ଅସ୍ମାକଂ ଜାତିଧର୍ମେଣ ଵିରୂଢଂ ଵୈରମକ୍ଷଯମ୍ ୧୫.
ଆମ ପରମ୍ପରା ଅନୁଯାୟୀ, ଆମର ଶତ୍ରୁତା ଗଭୀର ଓ ଅନନ୍ତ।
କିଂ ତୁ ତତ୍ତପସା ସାଧ୍ଯଂ ମନ୍ଯେହଂ ସୁରସଂଗମମ୍ ୧୫.
ତଥାପି, ମୁଁ ଭାବୁଛି ଯେ, ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଏକତା ସମ୍ଭବ।
ତତଃ ସୁରାନ୍ଵିଜେଷ୍ଯାମୋ ଭୋକ୍ଷ୍ଯାମୋଽଥ ଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍ ୧୫.
ତାପରେ ଆମେ ଦେବତାମାନେକୁ ଜୟ କରିବା ଓ ତିନି ଲୋକ ଭୋଗ କରିବା।
ଅଯୁକ୍ତଶ୍ଚପଲଃ ପ୍ରାପ୍ତାମପି ରକ୍ଷିତୁମକ୍ଷମଃ ୧୫.
ଯିଏ ଅସ୍ଥିର ଓ ଅବିବେକୀ, ସେ ଲାଭ କରିଥିବା ଜିନିଷକୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରିପାରେନାହିଁ।
ସାଧୁସାଧ୍ଵିତ୍ଯଥୋଚୁସ୍ତେ ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଵିସ୍ମିତାଃ ୧୫.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ, 'ଭଲ କହିଲ, ଭଲ କହିଲ' ବୋଲି କହିଲେ।
ସର୍ଵର୍ତୁକୁସୁମାକୀର୍ଣନାନୌଷଧିଵିଦିପିତମ୍ ୧୫.
ସେଇ ଗୁହାଟି ଚାରିଋତୁର ଫୁଲ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଔଷଧିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ଅନେକାକାରବହୁଲଂ ପୃଥକ୍ପକ୍ଷିକୁଲାକୁଲମ୍ ୧୫.
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତି ଓ ଅନେକ ପକ୍ଷୀର ଝୁଣ୍ଡ ଥିଲା।
ପ୍ରାପ୍ଯ ତତ୍କଂଦରଂ ଦୈତ୍ଯଶ୍ଚକାର ଵିପୁଲଂ ତପଃ ୧୫.
ସେ ଦାନବ ସେଇ ଗୁହାକୁ ପହଞ୍ଚି, ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ନିରାହାରଃ ପଂଚତପା ଵର୍ଷାଯୁତମଭୂତ୍କିଲ ୧୫.
ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ନ ଛାଡ଼ି, ପଞ୍ଚତପ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ।
ମାଂସସ୍ଯାଗ୍ନୌ ଜୁହାଵୈଵ ତତୋ ନିର୍ମାଂସତାଂ ଗତଃ ୧୫.
ସେ ନିଜ ମାଂସ ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରି, ଶରୀରରୁ ମାଂସ ଶେଷ ନ ରହିଲା।
ଜଜ୍ଵଲୁଃ ସର୍ଵଭୂତାନି ତେଜସା ତସ୍ଯ ସର୍ଵତଃ ୧୫.
ତାଙ୍କର ତେଜରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଚାରିପଟେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହେଇଯାଇଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ବ୍ରହ୍ମା ପରମଂ ତୋଷମାଗତଃ ୧୫.
ଏହି ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଅନୁଭବ କଲେ।
ପ୍ରାପ୍ଯ ତଂ ଶୈଲରାଜାନଂ ହଂସସ୍ଯଂଦନମାସ୍ଥିତଃ ୧୫.
ହଂସ ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ି ବ୍ରହ୍ମା ପର୍ବତରାଜଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଉତ୍ତିଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ତପସୋ ନାସ୍ତ୍ଯସାଧ୍ଯଂ ତଵାଧୁନା ୧୫.
ଉଠ, ପୁଅ; ଏବେ ତୋର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କିଛି ଅସାଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ତାରକୋ ଦୈତ୍ଯଃ ପ୍ରାଂଜଲିଃ ପ୍ରାହ ତଂ ଵିଭୁମ୍॥ ୧୫.
ଏପରି କହିବା ପରେ ତାରକ ଦାନବ ହାତ ଜୋଡି ବିଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଵଯଂ ପ୍ରଭୋ ଜାତିଧର୍ମାଃ କୃତଵୈରାଃ ସହମରୈଃ ୧୫.
ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଜନ୍ମକୁ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଶତ୍ରୁତା ନେଇ ଆସିଛୁ।
ତେଷାମହଂ ସମୁଦ୍ଧର୍ତା ଭଵେଯମିତି ମେ ମତିଃ ୧୫.
ମୁଁ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବି ବୋଲି ମୋ ମନେ ନିଶ୍ଚୟ ହୋଇଛି।
ସ୍ଯାମହଂ ଚାମରୈଶ୍ଚୈଷ ଵରୋ ମମ ହୃଦିସ୍ଥିତଃ ୧୫.
ମୁଁ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହେଇ ରହିବି; ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ମୋ ହୃଦୟରେ ଅଛି।
ତମୁଵାଚ ତତୋ ଦୈତ୍ଯଂ ଵିରଂଚୋଽମରନାଯକଃ ଜାତସ୍ଯ ହି ଧ୍ରୁଵୋ ମୃତ୍ଯୁଃ ସତ୍ଯମେତଚ୍ଛ୍ରୁତୀରିତମ୍॥ ୧୫.
ତେବେ ବିରିଞ୍ଚି, ଅମରମାନେଙ୍କ ନାୟକ, ସେଇ ଦାନବକୁ କହିଲେ: 'ଯେଉଁଠାରେ ଜନ୍ମ ଅଛି, ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ; ଏହି କଥା ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।'
ଇତି ସଂଚିଂତ୍ଯ ଵରଯ ଵରଂ ଯସ୍ମାନ୍ନ ଶଂକସେ ୧୫.
ଏହିପରି ଭାବି, ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଉପରେ ତୁମେ ସନ୍ଦେହ କରୁନାହାଁ, ସେଠାରୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର।
ଵାସରାଣାଂ ଚ ସପ୍ତାନାଂ ଵର୍ଜଯିତ୍ଵା ତୁ ବାଲକମ୍ ୧୫.
ସପ୍ତ ଦିନ ମଧ୍ୟରୁ ଶିଶୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଚୟନ କର।
ଵଵ୍ରେ ମହାସୁରୋ ମୃତ୍ଯୁଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ମାନମୋହିତଃ ୧୫.
ମହାସୁର ମାନରେ ମତିହରା ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗିଲେ।
ଜଗାମ ତ୍ରିଦିଵଂ ଦେଵୋ ଦୈତ୍ଯୋଽପି ସ୍ଵକମାଲଯମ୍ ୧୫.
ଦେବତା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ, ଦାନବ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ।
ପରିଵଵ୍ରୁଃ ଫଲାକୀର୍ଣଂ ଵୃକ୍ଷଂ ଶକୁନଯୋ ଯଥା ୧୫.
ଫଳରେ ଭରିଥିବା ଗଛକୁ ଚାରିପଟେ ପକ୍ଷୀମାନେ ଘେରି ରହିଥିବା ପରି।
ବ୍ରହ୍ମଣାଭିହି ତସ୍ଥାନେ ମହାର୍ଣଵତଟୋତ୍ତରେ ୧୫.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେମାନେ ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରର ଉତ୍ତର ପାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
କାଂତିର୍ଦ୍ଯୁତିର୍ଧୃତିର୍ମେଧା ଶ୍ରୀରଖଂଡା ଚ ଦାନଵମ୍ ୧୫.
ତେଜ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଧୃତି, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଶ୍ରୀ ଦାନବଙ୍କୁ ଶୋଭା ଦେଉଥିଲା।
କାଲାଗରୁଵିଲିପ୍ତାଂଗଂ ମହାମୁକୁଟମଂଡିତମ୍ ୧୫.
ତାଙ୍କ ଦେହ କଳା ଅଗରୁ ଲଗାଇଥିଲା, ମୁଣ୍ଡରେ ବଡ଼ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ନୃତ୍ଯଂତ୍ଯପ୍ସରସଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଗନ୍ଧର୍ଵା ଗାଯଯଂତି ଚ ଗ୍ରହା ଅଗ୍ରେସରାସ୍ତସ୍ଯ ଜୀଵାଦେଶପ୍ରଭାଷିଣଃ॥ ୧୫.
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ, ଗ୍ରହମାନେ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରଚାର କରୁଥିଲେ।
ଏଵଂ ସ୍ଵକାଦ୍ବାହୁବଲାତ୍ସ ଦୈତ୍ଯଃ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜ୍ଯଂ ପରିମୋଦମାନଃ ୧୫.
ଏଭଳି, ସେ ଦାନବ ନିଜ ବଳରେ ରାଜ୍ୟ ଦଳିଆ ପାଇଁ ବହୁତ ଖୁସି ହେଲା।
ରାଜ୍ଯେନ ବୁଦ୍ବୁଦାଭେନ ସ୍ତ୍ରୀଭିରକ୍ଷୈଶ୍ଚ ପାନକୈଃ ୧୬.
ବୁଦ୍ବୁଦ ପରି ଅସ୍ଥାୟୀ ଏହି ରାଜ୍ୟ, ସ୍ତ୍ରୀ, ପାହାଡ଼ିଆ ଓ ମଦରେ ଲୀନ ଥିଲା।