ସ ଚ ଦୈତ୍ଯେଶ୍ଵରଃ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ସମାରୂଢୋ ମହାରଥମ୍ ଜଗଦ୍ଧଂତୁଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତୋ ଵା ପ୍ରତସ୍ଥେଽସୌ ସୁରାନ୍ପ୍ରତି॥ ୧୬.
ଏବଂ ଦେଇତ୍ୟମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ବଡ଼ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଦେବମାନେଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଗେଇ ଗଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଵାଯୁର୍ଦେଵଦୂତଃ ସୁରାଲଯମ୍ ୧୬.
ଏହି ସମୟରେ, ବାୟୁ ଦେବଦୂତ ହୋଇ, ଦେବମାନେଙ୍କର ନିବାସକୁ ଗଲେ।
ସ ଗତ୍ଵା ତୁ ସଭାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ମହେଂଦ୍ରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ ୧୬.
ସେ ମହାତ୍ମା ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵରାଜଃ ସ ନିମୀଲିତଵିଲୋଚନଃ ୧୬.
ଏହା ଶୁଣି, ଦେବମାନେଙ୍କର ରାଜା ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ମୁଦିଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ତୋଽତିଵିମର୍ଦୋଽଯଂ ଦେଵାନାଂ ଦାନଵୈଃ ସହ ୧୬.
ଦେବତାମାନେ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ଵଚନଂ ମହେଂଦ୍ରସ୍ଯ ଗିରାଂପତିଃ ୧୬.
ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପର୍ବତର ନାଥ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ସାମପୂର୍ଵଂ ସ୍ମୃତା ନୀତିଶ୍ଚତୁରଂଗାମନୀକିନୀମ୍ ୧୬.
ପ୍ରଥମେ ମନେ ପକାଯିବା ନୀତି ହେଉଛି ସମ୍ମିଳନ, ଏବଂ ଚାରିପ୍ରକାର ସେନାକୁ ସଜାଇବା ଉଚିତ।
ସାମ ଦାନଂ ଚ ଭେଦଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଥୋ ଦଂଡ ଏଵ ଚ ୧୬.
ସମ୍ମିଳନ, ଦାନ, ଭେଦ ଓ ଶେଷରେ ଦଣ୍ଡ—ଏହି ଚାରିଟି ଉପାୟ ଅଛି।
ତତ୍ର ସାମ ପ୍ରଯୋକ୍ତଵ୍ଯମାର୍ଯେଷୁ ଗୁଣଵତ୍ସୁ ଚ ୧୬.
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଗୁଣବତ୍ତା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସମ୍ମିଳନ ଉପଯୁକ୍ତ।
ଦଣ୍ଡଶ୍ଚାପି ପ୍ରଯୋକ୍ତଵ୍ଯୋ ନିତ୍ଯକାଲଂ ଦୁରାତ୍ମସୁ ୧୬.
କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରିଯା ତେଷାଂ ଚ କିଂ କାର୍ଯଂ ସମୃଦ୍ଧାନାଂ ତଥାପି ଯତ୍ ୧୬.
ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଚୁର ଧନ ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଧିକ ଧନର କଣ ଉପଯୋଗ?
ଏକୋ ହ୍ଯୁପାଯୋ ଦଂଡୋଽତ୍ର ଭଵତାଂ ଯଦି ରୋଚତେ ୧୬.
ଏଠାରେ, ଆପଣଙ୍କୁ ଯଦି ଭଲ ଲାଗେ, ଦଣ୍ଡ ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ।
ଲାଲିତଃ ପାଲିତୋ ଵାପି ସ୍ଵସ୍ଵଭାଵଂ ନ ମୁଂଚତି ୧୬.
ଯେଉଁଠି ଲୋକକୁ ଲାଡ଼ିଆ କିମ୍ବା ରକ୍ଷା କରାଯାଏ, ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ବଭାବକୁ ଛାଡ଼ି ନାହିଁ।
ଏଵମୁକ୍ତଃ ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଏଵମେଵେତ୍ଯୁଵାଚ ହ ୧୬.
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—‘ଏହିପରି ଠିକ୍।’
ବହୁମାନେନ ମେ ଵାଚଂ ଶ୍ରୃଣୁଧ୍ଵଂ ନାକଵାସିନଃ॥ ୧୬.
ବଡ଼ ସମ୍ମାନ ସହିତ, ସେ କହିଲେ—‘ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ, ମୋ କଥା ଶୁଣ।’
ଭଵଂତୋ ଯଜ୍ଞଭୋକ୍ତାରଃ ସତାମିଷ୍ଟାଶ୍ଚ ସାତ୍ତ୍ଵିକାଃ ୧୬.
ଆପଣମାନେ ଯଜ୍ଞର ଉପଭୋକ୍ତା, ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟର ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।
ଭଵତାଂ ଚ ନିମିତ୍ତେନ ବାଧଂତେ ଦାନଵେଶ୍ଵରାଃ ୧୬.
ଆପଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଦାନବମାନଙ୍କ ନାଥମାନେ କଷ୍ଟ ଦେଇଥାନ୍ତି।
କ୍ରିଯତାଂ ସମରେ ବୁଦ୍ଧିଃ ସୈନ୍ଯଂ ସଂଯୋଜ୍ଯତାମିତି ୧୬.
ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କରାଯାଉ, ସେନାକୁ ଏକତ୍ର କରାଯାଉ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତାଃ ସମନହ୍ଯଂତ ଦେଵାନାଂ ଯେ ପ୍ରଧାନତଃ ୧୬.
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟମାନେ ତାଲି ତିଆରି କଲେ।
ଵାହନାନି ଵିମାନାନି ଯୋଜଯଂତୁ ମମାମରାଃ ୧୬.
ମୋ ଅମରମାନେ ଯାନ ଓ ବିମାନକୁ ଯୋଗାଇବେ।
ନାନାଶ୍ଚର୍ଯଗୁଣୋପେତା ଦୁର୍ଜଯା ଦେଵଦାନଵୈଃ ୧୬.
ନାନା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଗୁଣରେ ଭରିଥିବା, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଅଜୟ ଏହି ଯାନ।
ଯମୋ ମହିଷମାସ୍ଥାଯ ସେନାଗ୍ରେ ସମଵର୍ତତ ୧୬.
ଯମ ତାଙ୍କ ମହିଷ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସେନାର ଆଗରେ ଅବସ୍ଥାନ ନେଲେ।
କଲ୍ପକାଲୋଜ୍ଜଵାଲାପୂରିତାଂବରଗୋଚରଃ ୧୬.
ଯୁଗର ଶେଷର ଦହୁଥିବା ଅଗ୍ନିରେ ଆକାଶ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲା।
ପଵନୋଂଽକୁଶପାଣିସ୍ତୁ ଵିସ୍ତାରିତମହାଜଵଃ ୧୬.
ବାୟୁ, ହାତରେ ଅଙ୍କୁଶ ନେଇ, ଅତି ତେଜ ଗତିରେ ଚଳିଲେ।
ଭୁଜଗେନ୍ଦ୍ରଂ ସମାରୂଢୋ ଜଲେଶୋ ଭଗଵାନ୍ସ୍ଵଯମ୍ ୧୬.
ପାଣିର ଭଗବାନ ସ୍ୱୟଂ ନାଗରାଜ ଉପରେ ଚଢିଲେ।
ନରଯୁକ୍ତେ ରଥେ ଦିଵ୍ଯେ ଧନାଧ୍ଯକ୍ଷୋ ଵ୍ଯଚୀଚରତ୍ ୧୬.
ଧନର ଅଧିପତି ଦିବ୍ୟ ରଥରେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାହାକୁ ଟାଣି, ଚାଲିଲେ।
ରାକ୍ଷସେଶୋଽଥ ନିର୍ଋତୀ ରଥେ ରକ୍ଷୋମୁଖୈର୍ହଯୈଃ ୧୬.
ତାପରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ମାଲିକ ନିରୃତି, ରାକ୍ଷସ ମୁହଁ ଥିବା ଘୋଡା ଯୋଗାଇଥିବା ରଥରେ ଚଢିଲେ।
ଚଂଦ୍ରାଦିତ୍ଯାଵଶ୍ଵିନୌ ଚ ଵସଵଃ ସାଧ୍ଯଦେଵତାଃ ୧୬.
ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ବସୁମାନେ ଓ ସାଧ୍ୟ ଦେବତାମାନେ,
ହେମପୀଠତ୍ତରାସଂଗାଶ୍ଚିତ୍ରଵର୍ମାଯୁଧଧ୍ଵଜାଃ ୧୬.
ସେମାନେ ସୁନା ଉପର ଜାମା, ଚମକୁଥିବା କବଚ, ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଓ ପତାକା ରେ ଶୋଭିତ ହେଇଥିଲେ।
ତଥା ରକ୍ତୋତ୍ତରାସଂଗା ନିର୍ମଲାଯୋଵିଭୂଷଣାଃ ୧୬.
ଏହିପରି, ଲାଲ ଉପର ଜାମା, ଶୁଦ୍ଧ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।