ମେନେ ଯମସହସ୍ରାଣି ତାଦୃଗ୍ରୂପବଲା ହି ସା ୧୭.
ସେ ଏପରି ରୂପ ଓ ଶକ୍ତିର ଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଯମଙ୍କୁ ହଜାର ଭାବରେ ଗଣନା କରିଥିଲେ ।
କଲ୍ପାଂତଘୋରସଂକାଶୋ ବଭୂଵ ସ ମହାରଣଃ ୧୭.
ସେ ମହାଯୁଦ୍ଧ କଳ୍ପାନ୍ତର ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ପରି ହେଇଗଲା ।
ପିପିଷୁର୍ଗଦଯା କେଚିତ୍କୋଚିନ୍ମୁଦ୍ଗରଵୃଷ୍ଟିଭିଃ ୧୭.
କେହି ଗଦା ଦେଇ ଚେପିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ, ଅନ୍ୟେ ମୁଦ୍ଗରର ବର୍ଷା ଦେଇ ଚେପିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ ।
ଅପରେ କିଂକରାସ୍ତସ୍ଯ ଲଲଂବୁର୍ବାହୁମଂଡଲେ ୧୭.
ଅନ୍ୟ କିଂକରମାନେ ତାଙ୍କର ବାହୁ ଚୂଡ଼ିରେ ଲଟକିଥିଲେ ।
ତସ୍ଯାପରେ ଚ ଗାତ୍ରେଷୁ ଦଶନାଂଶ୍ଚନ୍ଯପାତଯନ୍ ୧୭.
ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେହର ଅଂଶରେ ସେମାନେ ଦାନ୍ତରେ ଆଘାତ କରିଲେ।
ଏଵଂ ଚାଭିଦ୍ରୁତସ୍ତୈଃ ସ ଗ୍ରସନଃ କ୍ରୋଧମୂର୍ଛିତଃ ୧୭.
ଏଭଳି ଆକ୍ରମଣ ହେବା ପରେ, ଗ୍ରସନା ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ଭରି, ଆଗକୁ ଝାପି ପଡିଲେ।
କାଂଶ୍ଚିଦୁତ୍ଥାଯ ଜଘ୍ନେଽସୌ ମୁଷ୍ଟିଭିଃ କିଂକରାନ୍ରଣେ ୧୭.
ସେ ଉଠିକି, କିଛି କିଂକରଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଷ୍ଟି ଦେଇ ଆଘାତ କରିଲେ।
କ୍ଷଣୈକେନ ସ ତାନ୍ନିନ୍ଯେ ଯମଲୋକାଯଭାରତ ୧୭.
କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସେମାନେ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଦେଲେ, ହେ ଭାରତ।
ତମାଲୋକ୍ଯ ଯମୋଽଶ୍ରାଂତଂ ଶ୍ରାଂତଂସ୍ତାଂଶ୍ଚ ହତାନ୍ସ୍ଵକାନ୍ ୧୭.
ଗ୍ରସନା ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଦେଖି, ଏବଂ ନିଜର ହତ ଦାସମାନେ କ୍ଳାନ୍ତ ଦେଖି, ଯମ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ।
ଗ୍ରସନସ୍ତୁ ତମାଯାଂତମାଜଘ୍ନେ ଗଦଯୋରସି ୧୭.
ଯମ ଆସୁଥିବାବେଳେ, ଗ୍ରସନା ତାଙ୍କୁ ଗଦା ଦେଇ ଛାତିରେ ଆଘାତ କରିଲେ।
ଵ୍ଯାଘ୍ରାନ୍ଦଂଡେନ ସଂଜଘ୍ନେ ସ ରଥାନ୍ନ୍ଯ ପତଦ୍ଭୁଵି ୧୭.
ସେ ବାଘମାନେକୁ ଦଣ୍ଡ ଦେଇ ଆଘାତ କରିଲେ, ଏବଂ ରଥମାନେ ଭୂମିରେ ପଡିଗଲେ।
ଵାଯୁଵେଗେନ ସହସା ଯଯୌ ଯମରଥଂ ପ୍ରତି ୧୭.
ବାୟୁର ଗତିରେ, ସେ ହଠାତ୍ ଯମଙ୍କ ରଥକୁ ଆଗକୁ ବଢିଗଲେ।
ଯୋଧଯାମାସ ବାହୁଭ୍ଯାମାକୃଷ୍ଯ ବଲିନାଂ ଵରଃ ୧୭.
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୁଇ ହାତରେ ଆକିଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଗ୍ରସନଂ କଟିଵସ୍ତ୍ରେ ତୁ ଯମଂ ଗୃହ୍ଯ ବଲୋତ୍କଟଃ ୧୭.
ଗ୍ରସନା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯମଙ୍କୁ ତାଙ୍କର କଟିବସ୍ତ୍ର ଧରି ଧରିଲେ।
ଵିମୋଚ୍ଯାଥ ଯମଃ କଷ୍ଟାତ୍କଂଠେଽଵଷ୍ଟଭ୍ଯ ଚାସୁରମ୍ ୧୭.
ଯମ, ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ଅସୁରକୁ ଗଳାରେ ଧରିଲେ।
ତତୋ ଜଘ୍ନତୁରନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ମୁଷ୍ଟିଭିର୍ନିର୍ଦଯୌ ଚ ତୌ ୧୭.
ତାପରେ, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ନିର୍ଦୟ ଭାବରେ ମୁଷ୍ଟି ଦେଇ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କଲେ।
ସ୍କଂଧେ ନିଧାଯ ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ମୁଖଂ ଵିଶ୍ରାଂତିମୈଚ୍ଛତ ୧୭.
ଦେଉତା ଦେଇତ୍ୟର ମୁହଁକୁ ନିଜ ଶ୍ରୀରେ ରଖି, ବିଶ୍ରାମ ଚାହିଲେ।
ନିଷ୍ପିପେଷ ମହୀପୃଷ୍ଠେ ଵିନିଘ୍ନନ୍ପାର୍ଷ୍ଣିପାଣିଭିଃ ୧୭.
ସେ ଭୂମିରେ ଦେଇତ୍ୟକୁ ଚାପି, ପାଦର ଏବଂ ହାତରେ ଆଘାତ କରି ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲେ।
ନିର୍ଜୀଵମିତି ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତଃ ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ଦାନଵଃ ୧୭.
ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଜୀବ ଦେଖି, ଦେଇତ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ସ୍ଵକଂ ସୈନ୍ଯଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତସ୍ଥୌ ଗିରିରିଵାଚଲଃ॥ ୧୭.
ନିଜ ସେନା ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଅଚଳ ପାହାଡ଼ ପରି ଦଢ଼ ହେଇ ଉଭେଇଲେ।
ନାଦେନ ତସ୍ଯ ଗ୍ରସନସ୍ଯ ସଂଖ୍ଯେ ମହାଯୁଧୈଶ୍ଚାର୍ଦିତସର୍ଵଗାତ୍ରାଃ ୧୭.
ଗ୍ରସନାଙ୍କ ରୋଷ ଏବଂ ବଡ଼ ଅସ୍ତ୍ରର ଆଘାତରେ, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅଂଗ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଭରିଗଲା।
ଧନାଧିପସ୍ଯ ଜଂଭେନ ସାଯକୈର୍ମର୍ମଭେଦିଭିଃ ୧୮.
ଧନର ଅଧିପତି ଜମ୍ଭା, ତୀରରେ ମର୍ମ ଭେଦି ଆଘାତ କଲେ।
ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କର୍ମ ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ଧନାଧ୍ଯକ୍ଷଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍ ୧୮.
ଦେମନର କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନର ଅଧିପତି ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ହୃଦି ଵିଵ୍ଯାଧ ବାଣାନାଂ ସହସ୍ରେଣାଗ୍ନିଵର୍ଚସାମ୍ ୧୮.
ସେ ତାଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଅଗ୍ନିପରି ତେଜସ୍ୱୀ ଏକ ହଜାର ତୀରରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
ନିଯୁତଂ ଚ ତଥା କୋଟିମର୍ବୁଦଂ ଚାକ୍ଷିପତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ୧୮.
କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ, ସେ ଦଶ ଦଶ ଲକ୍ଷ, ଏକ ସଂଖ୍ୟା କୋଟି ଏବଂ ଅର୍ବୁଦ ତୀର ଫିଙ୍ଗିଲେ।
ଧନାଧ୍ଯକ୍ଷଃ ପ୍ରଚିକ୍ଷେପ ସ୍ଵର୍ଗେପ୍ସୁଃ ସ୍ଵଧନଂ ଯଥା ୧୮.
ଜୟ ପାଇବାକୁ ଚାହିଁ, ଧନର ଅଧିପତି ନିଜ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଫିଙ୍ଗିଲେ।
ଭୂତାନାଂ ବହୁଧା ରାଵା ଜଜ୍ଞିରେ ଖେ ମହାଭଯାଃ ୧୮.
ଆକାଶରେ ବହୁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର ଉଠିଲା।
ସା ହି ଵୈଶ୍ରଵଣସ୍ଯାସ୍ତେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାଭ୍ଯର୍ଚିତା ଗଦା ୧୮.
ତିନି ଲୋକରେ ପୂଜିତ ଭୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ଗଦା ସେଠି ତିଆରି ହେଇ ରହିଲା।
ଦୈତ୍ଯୋ ଗଦାଵିଘାତାର୍ଥଂ ଶସ୍ତ୍ରଵୃଷ୍ଟିଂ ମୁମୋଚ ହ ୧୮.
ଗଦାକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ, ଦେମନ ଅସ୍ତ୍ରର ବର୍ଷା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ପରିଘାନ୍ମୁଶଲାନ୍ଵୃକ୍ଷାନ୍ଗିରୀଂଶ୍ଚାତୁଲଵିକ୍ରମଃ ୧୮.
ଅସାଧାରଣ ଶକ୍ତିରେ, ସେ ଲୋହା ଦଣ୍ଡ, ମୁସଳ, ଗଛ ଏବଂ ପାହାଡ଼ ଫିଙ୍ଗିଲେ।