ଆହିତଂ ଚ ତତୋ ଗର୍ଭଂ ଵରାଂଗୀ ଵରଵର୍ଣିନୀ ୧୫.
ତାପରେ ସେ ସୁନ୍ଦରୀ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ନାରୀ ଗର୍ଭଧାରଣ କଲେ।
ତତୋ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଂତେ ଵରାଂଗୀ ସମସୂଯତ ୧୫.
ହଜାର ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ସେ ସୁନ୍ଦରୀ ଜଣେ ସନ୍ତାନକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଚଚାଲ ସକଲା ପୃଥ୍ଵୀ ପ୍ରୋଦ୍ଧୂତାଶ୍ଚ ମହାର୍ଣଵା ୧୫.
ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ କମ୍ପିତ ହେଲା, ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଉତ୍ତେଜିତ ହେଇ ଉଠିଲେ।
ଜେପୁର୍ଜପ୍ଯଂ ମୁନିଵରା ଵ୍ଯାଧଵିଦ୍ଧା ମୃଗା ଇଵ ୧୫.
ମହାମୁନିମାନେ ଭୟରେ, ତୀର ଲାଗିଥିବା ମୃଗ ଭଳି, ନିଜ ଜପ ଓ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଜାତେ ମହାସୁରେ ତସ୍ମିନ୍ସର୍ଵ ଏଵ ମହାସୁରାଃ ୧୫.
ସେଇ ବଡ଼ ଦାନବ ଜନ୍ମ ନେଲାବେଳେ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବମାନେ ଖୁସି ହେଲେ।
ଜଗୁର୍ହର୍ଷସମାଵିଷ୍ଟା ନନୃତୁଶ୍ଚାସୁରାଂଗନାଃ ୧୫.
ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଇ, ଦାନବମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ ଓ ଦାନବୀମାନେ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ।
ଵିଷଣ୍ଣମନସୋ ଦେଵାଃ ସମହେଂଦ୍ରାସ୍ତଦାଭଵନ୍ ୧୫.
ସେ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ମନମରା ହେଇଯାଇଥିଲେ।
ଅଭିଷିକ୍ତୋଽସୁରୋ ଦୈତ୍ଯୈଃ କୁରଂଗମହିଷାଦିଭିଃ ୧୫.
ଦାନବ, କୁର, ନଙ୍ଗ, ମହିଷ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନବମାନେ ଏହି ଅସୁରଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷେକ କଲେ।
ସ ତୁ ପ୍ରାପ୍ତମହାରାଜ୍ଯସ୍ତାରକଃ ପାଂଡୁସତ୍ତମ ୧୫.
ଏପରି ଭାବେ, ହେ ପାଣ୍ଡୁନ୍ଦ୍ର, ତାରକ ବଡ଼ ରାଜ୍ୟ ପାଇଲେ।
ଶ୍ରୃଣୁଧ୍ଵମସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଵାକ୍ଯଂ ମମ ମହାବଲାଃ ୧୫.
ସେ କହିଲେ, 'ହେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବମାନେ, ମୋ କଥା ଶୁଣ।'
ଅସ୍ମାକଂ ଜାତିଧର୍ମେଣ ଵିରୂଢଂ ଵୈରମକ୍ଷଯମ୍ ୧୫.
ଆମ ପରମ୍ପରା ଅନୁଯାୟୀ, ଆମର ଶତ୍ରୁତା ଗଭୀର ଓ ଅନନ୍ତ।
କିଂ ତୁ ତତ୍ତପସା ସାଧ୍ଯଂ ମନ୍ଯେହଂ ସୁରସଂଗମମ୍ ୧୫.
ତଥାପି, ମୁଁ ଭାବୁଛି ଯେ, ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଏକତା ସମ୍ଭବ।
ତତଃ ସୁରାନ୍ଵିଜେଷ୍ଯାମୋ ଭୋକ୍ଷ୍ଯାମୋଽଥ ଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍ ୧୫.
ତାପରେ ଆମେ ଦେବତାମାନେକୁ ଜୟ କରିବା ଓ ତିନି ଲୋକ ଭୋଗ କରିବା।
ଅଯୁକ୍ତଶ୍ଚପଲଃ ପ୍ରାପ୍ତାମପି ରକ୍ଷିତୁମକ୍ଷମଃ ୧୫.
ଯିଏ ଅସ୍ଥିର ଓ ଅବିବେକୀ, ସେ ଲାଭ କରିଥିବା ଜିନିଷକୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରିପାରେନାହିଁ।
ସାଧୁସାଧ୍ଵିତ୍ଯଥୋଚୁସ୍ତେ ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଵିସ୍ମିତାଃ ୧୫.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ, 'ଭଲ କହିଲ, ଭଲ କହିଲ' ବୋଲି କହିଲେ।
ସର୍ଵର୍ତୁକୁସୁମାକୀର୍ଣନାନୌଷଧିଵିଦିପିତମ୍ ୧୫.
ସେଇ ଗୁହାଟି ଚାରିଋତୁର ଫୁଲ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଔଷଧିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ଅନେକାକାରବହୁଲଂ ପୃଥକ୍ପକ୍ଷିକୁଲାକୁଲମ୍ ୧୫.
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତି ଓ ଅନେକ ପକ୍ଷୀର ଝୁଣ୍ଡ ଥିଲା।
ପ୍ରାପ୍ଯ ତତ୍କଂଦରଂ ଦୈତ୍ଯଶ୍ଚକାର ଵିପୁଲଂ ତପଃ ୧୫.
ସେ ଦାନବ ସେଇ ଗୁହାକୁ ପହଞ୍ଚି, ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ନିରାହାରଃ ପଂଚତପା ଵର୍ଷାଯୁତମଭୂତ୍କିଲ ୧୫.
ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ନ ଛାଡ଼ି, ପଞ୍ଚତପ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ।
ମାଂସସ୍ଯାଗ୍ନୌ ଜୁହାଵୈଵ ତତୋ ନିର୍ମାଂସତାଂ ଗତଃ ୧୫.
ସେ ନିଜ ମାଂସ ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରି, ଶରୀରରୁ ମାଂସ ଶେଷ ନ ରହିଲା।
ଜଜ୍ଵଲୁଃ ସର୍ଵଭୂତାନି ତେଜସା ତସ୍ଯ ସର୍ଵତଃ ୧୫.
ତାଙ୍କର ତେଜରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଚାରିପଟେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହେଇଯାଇଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ବ୍ରହ୍ମା ପରମଂ ତୋଷମାଗତଃ ୧୫.
ଏହି ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଅନୁଭବ କଲେ।
ପ୍ରାପ୍ଯ ତଂ ଶୈଲରାଜାନଂ ହଂସସ୍ଯଂଦନମାସ୍ଥିତଃ ୧୫.
ହଂସ ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ି ବ୍ରହ୍ମା ପର୍ବତରାଜଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଉତ୍ତିଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ତପସୋ ନାସ୍ତ୍ଯସାଧ୍ଯଂ ତଵାଧୁନା ୧୫.
ଉଠ, ପୁଅ; ଏବେ ତୋର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କିଛି ଅସାଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ତାରକୋ ଦୈତ୍ଯଃ ପ୍ରାଂଜଲିଃ ପ୍ରାହ ତଂ ଵିଭୁମ୍॥ ୧୫.
ଏପରି କହିବା ପରେ ତାରକ ଦାନବ ହାତ ଜୋଡି ବିଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଵଯଂ ପ୍ରଭୋ ଜାତିଧର୍ମାଃ କୃତଵୈରାଃ ସହମରୈଃ ୧୫.
ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଜନ୍ମକୁ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଶତ୍ରୁତା ନେଇ ଆସିଛୁ।
ତେଷାମହଂ ସମୁଦ୍ଧର୍ତା ଭଵେଯମିତି ମେ ମତିଃ ୧୫.
ମୁଁ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବି ବୋଲି ମୋ ମନେ ନିଶ୍ଚୟ ହୋଇଛି।
ସ୍ଯାମହଂ ଚାମରୈଶ୍ଚୈଷ ଵରୋ ମମ ହୃଦିସ୍ଥିତଃ ୧୫.
ମୁଁ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହେଇ ରହିବି; ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ମୋ ହୃଦୟରେ ଅଛି।
ତମୁଵାଚ ତତୋ ଦୈତ୍ଯଂ ଵିରଂଚୋଽମରନାଯକଃ ଜାତସ୍ଯ ହି ଧ୍ରୁଵୋ ମୃତ୍ଯୁଃ ସତ୍ଯମେତଚ୍ଛ୍ରୁତୀରିତମ୍॥ ୧୫.
ତେବେ ବିରିଞ୍ଚି, ଅମରମାନେଙ୍କ ନାୟକ, ସେଇ ଦାନବକୁ କହିଲେ: 'ଯେଉଁଠାରେ ଜନ୍ମ ଅଛି, ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ; ଏହି କଥା ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।'
ଇତି ସଂଚିଂତ୍ଯ ଵରଯ ଵରଂ ଯସ୍ମାନ୍ନ ଶଂକସେ ୧୫.
ଏହିପରି ଭାବି, ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଉପରେ ତୁମେ ସନ୍ଦେହ କରୁନାହାଁ, ସେଠାରୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର।