ବକୋଲୂକଗୃଧ୍ରକୂର୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନ ଚ ପାର୍ଥିଵ ୧୩.
ବକ, ପେଚା, ଗୃଧ୍ର, କୁମ୍ଭୀର ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ—ହେ ରାଜା—
ଲୋମଶଶ୍ଚାପି ମାର୍କଂଡୋ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତୌ ଭଵିଷ୍ଯତଃ ୧୩.
ଲୋମଶ ଓ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ମଧ୍ୟ ଜୀବନ୍ତ ମୁକ୍ତିକୁ ପାଇବେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନେଶ୍ଵରଂ ନାମ ମହାକାଲାଖ୍ଯମିତ୍ଯୁତ ୧୩.
ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନେଶ୍ୱର ନାମକ ଲିଙ୍ଗକୁ ମହାକାଳ ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଜଣାଯାଏ।
ତ୍ରିରମ୍ଯମତୁଲଂ ଲିଂଗଂ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯେଦମୁଵାଚ ହ ୧୩.
ତିନିଥର ଏହି ଅତୁଳନୀୟ ଶୋଭାମୟ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ସେ ଏପରି କହିଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ନଂଦତାଚ୍ଛାଶ୍ଵତୀଃ ସମାଃ ୧୩.
ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗ ଅନେକ ଯୁଗ ଯାଏଁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା।
ଅତ୍ର ଯୋ ନିଯତଂ ଲିଂଗମୈଂଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ ୧୩.
ଏଠାରେ ଯିଏ ନିୟମିତ ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରେ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସହ ତୈଶ୍ଚୈଵ ପଂଚଭିଃ ଶଶିଶେଖରଃ ୧୩.
ଏପରି କହି, ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ ଭଗବାନ୍ ସେହି ପାଞ୍ଚଜଣଙ୍କ ସହିତ ଏଗଲେ।
ଏଵଂ ପ୍ରଭାଵୋ ରାଜାଭୂଦିଂଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନୋ ମହୀପତିଃ ୧୩.
ଏଭଳି ଭାବରେ ଭୂମିର ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହେଲେ।
ଏଵଂଵିଧଃସ ପୁଣ୍ଯୋଽଯଂ ମହୀସାଗରସଂଗମଃ ୧୩.
ଏହି ଭୂମି ଓ ସମୁଦ୍ରର ପବିତ୍ର ସଙ୍ଗମର ଏତେ ମହତ୍ତ୍ୱ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଅଛି।
ସ୍ନାତ୍ଵାତ୍ର ସଂଗମେ ଯଶ୍ଚ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନେଶ୍ଵରଂ ନରଃ ୧୩.
ଏଠାରେ ସଙ୍ଗମରେ ସ୍ନାନ କରି, ଯେଉଁ ମଣିଷ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ଠାକୁରଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ—
ସର୍ଵବନ୍ଧହରଂ ଲିଂଗଂ ଗାଣପତ୍ଯପ୍ରଦଂ ତ୍ଵିଦମ୍ ୧୩.
ଏହି ଲିଙ୍ଗ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧନ କାଟିଦେଇ, ଗଣେଶଙ୍କ କୃପା ଦେଇଥାଏ।
ଇତୀଦମୁକ୍ତଂ ତଵ ପୁଣ୍ଯକାରି ମାହାତ୍ମ୍ଯମସ୍ଯୋତ୍ତମସଂଗମସ୍ଯ ୧୩.
ଏହିପରି ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ଉତ୍ତମ ସଙ୍ଗମର ମହିମା କହିଲି, ହେ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା।
କୁମାରନାଥମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଯତ୍ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ କଥାଂତରେ ୧୪.
ତୁମେ ଅନ୍ୟ କଥାରେ ଯେ କୁମାରନାଥଙ୍କ ମହିମା କହିଥିଲ, ସେଥିରେ—
ତାରକଂ ଵିନିହତ୍ଯୈଵ ଵଜ୍ରାଂଗତନଯଂ ପ୍ରଭୁଃ ୧୪.
ବଜ୍ରାଙ୍ଗଙ୍କ ପୁଅ ତାରକାକୁ ବଧ କରି, ପ୍ରଭୁ—
ଦର୍ଶନାଚ୍ଛ୍ରଵଣାଦ୍ଧ୍ଯାନାତ୍ପୂଜଯା ଶ୍ରୁତିଵଂଦନୈଃ ୧୪.
ଦର୍ଶନ, ଶ୍ରବଣ, ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା ଓ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା—
ଅତ୍ଯାଶ୍ଚର୍ଯମଯୀ ରମ୍ଯା କଥେଯଂ ପାପନାଶିନୀ ୧୪.
ଏହି କଥା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ରମ୍ୟ ଓ ପାପ ନାଶ କରେ।
ଵଜ୍ରାଂଗଃ କୋପ୍ଯସୌ ଦୈତ୍ଯଃ କିଂପ୍ରଭାଵଶ୍ଚ ତାରକଃ ୧୪.
ସେ ବଜ୍ରାଙ୍ଗ କିଏ ଥିଲେ ଓ ତାରକାଙ୍କର କେଉଁ ପ୍ରଭାବ ଥିଲା?
କଥଂ ସଂସ୍ଥାପିତଂ ଲିଂଗଂ କୁମାରେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞିତମ୍ ୧୪.
କିପରି 'କୁମାରେଶ୍ୱର' ନାମକ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା?
ପ୍ରଣିପତ୍ଯ କୁମାରାଯ ସେନାନ୍ଯେ ଚେଶ୍ଵରାଯ ଚ ୧୪.
ସେନାପତି ଓ ଭଗବାନ୍ କୁମାରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି—
ମାନସୋ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପୁତ୍ରୋ ଦକ୍ଷୋ ନାମ ପ୍ରଜାପତିଃ ୧୪.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମନସ ପୁଅ ଡକ୍ଷ ନାମକ ପ୍ରଜାପତି ଥିଲେ।
ଦଦୋ ସ ଦଶ ଧର୍ମାଯ କଶ୍ଯପାଯ ତ୍ରଯୋଦଶ ୧୪.
ସେ ଦଶଜଣୀ ଧର୍ମଙ୍କୁ ଏବଂ ତେରଜଣୀ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଭୂତାଂଗିରଃ କୃଶାଶ୍ଵେଭ୍ଯୋ ଦ୍ଵେଦ୍ଵେ ଚୈଵ ଦଦୌ ପ୍ରଭୁଃ ୧୪.
ଭୂତ, ଅଙ୍ଗିରାସ ଓ କୃଶାଶ୍ୱଙ୍କୁ ଦୁଇଜଣୀ କରି ଦେଲେ।
ଯାସାଂ ପ୍ରସୂତିପ୍ରଭଵା ଲୋକା ଆପୂରିତାସ୍ତ୍ରଯଃ ୧୪.
ଯାଙ୍କ ସନ୍ତାନରୁ ତିନିଟି ଲୋକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା।
ଵସୁର୍ସୁହୂର୍ତା ସଂକଲ୍ପା ଧର୍ମପତ୍ନ୍ଯଃ ସୁତାଞ୍ଛୃଣୁ ୧୪.
ବସୁ, ସୁହୂର୍ତ୍ତା ଓ ସଙ୍କଳ୍ପା ଧର୍ମଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଥିଲେ; ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ଵିଦ୍ଯୋତ ଆସୀଲ୍ଲଂବାଯାଂ ତତଶ୍ଚ ସ୍ତନଯିତ୍ନଵଃ ୧୪.
ଲମ୍ବାରେ ବିଜୁଳି ଚମକିଲା, ତାପରେ ଗରଜିଲା ମେଘ।
ଭୁଵୋ ଦୁର୍ଗସ୍ତଥା ସ୍ଵର୍ଗୋ ନଂଦଶ୍ଚୈଵ ତତୋଽଭଵତ୍ ୧୪.
ତାଙ୍କଠାରୁ ପୃଥିବୀରେ ଦୁର୍ଗା, ସ୍ୱର୍ଗରେ ସ୍ୱର୍ଗ, ଏବଂ ପରେ ନନ୍ଦା ଜନ୍ମିଲେ।
ସାଧ୍ଯା ଦ୍ଵାଦଶ ସାଧ୍ଯାଯା ଅର୍ଥସିଦ୍ଧିସ୍ତୁ ତତ୍ସୁତଃ ୧୪.
ସାଧ୍ୟାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାଦଶ ସାଧ୍ୟା ଜନ୍ମିଥିଲେ; ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଅର୍ଥସିଦ୍ଧି।
ନରନାରାଯଣୌ ପ୍ରାହୁର୍ଯୌ ତୌ ଜ୍ଞାନଵିଦୋ ଜନାଃ ୧୪.
ଯେମାନେ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେମାନେ କହନ୍ତି ଯେ, ନର ଓ ନାରାୟଣ, ଏହି ଦୁଇଁଜଣ।
ଯେ ଵୈ ଫଲଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛଂତି ଭୂତାନାଂ ସ୍ଵଂ ସ୍ଵକାଲଜମ୍ ୧୪.
ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସମୟରେ ତାଙ୍କର ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ସୁରୂପାସୂତ ତନଯାନ୍ରୁଦ୍ରାନେକାଦଶୈଵ ତୁ ୧୪.
ସୁରୂପା ଗର୍ଭରେ ଏଗାରୋଟି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।