ଆଜଗ୍ମୁସ୍ତତ୍ର ଦୈତ୍ଯାଶ୍ଚ ଦଶା ଚଂଡପରାକ୍ରମାଃ ୧୬.
ସେଠାକୁ ଦଶଜଣ ଭୟଙ୍କର ପରାକ୍ରମୀ ଦାନବ ଆସିଲେ।
ତେଷାମଗ୍ରେସରୋ ଜମ୍ଭଃ କୁଜମ୍ଭୋନଂତରସ୍ତଥା ୧୬.
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜମ୍ଭ ସବୁଠାରୁ ଆଗରେ, ପରେ କୁଜମ୍ଭ।
ମଥନୋ ଜଂଭକଃ ଶୁମ୍ଭୋ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରା ଦଶ ନାଯକାଃ ୧୬.
ମଥନ, ଜମ୍ଭକ, ଶୁମ୍ଭ—ଏହି ଦଶ ଦାନବ ନାୟକ ଥିଲେ।
ନାନାଵିଧପ୍ରହରଣା ନାନାଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରପାରଗାଃ ୧୬.
ନାନା ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ବହୁ ଯୁଦ୍ଧ କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ—
କ୍ଵଚିଚ୍ଚ ରାକ୍ଷସୋ ଘୋରଃ ପିଶାଚଧ୍ଵାଂକ୍ଷଗୃଧ୍ରକଃ ୧୬.
କେଉଁଠି କେଉଁଠି ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସ, ପିଶାଚ, ଶ୍ୟାଳ ଓ ଗୃଧ୍ର ଥିଲେ।
କେତୁନା ମକରେଣାପି ସେନାନୀର୍ଗ୍ରସନୋ ବଭୌ ୧୬.
ମକର ଚିହ୍ନ ଥିବା ଧ୍ୱଜ ସହିତ, ସେନାପତି ଗ୍ରସନ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲେ।
ଖରୋ ଵିଧୁତଲାଂଗୂଲଃ କୁଜମ୍ଭସ୍ଯାଭଵଦ୍ଧ୍ଵଜେ ୧୬.
ଏକ ଗଧା, ତାହାର ପୁଛ ହଲାଇ, କୁଜମ୍ଭର ପତାକାର ଚିହ୍ନ ହେଲା।
ଗୃଧ୍ରୋ ଵୈ କୁଂଜରସ୍ଯାସୀନ୍ମେଷସ୍ଯାଭୂଚ୍ଚ ରାକ୍ଷସଃ ୧୬.
ଏକ ଗୃଧ୍ର କୁଞ୍ଜରର ପତାକାର ଚିହ୍ନ ହେଲା, ଏବଂ ଏକ ଦାନବ ମେଷର ପତାକାକୁ ଭୂଷିତ କରିଲା।
ରାକ୍ଷସୀ ମଥନସ୍ଯାପି ଧ୍ଵାଂକ୍ଷୋଽଭୂଜ୍ଜଂଭକସ୍ଯ ଚ ୧୬.
ମଥନର ପତାକାରେ ଏକ ଦାନବୀ ଚିହ୍ନ ହେଲା, ଏବଂ ଜମ୍ଭକର ପତାକାରେ ଏକ ଧ୍ୱାଙ୍କ୍ଷ ପକ୍ଷୀ ରହିଲା।
ଅନେକାକାରଵିନ୍ଯାସାଦନ୍ଯେଷାଂ ଚ ଧ୍ଵଜା ଭଵନ୍ ୧୬.
ବହୁ ଆକାରର ଦେଖାଦେଖି ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ପତାକାଗୁଡିକ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଥିଲା।
ଗ୍ରସନସ୍ଯ ରଥୋ ଯୁକ୍ତୋ ମହାମେଘରଵୋ ବଭୌ ୧୬.
ଗ୍ରସନର ରଥ, ଯୋଗାଯୋଗ ହୋଇ ଏବଂ ବଡ଼ ମେଘର ଶବ୍ଦ ଭଳି ଗଞ୍ଜି, ଚମକୁଥିଲା।
କୁଜଂଭସ୍ଯ ରଥୋ ଯୁକ୍ତଃ ପିଶାଚଵଦନୈଃ ଖରୈଃ ୧୬.
କୁଜମ୍ଭର ରଥ, ଦାନବ ମୁହଁ ଥିବା ଗଧାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଯୋଗାଯୋଗ ହୋଇଥିଲା।
ମେଷସ୍ଯ ଦ୍ଵୀପିଭିର୍ଭୀମୈଃ କୁଞ୍ଜରୈଃ କାଲନେମିନଃ ୧୬.
ମେଷର ରଥ ଭୟଙ୍କର ହାତୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ତଣାଯାଉଥିଲା, କାଳନେମିଙ୍କର ରଥ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ତଣାଯାଉଥିଲା।
ଚତୁର୍ଦଂଷ୍ଟ୍ରୈର୍ଗଂଧଵଦ୍ଭିଶ୍ଚର୍ଭିର୍ମେଘସନ୍ନିଭୈଃ ୧୬.
ଚାରି ଦାନ୍ତ ଥିବା, ସୁଗନ୍ଧିତ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ହାତୀମାନେ ମେଘ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ସିତଚାମରଜାଲେନ ଶୋଭିତେ ପୁଷ୍ପଦାମନି ୧୬.
ସାଧା ଚାମର ଜାଲ ଦ୍ୱାରା ଭୂଷିତ ହୋଇ, ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ଅଙ୍ଗଣାରେ ଚମକୁଥିଲା।
କିଂକିଣୀମାଲିନଂ ଚୋଷ୍ଟ୍ରମାରୂଢୋଽଭୂଚ୍ଚ ଜଂଭକଃ ୧୬.
ଜମ୍ଭକ ଘଣ୍ଟାର ମାଳା ଲଗାଇଥିବା ଉଷ୍ଟର ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ।
ଅନ୍ଯେ ଚ ଦାନଵା ଵୀରା ନାନାଵାହନହେତଯଃ ୧୬.
ଅନ୍ୟ ଶୂର ଦାନବମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଯାନ ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଥିଲେ।
ନାନାଵିଧୋତ୍ତରାସଂଗା ନାନାମାଲ୍ଯଵିଭୂଷଣାଃ ୧୬.
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଉପର ଜାମା, ନାନା ଫୁଲମାଳା ଏବଂ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ନାନାଵାଦ୍ଯପରିସ୍ଯଂଦସାଗ୍ରେସରମହାରଥାଃ ୧୬.
ନାନା ପ୍ରକାର ଶଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣ ରେ ଗଞ୍ଜି, ମହାରଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ଥିଲେ।
ତଦ୍ବଲଂ ଦୈତ୍ଯସିଂହସ୍ଯ ଭୀମରୂପଂ ଵ୍ଯଦୃଶ୍ଯତ ୧୬.
ଦେଇତ୍ୟମାନଙ୍କର ସିଂହର ସେନା ଭୟଙ୍କର ରୂପରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ସ ଚ ଦୈତ୍ଯେଶ୍ଵରଃ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ସମାରୂଢୋ ମହାରଥମ୍ ଜଗଦ୍ଧଂତୁଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତୋ ଵା ପ୍ରତସ୍ଥେଽସୌ ସୁରାନ୍ପ୍ରତି॥ ୧୬.
ଏବଂ ଦେଇତ୍ୟମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ବଡ଼ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଦେବମାନେଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଗେଇ ଗଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଵାଯୁର୍ଦେଵଦୂତଃ ସୁରାଲଯମ୍ ୧୬.
ଏହି ସମୟରେ, ବାୟୁ ଦେବଦୂତ ହୋଇ, ଦେବମାନେଙ୍କର ନିବାସକୁ ଗଲେ।
ସ ଗତ୍ଵା ତୁ ସଭାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ମହେଂଦ୍ରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ ୧୬.
ସେ ମହାତ୍ମା ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵରାଜଃ ସ ନିମୀଲିତଵିଲୋଚନଃ ୧୬.
ଏହା ଶୁଣି, ଦେବମାନେଙ୍କର ରାଜା ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ମୁଦିଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ତୋଽତିଵିମର୍ଦୋଽଯଂ ଦେଵାନାଂ ଦାନଵୈଃ ସହ ୧୬.
ଦେବତାମାନେ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ଵଚନଂ ମହେଂଦ୍ରସ୍ଯ ଗିରାଂପତିଃ ୧୬.
ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପର୍ବତର ନାଥ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ସାମପୂର୍ଵଂ ସ୍ମୃତା ନୀତିଶ୍ଚତୁରଂଗାମନୀକିନୀମ୍ ୧୬.
ପ୍ରଥମେ ମନେ ପକାଯିବା ନୀତି ହେଉଛି ସମ୍ମିଳନ, ଏବଂ ଚାରିପ୍ରକାର ସେନାକୁ ସଜାଇବା ଉଚିତ।
ସାମ ଦାନଂ ଚ ଭେଦଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଥୋ ଦଂଡ ଏଵ ଚ ୧୬.
ସମ୍ମିଳନ, ଦାନ, ଭେଦ ଓ ଶେଷରେ ଦଣ୍ଡ—ଏହି ଚାରିଟି ଉପାୟ ଅଛି।
ତତ୍ର ସାମ ପ୍ରଯୋକ୍ତଵ୍ଯମାର୍ଯେଷୁ ଗୁଣଵତ୍ସୁ ଚ ୧୬.
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଗୁଣବତ୍ତା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସମ୍ମିଳନ ଉପଯୁକ୍ତ।
ଦଣ୍ଡଶ୍ଚାପି ପ୍ରଯୋକ୍ତଵ୍ଯୋ ନିତ୍ଯକାଲଂ ଦୁରାତ୍ମସୁ ୧୬.
କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।