ଜଜ୍ଵଲୁଃ ସର୍ଵଭୂତାନି ତେଜସା ତସ୍ଯ ସର୍ଵତଃ ୧୫.
ତାଙ୍କର ତେଜରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଚାରିପଟେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହେଇଯାଇଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ବ୍ରହ୍ମା ପରମଂ ତୋଷମାଗତଃ ୧୫.
ଏହି ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଅନୁଭବ କଲେ।
ପ୍ରାପ୍ଯ ତଂ ଶୈଲରାଜାନଂ ହଂସସ୍ଯଂଦନମାସ୍ଥିତଃ ୧୫.
ହଂସ ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ି ବ୍ରହ୍ମା ପର୍ବତରାଜଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଉତ୍ତିଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ତପସୋ ନାସ୍ତ୍ଯସାଧ୍ଯଂ ତଵାଧୁନା ୧୫.
ଉଠ, ପୁଅ; ଏବେ ତୋର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କିଛି ଅସାଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ତାରକୋ ଦୈତ୍ଯଃ ପ୍ରାଂଜଲିଃ ପ୍ରାହ ତଂ ଵିଭୁମ୍॥ ୧୫.
ଏପରି କହିବା ପରେ ତାରକ ଦାନବ ହାତ ଜୋଡି ବିଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଵଯଂ ପ୍ରଭୋ ଜାତିଧର୍ମାଃ କୃତଵୈରାଃ ସହମରୈଃ ୧୫.
ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଜନ୍ମକୁ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଶତ୍ରୁତା ନେଇ ଆସିଛୁ।
ତେଷାମହଂ ସମୁଦ୍ଧର୍ତା ଭଵେଯମିତି ମେ ମତିଃ ୧୫.
ମୁଁ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବି ବୋଲି ମୋ ମନେ ନିଶ୍ଚୟ ହୋଇଛି।
ସ୍ଯାମହଂ ଚାମରୈଶ୍ଚୈଷ ଵରୋ ମମ ହୃଦିସ୍ଥିତଃ ୧୫.
ମୁଁ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହେଇ ରହିବି; ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ମୋ ହୃଦୟରେ ଅଛି।
ତମୁଵାଚ ତତୋ ଦୈତ୍ଯଂ ଵିରଂଚୋଽମରନାଯକଃ ଜାତସ୍ଯ ହି ଧ୍ରୁଵୋ ମୃତ୍ଯୁଃ ସତ୍ଯମେତଚ୍ଛ୍ରୁତୀରିତମ୍॥ ୧୫.
ତେବେ ବିରିଞ୍ଚି, ଅମରମାନେଙ୍କ ନାୟକ, ସେଇ ଦାନବକୁ କହିଲେ: 'ଯେଉଁଠାରେ ଜନ୍ମ ଅଛି, ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ; ଏହି କଥା ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।'
ଇତି ସଂଚିଂତ୍ଯ ଵରଯ ଵରଂ ଯସ୍ମାନ୍ନ ଶଂକସେ ୧୫.
ଏହିପରି ଭାବି, ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଉପରେ ତୁମେ ସନ୍ଦେହ କରୁନାହାଁ, ସେଠାରୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର।
ଵାସରାଣାଂ ଚ ସପ୍ତାନାଂ ଵର୍ଜଯିତ୍ଵା ତୁ ବାଲକମ୍ ୧୫.
ସପ୍ତ ଦିନ ମଧ୍ୟରୁ ଶିଶୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଚୟନ କର।
ଵଵ୍ରେ ମହାସୁରୋ ମୃତ୍ଯୁଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ମାନମୋହିତଃ ୧୫.
ମହାସୁର ମାନରେ ମତିହରା ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗିଲେ।
ଜଗାମ ତ୍ରିଦିଵଂ ଦେଵୋ ଦୈତ୍ଯୋଽପି ସ୍ଵକମାଲଯମ୍ ୧୫.
ଦେବତା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ, ଦାନବ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ।
ପରିଵଵ୍ରୁଃ ଫଲାକୀର୍ଣଂ ଵୃକ୍ଷଂ ଶକୁନଯୋ ଯଥା ୧୫.
ଫଳରେ ଭରିଥିବା ଗଛକୁ ଚାରିପଟେ ପକ୍ଷୀମାନେ ଘେରି ରହିଥିବା ପରି।
ବ୍ରହ୍ମଣାଭିହି ତସ୍ଥାନେ ମହାର୍ଣଵତଟୋତ୍ତରେ ୧୫.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେମାନେ ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରର ଉତ୍ତର ପାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
କାଂତିର୍ଦ୍ଯୁତିର୍ଧୃତିର୍ମେଧା ଶ୍ରୀରଖଂଡା ଚ ଦାନଵମ୍ ୧୫.
ତେଜ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଧୃତି, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଶ୍ରୀ ଦାନବଙ୍କୁ ଶୋଭା ଦେଉଥିଲା।
କାଲାଗରୁଵିଲିପ୍ତାଂଗଂ ମହାମୁକୁଟମଂଡିତମ୍ ୧୫.
ତାଙ୍କ ଦେହ କଳା ଅଗରୁ ଲଗାଇଥିଲା, ମୁଣ୍ଡରେ ବଡ଼ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ନୃତ୍ଯଂତ୍ଯପ୍ସରସଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଗନ୍ଧର୍ଵା ଗାଯଯଂତି ଚ ଗ୍ରହା ଅଗ୍ରେସରାସ୍ତସ୍ଯ ଜୀଵାଦେଶପ୍ରଭାଷିଣଃ॥ ୧୫.
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ, ଗ୍ରହମାନେ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରଚାର କରୁଥିଲେ।
ଏଵଂ ସ୍ଵକାଦ୍ବାହୁବଲାତ୍ସ ଦୈତ୍ଯଃ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜ୍ଯଂ ପରିମୋଦମାନଃ ୧୫.
ଏଭଳି, ସେ ଦାନବ ନିଜ ବଳରେ ରାଜ୍ୟ ଦଳିଆ ପାଇଁ ବହୁତ ଖୁସି ହେଲା।
ରାଜ୍ଯେନ ବୁଦ୍ବୁଦାଭେନ ସ୍ତ୍ରୀଭିରକ୍ଷୈଶ୍ଚ ପାନକୈଃ ୧୬.
ବୁଦ୍ବୁଦ ପରି ଅସ୍ଥାୟୀ ଏହି ରାଜ୍ୟ, ସ୍ତ୍ରୀ, ପାହାଡ଼ିଆ ଓ ମଦରେ ଲୀନ ଥିଲା।
ଜନ୍ମ ତସ୍ଯ ଵୃଥା ସର୍ଵମାକଲ୍ପାଂତଂ ନ ସଂଶଯଃ॥ ୧୬.
ତାଙ୍କର ଏହି ଜନ୍ମ ସମସ୍ତେ ବ୍ୟର୍ଥ ହେଲା, ଯୁଗ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଶ୍ଚିତ।
ମାତାପିତୃଭ୍ଯାଂ ନ କରୋତି କାମାନ୍ବନ୍ଧୂନଶୋକାନ୍ନ କରୋତି ଯୋ ଵା ୧୬.
ଯିଏ ମାତାପିତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେନାହିଁ, ବାନ୍ଧବମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରେନାହିଁ—
ତସ୍ମାଜ୍ଜଯାଯାମରପୁଂଗଵାନାଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଲକ୍ଷ୍ମୀହରଣାଯ ଶୀଘ୍ରମ୍ ୧୬.
ସେଥିପାଇଁ, ଅମରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଜିତିବା ଓ ତିନି ଲୋକର ଧନ୍ୟତା ଦଳିବା ପାଇଁ ଶୀଘ୍ର କର।
ଧ୍ଵଜଂ ଚ ମେ କାଂଚନପଟ୍ଟବନ୍ଧଂ ଛତ୍ରଂ ଚ ମେ ମୌକ୍ତିକଜାଲବଦ୍ଧମ୍ ୧୬.
ମୋ ପାଇଁ ସୁନାର ପଟ୍ଟି ଲଗାଇଥିବା ଧ୍ୱଜ ଏବଂ ମୁକ୍ତାର ଜାଳ ଲଗାଇଥିବା ଛତା ଆଣ।
ଯଥା ପୁରା ମର୍କଟକୋ ଜନନ୍ଯାସ୍ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ସତ୍ଯେନ ତୁ ତାରକଃ ସ୍ଯାମ୍॥ ୧୬.
ଯେପରି ପୂର୍ବେ ସେ ମାଆଁଠାରୁ ବାନର ଜନ୍ମ ହେଇଥିଲା, ସେଇ ସତ୍ୟରେ ମୁଁ ତାରକ ମଧ୍ୟ ତେଣୁ ହେଉ।
ତାରକସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗ୍ରସନୋନାମ ଦାନଵଃ ୧୬.
ତାରକଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଗ୍ରସନ ନାମକ ଦାନବ—
ଆହତ୍ଯ ଭେରୀଂ ଗମ୍ଭୀରାଂ ଦୈତ୍ଯାନାହୂଯ ସତ୍ଵରଃ ୧୬.
ଗଭୀର ଢୋଳ ମାଡ଼ି, ଦାନବମାନୋଁକୁ ତୁରନ୍ତ ଡାକିଲା।
ଗରୁଡାନାଂ ସହସ୍ରେଣ ଗରୁଡୋପମିତତ୍ଵିଷା ୧୬.
ଗରୁଡ଼ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହଜାର ଗରୁଡ଼ ସହିତ—
ଵିଜିତ୍ଯ ଦୈତ୍ଯରାଜେନ ଵାହନତ୍ଵେ ପ୍ରକଲ୍ପିତାଃ ୧୬.
ସେମାନୋଁକୁ ଜିତି, ଦାନବରାଜ ସେମାନୋଁକୁ ନିଜ ବାହନ କଲେ।
ନାନାକ୍ରୀଡାଗୃହଯୁତୋ ଗୀତଵାଦ୍ଯମନୋହରଃ ୧୬.
ନାନା ଖେଳ ଘର, ମନୋହର ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ସହ—