ସ ଵିଦ୍ଧୋ ବହୁଭିର୍ଷାଣୈର୍ଗ୍ରସନୋଽତିପରାକ୍ରମଃ ୧୭.
ଅନେକ ତୀରରେ ଘାୟଲ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଅତିଶୟ ପରାକ୍ରମୀ ଗ୍ରସନା ଅକୁନ୍ଥିତ ରହିଲେ।
ଶରୈଃ ସହସ୍ରୈଶ୍ଚ ପଞ୍ଚଲକ୍ଷୈଶ୍ଚୈଵ ଵ୍ଯତାଡଯତ୍ ୧୭.
ସେ ହଜାର ହଜାର ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ତୀରରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ବାଣଵୃଷ୍ଟିଭିରୁଗ୍ରାଭିର୍ଯମୋ ଗ୍ରସନମର୍ଦଯତ୍ ଚିଚ୍ଛେଦ ଶରଵର୍ଷେଣ ଗ୍ରସନୋ ଦାନଵେଶ୍ଵରଃ॥ ୧୭.
ଯମ ଭୟାନକ ତୀରବର୍ଷା କରି ଗ୍ରସନାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଦାନବମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଗ୍ରସନା ମଧ୍ୟ ତୀରବର୍ଷା କରି ସେଗୁଡ଼ିକୁ କାଟିଦେଲେ।
ଵିଫଲାଂ ତାଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ଯମଃ ସ୍ଵଶରସଂତତିମ୍॥ ୧୭.
ନିଜର ତୀରବର୍ଷା ବ୍ୟର୍ଥ ହେବାକୁ ଦେଖି, ଯମ—
ପ୍ରାହିଣୋନ୍ମୁଦ୍ଗରଂ ଦୀପ୍ତଂ ଗ୍ରସନସ୍ଯ ରଥଂ ପ୍ରତି ୧୭.
—ତେଁ ଜ୍ଵାଳାମୟ ଗଦା ଉଠାଇ ଗ୍ରସନାଙ୍କ ରଥ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଜଗ୍ରାହ ଵାମହସ୍ତେନ ଲୀଲଯା ଗ୍ରସନୋଽରିହା ୧୭.
ଶତ୍ରୁମାରିବାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗ୍ରସନା ସହଜରେ ବାମହାତରେ ଗଦାଟିକୁ ଧରିନେଲେ।
ତାଡଯାମାସ ଵେଗେନ ସ ପପାତ ମହୀତଲେ ୧୭.
ସେ ଗଦାକୁ ଜୋରରେ ଫିଙ୍ଗିଲେ, ଏବଂ ଗଦାଟି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ପ୍ରାସେନ ତାଡଯାମାସ ଗ୍ରସନଂ ଵଦନେ ଦୃଢମ୍ ୧୭.
ଏକ ବର୍ଚ୍ଛ ଦ୍ୱାରା ସେ ଗ୍ରସନାଙ୍କ ମୁହଁରେ ଜୋରରେ ଆଘାତ କଲେ।
ଗ୍ରସନଂ ପତିତ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜଂଭୋ ଭୀମପରାକ୍ରମଃ ୧୭.
ଗ୍ରସନାକୁ ପଡ଼ିଯିବାକୁ ଦେଖି, ଭୟଙ୍କର ପରାକ୍ରମୀ ଜମ୍ଭ—
ଯମସ୍ତେନ ପ୍ରହାରେଣ ସୁସ୍ରାଵ ରୁଧିରଂ ମୁଖାତ୍ ୧୭.
ସେଇ ଆଘାତରେ ଯମଙ୍କ ମୁହଁରୁ ରକ୍ତ ବହିଲା।
କୃତାଂତମର୍ଦିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗଦାପାଣିର୍ଧନାଦିପଃ ୧୭.
ମୃତ୍ୟୁ ଦଳିଯିବାକୁ ଦେଖି, ଗଦାଧାରୀ ଧନର ଦେବତା—
ଜଂଭୋ ରୁଷା ତମାଯାଂତଂ ଦାନଵା ନୀକସଂଵୃତଃ ୧୭.
ଡାନବ ସେନାରେ ଘିରିଥିବା ଜମ୍ଭ କ୍ରୋଧରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଆସିଲେ।
ଗ୍ରସନୋ ଲବ୍ଧସଂଜ୍ଞୋଽଥ ଯମସ୍ଯ ପ୍ରାହିଣୋଦ୍ଗଦାମ୍ ୧୭.
ତାପରେ, ଗ୍ରସନା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇ, ଯମଙ୍କ ଉପରେ ଗଦା ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ତାମାପତଂତୀଂ ସଂପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଗଦାଂ ମହିଷଵାହନଃ ୧୭.
ସେ ଗଦା ତାଙ୍କୁ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ମହିଷ ଚଢ଼ିଥିବା ତିନି—
ଦଂଡଂ ମୁମୋଚ କୋପେନ ଜ୍ଵାଲାମାଲାସମାକୁଲମ୍ ୧୭.
—କ୍ରୋଧରେ ଜ୍ଵାଳାର ମାଳାରେ ଜଳୁଥିବା ଦଣ୍ଡ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ସଂଵଟ୍ଟଶ୍ଚାଭଵତ୍ତାଭ୍ଯାଂ ଶୈଲାଭ୍ଯାମିଵ ଦୁଃସହଃ ୧୭.
ସେଇ ଦୁଇଟି ଅସ୍ତ୍ରରେ ଏମିତି ଭୟାନକ ବିନାଶ ହେଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଦୁଇଟି ପାହାଡ଼ ଭଳି ଅସହ୍ୟ ଲାଗିଲା।
ଜଗଦ୍ଵ୍ଯାକୁଲତାଂ ଯାତଂ ପ୍ରଲଯାଗମଶଂକଯା ୧୭.
ପ୍ରଳୟ ଆସିବାର ଭୟରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଗଲା ।
ନିଷ୍ପେଷଣଂ ତଯୋର୍ଭୀମମ ଭୂଦ୍ଗନଗୋଚରମ୍ ୧୭.
ସେମାନଙ୍କ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଦଳନ ହେଲା, ଯାହାରେ ପାହାଡ଼ ଭୂମି ଉପଥଳିଗଲା ।
ପପାତ ପୌରୁଷଂ ହତ୍ଵା ଯଥା ଦୈଵଂ ପୁରାର୍ଜିତମ୍ ୧୭.
ମାନବୀୟ ଶକ୍ତିକୁ ହରାଇ, ପୂର୍ବରୁ ଲିଖାଯାଇଥିବା ଭାଗ୍ୟର ଦୃଶ୍ୟରେ ସେ ପଡ଼ିଗଲା ।
ପପାତ ଭୂମୌ ନିଃସଂଜ୍ଞୋ ଭୂମିରେଣୁଵିଭୂଷିତଃ ୧୭.
ସେ ଭୂମିରେ ଅଚେତନ ଭାବରେ ପଡ଼ିଗଲା, ଭୂମିର ଧୂଳିରେ ଶୋଭିତ ହେଲା ।
ତତୋ ମହୂର୍ତମାତ୍ରେଣ ଗ୍ରସନଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚେତନାମ୍ ୧୭.
ତାପରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଗ୍ରସନା ଆପଣଙ୍କୁ ଚେତନା ଫେରିଲା ।
ସ ଚାପି ଚିଂତଯାମାସ କୃତପ୍ରତିକୃତକ୍ରିଯାମ୍ ୧୭.
ସେ ନିଜର କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରତିକାର କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ମଯ୍ଯାଶ୍ରିତାନି ସୈନ୍ଯାନି ଜିତେ ମଯି ଜିତାନି ଚ ୧୭.
ମୋତେ ଭରସା କରିଥିବା ସେନାଗୁଡିକୁ, ମୁଁ ହାରିଗଲେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ହାରିଯିବେ ।
ସଂଭାଵିତସ୍ତ୍ଵଶକ୍ତଶ୍ଚେତ୍ତସ୍ଯ ନାଯଂ ପରୋଽପି ଵା ୧୭.
ମୁଁ ଆଦରିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଅଶକ୍ତ, ତେବେ ଏହି ଜଣେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି ମଧ୍ୟ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ ।
ମୁଦ୍ଗରଂ କାଲଦଣ୍ଡାଭଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଗିରିସଂନିଭମ୍ ୧୭.
ସେ ପାହାଡ଼ ପରି ଭାରି ଏବଂ କାଳଦଣ୍ଡ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଗଦାକୁ ଧରିଲେ ।
ରଥେନ ତ୍ଵରିତୋଽଗଚ୍ଛଦାସସାଦାଂତକଂ ରଣେ ୧୭.
ସେ ରଥରେ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ଯମଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ଗଲେ ।
ଵେଗେନ ମହତା ରୌଦ୍ରଂ ଚିକ୍ଷେପ ଯମମୂର୍ଧନି ୧୭.
ବଡ଼ ଗତିରେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଗଦାକୁ ଯମଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ ।
ଵଂଚଯାମାସ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷଂ ମୁଦ୍ଗରଂ ତଂ ମହାବଲଃ ୧୭.
ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାହା ଦୁର୍ଲଭ ଗଦାକୁ ଚତୁର୍ୟତାରେ ଏଡ଼ିଗଲେ ।
ଯାମ୍ଯାନାଂ କିଂକରାଣାଂ ଚ ଅଯୁତଂ ନିଷ୍ପିପେଷ ହ ୧୭.
ସେ ଯମଙ୍କର ଦସ ହଜାର କିଂକରକୁ ଚେପିଦେଲେ ।
ଦଶାର୍ବୁଦମିତା କ୍ରୁଦ୍ଧା ଗ୍ରସନାଯାନ୍ଵଧାଵତ ୧୭.
କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଗ୍ରସନା ଏକ ଶତ କୋଟି ଅଧିକ ଉପରେ ଚେପିବାକୁ ଧାଉଥିଲେ ।