ତତୋ ମହୂର୍ତମାତ୍ରେଣ ଗ୍ରସନଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚେତନାମ୍ ୧୭.
ତାପରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଗ୍ରସନା ଆପଣଙ୍କୁ ଚେତନା ଫେରିଲା ।
ସ ଚାପି ଚିଂତଯାମାସ କୃତପ୍ରତିକୃତକ୍ରିଯାମ୍ ୧୭.
ସେ ନିଜର କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରତିକାର କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ମଯ୍ଯାଶ୍ରିତାନି ସୈନ୍ଯାନି ଜିତେ ମଯି ଜିତାନି ଚ ୧୭.
ମୋତେ ଭରସା କରିଥିବା ସେନାଗୁଡିକୁ, ମୁଁ ହାରିଗଲେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ହାରିଯିବେ ।
ସଂଭାଵିତସ୍ତ୍ଵଶକ୍ତଶ୍ଚେତ୍ତସ୍ଯ ନାଯଂ ପରୋଽପି ଵା ୧୭.
ମୁଁ ଆଦରିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଅଶକ୍ତ, ତେବେ ଏହି ଜଣେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି ମଧ୍ୟ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ ।
ମୁଦ୍ଗରଂ କାଲଦଣ୍ଡାଭଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଗିରିସଂନିଭମ୍ ୧୭.
ସେ ପାହାଡ଼ ପରି ଭାରି ଏବଂ କାଳଦଣ୍ଡ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଗଦାକୁ ଧରିଲେ ।
ରଥେନ ତ୍ଵରିତୋଽଗଚ୍ଛଦାସସାଦାଂତକଂ ରଣେ ୧୭.
ସେ ରଥରେ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ଯମଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ଗଲେ ।
ଵେଗେନ ମହତା ରୌଦ୍ରଂ ଚିକ୍ଷେପ ଯମମୂର୍ଧନି ୧୭.
ବଡ଼ ଗତିରେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଗଦାକୁ ଯମଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ ।
ଵଂଚଯାମାସ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷଂ ମୁଦ୍ଗରଂ ତଂ ମହାବଲଃ ୧୭.
ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାହା ଦୁର୍ଲଭ ଗଦାକୁ ଚତୁର୍ୟତାରେ ଏଡ଼ିଗଲେ ।
ଯାମ୍ଯାନାଂ କିଂକରାଣାଂ ଚ ଅଯୁତଂ ନିଷ୍ପିପେଷ ହ ୧୭.
ସେ ଯମଙ୍କର ଦସ ହଜାର କିଂକରକୁ ଚେପିଦେଲେ ।
ଦଶାର୍ବୁଦମିତା କ୍ରୁଦ୍ଧା ଗ୍ରସନାଯାନ୍ଵଧାଵତ ୧୭.
କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଗ୍ରସନା ଏକ ଶତ କୋଟି ଅଧିକ ଉପରେ ଚେପିବାକୁ ଧାଉଥିଲେ ।
ମେନେ ଯମସହସ୍ରାଣି ତାଦୃଗ୍ରୂପବଲା ହି ସା ୧୭.
ସେ ଏପରି ରୂପ ଓ ଶକ୍ତିର ଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଯମଙ୍କୁ ହଜାର ଭାବରେ ଗଣନା କରିଥିଲେ ।
କଲ୍ପାଂତଘୋରସଂକାଶୋ ବଭୂଵ ସ ମହାରଣଃ ୧୭.
ସେ ମହାଯୁଦ୍ଧ କଳ୍ପାନ୍ତର ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ପରି ହେଇଗଲା ।
ପିପିଷୁର୍ଗଦଯା କେଚିତ୍କୋଚିନ୍ମୁଦ୍ଗରଵୃଷ୍ଟିଭିଃ ୧୭.
କେହି ଗଦା ଦେଇ ଚେପିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ, ଅନ୍ୟେ ମୁଦ୍ଗରର ବର୍ଷା ଦେଇ ଚେପିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ ।
ଅପରେ କିଂକରାସ୍ତସ୍ଯ ଲଲଂବୁର୍ବାହୁମଂଡଲେ ୧୭.
ଅନ୍ୟ କିଂକରମାନେ ତାଙ୍କର ବାହୁ ଚୂଡ଼ିରେ ଲଟକିଥିଲେ ।
ତସ୍ଯାପରେ ଚ ଗାତ୍ରେଷୁ ଦଶନାଂଶ୍ଚନ୍ଯପାତଯନ୍ ୧୭.
ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେହର ଅଂଶରେ ସେମାନେ ଦାନ୍ତରେ ଆଘାତ କରିଲେ।
ଏଵଂ ଚାଭିଦ୍ରୁତସ୍ତୈଃ ସ ଗ୍ରସନଃ କ୍ରୋଧମୂର୍ଛିତଃ ୧୭.
ଏଭଳି ଆକ୍ରମଣ ହେବା ପରେ, ଗ୍ରସନା ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ଭରି, ଆଗକୁ ଝାପି ପଡିଲେ।
କାଂଶ୍ଚିଦୁତ୍ଥାଯ ଜଘ୍ନେଽସୌ ମୁଷ୍ଟିଭିଃ କିଂକରାନ୍ରଣେ ୧୭.
ସେ ଉଠିକି, କିଛି କିଂକରଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଷ୍ଟି ଦେଇ ଆଘାତ କରିଲେ।
କ୍ଷଣୈକେନ ସ ତାନ୍ନିନ୍ଯେ ଯମଲୋକାଯଭାରତ ୧୭.
କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସେମାନେ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଦେଲେ, ହେ ଭାରତ।
ତମାଲୋକ୍ଯ ଯମୋଽଶ୍ରାଂତଂ ଶ୍ରାଂତଂସ୍ତାଂଶ୍ଚ ହତାନ୍ସ୍ଵକାନ୍ ୧୭.
ଗ୍ରସନା ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଦେଖି, ଏବଂ ନିଜର ହତ ଦାସମାନେ କ୍ଳାନ୍ତ ଦେଖି, ଯମ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ।
ଗ୍ରସନସ୍ତୁ ତମାଯାଂତମାଜଘ୍ନେ ଗଦଯୋରସି ୧୭.
ଯମ ଆସୁଥିବାବେଳେ, ଗ୍ରସନା ତାଙ୍କୁ ଗଦା ଦେଇ ଛାତିରେ ଆଘାତ କରିଲେ।
ଵ୍ଯାଘ୍ରାନ୍ଦଂଡେନ ସଂଜଘ୍ନେ ସ ରଥାନ୍ନ୍ଯ ପତଦ୍ଭୁଵି ୧୭.
ସେ ବାଘମାନେକୁ ଦଣ୍ଡ ଦେଇ ଆଘାତ କରିଲେ, ଏବଂ ରଥମାନେ ଭୂମିରେ ପଡିଗଲେ।
ଵାଯୁଵେଗେନ ସହସା ଯଯୌ ଯମରଥଂ ପ୍ରତି ୧୭.
ବାୟୁର ଗତିରେ, ସେ ହଠାତ୍ ଯମଙ୍କ ରଥକୁ ଆଗକୁ ବଢିଗଲେ।
ଯୋଧଯାମାସ ବାହୁଭ୍ଯାମାକୃଷ୍ଯ ବଲିନାଂ ଵରଃ ୧୭.
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୁଇ ହାତରେ ଆକିଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଗ୍ରସନଂ କଟିଵସ୍ତ୍ରେ ତୁ ଯମଂ ଗୃହ୍ଯ ବଲୋତ୍କଟଃ ୧୭.
ଗ୍ରସନା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯମଙ୍କୁ ତାଙ୍କର କଟିବସ୍ତ୍ର ଧରି ଧରିଲେ।
ଵିମୋଚ୍ଯାଥ ଯମଃ କଷ୍ଟାତ୍କଂଠେଽଵଷ୍ଟଭ୍ଯ ଚାସୁରମ୍ ୧୭.
ଯମ, ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ଅସୁରକୁ ଗଳାରେ ଧରିଲେ।
ତତୋ ଜଘ୍ନତୁରନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ମୁଷ୍ଟିଭିର୍ନିର୍ଦଯୌ ଚ ତୌ ୧୭.
ତାପରେ, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ନିର୍ଦୟ ଭାବରେ ମୁଷ୍ଟି ଦେଇ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କଲେ।
ସ୍କଂଧେ ନିଧାଯ ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ମୁଖଂ ଵିଶ୍ରାଂତିମୈଚ୍ଛତ ୧୭.
ଦେଉତା ଦେଇତ୍ୟର ମୁହଁକୁ ନିଜ ଶ୍ରୀରେ ରଖି, ବିଶ୍ରାମ ଚାହିଲେ।
ନିଷ୍ପିପେଷ ମହୀପୃଷ୍ଠେ ଵିନିଘ୍ନନ୍ପାର୍ଷ୍ଣିପାଣିଭିଃ ୧୭.
ସେ ଭୂମିରେ ଦେଇତ୍ୟକୁ ଚାପି, ପାଦର ଏବଂ ହାତରେ ଆଘାତ କରି ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲେ।
ନିର୍ଜୀଵମିତି ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତଃ ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ଦାନଵଃ ୧୭.
ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଜୀବ ଦେଖି, ଦେଇତ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ସ୍ଵକଂ ସୈନ୍ଯଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତସ୍ଥୌ ଗିରିରିଵାଚଲଃ॥ ୧୭.
ନିଜ ସେନା ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଅଚଳ ପାହାଡ଼ ପରି ଦଢ଼ ହେଇ ଉଭେଇଲେ।