କର ରୂପରେ ଭ୍ରମ ସୃଷ୍ଟି କଲା।