ଶ୍ରିଯା ତେଷାଂ ଚ କିଂ କାର୍ଯଂ ସମୃଦ୍ଧାନାଂ ତଥାପି ଯତ୍ ୧୬.
ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଚୁର ଧନ ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଧିକ ଧନର କଣ ଉପଯୋଗ?
ଏକୋ ହ୍ଯୁପାଯୋ ଦଂଡୋଽତ୍ର ଭଵତାଂ ଯଦି ରୋଚତେ ୧୬.
ଏଠାରେ, ଆପଣଙ୍କୁ ଯଦି ଭଲ ଲାଗେ, ଦଣ୍ଡ ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ।
ଲାଲିତଃ ପାଲିତୋ ଵାପି ସ୍ଵସ୍ଵଭାଵଂ ନ ମୁଂଚତି ୧୬.
ଯେଉଁଠି ଲୋକକୁ ଲାଡ଼ିଆ କିମ୍ବା ରକ୍ଷା କରାଯାଏ, ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ବଭାବକୁ ଛାଡ଼ି ନାହିଁ।
ଏଵମୁକ୍ତଃ ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଏଵମେଵେତ୍ଯୁଵାଚ ହ ୧୬.
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—‘ଏହିପରି ଠିକ୍।’
ବହୁମାନେନ ମେ ଵାଚଂ ଶ୍ରୃଣୁଧ୍ଵଂ ନାକଵାସିନଃ॥ ୧୬.
ବଡ଼ ସମ୍ମାନ ସହିତ, ସେ କହିଲେ—‘ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ, ମୋ କଥା ଶୁଣ।’
ଭଵଂତୋ ଯଜ୍ଞଭୋକ୍ତାରଃ ସତାମିଷ୍ଟାଶ୍ଚ ସାତ୍ତ୍ଵିକାଃ ୧୬.
ଆପଣମାନେ ଯଜ୍ଞର ଉପଭୋକ୍ତା, ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟର ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।
ଭଵତାଂ ଚ ନିମିତ୍ତେନ ବାଧଂତେ ଦାନଵେଶ୍ଵରାଃ ୧୬.
ଆପଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଦାନବମାନଙ୍କ ନାଥମାନେ କଷ୍ଟ ଦେଇଥାନ୍ତି।
କ୍ରିଯତାଂ ସମରେ ବୁଦ୍ଧିଃ ସୈନ୍ଯଂ ସଂଯୋଜ୍ଯତାମିତି ୧୬.
ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କରାଯାଉ, ସେନାକୁ ଏକତ୍ର କରାଯାଉ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତାଃ ସମନହ୍ଯଂତ ଦେଵାନାଂ ଯେ ପ୍ରଧାନତଃ ୧୬.
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟମାନେ ତାଲି ତିଆରି କଲେ।
ଵାହନାନି ଵିମାନାନି ଯୋଜଯଂତୁ ମମାମରାଃ ୧୬.
ମୋ ଅମରମାନେ ଯାନ ଓ ବିମାନକୁ ଯୋଗାଇବେ।
ନାନାଶ୍ଚର୍ଯଗୁଣୋପେତା ଦୁର୍ଜଯା ଦେଵଦାନଵୈଃ ୧୬.
ନାନା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଗୁଣରେ ଭରିଥିବା, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଅଜୟ ଏହି ଯାନ।
ଯମୋ ମହିଷମାସ୍ଥାଯ ସେନାଗ୍ରେ ସମଵର୍ତତ ୧୬.
ଯମ ତାଙ୍କ ମହିଷ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସେନାର ଆଗରେ ଅବସ୍ଥାନ ନେଲେ।
କଲ୍ପକାଲୋଜ୍ଜଵାଲାପୂରିତାଂବରଗୋଚରଃ ୧୬.
ଯୁଗର ଶେଷର ଦହୁଥିବା ଅଗ୍ନିରେ ଆକାଶ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲା।
ପଵନୋଂଽକୁଶପାଣିସ୍ତୁ ଵିସ୍ତାରିତମହାଜଵଃ ୧୬.
ବାୟୁ, ହାତରେ ଅଙ୍କୁଶ ନେଇ, ଅତି ତେଜ ଗତିରେ ଚଳିଲେ।
ଭୁଜଗେନ୍ଦ୍ରଂ ସମାରୂଢୋ ଜଲେଶୋ ଭଗଵାନ୍ସ୍ଵଯମ୍ ୧୬.
ପାଣିର ଭଗବାନ ସ୍ୱୟଂ ନାଗରାଜ ଉପରେ ଚଢିଲେ।
ନରଯୁକ୍ତେ ରଥେ ଦିଵ୍ଯେ ଧନାଧ୍ଯକ୍ଷୋ ଵ୍ଯଚୀଚରତ୍ ୧୬.
ଧନର ଅଧିପତି ଦିବ୍ୟ ରଥରେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାହାକୁ ଟାଣି, ଚାଲିଲେ।
ରାକ୍ଷସେଶୋଽଥ ନିର୍ଋତୀ ରଥେ ରକ୍ଷୋମୁଖୈର୍ହଯୈଃ ୧୬.
ତାପରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ମାଲିକ ନିରୃତି, ରାକ୍ଷସ ମୁହଁ ଥିବା ଘୋଡା ଯୋଗାଇଥିବା ରଥରେ ଚଢିଲେ।
ଚଂଦ୍ରାଦିତ୍ଯାଵଶ୍ଵିନୌ ଚ ଵସଵଃ ସାଧ୍ଯଦେଵତାଃ ୧୬.
ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ବସୁମାନେ ଓ ସାଧ୍ୟ ଦେବତାମାନେ,
ହେମପୀଠତ୍ତରାସଂଗାଶ୍ଚିତ୍ରଵର୍ମାଯୁଧଧ୍ଵଜାଃ ୧୬.
ସେମାନେ ସୁନା ଉପର ଜାମା, ଚମକୁଥିବା କବଚ, ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଓ ପତାକା ରେ ଶୋଭିତ ହେଇଥିଲେ।
ତଥା ରକ୍ତୋତ୍ତରାସଂଗା ନିର୍ମଲାଯୋଵିଭୂଷଣାଃ ୧୬.
ଏହିପରି, ଲାଲ ଉପର ଜାମା, ଶୁଦ୍ଧ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ତଥା ଭୀମାଶନିକରାଃ କୃଷ୍ଣଵସ୍ତ୍ରା ମହାରଥାଃ ୧୬.
ଭୟଙ୍କର ଅସନି ଧରିଥିବା, କଳା ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ତାମ୍ରୋଲୂକଧ୍ଵଜା ରୌଦ୍ରା ଦ୍ଵୀପିଚର୍ମାଂବରାସ୍ତଥା ୧୬.
ତାମ୍ର ଉଲୁକ ପତାକା ଥିବା, କ୍ରୁର ଓ ବାଘର ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ତଥୈଵ ଶ୍ଵେତଵସନାଃ ସିତପଟ୍ଟପତାକିନଃ ୧୬.
ଏହିପରି, ଧଳା ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଧଳା ପଟ ପତାକା ଧାରଣ କରିଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ମୁକ୍ତାଜାଲ ପିରଷ୍କାରୋ ହଂସୋ ହାରସମପ୍ରଭଃ ୧୬.
ସେମାନଙ୍କର ଭୂଷଣ ମୁକ୍ତା ମାଳା, ହଂସ ପରି ଚମକୁଥିବା ହାର ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ପଂଚରାଗମହାରତ୍ନଵିଟଂକୋ ଧନଦସ୍ଯ ଚ ୧୬.
ଧନର ଅଧିପତିଙ୍କର ଦଣ୍ଡ ପାଞ୍ଚ ରଙ୍ଗର ମହାମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
କାର୍ଷ୍ଣଲୋହମଯୋ ଧ୍ଵାଂକ୍ଷୋ ଯମସ୍ଯାଭୂନ୍ମହାଧ୍ଵଜଃ ୧୬.
ୟମଙ୍କର ବଡ଼ ପତାକା କୃଷ୍ଣ ଲୋହରେ ବନାଯାଇଥିଲା, ତାହାରେ ଗୃଧ୍ର ଚିତ୍ର ଥିଲା।
ହେମସିଂହଧ୍ଵଜୌ ଦେଵୌ ଚନ୍ଦ୍ରାର୍କଵମିତଦ୍ଯୁତି ୧୬.
ଦୁଇ ଦେବତାଙ୍କର ପତାକା ସୁନା ସିଂହର ଥିଲା, ତାଙ୍କର ଚମକ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଥିଲା।
ମାତଂଗୋ ହେମରଚିତଶ୍ଚିତ୍ରରତ୍ନପରିଷ୍କୃତଃ ୧୬.
ସୁନାରେ ତିଆରି ହାତୀ, ବିଭିନ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ଅନ୍ଯେଷାଂ ଚ ଧ୍ଵଜାସ୍ତତ୍ର ନାନାରୂପା ବଭୂ ରଣେ ୧୬.
ଯୁଦ୍ଧରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧ୍ୱଜା ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ଆକାରରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ସେନା ସା ଦେଵରାଜସ୍ଯ ଦୁର୍ଜଯା ପ୍ରତ୍ଯଦୃଶ୍ଯତ ୧୬.
ଦେବରାଜଙ୍କର ସେନା ଅଜୟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।