ନିମେଷୋଽପି ନ ଶକ୍ଯେତ ଜୀଵିତେ ଯସ୍ଯ ନିଶ୍ଚିତମ୍ ୧୩.
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କାହାର ଜୀବନ ନିଶ୍ଚିତ ନୁହେଁ,
ତ୍ଵଂ ମୁନେ ମନ୍ଯସେ ଚେଦଂ କୁଲୀନୋଽସ୍ମୀତି ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ୧୩.
ମୁନି, ତୁମେ ଯଦି ଭାବୁଛ, 'ମୁଁ ଉତ୍ତମ କୁଳର' ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ,
କିମଧୀତଂ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯ କା ଯୋଗେଶ୍ଵରତା ତଵ ୧୩.
ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ, ତୁମେ କଣ ପଢିଛ? ତୁମର ଯୋଗରେ ଏତେ ଦକ୍ଷତା କେଉଁଠୁ ଆସିଛି?
କସ୍ମିନ୍ଵେଦଂ ସ୍ମୃତୌ କସ୍ଯାଂ ପ୍ରୋକ୍ତମେତଦ୍ବ୍ରଵୀହି ମେ ୧୩.
ଏହି ଶିକ୍ଷା କେଉଁ ବେଦ କିମ୍ବା ସ୍ମୃତିରେ ଦିଆଯାଇଛି? ମୋତେ କହ, କେଉଁଠି ଏହା କହାଯାଇଛି?
କିମିଦଂ ନୈଵ ଜାନାସି ଯାଵତ୍ଯଃ ପରୁଷା ଗିରଃ ୧୩.
ତୁମେ ଏହି କଥା କାହିଁକି ଜାଣିନାହାଁ, ଯେତେବେଳେ ଏତେ କଠୋର କଥା କହୁଛ?
କଂଠେ ଯମାନୁଗାଃ ପାଦଂ କୃତ୍ଵା ତସ୍ଯ ସୁଦୁର୍ମତେଃ ୧୩.
ଯେମାନେ ଯମଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ଲୋକର ଗଳା ଉପରେ ପା ରଖନ୍ତି।
ଵାଵଦୂକାଶ୍ଚ ଧ୍ଵଜିନୋ ମୁଷ୍ଣଂତି କୃପଣାଞ୍ଜନାନ୍ ୧୩.
ଅତି ଅଭିମାନୀ ଏବଂ ଅତି କଥା କହୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ଚିହ୍ନ ଦେଖାଇ, ଦୁଃଖୀ ଲୋକଙ୍କୁ ଚୋରି କରନ୍ତି।
ଵଜ୍ରସ୍ଯ ଦିଗ୍ଧଶସ୍ତ୍ରସ୍ଯ କାଲକୂଟସ୍ଯ ଚାପ୍ଯୁତ ୧୩.
ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ରିତ ଅସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଘାତକ କାଳକୂଟ ବିଷ ଦ୍ୱାରା,
କର୍ଣନାସିକନାରାଚାନ୍ନିର୍ହରଂତି ଶରୀରତଃ ୧୩.
ସେମାନେ କାଣ ଓ ନାକରେ ବାଣ ଲଗାଇ, ଶରୀରରୁ ତାହାକୁ ଉଠାଇ ନେଇଯାନ୍ତି।
ଯଂତ୍ରପୀଡୈଃ ସମାକ୍ରମ୍ଯ ଵରମେଷ ହତୋ ନରଃ ୧୩.
ଯନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇ, ଏପରି ଲୋକ ମରିଯିବା ଭଲ।
ତ୍ଵଯା ତ୍ଵହଂ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯ ନିତ୍ଯଂ ପଂଡିତମାନିନା ୧୩.
ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ, ତୁମେ ସଦା ନିଜକୁ ପଣ୍ଡିତ ଭାବୁଛ, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ...
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ଭୃଶଂ ଵିସ୍ମିତମାନସଃ ୧୩.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ମନ ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ହେଲା।
ନମୋଽଧର୍ମାଯ ମହତେ ନ ଵିଦ୍ମୋ ଯସ୍ଯ ଵୈ ଭଵମ୍ ୧୩.
ବଡ଼ ଅଧର୍ମକୁ ନମସ୍କାର, ଯାହାର ଉତ୍ପତ୍ତି ଆମେ ସତ୍ୟରେ ଜାଣିନାହିଁ।
ଵିରଂଚିଵିଷ୍ଣୁପ୍ରସମୁଖାଃ ସୋମେଂଦ୍ରପ୍ରମୁଖାସ୍ତଥା ୧୩.
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ, ସୋମ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ମୁଖ୍ୟ ହୋଇ,
ଧର୍ମଜ୍ଞୋଽସ୍ମୀତି ଯୋ ମୋହାଦାତ୍ମାନଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ ୧୩.
ଯେ ଭ୍ରମରେ ନିଜକୁ 'ମୁଁ ଧର୍ମ ଜାଣିଛି' ଭାବେ ଦାବି କରେ,
କେଚିଦଜ୍ଞାନତୋ ନଷ୍ଟାଃ କେଚିଜ୍ଜ୍ଞାନମଦାଦପି ୧୩.
କିଛି ଲୋକ ଅଜ୍ଞାନରେ ହରାଇଯାନ୍ତି, କିଛି ଲୋକ ଜ୍ଞାନରେ ମଧ୍ୟ ହରାଇଯାନ୍ତି।
ଵେଦସ୍ମୃତୀତିହାସେଷୁ ପୁରାଣେଷୁ ପ୍ରକଲ୍ପିତମ୍ ୧୩.
ଏହି କଥା ବେଦ, ସ୍ମୃତି, ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଛି।
ସ ପୁରା ଶୋଚତେ ଵ୍ଯକ୍ତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତଚ୍ଚାଂତକଂ ଗୃହମ୍ ୧୩.
ସେ ମନୁଷ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁର ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଶେଷରେ ନିଶ୍ଚିତ ଦୁଃଖ କରେ।
ନକୁଲଂ ସକୁଲଂ ବ୍ରୂଯାନ୍ନ କଂଚିନ୍ମର୍ମଣି ସ୍ପୃଶେତ୍ ୧୩.
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରିବାରକୁ ମୂଦୁ କଥା କହିବା ଉଚିତ, କେହିଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଆଲସ୍ଯେନାପ୍ଯନାଚାରାଦ୍ଵୃଥାକାର୍ଯେକମଂଗ ତତ୍॥ ୧୩.
ଆଳସ୍ୟ କିମ୍ବା ଅନାଚାର ଦ୍ୱାରା, ଏକ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ କାମ କରିବା ମିଛ।
କେଵଲଂ ପାଠ ମାତ୍ରେଣ ଯଶ୍ଚ ସଂତୁଷ୍ଯତେ ନରଃ ୧୩.
କେବଳ ପାଠ କରିବାରେ ଯେ ଲୋକ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ,
ନ ଚ୍ଛଂଦାଂସି ଵୃଜିନାତ୍ତାରଯଂତି ମାଯାଵିନଂ ମାଯଯାଽଽଵର୍ତମାନମ୍ ୧୩.
ଏହି ବେଦ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଠକେଇବା ଏବଂ ମାୟାରେ ଲିପ୍ତ ଅପରାଧୀକୁ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିନାହିଁ।
ସ୍ଵାର୍ଗାଯ ବଦ୍ଧକକ୍ଷୋ ଯଃ ପାଠମାତ୍ରେଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ୧୩.
ଏହି ପାଠ କରିବା ମାତ୍ରରେ ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ,
ତଦ୍ଭଵାନ୍ସର୍ଵଥା ମହ୍ଯମନଯଂ ସୋଢୁମର୍ହସି ୧୩.
ଏହି ଦୁଃଖକୁ ମୋ ପାଖରୁ ତୁମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ସହିବାକୁ ପଡିବ।
ଵୃଥେଦଂ ଭାଷିତଂ ତୁଭ୍ଯଂ ସର୍ଵଲୋକେନ ଯତ୍ସମମ୍ ୧୩.
ସମସ୍ତ ଲୋକ ଯେପରି ଯୋଗ୍ୟ, ଏହି କଥା ତୁମକୁ କହିଛନ୍ତି।
ଵାଜିଵାରଣଲୋହାନାଂ କାଷ୍ଠପାଷାଣଵାସସାମ୍ ୧୩.
ଘୋଡା, ହାତୀ, ଲୋହା, କାଠ, ପଥର ଏବଂ ବସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ,
ଅନ୍ଯେ ଚେତ୍ପ୍ରାକୃତା ଲୋକା ବହୁପାପାନି କୁର୍ଵତେ ୧୩.
ଯଦି ଅନ୍ୟ ସାଧାରଣ ଲୋକ ଅନେକ ପାପ କରନ୍ତି,
ସର୍ଵାର୍ଥଂ ନିର୍ମିତଂ ଶାସ୍ତ୍ରଂ ମନୋବୁଦ୍ଧୀ ତଥୈଵ ଚ ୧୩.
ଶାସ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ କାମ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଛି, ମନ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧି ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ତତୋ ଵିଧାତୁଃ କୋ ଦୋଷସ୍ତ ଏଵ ଖଲୁ ଦୁର୍ଭଗାଃ ୧୩.
ତେଣୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କର କଣ ଦୋଷ? ଏହି ଦୁଃଖୀମାନେ ଏହିପରି ଅସୁଭାଗ୍ୟ।
ଯଦ୍ଯଦାଚରତି ଶ୍ରେଷ୍ଠସ୍ତତ୍ତଦେଵେତରୋ ଜନଃ ୧୩.
ଯେ କୌଣସି ଉତ୍ତମ ଲୋକ ଯାହା କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ଏହି କଥାକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।