ନଂଦୀଶ୍ଵରସ୍ଯ ତେନୈଵ ଵପୁଷା ଶିଵପୂଜନାତ୍ ୧୨.
ନନ୍ଦୀଶ୍ୱରଙ୍କ ସେଇ ରୂପରେ, ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଶ୍ଵେତସ୍ଯ ଚ ମହୀପସ୍ଯ ଶ୍ରୀକଂଠଂ ଚ ନମସ୍ଯତଃ ୧୨.
ଶ୍ୱେତ ନାମକ ରାଜା, ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଥିଲେ।
ଯଦିଚ୍ଛଯା ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ଜାଯତେ ଵ୍ଯଵତିଷ୍ଠତେ ୧୨.
ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ, ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ଏବଂ ରହିଥାଏ।
ଏତଦ୍ରହସ୍ଯମିଦମେଵ ନୃଣାଂ ପ୍ରଧାନଂ କର୍ତଵ୍ଯମତ୍ର ଶିଵପୂଜନମେଵ ଭୂପ ୧୨.
ଏହା ହେଉଛି ଗୁପ୍ତ କଥା; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠାରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି ଶିବଙ୍କ ପୂଜା, ରାଜା।
ଇତି ତସ୍ଯ ମୁନୀଂଦ୍ରସ୍ଯ ଭୂପତିଃ ଶୁଶ୍ରୁଵାନ୍ଵଚଃ ୧୩.
ଏଭଳି ମହାମୁନିଙ୍କ କଥା ରାଜା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣିଲେ।
ଲିଂଗମାରାଧଯିଷ୍ଯେଽଦ୍ଯ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦଂ ନୃଣାମ୍ ୧୩.
ଆଜି ମୁଁ ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କରିବି, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ତଦ୍ଭୂପତିଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବକୋ ଗୃଧ୍ରୋଽଥ କଚ୍ଛପଃ ୧୩.
ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ବକ, ଗୃଧ୍ର ଏବଂ କଚ୍ଛପ—
ସ ଚ ସର୍ଵସୁହୃଦ୍ଵିପ୍ରସ୍ତଥେତ୍ଯେଵାହ ତାଂସ୍ତଦା ୧୩.
ଏବଂ ସେ ସବୁଠାରୁ ଭଲ ବନ୍ଧୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ ସମୟରେ ତାକୁ କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ।'
ଶିଵଦୀକ୍ଷାଵିଧାନେନ ଲିଂଗପୂଜାଂ ସମାଦିଶତ୍ ତୀର୍ଥାଦପ୍ଯଧିକଂ ସ୍ଥାନେ ସତାଂ ସାଧୁସମାଗମଃ॥ ୧୩.
ଶିବଦୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କରିବାକୁ ଶିଖାଇଲେ; ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ସଙ୍ଗ ତୀର୍ଥଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ।
ପଚେଲିମଫଲଃ ସଦ୍ଯୋ ଦୁରଂତକଲୁପାପହଃ ୧୩.
ଏହାର ଫଳ ସତ୍ୱର ମିଳେ, ଦୁର୍ଜୟ ଓ ଭୟଙ୍କର ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ଯ ଏକାଂତତଯାତ୍ଯଂତମଂତର୍ଗତତମୋପହଃ ୧୩.
ଯିଏ ଏକାନ୍ତ ଭକ୍ତିରେ ଲାଗିଥାଏ, ସେ ଭିତରର ଅନ୍ଧକାରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୂର କରେ।
ସର୍ଵେ ଵରାଃ ସୁଧାକାରାଃ ଶର୍କରାମଧୁଷଡ୍ରସାଃ ୧୩.
ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଦାନ—ଅମୃତ, ଚିନି, ମଧୁ ଏବଂ ଛଅ ପ୍ରକାର ମିଠା ରସ—
ଆରେଭିରେ କ୍ରିଯାଯୋଗଂ ମାର୍କଂଡନୃପପୂର୍ଵକାଃ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାନୁଷଂଗେନ ଲୋମଶାଲୋକନୋତ୍ସୁକଃ॥ ୧୩.
ମାର୍କଣ୍ଡ ଓ ରାଜାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସେମାନେ କ୍ରିୟାର ଆରମ୍ଭ କଲେ, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାରେ ଲୋମଶଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆତୁର ଥିଲେ।
ମୁଖ୍ଯା ପୁରୁଷଯାତ୍ରା ହି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାନୁଷଂଗତଃ ୧୩.
ମଣିଷର ସବୁଠାରୁ ମୁଖ୍ୟ ଯାତ୍ରା ହେଉଛି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ସହିତ ଥିବା ଯାତ୍ରା।
କୃତାର୍ହଣାତିଥ୍ଯଵିଧିଂ ଵିଶ୍ରାଂତଂ ମାଂ ଚ ଫାଲ୍ଗୁନ ୧୩.
ଯଥାଯଥିକ ଅତିଥି ସତ୍କାର କରି, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ରାମ କଲି, ଫାଲ୍ଗୁନ।
ଶାପଭ୍ରଷ୍ଟା ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମଂଶ୍ଚତ୍ଵାରୋଽପି ସ୍ଵକର୍ମଣା ୧୩.
ଏ ଚାରିଜଣେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆମେ ନିଜ ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ଶାପ ପାଇଁ ଗୃହୀତ ହୋଇଛୁ।
ଇଯଂ ହି ନିଷ୍ଫଲା ଭୂମିଃ ଶପଲଂ ଭାରତଂ ମୁନେ॥ ୧୩.
ଏ ଭୂମି ନିଷ୍ଫଳ; ହେ ମୁନି, ଭାରତ ଅସ୍ଥିର।
ତତ୍ରାପି କ୍ଵଚିଦେକତ୍ର ସର୍ଵତୀର୍ଥଫଲଂ ଵଦ ୧୩.
ତଥାପି, କେଉଁଠି ଏକ ତୀର୍ଥରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଫଳ ମିଳେ, ତାହା କୁହ।
ସଂଵର୍ତଂ ପରିପୃଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ସ ଵୋ ଵକ୍ଷ୍ଯତି ତତ୍ତ୍ଵତଃ ୧୩.
ସଂବର୍ତ୍ତଙ୍କୁ ପଚାରିବେ; ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କଥା କହିଦେବେ।
କୁତ୍ରାସୌ ଵିଦ୍ଯତେ ଯୋଗୀ ନାଜ୍ଞାସିଷ୍ମ ଵଯଂ ଚ ତମ୍ ୧୩.
ସେ ଯୋଗୀ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି? ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣିନଥିଲୁ।
ଯଦି ଜାନାସି ତଂ ବ୍ରୂହି ସୁହୃତ୍ସଂଗୋ ନ ନିଷ୍ଫଲଃ ୧୩.
ଆପଣ ତାଙ୍କୁ ଜାଣିଥିଲେ, ଆମକୁ କହନ୍ତୁ; ମିତ୍ରଙ୍କ ସଂଗତି କେବେ ଫଳହୀନ ହୁଏନାହିଁ।
ଵାରାଣସ୍ଯାମସାଵାସ୍ତେ ସଂଵର୍ତୋ ଗୁପ୍ତଲିଂଗଭୃତ୍ ୧୩.
ସଂବର୍ତ୍ତ ଭାରାଣସୀରେ ଗୁପ୍ତ ଚିହ୍ନ ରଖି ରହୁଛନ୍ତି।
କରପାତ୍ରକୃତାହାରଃ ସର୍ଵଥା ନିଷ୍ପରିଗ୍ରହଃ ୧୩.
ସେ ହାତରେ ଦେଇ ଖାଦ୍ୟ ଖାନ୍ତି ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନିର୍ମୋହ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ନିର୍ଯାତି ସାଯାହ୍ନେ ଵନଂ ନ ଜ୍ଞାଯତେ ଜନୈଃ ୧୩.
ଖାଇସାରି ସେ ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାନ୍ତି, ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିନାହାନ୍ତି।
ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଲକ୍ଷଣଂ ତସ୍ଯ ଜ୍ଞାସ୍ଯଥ ତଂ ମୁନିମ୍ ୧୩.
ମୁଁ ତାଙ୍କର ଚିହ୍ନ ବର୍ଣ୍ନନା କରିବି; ଆପଣମାନେ ସେ ମୁନିକୁ ଚିହ୍ନିପାରିବେ।
ଅଵିଜ୍ଞାତଂ ସ୍ଥାପନୀଯଂ ସ୍ଥେଯଂ ତଦଵିଦୂରତଃ ୧୩.
ତାଙ୍କୁ ଅଜଣା ଭାବରେ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ରହିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଦୂରରେ ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ସ ସଂଵର୍ତୋ ନ ଚାକ୍ରାମତ୍ଯେଷ ଶଲ୍ଯମସଂଶଯମ୍ ୧୩.
ସଂବର୍ତ୍ତ କେବେ କଣ୍ଟା ଉପରେ ପା ଦେଇ ଚାଲନାହାନ୍ତି, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।
ଯଦି ପୃଚ୍ଛତି କେନାହମାଖ୍ଯାତ ଇତି ମାଂ ତତଃ ୧୩.
ଯଦି କେହି ପଚାରିବେ, 'ମୁଁ କିପରି ଜାଣିଲି?' ତେବେ କହିଦିଅ, 'ମୁଁ ଏହା କହିଛି।'
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ତେ ତଥା ଚକ୍ରୁଃ ସର୍ଵେପି ଵଚନଂ ମମ ୧୩.
ଏହା ଶୁଣି ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋ ଦିଆ କଥା ଅନୁସରଣ କଲେ।
ଶଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ତୈର୍ନ୍ଯସ୍ତଂ ସଂଵର୍ତୋ ଵୈ ନ୍ଯଵର୍ତତ ୧୩.
ସେମାନେ ରଖିଥିବା ଶବ ଦେଖି ସଂବର୍ତ୍ତ ପଛକୁ ଫେରିଗଲେ।