ତସ୍ମାତ୍ସଦା ମହଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଆତ୍ମାର୍ଥଂ ଚ ପରାର୍ଥତଃ ୧୩.
ସେଥିପାଇଁ, ସଦା ବଡ଼ ଲୋକମାନେ ନିଜ ଉପକାର ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ପୀଡିତୋଽହଂ ଘୋରେଣ ଵଚସା ମୁନେ ୧୩.
ମୁଁ ତୁମର କଠୋର କଥାରେ ପୀଡିତ ହୋଇଛି, ମୁନି।
ନକୁଲୋଽସୀତି ମାମାହ ଭଵାଂସ୍ତସ୍ମାତ୍କୁଲାଧମଃ ୧୩.
ତୁମେ ମୋତେ 'ତୁମେ ନକୁଳ' ଭାବରେ କହିଥିଲା, ତେଣୁ ତୁମେ ତୁମ ବଂଶର ଅପମାନ।
ଇତି ଵାଚଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ଭାଵ୍ଯର୍ଥକୃତନିଶ୍ଚଯଃ ୧୩.
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝି ନିଶ୍ଚୟ କରିଲେ,
ଦୁରାଚାରସ୍ଯ ପାପସ୍ଯ ନିଘୃଣସ୍ଯାତିଵାଦିନଃ ୧୩.
ଅପରାଧୀ, ପାପୀ, ଦୟାହୀନ ଏବଂ ଅତି ଅପମାନକାରୀ ଲୋକଙ୍କର,
ସୋଽଥ ଜ୍ଞାନାତ୍ସମାଲୋକ୍ଯ ଭର୍ତୃଯଜ୍ଞ ଇତି ଦ୍ଵିଜଃ ୧୩.
ତାପରେ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ବୁଝି, ଦ୍ୱିଜ କହିଲେ—'ଏହା ମୋ ମାଲିକଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ।'
ତତ୍ର ପାଶୁପତୋ ଭୂତ୍ଵା ଶିଵାରାଧନତତ୍ପରଃ ୧୩.
ସେଠାରେ, ପାଶୁପତ ହୋଇ, ଶିବଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିବେଶ ହେଲେ,
ଯୋ ହି ନିତ୍ଯଂ ମହାକାଲଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପୂଜଯେତ୍ପୁମାନ୍ ୧୩.
ଯେ ଲୋକ ସଦା ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ମହାକାଳଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ,
ଯଥାଯଥା ଶ୍ରଦ୍ଧଯାସୌ ତଲ୍ଲିଂଗଂ ପରିପଶ୍ଯତି ୧୩.
ଯେଉଁପରି ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ କେହି ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେହିପରି ଫଳ ମିଳେ।
ଭର୍ତୃଯଜ୍ଞସ୍ତୁ ତତ୍ରୈଵ ଲିଂଗସ୍ଯାରାଧନାତ୍କ୍ରମାତ୍ ୧୩.
ସେଠାରେ ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କ୍ରମେ କରାଯାଇଥାଏ, ଏହିପରି ଭାବରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ କରାଯାଏ।
ବଭ୍ରୁଂ ଚ ନକୁଲଂ ପ୍ରାହ ଵିମୁକ୍ତୋ ଦୁଷ୍ଟଜନ୍ମତଃ ୧୩.
ବଭ୍ରୁ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ନକୁଳଙ୍କୁ କହିଲେ, ଯିଏ ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ମର ପ୍ରଭାବରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଵ୍ରଜଧ୍ଵଂ ତତ୍ରୈଵ ମହୀସାଗରସଂଗମମ୍ ୧୩.
ସେହିଠାରୁ ତୁମେ ମହୀ ଓ ସାଗରର ସଙ୍ଗମକୁ ଯାଅ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସଂଵର୍ତୋ ଯଯାଵଭିମତଂ ଦ୍ଵିଜଃ ୧୩.
ଏଭଳି କହି ସଂବର୍ତ୍ତ ନାମକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚାଲିଗଲେ।
ତତସ୍ତାନାହ ସ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଗଣାଞ୍ଜ୍ଞାନେନ ଶାଂଭଵାନ୍ ୧୩.
ତାପରେ ସେ ଜାଣି, ଶିବଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା କହିଲେ।
ଭଵନ୍ତୋଽଭ୍ଯାଗତା ଯତ୍ର ମହୀସାଗରସଂଗମଃ ୧୩.
ତୁମେ ସେଠି ପହଞ୍ଚିଛ, ଯେଉଁଠାରେ ମାଟି ଓ ସମୁଦ୍ର ମିଶିଛି।
ଅକ୍ଷଯଂ ଜାଯତେ ସର୍ଵଂ ମହୀସାଗର ସଂଗମେ ୧୩.
ମହୀ ଓ ସାଗରର ସଙ୍ଗମରେ ସବୁକିଛି ଅକ୍ଷୟ ହୋଇଯାଏ।
ଯଦାତ୍ର ସ୍ତାନକଂ ଚକ୍ରେ ଦେଵର୍ଷିର୍ନାରଦଃ ପୁରା ୧୩.
ପୁରୁଣା କାଳରେ ଏଠି ଦେବୃଷି ନାରଦ ଏକ ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାନ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ।
ଶନୈଶ୍ଚରେଣ ସଂଯୁକ୍ତା ତ୍ଵମାଵାସ୍ଯା ଯଦା ଭଵେତ୍ ୧୩.
ଯେତେବେଳେ ଅମାବାସ୍ୟା ଶନିର ସହିତ ଯୋଗ ହୁଏ, ହେ ଶୁଭେ।
ଯଦି ଶ୍ରାଵଣମାସସ୍ଯ ଶନୈଶ୍ଚରଦିନେ ଶୁଭା ୧୩.
ଯଦି ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ ଶନିବାର ଦିନ ଆସେ, ହେ ଶୁଭେ।
ତସ୍ଯାମେଵ ତିଥୌ ଯୋଗୋ ଵ୍ଯତୀପାତୋ ଭଵେଦ୍ଯଦି ୧୩.
ସେହି ତିଥିରେ ଯଦି ଯୋଗ କିମ୍ବା ବ୍ୟତୀପାତ ହୁଏ।
ସର୍ଵଯୋଗସମାଵାପଃ ସଥଂଚିଦପି ଲଭ୍ଯତେ ୧୩.
ତେବେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଯୋଗର ଫଳ ଅଂଶିକ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ମିଳିଯାଏ।
ମହୀସାଗରସଂସର୍ଗେ ପୂଜଯୀତ ଯଥାଵିଧି ୧୩.
ମହୀ ଓ ସାଗର ସଙ୍ଗମରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅର୍ଘ୍ଯଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଭାକରସ୍ଯ ସର୍ଵପାପପ୍ରଶାଂତଯେ ୧୩.
ସମସ୍ତ ପାପ ଶାନ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ପିଂଡଦାନଂ ଗଯାକ୍ଷେତ୍ରାଦଧିକଂ ପାଂଡୁନଂଦନ ୧୩.
ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ଏଠି ଦିଆଯାଇଥିବା ପିଣ୍ଡ ଗୟା କ୍ଷେତ୍ରର ପିଣ୍ଡଦାନଠାରୁ ଅଧିକ ଫଳଦାୟକ।
ପିତୄଣାମକ୍ଷଯା ତୃପ୍ତିର୍ଜାଯତେ ଦିଵି ନିଶ୍ଚିତମ୍ ୧୩.
ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ତର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅକ୍ଷୟ ତୃପ୍ତି ମିଳେ।
ତଥା ସମଧିକଃ ପୁଣ୍ଯୋ ମହୀସାଗରସଂଗମଃ॥ ୧୩.
ଏହିପରି, ମହୀ ଓ ସାଗର ସଙ୍ଗମର ପୁଣ୍ୟ ଅତ୍ୟଧିକ।
ଅଗ୍ନିଶ୍ଚ ରେତୋ ମୃଡଯା ଚ ଦେହେ ରେତୋଧା ଵିଷ୍ଣୁରମୃତସ୍ଯ ନାଭିଃ ୧୩.
ଅଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ବୀଜ, ମୃଡ଼ା ଦେହରେ ବସିଛନ୍ତି, ରେତୋଧା ବିଷ୍ଣୁ ଅଟୁଟ ଅମୃତର ନାଭି ହେଉଛନ୍ତି।
ମୁଖଂ ଚ ଯଃ ସର୍ଵନଦୀଷୁ ପୁଣ୍ଯଃ ପାଥୋଧିରଂବା ପ୍ରଵରା ମହୀ ଚ ୧୩.
ଯାହାଙ୍କର ମୁଁହ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ନଦୀରେ ଅଛି, ଯାହାଙ୍କର ଜଳ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଭୂମି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ତାମ୍ରା ରସ୍ଯାଃ ପଯୋଵାହାଃ ପିତୃପ୍ରୀତିପ୍ରଦାଃ ଶଭାଃ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନସ୍ଯ କନ୍ଯା ଚ କ୍ଷିତିଜନ୍ମା ରାଵତୀ॥ ୧୩.
ତାମ୍ର ଧାରା ମଧୁର ଜଳ ବହାଇ ଦେଉଛି, ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କର ଝିଅ, ଭୂମିରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ରାବତୀ।
ମହୀପର୍ଣା ମହୀଶୃଂଗା ଗଂଗା ପଶ୍ଚିମଵାହିନୀ ୧୩.
ମହୀପର୍ଣ୍ଣା, ମହୀଶୃଙ୍ଗା ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ପଶ୍ଚିମକୁ ବହୁଛନ୍ତି।