ଦଶଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ତପୋନିଷ୍ଠା ତୁ ତପ୍ସ୍ଯସେ ୧୪.
ତୁମେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠାରେ ତପସ୍ୟା କରିବେ।
ଵଜ୍ରାଂଗୋନାମ ପୁତ୍ରସ୍ତେ ଭଵିତା ଧର୍ମଵତ୍ସଲଃ ୧୪.
ଧର୍ମକୁ ଭଲପାଉଥିବା ବଜ୍ରାଙ୍ଗ ନାମକ ଜଣେ ପୁଅ ତୁମ ପାଖରେ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ଦଶଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ତପୋ ଘୋରଂ ସମାଚରତ୍ ୧୪.
ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କଲେ।
ପୁତ୍ରମପ୍ରତିକର୍ମାଣମଜେଯଂ ଵଜ୍ରଦୁଶ୍ଛିଦମ୍ ୧୪.
ବଜ୍ର ପରି ଅଭେଦ୍ୟ ଓ ଅଜୟ ଏବଂ କେହି ହାରାଇପାରିବେନି, ଏମିତି ଜଣେ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ।
ଉଵାଚ ମାତରଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ମାତଃ କିଂ କରଵାଣ୍ଯହମ୍ ୧୪.
ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ମାଆଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମା, ମୁଁ କଣ କରିବି?'
ବହଵୋ ମେ ହତାଃ ପୁତ୍ରାଃ ସହସ୍ରାକ୍ଷେଣ ପୁତ୍ରକ ୧୪.
'ମୋର ଅନେକ ପୁଅ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମାରାଯାଇଛନ୍ତି, ପୁଅ।'
ବାଢମିତ୍ଯେଵ ସଂ ପ୍ରୋଚ୍ଯ ଜଗାମ ତ୍ରିଦିଵଂ ବଲୀ ୧୪.
'ଠିକ୍ ଅଛି' ବୋଲି କହି, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଲିଗଲେ।
ପାଦେନାକୃଷ୍ଯ ଦେଵେଂଦ୍ରଂ ସିଂହଃ କ୍ଷୁଦ୍ରମୃଗଂ ଯଥା ୧୪.
ସିଂହ ଯେପରି ଛୋଟ ପଶୁକୁ ଟାଣିନେଇଯାଏ, ସେପରି ପା ଧରି ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଟାଣିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ବ୍ରହ୍ମା କଶ୍ଯପଶ୍ଚ ମହାତପାଃ ୧୪.
ଏହି ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ମହାତପସ୍ବୀ କଶ୍ୟପ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ମୁଂଚାମୁଂ ପୁତ୍ର ଯାଚଂତଂ କିମନେନ ପ୍ରଯୋଜନମ୍ ୧୪.
'ପୁଅ, ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେ; ସେ ଭିକ୍ଷା ମାଗୁଛନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଧରି ରଖିଲେ କଣ ଉପକାର?'
ଅସ୍ମଦ୍ଵାକ୍ଯେନ ଯୋ ମୁକ୍ତୋ ଜୀଵନ୍ନପି ମୃତୋ ହି ସଃ ୧୪.
'ଆମର କଥାରେ ଯିଏ ଛାଡ଼ାଯାଏ, ସେ ଜୀବନ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୃତ ହେବା ସମାନ।'
କୃତ୍ଵା ମାନପରିଗ୍ଲନିଂ ଯେ ମୁଂଚଂତି ଵରା ହି ତେ ୧୪.
'ଯେମାନେ ଗର୍ବକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ୟରେ ମହାନ।'
ତଥା ପିତୁର୍ଵଚଃ କାର୍ଯଂ ମୁଂଚାମୁଂ ପୁତ୍ର ଵାସଵମ୍ ୧୪.
'ପିତାଙ୍କ କଥା ପାଳନ କର; ପୁଅ, ବାସବକୁ ଛାଡ଼ିଦେ।'
ନ ମେ କୃତ୍ଯମନେନାସ୍ତି ମାତୁରାଜ୍ଞା କୃତା ମଯା ୧୪.
'ମୋର ତାଙ୍କ ସହ କୌଣସି କାମ ନାହିଁ; ମୁଁ ମାଆଙ୍କ ଆଦେଶ ପୂରଣ କରିଛି।'
କରିଷ୍ଯେ ତ୍ଵଦ୍ଵଚୋ ଦେଵ ଏଷ ମୁକ୍ତଃ ଶତକ୍ରତୁଃ ୧୪.
'ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ କଥା ମାନିବି; ଏହି ଶତକ୍ରତୁ ଛାଡ଼ାଯାଉଛନ୍ତି।'
ପରଭୁକ୍ତା ଯଥା ନାରୀ ପରଭୁକ୍ତାମିଵସ୍ରଜମ୍ ୧୪.
ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୋଗିତା ନାରୀ ବା ଅନ୍ୟ କେହି ପିନ୍ଧିଥିବା ମାଳା ପରି।
ତପସୋ ନ ପରଂ କିଂଚିତ୍ତପୋ ହି ମହତାଂ ଧନମ୍ ୧୪.
ତପସ୍ୟାଠାରୁ ବଡ଼ କିଛି ନାହିଁ; ମହାନମାନେ ପାଇଁ ତପସ୍ୟା ହେଉଛି ସଂପଦ।
ତପସେ ମେ ରତିର୍ଦେଵ ନ ଵିଘ୍ନଂ ତତ୍ର ମେ ଭଵେତ୍ ୧୪.
'ପ୍ରଭୁ, ମୋର ମନ ତପସ୍ୟାରେ ଲାଗିଛି; ଏଥିରେ ମୋ ପାଇଁ କୌଣସି ବାଧା ନ ଆସୁ।'
କ୍ରୂରଭାଵଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଯଦୀଚ୍ଛସି ତପଃ ସୁତ ୧୪.
ଯଦି ତୁମେ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ମୁଁ ତୋ ପୁଅ, ତେବେ ଦୟାହୀନ ଭାବକୁ ଛାଡିଦେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପଦ୍ମଜଃ କନ୍ଯାଂ ସସର୍ଜ୍ଜଯତଲୋଚନାମ୍ ୧୪.
ଏଭଳି କହି, ପଦ୍ମରୁ ପ୍ରଜାତି ହୋଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମା ତାହା ପଦ୍ମପତ୍ର ନୟନ ଥିବା କନ୍ୟାକୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ଵରାଂଗୀତି ଚ ନାମାସ୍ଯାଃ କୃତଵାଂଶ୍ଚ ପିତାମହଃ ୧୪.
ତାଙ୍କ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ 'ବରାଙ୍ଗୀ' ନାମ ଦେଲେ।
ଵଜ୍ରାଂଗୋଽପି ତଯା ସାର୍ଧଂ ଜଗାମ ତପସେ ଵନମ୍ ୧୪.
ବଜ୍ରାଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହିତ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚଲିଗଲେ।
କାଲଂ କମଲପତ୍ରାକ୍ଷଃ ଶୁଦ୍ଧବୁଦ୍ଧିର୍ମହାତପାଃ ୧୪.
ପଦ୍ମପତ୍ର ନୟନ, ପବିତ୍ର ମନ ଓ ମହାତପସ୍ବୀ ସେଠାରେ ସମୟ କାଟିଲେ।
ନିରାହାରୋ ଘୋରତପାସ୍ତପୋରାଶିରଜାଯତ ୧୪.
ଖାଇବା ଛାଡି, ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରି, ସେ ତପସ୍ୟାର ଏକ ଗଠି ହୋଇଗଲେ।
ଜଲାଂତରପ୍ରଵିଷ୍ଟସ୍ଯ ତସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ମହାଵ୍ରତା ୧୪.
ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ, ସେଠି ପତି ସହିତ ଜଳ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ନିରାହାରଂ ପତିଂ ମତ୍ଵା ତପସ୍ତେପେ ପତିଵ୍ରତା ୧୪.
ପତି ଉପବାସ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଭାବି, ସେ ପତିବ୍ରତା ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଭୂତ୍ଵା ତୁ ମର୍କଟାକାରସ୍ତସ୍ଯାଅଭ୍ଯାଶମାଗତଃ ୧୪.
ତାପରେ, ବନର ମାନ୍ଦ ଆକୃତି ଧରି, ସେ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ତଥା ଵିଲୋଲଵସନାଂ ଵିଲୋଲଵଦନାଂ ତଥା ୧୪.
ସେଠି, ଅସଜ୍ଜିତ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅସଜ୍ଜିତ ମୁହଁ ସହିତ ଦେଖାଗଲେ।
ତତଶ୍ଚ ମେଷରୂପେଣ କ୍ଲେଶଂ ତସ୍ଯାଶ୍ଚକାର ସଃ ୧୪.
ତାପରେ, ମେଷ ଆକୃତି ଧରି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଲେ।
ଅପାକର୍ଷତ ଦୂରଂ ସ ତସ୍ମାଦ୍ଦେଵଭୃତସ୍ତଥା ୧୪.
ସେ ଦେବଦୂତ ଭଳି, ତାଙ୍କୁ ଦୂରକୁ ଟାଣିନେଲେ।