ଭଵଦ୍ଭିଶ୍ଚ ନ ଚାପ୍ଯତ୍ର ଵକ୍ତାନାଂ କସ୍ଯଚିତ୍କ୍ଵଚିତ୍ ୧୩.
ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏଠି, କେହି କଥା କହିବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ନାହିଁ,
ଦେଵାଚାର୍ଯେଣ ସଂତ୍ଯକ୍ତୋ ଭ୍ରାତ୍ରା ମେ କାରଣାଂ ତରେ ୧୩.
ଦେବ ଗୁରୁ ଓ ମୋ ଭାଇ ଏକ କାରଣରେ ମୋତେ ଛାଡିଦେଇଥିଲେ,
ଅଵିଦ୍ଯାଂତର୍ଗତୈର୍ଯଜ୍ଞକର୍ମଭିର୍ନ ପ୍ରଯୋଜନମ୍ ୧୩.
ଅଜ୍ଞାନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଲୋକମାନେ କରୁଥିବା ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟରେ କୌଣସି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନାହିଁ,
ସମିତ୍ପୁଷ୍ପକୁଶପ୍ରାଯୈଃ ସାଧନୈର୍ଯଦ୍ଯଚେତନୈଃ ୧୩.
କାଣ୍ଡ, ଫୁଲ ଓ କୁଶା ଦେଇ କରାଯାଉଥିବା ଅଚେତନ ଉପକରଣରେ,
ତଦ୍ଯୂଯଂ ତତ୍ର ଗଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ଶୀଘ୍ରମେଵ ନୃପାନୁଗାଃ ୧୩.
ତେଣୁ, ରାଜାଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀମାନେ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ସେଠି ଯାଅ,
ସ ହି ପୂର୍ଵଂ ମିଥେଃ ପୁର୍ଯାଂ ଵସନ୍ନାଶ୍ରମମୁତ୍ତମମ୍ ୧୩.
ସେ ପୂର୍ବରୁ ମିଥିଲା ନଗରରେ ରହି, ଏକ ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରମ ଥିଲା,
ଗାର୍ଗି ରକ୍ଷ ପଯୋ ଭଦ୍ରେ ନକୁଲୋଽଯମୁପେତି ଚ ୧୩.
ଗାର୍ଗୀ, ଦୟାକରି ଦୁଧକୁ ରକ୍ଷା କର, ଶୁଭେ, କାରଣ ନକୁଳ ଆସୁଛି,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ନକୁଲଃ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ସ ହି କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ପୁରାଽଭଵତ୍ ୧୩.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ନକୁଳ ରୁଷ୍ଟ ହେଲା, ଏହା ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ରୁଷ୍ଟ ଥିଲା,
ଅହୋ ଵା ଧିଗ୍ଧିଗିତ୍ଯେଵ ଭୂଯୋ ଧିଗିତି ଚୈଵ ହି ୧୩.
ହାଁ, ଦୁଃଖ! ଦୁଃଖ! ପୁଣି ଦୁଃଖ!
କଥଂ ତେ ନାମ ପାପାନି ପ୍ରକୁର୍ଵଂତି ନରାଧମାଃ ୧୩.
କିପରି ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ପାପ କାମ କରିପାରନ୍ତି?
ନିମେଷୋଽପି ନ ଶକ୍ଯେତ ଜୀଵିତେ ଯସ୍ଯ ନିଶ୍ଚିତମ୍ ୧୩.
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କାହାର ଜୀବନ ନିଶ୍ଚିତ ନୁହେଁ,
ତ୍ଵଂ ମୁନେ ମନ୍ଯସେ ଚେଦଂ କୁଲୀନୋଽସ୍ମୀତି ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ୧୩.
ମୁନି, ତୁମେ ଯଦି ଭାବୁଛ, 'ମୁଁ ଉତ୍ତମ କୁଳର' ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ,
କିମଧୀତଂ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯ କା ଯୋଗେଶ୍ଵରତା ତଵ ୧୩.
ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ, ତୁମେ କଣ ପଢିଛ? ତୁମର ଯୋଗରେ ଏତେ ଦକ୍ଷତା କେଉଁଠୁ ଆସିଛି?
କସ୍ମିନ୍ଵେଦଂ ସ୍ମୃତୌ କସ୍ଯାଂ ପ୍ରୋକ୍ତମେତଦ୍ବ୍ରଵୀହି ମେ ୧୩.
ଏହି ଶିକ୍ଷା କେଉଁ ବେଦ କିମ୍ବା ସ୍ମୃତିରେ ଦିଆଯାଇଛି? ମୋତେ କହ, କେଉଁଠି ଏହା କହାଯାଇଛି?
କିମିଦଂ ନୈଵ ଜାନାସି ଯାଵତ୍ଯଃ ପରୁଷା ଗିରଃ ୧୩.
ତୁମେ ଏହି କଥା କାହିଁକି ଜାଣିନାହାଁ, ଯେତେବେଳେ ଏତେ କଠୋର କଥା କହୁଛ?
କଂଠେ ଯମାନୁଗାଃ ପାଦଂ କୃତ୍ଵା ତସ୍ଯ ସୁଦୁର୍ମତେଃ ୧୩.
ଯେମାନେ ଯମଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ଲୋକର ଗଳା ଉପରେ ପା ରଖନ୍ତି।
ଵାଵଦୂକାଶ୍ଚ ଧ୍ଵଜିନୋ ମୁଷ୍ଣଂତି କୃପଣାଞ୍ଜନାନ୍ ୧୩.
ଅତି ଅଭିମାନୀ ଏବଂ ଅତି କଥା କହୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ଚିହ୍ନ ଦେଖାଇ, ଦୁଃଖୀ ଲୋକଙ୍କୁ ଚୋରି କରନ୍ତି।
ଵଜ୍ରସ୍ଯ ଦିଗ୍ଧଶସ୍ତ୍ରସ୍ଯ କାଲକୂଟସ୍ଯ ଚାପ୍ଯୁତ ୧୩.
ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ରିତ ଅସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଘାତକ କାଳକୂଟ ବିଷ ଦ୍ୱାରା,
କର୍ଣନାସିକନାରାଚାନ୍ନିର୍ହରଂତି ଶରୀରତଃ ୧୩.
ସେମାନେ କାଣ ଓ ନାକରେ ବାଣ ଲଗାଇ, ଶରୀରରୁ ତାହାକୁ ଉଠାଇ ନେଇଯାନ୍ତି।
ଯଂତ୍ରପୀଡୈଃ ସମାକ୍ରମ୍ଯ ଵରମେଷ ହତୋ ନରଃ ୧୩.
ଯନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇ, ଏପରି ଲୋକ ମରିଯିବା ଭଲ।
ତ୍ଵଯା ତ୍ଵହଂ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯ ନିତ୍ଯଂ ପଂଡିତମାନିନା ୧୩.
ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ, ତୁମେ ସଦା ନିଜକୁ ପଣ୍ଡିତ ଭାବୁଛ, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ...
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ଭୃଶଂ ଵିସ୍ମିତମାନସଃ ୧୩.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ମନ ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ହେଲା।
ନମୋଽଧର୍ମାଯ ମହତେ ନ ଵିଦ୍ମୋ ଯସ୍ଯ ଵୈ ଭଵମ୍ ୧୩.
ବଡ଼ ଅଧର୍ମକୁ ନମସ୍କାର, ଯାହାର ଉତ୍ପତ୍ତି ଆମେ ସତ୍ୟରେ ଜାଣିନାହିଁ।
ଵିରଂଚିଵିଷ୍ଣୁପ୍ରସମୁଖାଃ ସୋମେଂଦ୍ରପ୍ରମୁଖାସ୍ତଥା ୧୩.
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ, ସୋମ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ମୁଖ୍ୟ ହୋଇ,
ଧର୍ମଜ୍ଞୋଽସ୍ମୀତି ଯୋ ମୋହାଦାତ୍ମାନଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ ୧୩.
ଯେ ଭ୍ରମରେ ନିଜକୁ 'ମୁଁ ଧର୍ମ ଜାଣିଛି' ଭାବେ ଦାବି କରେ,
କେଚିଦଜ୍ଞାନତୋ ନଷ୍ଟାଃ କେଚିଜ୍ଜ୍ଞାନମଦାଦପି ୧୩.
କିଛି ଲୋକ ଅଜ୍ଞାନରେ ହରାଇଯାନ୍ତି, କିଛି ଲୋକ ଜ୍ଞାନରେ ମଧ୍ୟ ହରାଇଯାନ୍ତି।
ଵେଦସ୍ମୃତୀତିହାସେଷୁ ପୁରାଣେଷୁ ପ୍ରକଲ୍ପିତମ୍ ୧୩.
ଏହି କଥା ବେଦ, ସ୍ମୃତି, ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଛି।
ସ ପୁରା ଶୋଚତେ ଵ୍ଯକ୍ତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତଚ୍ଚାଂତକଂ ଗୃହମ୍ ୧୩.
ସେ ମନୁଷ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁର ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଶେଷରେ ନିଶ୍ଚିତ ଦୁଃଖ କରେ।
ନକୁଲଂ ସକୁଲଂ ବ୍ରୂଯାନ୍ନ କଂଚିନ୍ମର୍ମଣି ସ୍ପୃଶେତ୍ ୧୩.
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରିବାରକୁ ମୂଦୁ କଥା କହିବା ଉଚିତ, କେହିଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଆଲସ୍ଯେନାପ୍ଯନାଚାରାଦ୍ଵୃଥାକାର୍ଯେକମଂଗ ତତ୍॥ ୧୩.
ଆଳସ୍ୟ କିମ୍ବା ଅନାଚାର ଦ୍ୱାରା, ଏକ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ କାମ କରିବା ମିଛ।