କୃତାଂତମର୍ଦିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗଦାପାଣିର୍ଧନାଦିପଃ ୧୭.
ମୃତ୍ୟୁ ଦଳିଯିବାକୁ ଦେଖି, ଗଦାଧାରୀ ଧନର ଦେବତା—
ଜଂଭୋ ରୁଷା ତମାଯାଂତଂ ଦାନଵା ନୀକସଂଵୃତଃ ୧୭.
ଡାନବ ସେନାରେ ଘିରିଥିବା ଜମ୍ଭ କ୍ରୋଧରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଆସିଲେ।
ଗ୍ରସନୋ ଲବ୍ଧସଂଜ୍ଞୋଽଥ ଯମସ୍ଯ ପ୍ରାହିଣୋଦ୍ଗଦାମ୍ ୧୭.
ତାପରେ, ଗ୍ରସନା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇ, ଯମଙ୍କ ଉପରେ ଗଦା ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ତାମାପତଂତୀଂ ସଂପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଗଦାଂ ମହିଷଵାହନଃ ୧୭.
ସେ ଗଦା ତାଙ୍କୁ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ମହିଷ ଚଢ଼ିଥିବା ତିନି—
ଦଂଡଂ ମୁମୋଚ କୋପେନ ଜ୍ଵାଲାମାଲାସମାକୁଲମ୍ ୧୭.
—କ୍ରୋଧରେ ଜ୍ଵାଳାର ମାଳାରେ ଜଳୁଥିବା ଦଣ୍ଡ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ସଂଵଟ୍ଟଶ୍ଚାଭଵତ୍ତାଭ୍ଯାଂ ଶୈଲାଭ୍ଯାମିଵ ଦୁଃସହଃ ୧୭.
ସେଇ ଦୁଇଟି ଅସ୍ତ୍ରରେ ଏମିତି ଭୟାନକ ବିନାଶ ହେଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଦୁଇଟି ପାହାଡ଼ ଭଳି ଅସହ୍ୟ ଲାଗିଲା।
ଜଗଦ୍ଵ୍ଯାକୁଲତାଂ ଯାତଂ ପ୍ରଲଯାଗମଶଂକଯା ୧୭.
ପ୍ରଳୟ ଆସିବାର ଭୟରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଗଲା ।
ନିଷ୍ପେଷଣଂ ତଯୋର୍ଭୀମମ ଭୂଦ୍ଗନଗୋଚରମ୍ ୧୭.
ସେମାନଙ୍କ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଦଳନ ହେଲା, ଯାହାରେ ପାହାଡ଼ ଭୂମି ଉପଥଳିଗଲା ।
ପପାତ ପୌରୁଷଂ ହତ୍ଵା ଯଥା ଦୈଵଂ ପୁରାର୍ଜିତମ୍ ୧୭.
ମାନବୀୟ ଶକ୍ତିକୁ ହରାଇ, ପୂର୍ବରୁ ଲିଖାଯାଇଥିବା ଭାଗ୍ୟର ଦୃଶ୍ୟରେ ସେ ପଡ଼ିଗଲା ।
ପପାତ ଭୂମୌ ନିଃସଂଜ୍ଞୋ ଭୂମିରେଣୁଵିଭୂଷିତଃ ୧୭.
ସେ ଭୂମିରେ ଅଚେତନ ଭାବରେ ପଡ଼ିଗଲା, ଭୂମିର ଧୂଳିରେ ଶୋଭିତ ହେଲା ।
ତତୋ ମହୂର୍ତମାତ୍ରେଣ ଗ୍ରସନଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚେତନାମ୍ ୧୭.
ତାପରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଗ୍ରସନା ଆପଣଙ୍କୁ ଚେତନା ଫେରିଲା ।
ସ ଚାପି ଚିଂତଯାମାସ କୃତପ୍ରତିକୃତକ୍ରିଯାମ୍ ୧୭.
ସେ ନିଜର କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରତିକାର କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ମଯ୍ଯାଶ୍ରିତାନି ସୈନ୍ଯାନି ଜିତେ ମଯି ଜିତାନି ଚ ୧୭.
ମୋତେ ଭରସା କରିଥିବା ସେନାଗୁଡିକୁ, ମୁଁ ହାରିଗଲେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ହାରିଯିବେ ।
ସଂଭାଵିତସ୍ତ୍ଵଶକ୍ତଶ୍ଚେତ୍ତସ୍ଯ ନାଯଂ ପରୋଽପି ଵା ୧୭.
ମୁଁ ଆଦରିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଅଶକ୍ତ, ତେବେ ଏହି ଜଣେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି ମଧ୍ୟ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ ।
ମୁଦ୍ଗରଂ କାଲଦଣ୍ଡାଭଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଗିରିସଂନିଭମ୍ ୧୭.
ସେ ପାହାଡ଼ ପରି ଭାରି ଏବଂ କାଳଦଣ୍ଡ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଗଦାକୁ ଧରିଲେ ।
ରଥେନ ତ୍ଵରିତୋଽଗଚ୍ଛଦାସସାଦାଂତକଂ ରଣେ ୧୭.
ସେ ରଥରେ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ଯମଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ଗଲେ ।
ଵେଗେନ ମହତା ରୌଦ୍ରଂ ଚିକ୍ଷେପ ଯମମୂର୍ଧନି ୧୭.
ବଡ଼ ଗତିରେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଗଦାକୁ ଯମଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ ।
ଵଂଚଯାମାସ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷଂ ମୁଦ୍ଗରଂ ତଂ ମହାବଲଃ ୧୭.
ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାହା ଦୁର୍ଲଭ ଗଦାକୁ ଚତୁର୍ୟତାରେ ଏଡ଼ିଗଲେ ।
ଯାମ୍ଯାନାଂ କିଂକରାଣାଂ ଚ ଅଯୁତଂ ନିଷ୍ପିପେଷ ହ ୧୭.
ସେ ଯମଙ୍କର ଦସ ହଜାର କିଂକରକୁ ଚେପିଦେଲେ ।
ଦଶାର୍ବୁଦମିତା କ୍ରୁଦ୍ଧା ଗ୍ରସନାଯାନ୍ଵଧାଵତ ୧୭.
କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଗ୍ରସନା ଏକ ଶତ କୋଟି ଅଧିକ ଉପରେ ଚେପିବାକୁ ଧାଉଥିଲେ ।
ମେନେ ଯମସହସ୍ରାଣି ତାଦୃଗ୍ରୂପବଲା ହି ସା ୧୭.
ସେ ଏପରି ରୂପ ଓ ଶକ୍ତିର ଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଯମଙ୍କୁ ହଜାର ଭାବରେ ଗଣନା କରିଥିଲେ ।
କଲ୍ପାଂତଘୋରସଂକାଶୋ ବଭୂଵ ସ ମହାରଣଃ ୧୭.
ସେ ମହାଯୁଦ୍ଧ କଳ୍ପାନ୍ତର ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ପରି ହେଇଗଲା ।
ପିପିଷୁର୍ଗଦଯା କେଚିତ୍କୋଚିନ୍ମୁଦ୍ଗରଵୃଷ୍ଟିଭିଃ ୧୭.
କେହି ଗଦା ଦେଇ ଚେପିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ, ଅନ୍ୟେ ମୁଦ୍ଗରର ବର୍ଷା ଦେଇ ଚେପିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ ।
ଅପରେ କିଂକରାସ୍ତସ୍ଯ ଲଲଂବୁର୍ବାହୁମଂଡଲେ ୧୭.
ଅନ୍ୟ କିଂକରମାନେ ତାଙ୍କର ବାହୁ ଚୂଡ଼ିରେ ଲଟକିଥିଲେ ।
ତସ୍ଯାପରେ ଚ ଗାତ୍ରେଷୁ ଦଶନାଂଶ୍ଚନ୍ଯପାତଯନ୍ ୧୭.
ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେହର ଅଂଶରେ ସେମାନେ ଦାନ୍ତରେ ଆଘାତ କରିଲେ।
ଏଵଂ ଚାଭିଦ୍ରୁତସ୍ତୈଃ ସ ଗ୍ରସନଃ କ୍ରୋଧମୂର୍ଛିତଃ ୧୭.
ଏଭଳି ଆକ୍ରମଣ ହେବା ପରେ, ଗ୍ରସନା ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ଭରି, ଆଗକୁ ଝାପି ପଡିଲେ।
କାଂଶ୍ଚିଦୁତ୍ଥାଯ ଜଘ୍ନେଽସୌ ମୁଷ୍ଟିଭିଃ କିଂକରାନ୍ରଣେ ୧୭.
ସେ ଉଠିକି, କିଛି କିଂକରଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଷ୍ଟି ଦେଇ ଆଘାତ କରିଲେ।
କ୍ଷଣୈକେନ ସ ତାନ୍ନିନ୍ଯେ ଯମଲୋକାଯଭାରତ ୧୭.
କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସେମାନେ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଦେଲେ, ହେ ଭାରତ।
ତମାଲୋକ୍ଯ ଯମୋଽଶ୍ରାଂତଂ ଶ୍ରାଂତଂସ୍ତାଂଶ୍ଚ ହତାନ୍ସ୍ଵକାନ୍ ୧୭.
ଗ୍ରସନା ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଦେଖି, ଏବଂ ନିଜର ହତ ଦାସମାନେ କ୍ଳାନ୍ତ ଦେଖି, ଯମ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ।
ଗ୍ରସନସ୍ତୁ ତମାଯାଂତମାଜଘ୍ନେ ଗଦଯୋରସି ୧୭.
ଯମ ଆସୁଥିବାବେଳେ, ଗ୍ରସନା ତାଙ୍କୁ ଗଦା ଦେଇ ଛାତିରେ ଆଘାତ କରିଲେ।