ଚକ୍ରୈଶ୍ଚ ଶକ୍ତିଭିଶ୍ଚୈଵ ତୋମରୈରଂକୁଶୈରପି ୧୭.
ଚକ୍ର, ଶକ୍ତି, ତୀର ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ ହେଉଥିଲା।
ଭଲ୍ଲୈର୍ଵେତସପତ୍ରୈଶ୍ଚ ଶୁକତୁଂଡୈଶ୍ଚ ନିର୍ମଲୈଃ ୧୭.
ତୀର, ବେତର କାଠି ଓ ଧାରଧାର ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଆକ୍ରମଣ ହେଉଥିଲା।
ସଂପ୍ରଚ୍ଛାଦ୍ଯ ଦିଶଃ ସର୍ଵାସ୍ତମୋମଯମିଵାଭଵତ୍ ୧୭.
ସମସ୍ତ ଦିଗ ଏମିତି ଢାକିଗଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଅନ୍ଧାର ଛାଇଗଲା ପରି ଲାଗିଲା।
ଅଦୃଶ୍ଯଭୂତାସ୍ତମସି ନ୍ଯକୃଂତଂତ ପରସ୍ପରମ୍ ୧୭.
ଅନ୍ଧାର ଭିତରେ ସେମାନେ ଦେଖାଯାଉନଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରତିଯୋଗୀ ମଧ୍ୟରେ ଆଘାତ ହେଉଥିଲା।
ଗଜୈସ୍ତୁରଂଗୈଃ ପାଦାତୈଃ ପତଦ୍ଭିଃ ପତିତୈରପି ୧୭.
ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ପଦାତି, ପଡ଼ୁଥିବା ଓ ପଡ଼ିଯାଇଥିବା ମଣିଷମାନେ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ଭଗ୍ନଦଂତା ଭିନ୍ନକୁଂଭାଶ୍ଛିନ୍ନଦୀର୍ଘମହାକରାଃ ୧୭.
ଭଙ୍ଗ ଦାନ୍ତ, ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିବା ମୁଣ୍ଡ ଓ କଟା ଲମ୍ବା ଭୟଙ୍କର ହାତ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଭଗ୍ନୈଷାଶ୍ଚ ରଥାଃ ପେତୁର୍ଭଗ୍ନାକ୍ଷାଃ ଶକଲୀକୃତାଃ ୧୭.
ଭଙ୍ଗ ରଥ, ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିବା ଅକ୍ଷ ଓ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥିବା ରଥ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିଲା।
ତତଃ ଶୋଣିତନଦ୍ଯଶ୍ଚ ହର୍ଷଦାଃ ପିଶିତାଶିନାମ୍ ୧୭.
ତାପରେ ରକ୍ତର ନଦୀ ବହିଲା, ଯାହା ମାଂସ ଖାଉଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲା।
ତସ୍ମିଂସ୍ତଥାଵିଧେ ଯୁଦ୍ଧେ ସେନାନୀର୍ଗ୍ରସନୋଽରିହା ୧୭.
ସେଇ ଭୟାନକ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାରିବାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗ୍ରସନା, ସେନାପତିଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଲେ।
ତତୋ ଗ୍ରସନମାଲୋକ୍ଯ ଯମଃ କ୍ରୋଧଵିମୂର୍ଛିତଃ ୧୭.
ଗ୍ରସନାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଯମ ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ଆବେଶିତ ହେଲେ।
ସ ଵିଦ୍ଧୋ ବହୁଭିର୍ଷାଣୈର୍ଗ୍ରସନୋଽତିପରାକ୍ରମଃ ୧୭.
ଅନେକ ତୀରରେ ଘାୟଲ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଅତିଶୟ ପରାକ୍ରମୀ ଗ୍ରସନା ଅକୁନ୍ଥିତ ରହିଲେ।
ଶରୈଃ ସହସ୍ରୈଶ୍ଚ ପଞ୍ଚଲକ୍ଷୈଶ୍ଚୈଵ ଵ୍ଯତାଡଯତ୍ ୧୭.
ସେ ହଜାର ହଜାର ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ତୀରରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ବାଣଵୃଷ୍ଟିଭିରୁଗ୍ରାଭିର୍ଯମୋ ଗ୍ରସନମର୍ଦଯତ୍ ଚିଚ୍ଛେଦ ଶରଵର୍ଷେଣ ଗ୍ରସନୋ ଦାନଵେଶ୍ଵରଃ॥ ୧୭.
ଯମ ଭୟାନକ ତୀରବର୍ଷା କରି ଗ୍ରସନାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଦାନବମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଗ୍ରସନା ମଧ୍ୟ ତୀରବର୍ଷା କରି ସେଗୁଡ଼ିକୁ କାଟିଦେଲେ।
ଵିଫଲାଂ ତାଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ଯମଃ ସ୍ଵଶରସଂତତିମ୍॥ ୧୭.
ନିଜର ତୀରବର୍ଷା ବ୍ୟର୍ଥ ହେବାକୁ ଦେଖି, ଯମ—
ପ୍ରାହିଣୋନ୍ମୁଦ୍ଗରଂ ଦୀପ୍ତଂ ଗ୍ରସନସ୍ଯ ରଥଂ ପ୍ରତି ୧୭.
—ତେଁ ଜ୍ଵାଳାମୟ ଗଦା ଉଠାଇ ଗ୍ରସନାଙ୍କ ରଥ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଜଗ୍ରାହ ଵାମହସ୍ତେନ ଲୀଲଯା ଗ୍ରସନୋଽରିହା ୧୭.
ଶତ୍ରୁମାରିବାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗ୍ରସନା ସହଜରେ ବାମହାତରେ ଗଦାଟିକୁ ଧରିନେଲେ।
ତାଡଯାମାସ ଵେଗେନ ସ ପପାତ ମହୀତଲେ ୧୭.
ସେ ଗଦାକୁ ଜୋରରେ ଫିଙ୍ଗିଲେ, ଏବଂ ଗଦାଟି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ପ୍ରାସେନ ତାଡଯାମାସ ଗ୍ରସନଂ ଵଦନେ ଦୃଢମ୍ ୧୭.
ଏକ ବର୍ଚ୍ଛ ଦ୍ୱାରା ସେ ଗ୍ରସନାଙ୍କ ମୁହଁରେ ଜୋରରେ ଆଘାତ କଲେ।
ଗ୍ରସନଂ ପତିତ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜଂଭୋ ଭୀମପରାକ୍ରମଃ ୧୭.
ଗ୍ରସନାକୁ ପଡ଼ିଯିବାକୁ ଦେଖି, ଭୟଙ୍କର ପରାକ୍ରମୀ ଜମ୍ଭ—
ଯମସ୍ତେନ ପ୍ରହାରେଣ ସୁସ୍ରାଵ ରୁଧିରଂ ମୁଖାତ୍ ୧୭.
ସେଇ ଆଘାତରେ ଯମଙ୍କ ମୁହଁରୁ ରକ୍ତ ବହିଲା।
କୃତାଂତମର୍ଦିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗଦାପାଣିର୍ଧନାଦିପଃ ୧୭.
ମୃତ୍ୟୁ ଦଳିଯିବାକୁ ଦେଖି, ଗଦାଧାରୀ ଧନର ଦେବତା—
ଜଂଭୋ ରୁଷା ତମାଯାଂତଂ ଦାନଵା ନୀକସଂଵୃତଃ ୧୭.
ଡାନବ ସେନାରେ ଘିରିଥିବା ଜମ୍ଭ କ୍ରୋଧରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଆସିଲେ।
ଗ୍ରସନୋ ଲବ୍ଧସଂଜ୍ଞୋଽଥ ଯମସ୍ଯ ପ୍ରାହିଣୋଦ୍ଗଦାମ୍ ୧୭.
ତାପରେ, ଗ୍ରସନା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇ, ଯମଙ୍କ ଉପରେ ଗଦା ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ତାମାପତଂତୀଂ ସଂପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଗଦାଂ ମହିଷଵାହନଃ ୧୭.
ସେ ଗଦା ତାଙ୍କୁ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ମହିଷ ଚଢ଼ିଥିବା ତିନି—
ଦଂଡଂ ମୁମୋଚ କୋପେନ ଜ୍ଵାଲାମାଲାସମାକୁଲମ୍ ୧୭.
—କ୍ରୋଧରେ ଜ୍ଵାଳାର ମାଳାରେ ଜଳୁଥିବା ଦଣ୍ଡ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ସଂଵଟ୍ଟଶ୍ଚାଭଵତ୍ତାଭ୍ଯାଂ ଶୈଲାଭ୍ଯାମିଵ ଦୁଃସହଃ ୧୭.
ସେଇ ଦୁଇଟି ଅସ୍ତ୍ରରେ ଏମିତି ଭୟାନକ ବିନାଶ ହେଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଦୁଇଟି ପାହାଡ଼ ଭଳି ଅସହ୍ୟ ଲାଗିଲା।
ଜଗଦ୍ଵ୍ଯାକୁଲତାଂ ଯାତଂ ପ୍ରଲଯାଗମଶଂକଯା ୧୭.
ପ୍ରଳୟ ଆସିବାର ଭୟରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଗଲା ।
ନିଷ୍ପେଷଣଂ ତଯୋର୍ଭୀମମ ଭୂଦ୍ଗନଗୋଚରମ୍ ୧୭.
ସେମାନଙ୍କ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଦଳନ ହେଲା, ଯାହାରେ ପାହାଡ଼ ଭୂମି ଉପଥଳିଗଲା ।
ପପାତ ପୌରୁଷଂ ହତ୍ଵା ଯଥା ଦୈଵଂ ପୁରାର୍ଜିତମ୍ ୧୭.
ମାନବୀୟ ଶକ୍ତିକୁ ହରାଇ, ପୂର୍ବରୁ ଲିଖାଯାଇଥିବା ଭାଗ୍ୟର ଦୃଶ୍ୟରେ ସେ ପଡ଼ିଗଲା ।
ପପାତ ଭୂମୌ ନିଃସଂଜ୍ଞୋ ଭୂମିରେଣୁଵିଭୂଷିତଃ ୧୭.
ସେ ଭୂମିରେ ଅଚେତନ ଭାବରେ ପଡ଼ିଗଲା, ଭୂମିର ଧୂଳିରେ ଶୋଭିତ ହେଲା ।