ଯ ଏକାଂତତଯାତ୍ଯଂତମଂତର୍ଗତତମୋପହଃ ୧୩.
ଯିଏ ଏକାନ୍ତ ଭକ୍ତିରେ ଲାଗିଥାଏ, ସେ ଭିତରର ଅନ୍ଧକାରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୂର କରେ।
ସର୍ଵେ ଵରାଃ ସୁଧାକାରାଃ ଶର୍କରାମଧୁଷଡ୍ରସାଃ ୧୩.
ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଦାନ—ଅମୃତ, ଚିନି, ମଧୁ ଏବଂ ଛଅ ପ୍ରକାର ମିଠା ରସ—
ଆରେଭିରେ କ୍ରିଯାଯୋଗଂ ମାର୍କଂଡନୃପପୂର୍ଵକାଃ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାନୁଷଂଗେନ ଲୋମଶାଲୋକନୋତ୍ସୁକଃ॥ ୧୩.
ମାର୍କଣ୍ଡ ଓ ରାଜାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସେମାନେ କ୍ରିୟାର ଆରମ୍ଭ କଲେ, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାରେ ଲୋମଶଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆତୁର ଥିଲେ।
ମୁଖ୍ଯା ପୁରୁଷଯାତ୍ରା ହି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାନୁଷଂଗତଃ ୧୩.
ମଣିଷର ସବୁଠାରୁ ମୁଖ୍ୟ ଯାତ୍ରା ହେଉଛି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ସହିତ ଥିବା ଯାତ୍ରା।
କୃତାର୍ହଣାତିଥ୍ଯଵିଧିଂ ଵିଶ୍ରାଂତଂ ମାଂ ଚ ଫାଲ୍ଗୁନ ୧୩.
ଯଥାଯଥିକ ଅତିଥି ସତ୍କାର କରି, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ରାମ କଲି, ଫାଲ୍ଗୁନ।
ଶାପଭ୍ରଷ୍ଟା ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମଂଶ୍ଚତ୍ଵାରୋଽପି ସ୍ଵକର୍ମଣା ୧୩.
ଏ ଚାରିଜଣେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆମେ ନିଜ ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ଶାପ ପାଇଁ ଗୃହୀତ ହୋଇଛୁ।
ଇଯଂ ହି ନିଷ୍ଫଲା ଭୂମିଃ ଶପଲଂ ଭାରତଂ ମୁନେ॥ ୧୩.
ଏ ଭୂମି ନିଷ୍ଫଳ; ହେ ମୁନି, ଭାରତ ଅସ୍ଥିର।
ତତ୍ରାପି କ୍ଵଚିଦେକତ୍ର ସର୍ଵତୀର୍ଥଫଲଂ ଵଦ ୧୩.
ତଥାପି, କେଉଁଠି ଏକ ତୀର୍ଥରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଫଳ ମିଳେ, ତାହା କୁହ।
ସଂଵର୍ତଂ ପରିପୃଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ସ ଵୋ ଵକ୍ଷ୍ଯତି ତତ୍ତ୍ଵତଃ ୧୩.
ସଂବର୍ତ୍ତଙ୍କୁ ପଚାରିବେ; ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କଥା କହିଦେବେ।
କୁତ୍ରାସୌ ଵିଦ୍ଯତେ ଯୋଗୀ ନାଜ୍ଞାସିଷ୍ମ ଵଯଂ ଚ ତମ୍ ୧୩.
ସେ ଯୋଗୀ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି? ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣିନଥିଲୁ।
ଯଦି ଜାନାସି ତଂ ବ୍ରୂହି ସୁହୃତ୍ସଂଗୋ ନ ନିଷ୍ଫଲଃ ୧୩.
ଆପଣ ତାଙ୍କୁ ଜାଣିଥିଲେ, ଆମକୁ କହନ୍ତୁ; ମିତ୍ରଙ୍କ ସଂଗତି କେବେ ଫଳହୀନ ହୁଏନାହିଁ।
ଵାରାଣସ୍ଯାମସାଵାସ୍ତେ ସଂଵର୍ତୋ ଗୁପ୍ତଲିଂଗଭୃତ୍ ୧୩.
ସଂବର୍ତ୍ତ ଭାରାଣସୀରେ ଗୁପ୍ତ ଚିହ୍ନ ରଖି ରହୁଛନ୍ତି।
କରପାତ୍ରକୃତାହାରଃ ସର୍ଵଥା ନିଷ୍ପରିଗ୍ରହଃ ୧୩.
ସେ ହାତରେ ଦେଇ ଖାଦ୍ୟ ଖାନ୍ତି ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନିର୍ମୋହ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ନିର୍ଯାତି ସାଯାହ୍ନେ ଵନଂ ନ ଜ୍ଞାଯତେ ଜନୈଃ ୧୩.
ଖାଇସାରି ସେ ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାନ୍ତି, ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିନାହାନ୍ତି।
ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଲକ୍ଷଣଂ ତସ୍ଯ ଜ୍ଞାସ୍ଯଥ ତଂ ମୁନିମ୍ ୧୩.
ମୁଁ ତାଙ୍କର ଚିହ୍ନ ବର୍ଣ୍ନନା କରିବି; ଆପଣମାନେ ସେ ମୁନିକୁ ଚିହ୍ନିପାରିବେ।
ଅଵିଜ୍ଞାତଂ ସ୍ଥାପନୀଯଂ ସ୍ଥେଯଂ ତଦଵିଦୂରତଃ ୧୩.
ତାଙ୍କୁ ଅଜଣା ଭାବରେ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ରହିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଦୂରରେ ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ସ ସଂଵର୍ତୋ ନ ଚାକ୍ରାମତ୍ଯେଷ ଶଲ୍ଯମସଂଶଯମ୍ ୧୩.
ସଂବର୍ତ୍ତ କେବେ କଣ୍ଟା ଉପରେ ପା ଦେଇ ଚାଲନାହାନ୍ତି, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।
ଯଦି ପୃଚ୍ଛତି କେନାହମାଖ୍ଯାତ ଇତି ମାଂ ତତଃ ୧୩.
ଯଦି କେହି ପଚାରିବେ, 'ମୁଁ କିପରି ଜାଣିଲି?' ତେବେ କହିଦିଅ, 'ମୁଁ ଏହା କହିଛି।'
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ତେ ତଥା ଚକ୍ରୁଃ ସର୍ଵେପି ଵଚନଂ ମମ ୧୩.
ଏହା ଶୁଣି ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋ ଦିଆ କଥା ଅନୁସରଣ କଲେ।
ଶଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ତୈର୍ନ୍ଯସ୍ତଂ ସଂଵର୍ତୋ ଵୈ ନ୍ଯଵର୍ତତ ୧୩.
ସେମାନେ ରଖିଥିବା ଶବ ଦେଖି ସଂବର୍ତ୍ତ ପଛକୁ ଫେରିଗଲେ।
ତିଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମନ୍କ୍ଷଣମିତି ଜଲ୍ପଂତୋ ରାଜମାର୍ଗଗମ୍ ୧୩.
ସେ ରାଜପଥରେ ଚାଲିବା ସମୟରେ ସେମାନେ କହିଲେ, 'ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଠିଆ ରୁହନ୍ତୁ!'
ସମଯା ମାମରେ ଭୋଽଦ୍ଯ ନାଗଂତଵ୍ଯଂ ନ ଵୋ ହିତମ୍ କୁପିତଃ ପ୍ରାହ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍କେନାଖ୍ଯାତୋଽହମିତ୍ଯୁତ॥ ୧୩.
ସଂବର୍ତ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଆଗରୁ କହିଥିଲି, ଆଜି ଆସିବେ ନାହିଁ; ଏହା ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲ ନୁହେଁ। କିଏ ମୋ ବିଷୟରେ କହିଲା?'
ନିଵେଦଯତ ଶୀଘ୍ରଂ ମେ ଯଥା ଭସ୍ମ କରୋମି ତମ୍ ୧୩.
ମୋତେ ଶୀଘ୍ର କହିଦିଅ, ଯେପରି ମୁଁ ତାକୁ ଭସ୍ମ କରିପାରିବି।
ଅଥ ପ୍ରକଂପିତାଃ ପ୍ରାହୁର୍ନାରଦେନେତି ତଂ ମୁନିମ୍ ୧୩.
ଭୟଭିତ ହୋଇ ସେମାନେ ମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ନାରଦ କହିଥିଲେ।'
ଲୋକାନାଂ ଯେନ ସାପାଗ୍ନୌ ଭସ୍ମଶେଷଂ କରୋମି ତମ୍ ୧୩.
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଲୋକମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ଶାପକୁ ଭସ୍ମ କରିଦେଇଛି।
ତ୍ଵଂ ନିଵେଦ୍ଯ ସ ଚାସ୍ମାକଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ହଵ୍ଯଵାହନମ୍ ୧୩.
ଆପଣ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ଆମ ପାଇଁ ହବ୍ୟବାହନ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ଅହମପ୍ଯେଵମେଵାସ୍ଯ କର୍ତା ତେନ ସ୍ଵଯଂ କୃତମ୍ ୧୩.
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏହାର କର୍ତ୍ତା, ଏହି କାମଟି ମୋ ନିଜେ କରିଛି।
ଯଦି ନାରଦ ଦେଵର୍ଷେ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋଽସି ହୁତାଶନମ୍ ୧୩.
ଓ ଦେବମୁନି ନାରଦ, ଯଦି ତୁମେ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛ,
ନ ହୁତାଶଃ ସମୁଦ୍ରୋ ଵା ଵାଯୁର୍ଵା ଵୃକ୍ଷପର୍ଵତଃ ୧୩.
ଅଗ୍ନି, ସମୁଦ୍ର, ପବନ, ଗଛ କିମ୍ବା ପାହାଡ଼ କେହି ନୁହେଁ—
ପୁନରେତତ୍କୃତଂ ଚାପି ସଂଵର୍ତୋ ମନ୍ଯତେ ଯଥା ୧୩.
ଏହି କାମଟି ସଂବର୍ତ୍ତ ତାଙ୍କର ମନେ ଯେପରି ଭାବେ, ସେପରି ଗଣନା କରେ।