ଭୁଶୁଣ୍ଡୀଂ ଭୀଷଣାକାରାଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଶୈଲଗୌରଵାମ୍ ୧୮.
ପାହାଡ଼ ପରି ଭାରୀ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଭୁଶୁଣ୍ଡିକୁ ଧରିନେଲେ।
ତାନ୍ପ୍ରମଥ୍ଯାଥ ନିଯୁତଂ ମୁକୁଟଂ ତଂ ସ୍ଵକେ ରଥେ ୧୮.
ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚିଥିଲାପରେ, ରତ୍ନମୁକୁଟଟିକୁ ନିଜ ରଥ ଉପରେ ରଖିଲେ।
ଧନାନି ଚ ନିଧୀନ୍ଗୃହ୍ଯ ସ୍ଵସୈନ୍ଯେନ ସମାଵୃତଃ ୧୮.
ଧନ ଓ ଧନ-ସଂପଦ ନେଇ, ନିଜ ସେନା ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ଘେରାଯାଇଥିଲେ।
ଧନଦୋଽପି ଧନଂ ସର୍ଵଂ ଗୃହୀତୋ ମୁକ୍ତମୂର୍ଧଜଃ ୧୮.
ଧନଦ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କର ଚୁଲି ଖୋଲିଯାଇଥିଲା, ସମସ୍ତ ଧନ ହରାଇଦେଲେ।
କୁଜଂଭେନାଥ ସଂସକ୍ତୋ ରଜନୀଚରନଂଦନଃ ୧୮.
ତାପରେ, କୁଜମ୍ଭ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ଦାନବଙ୍କର ପୁଅ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।
ମୋହଯାମାସ ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରୋ ଜଗତ୍କୃତ୍ଵା ତମୋମଯମ୍ ୧୮.
ଦାନବମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଅନ୍ଧାରରେ ଢାକି, ତାଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିଦେଲେ।
ନ ଶେକୁଶ୍ଚଲିତୁଂ ତତ୍ର ପଦାଦପି ପଦଂ ତଦା ୧୮.
ସେ ସମୟରେ, ସେଠାରେ କେହି ମଧ୍ୟ ଏକ ପଦକ୍ଷେପ ମଧ୍ୟ ଚାଲିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଜଘାନ ନିର୍ଋତିର୍ଦେଵସ୍ତମସା ସଂଵୃତା ଭୃଶମ୍ ୧୮.
ଅନ୍ଧାରରେ ଢାକାଯାଇ, ନିରୃତି ଦେବତା ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ମହିଷୋ ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରସ୍ତୁ କଲ୍ପାଂତାଂ ଭୋଦସନ୍ନିଭଃ ୧୮.
କିନ୍ତୁ ଦାନବମାନଙ୍କର ରାଜା ମହିଷ, ସୃଷ୍ଟିର ଶେଷ ଦିନର ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଵିଜୃଂଭତ୍ଯଥ ସାଵିତ୍ରେ ପରମାସ୍ତ୍ରେ ପ୍ରାତପିନି ୧୮.
ତାପରେ, ସାବିତ୍ରୀ ନାମକ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ରର ତେଜରେ ସେ ଅଧିକ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା।
ତତୋଽସ୍ତ୍ରଵିସ୍ଫୁଲିଂଗାଂକଂ ତମଃ ଶୁକ୍ଲଂ ଵ୍ଯଜାଯତ ୧୮.
ସେଠାରୁ, ଅସ୍ତ୍ରର ଅଗ୍ନିଚିହ୍ନ ଧଳା ଆଲୋକ ଅନ୍ଧାରକୁ ଭେଦି ଉଦିତ ହେଲା।
ତତସ୍ତମସି ସଂଶାଂତେ ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରାଃ ପ୍ରାପ୍ତଚକ୍ଷୁଷଃ ୧୮.
ଅନ୍ଧାର ଶାନ୍ତ ହେଲାପରେ, ଦାନବମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟମାନେ ପୁଣି ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଲେ।
ଅଥାଦାଯ ଧନୁର୍ଘୋରମିଷୁଂ ଚାଶୀଵିଷୋପମମ୍ ୧୮.
ତାପରେ, ଭୟଙ୍କର ଧନୁଷ ଓ ସରପ ଭଳି ବିଷାକ୍ତ ବାଣ ଧରିଲେ।
ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରସ୍ତଥାଯାଂତଂ ଦୃଷଟ୍ଵା ତଂ ସ ପଦାନୁଗଃ ୧୮.
ତାଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହ ଅନୁଗତମାନେ ସହିତ ତାଲମେଳ କଲେ।
ନାଦାନଂ ନ ଚ ସନ୍ଧାନଂ ନ ମୋକ୍ଷୋ ଵାସ୍ଯ ଲକ୍ଷ୍ଯତେ ୧୮.
ତାଙ୍କ ଠାରୁ କୌଣସି ଧନୁଷ ଟାଣିବା, ଶର ଲଗେଇବା କିମ୍ବା ଛାଡ଼ିବାର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଇଲା ନାହିଁ।
ଧ୍ଵଜଂ ଶରେଣ ତୀକ୍ଷ୍ଣେନ ନିଚକର୍ତାମରଦ୍ଵିଷଃ ୧୮.
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ, ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁଙ୍କର ପତାକାକୁ କାଟିଦେଲେ।
କାଲକଲ୍ପେନ ବାଣେନ ତଂ ଚ ଵକ୍ଷସ୍ଯାତାଡଯତ୍ ୧୯.
ସମୟର ଶକ୍ତିରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏକ ତୀର ଦ୍ୱାରା ସେ ତାଙ୍କର ଛାତିକୁ ଘାତ କଲେ।
ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରୋ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରେଣ କ୍ଷିତିକଂପେନଗୋ ଯଥା ୧୮.
ଦାନବମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଥିବା ପରି ଉତ୍ପାତିତ ହେଲେ।
ପଦାତିରାସାଦ୍ଯ ରଥଂ ରକ୍ଷୋ ଵାମକରେଣ ଚ ୧୮.
ଏକ ପଦାତି ରଥକୁ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ, ଏବଂ ଏକ ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କର ବାମ ହାତରେ ରଥକୁ ଧରିଲେ।
ତତଃ ଖଡ୍ଗେନ ଚ ଶିରଶ୍ଛେତ୍ତୁମୈଚ୍ଛଦମର୍ଷଣଃ କୁଜଂଭସ୍ଯ ଵଶଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନିର୍ଋତିମାହଵେ॥ ୧୮.
ତାପରେ, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ସେ ତାଳୱାର ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡ କାଟିବାକୁ ଚାହିଲେ, କାରଣ ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ କୁଜମ୍ଭଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିରୃତିଙ୍କୁ ବଶ କରାଯିବା ଦେଖିଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଦେଵୋ ଵରୁଣଃ ପାଶଭୃଦ୍ଧୃତଃ ୧୮.
ଏହି ସମୟରେ, ପାଶଧାରୀ ଦେବତା ବରୁଣ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ତତୋ ବଦ୍ଧଭୁଜଂ ଦୈତ୍ଯଂ ଵିଫଲୀକୃତପୌରୁଷମ୍ ୧୮.
ତାପରେ, ଦାନବଟିଏଙ୍କ ହାତ ବାନ୍ଧାଯାଇଥିଲା, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ବ୍ୟର୍ଥ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ସ ତୁ ତେନ ପ୍ରହାରେଣ ସ୍ରୋତୋଭିଃ କ୍ଷତଜଂ ସ୍ରଵନ୍ ୧୮.
ସେଇ ଘାତରେ, ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ରକ୍ତ ଧାରାରେ ବହିଲା।
ତଦଵସ୍ଥାଗତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୁଜଂଭଂ ମହିଷାସୁରଃ ୧୮.
କୁଜମ୍ଭଙ୍କୁ ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି, ମହିଷାସୁର ଅତି ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ।
ନିର୍ଋତି ଵରୁଣଂ ଚୈଵ ତୀକ୍ଷ୍ଣଦଂଷ୍ଟ୍ରୋତ୍କଟାନନଃ ୧୮.
ନିରୃତି ଓ ବରୁଣ, ଦୁହେଁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଓ ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ସହିତ ଦେଖାଦେଲେ।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ରଥାଵୁଭୌ ଭୀତୌ ପଦାତୀ ପ୍ରଦ୍ରୁତୌ ଦ୍ରୁତମ୍ ୧୮.
ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଦୁଇଏ ରଥ ଛାଡ଼ି, ପଦାତିମାନେ ତୁରନ୍ତ ଦୌଡ଼ି ପଳାଇଗଲେ।
କ୍ରୁଦ୍ଧୋଽଥ ମହିଷୋ ଦୈତ୍ଯୋ ଵରୁଣଂ ସମୁପାଦ୍ରଵତ୍ ୧୮.
ତାପରେ, କ୍ରୋଧିତ ମହିଷ ଦାନବ ବରୁଣଙ୍କ ଉପରେ ଝପଟିଲେ।
ଚକ୍ରେ ଶସ୍ତ୍ରଂ ଵିସୃଷ୍ଟଂ ହି ହିମସଂଘାତମୁଲ୍ବଣମ୍ ୧୮.
ସେ ଏକ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ, ଯାହା ବଡ଼ ବରଫ ଗଛର ମାନେ ଭୟଙ୍କର ଥିଲା।
ଵାଯୁନା ତେନ ଚଂଡଂନ ସଂଶୁଷ୍କେଣ ହିମେନ ଚ ୧୮.
ସେଇ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ତୀବ୍ର ପବନ ଓ ଶୁଷ୍କ ବରଫ ଆସିଲା।
ଗାତ୍ରାଣ୍ଯସୁରସୈନ୍ଯାନାମଦହ୍ଯଂତ ସମଂତତଃ ୧୮.
ଦାନବ ସେନାମାନଙ୍କର ଦେହ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପୁଡ଼ିଗଲା।