କେଵଲଂ ପାଠ ମାତ୍ରେଣ ଯଶ୍ଚ ସଂତୁଷ୍ଯତେ ନରଃ ୧୩.
କେବଳ ପାଠ କରିବାରେ ଯେ ଲୋକ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ,
ନ ଚ୍ଛଂଦାଂସି ଵୃଜିନାତ୍ତାରଯଂତି ମାଯାଵିନଂ ମାଯଯାଽଽଵର୍ତମାନମ୍ ୧୩.
ଏହି ବେଦ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଠକେଇବା ଏବଂ ମାୟାରେ ଲିପ୍ତ ଅପରାଧୀକୁ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିନାହିଁ।
ସ୍ଵାର୍ଗାଯ ବଦ୍ଧକକ୍ଷୋ ଯଃ ପାଠମାତ୍ରେଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ୧୩.
ଏହି ପାଠ କରିବା ମାତ୍ରରେ ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ,
ତଦ୍ଭଵାନ୍ସର୍ଵଥା ମହ୍ଯମନଯଂ ସୋଢୁମର୍ହସି ୧୩.
ଏହି ଦୁଃଖକୁ ମୋ ପାଖରୁ ତୁମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ସହିବାକୁ ପଡିବ।
ଵୃଥେଦଂ ଭାଷିତଂ ତୁଭ୍ଯଂ ସର୍ଵଲୋକେନ ଯତ୍ସମମ୍ ୧୩.
ସମସ୍ତ ଲୋକ ଯେପରି ଯୋଗ୍ୟ, ଏହି କଥା ତୁମକୁ କହିଛନ୍ତି।
ଵାଜିଵାରଣଲୋହାନାଂ କାଷ୍ଠପାଷାଣଵାସସାମ୍ ୧୩.
ଘୋଡା, ହାତୀ, ଲୋହା, କାଠ, ପଥର ଏବଂ ବସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ,
ଅନ୍ଯେ ଚେତ୍ପ୍ରାକୃତା ଲୋକା ବହୁପାପାନି କୁର୍ଵତେ ୧୩.
ଯଦି ଅନ୍ୟ ସାଧାରଣ ଲୋକ ଅନେକ ପାପ କରନ୍ତି,
ସର୍ଵାର୍ଥଂ ନିର୍ମିତଂ ଶାସ୍ତ୍ରଂ ମନୋବୁଦ୍ଧୀ ତଥୈଵ ଚ ୧୩.
ଶାସ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ କାମ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଛି, ମନ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧି ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ତତୋ ଵିଧାତୁଃ କୋ ଦୋଷସ୍ତ ଏଵ ଖଲୁ ଦୁର୍ଭଗାଃ ୧୩.
ତେଣୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କର କଣ ଦୋଷ? ଏହି ଦୁଃଖୀମାନେ ଏହିପରି ଅସୁଭାଗ୍ୟ।
ଯଦ୍ଯଦାଚରତି ଶ୍ରେଷ୍ଠସ୍ତତ୍ତଦେଵେତରୋ ଜନଃ ୧୩.
ଯେ କୌଣସି ଉତ୍ତମ ଲୋକ ଯାହା କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ଏହି କଥାକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ସଦା ମହଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଆତ୍ମାର୍ଥଂ ଚ ପରାର୍ଥତଃ ୧୩.
ସେଥିପାଇଁ, ସଦା ବଡ଼ ଲୋକମାନେ ନିଜ ଉପକାର ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ପୀଡିତୋଽହଂ ଘୋରେଣ ଵଚସା ମୁନେ ୧୩.
ମୁଁ ତୁମର କଠୋର କଥାରେ ପୀଡିତ ହୋଇଛି, ମୁନି।
ନକୁଲୋଽସୀତି ମାମାହ ଭଵାଂସ୍ତସ୍ମାତ୍କୁଲାଧମଃ ୧୩.
ତୁମେ ମୋତେ 'ତୁମେ ନକୁଳ' ଭାବରେ କହିଥିଲା, ତେଣୁ ତୁମେ ତୁମ ବଂଶର ଅପମାନ।
ଇତି ଵାଚଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ଭାଵ୍ଯର୍ଥକୃତନିଶ୍ଚଯଃ ୧୩.
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝି ନିଶ୍ଚୟ କରିଲେ,
ଦୁରାଚାରସ୍ଯ ପାପସ୍ଯ ନିଘୃଣସ୍ଯାତିଵାଦିନଃ ୧୩.
ଅପରାଧୀ, ପାପୀ, ଦୟାହୀନ ଏବଂ ଅତି ଅପମାନକାରୀ ଲୋକଙ୍କର,
ସୋଽଥ ଜ୍ଞାନାତ୍ସମାଲୋକ୍ଯ ଭର୍ତୃଯଜ୍ଞ ଇତି ଦ୍ଵିଜଃ ୧୩.
ତାପରେ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ବୁଝି, ଦ୍ୱିଜ କହିଲେ—'ଏହା ମୋ ମାଲିକଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ।'
ତତ୍ର ପାଶୁପତୋ ଭୂତ୍ଵା ଶିଵାରାଧନତତ୍ପରଃ ୧୩.
ସେଠାରେ, ପାଶୁପତ ହୋଇ, ଶିବଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିବେଶ ହେଲେ,
ଯୋ ହି ନିତ୍ଯଂ ମହାକାଲଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପୂଜଯେତ୍ପୁମାନ୍ ୧୩.
ଯେ ଲୋକ ସଦା ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ମହାକାଳଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ,
ଯଥାଯଥା ଶ୍ରଦ୍ଧଯାସୌ ତଲ୍ଲିଂଗଂ ପରିପଶ୍ଯତି ୧୩.
ଯେଉଁପରି ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ କେହି ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେହିପରି ଫଳ ମିଳେ।
ଭର୍ତୃଯଜ୍ଞସ୍ତୁ ତତ୍ରୈଵ ଲିଂଗସ୍ଯାରାଧନାତ୍କ୍ରମାତ୍ ୧୩.
ସେଠାରେ ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କ୍ରମେ କରାଯାଇଥାଏ, ଏହିପରି ଭାବରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ କରାଯାଏ।
ବଭ୍ରୁଂ ଚ ନକୁଲଂ ପ୍ରାହ ଵିମୁକ୍ତୋ ଦୁଷ୍ଟଜନ୍ମତଃ ୧୩.
ବଭ୍ରୁ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ନକୁଳଙ୍କୁ କହିଲେ, ଯିଏ ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ମର ପ୍ରଭାବରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଵ୍ରଜଧ୍ଵଂ ତତ୍ରୈଵ ମହୀସାଗରସଂଗମମ୍ ୧୩.
ସେହିଠାରୁ ତୁମେ ମହୀ ଓ ସାଗରର ସଙ୍ଗମକୁ ଯାଅ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସଂଵର୍ତୋ ଯଯାଵଭିମତଂ ଦ୍ଵିଜଃ ୧୩.
ଏଭଳି କହି ସଂବର୍ତ୍ତ ନାମକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚାଲିଗଲେ।
ତତସ୍ତାନାହ ସ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଗଣାଞ୍ଜ୍ଞାନେନ ଶାଂଭଵାନ୍ ୧୩.
ତାପରେ ସେ ଜାଣି, ଶିବଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା କହିଲେ।
ଭଵନ୍ତୋଽଭ୍ଯାଗତା ଯତ୍ର ମହୀସାଗରସଂଗମଃ ୧୩.
ତୁମେ ସେଠି ପହଞ୍ଚିଛ, ଯେଉଁଠାରେ ମାଟି ଓ ସମୁଦ୍ର ମିଶିଛି।
ଅକ୍ଷଯଂ ଜାଯତେ ସର୍ଵଂ ମହୀସାଗର ସଂଗମେ ୧୩.
ମହୀ ଓ ସାଗରର ସଙ୍ଗମରେ ସବୁକିଛି ଅକ୍ଷୟ ହୋଇଯାଏ।
ଯଦାତ୍ର ସ୍ତାନକଂ ଚକ୍ରେ ଦେଵର୍ଷିର୍ନାରଦଃ ପୁରା ୧୩.
ପୁରୁଣା କାଳରେ ଏଠି ଦେବୃଷି ନାରଦ ଏକ ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାନ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ।
ଶନୈଶ୍ଚରେଣ ସଂଯୁକ୍ତା ତ୍ଵମାଵାସ୍ଯା ଯଦା ଭଵେତ୍ ୧୩.
ଯେତେବେଳେ ଅମାବାସ୍ୟା ଶନିର ସହିତ ଯୋଗ ହୁଏ, ହେ ଶୁଭେ।
ଯଦି ଶ୍ରାଵଣମାସସ୍ଯ ଶନୈଶ୍ଚରଦିନେ ଶୁଭା ୧୩.
ଯଦି ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ ଶନିବାର ଦିନ ଆସେ, ହେ ଶୁଭେ।
ତସ୍ଯାମେଵ ତିଥୌ ଯୋଗୋ ଵ୍ଯତୀପାତୋ ଭଵେଦ୍ଯଦି ୧୩.
ସେହି ତିଥିରେ ଯଦି ଯୋଗ କିମ୍ବା ବ୍ୟତୀପାତ ହୁଏ।