ହରଭକ୍ତସ୍ଯ ଲୋକସ୍ଯ ତ୍ରିଲୋକ୍ଯାଂ ନାସ୍ତି ଦୁର୍ଲଭମ୍ ୧୨.
ହରଙ୍କ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ତିନି ଲୋକରେ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଲଯଃ ସଦାଶିଵେ ନିତ୍ଯମତର୍ଯୋ ଗୋଽଯମୁଚ୍ଯତେ ୧୨.
ସଦାଶିବଙ୍କ ସହିତ ଏକତା ସବୁବେଳେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପଂଚଭିଶ୍ଚାର୍ଚନଂ ଭୂତୈର୍ଵିଶିଷ୍ଟଫଲଦଂ ଧ୍ରୁଵମ୍ ୧୨.
ପାଞ୍ଚ ଉପାଦାନରେ ପୂଜା କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭଲ ଫଳ ମିଳେ।
ଈଶାନମାରାଧ୍ଯ ଜପନ୍ପ୍ରଣଵଂ ମୁକ୍ତିପାପ୍ନୁଯାତ୍ ୧୨.
ଈଶାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପ୍ରଣବ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ପାପୋପହତବୁଦ୍ଧୀନାଂ ଶିଵେ ଵାର୍ତାପି ଦୁର୍ଲଭା ୧୨.
ଯେଉଁମାନେ ପାପରେ ବୁଦ୍ଧି ଅନ୍ଧ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବଙ୍କ କଥା ମଧ୍ୟ ଶୁଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଦୁର୍ଲଭଂ ଜାହ୍ନଵୀସ୍ନାନଂ ଶିଵେ ଭକ୍ତିଃ ସୁଦୁର୍ଲଭା ୧୨.
ଜହ୍ନବୀରେ ସ୍ନାନ ଦୁର୍ଲଭ, ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିବା ତ ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ଦୁର୍ଲଭ।
ଅଲ୍ପପୁଣ୍ଯୈଶ୍ଚ ଦୁଷ୍ପ୍ରାପଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମପୂଜନମ୍॥ ୧୨.
ଅଳ୍ପ ପୁଣ୍ୟ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର।
ଲକ୍ଷେଣ ଧନୁଷାଂ ଯୋଗସ୍ତଦର୍ଧେନ ହୁତାଶନଃ ୧୨.
ଲକ୍ଷ ଧନୁଷ ଦ୍ୱାରା ଏକତା ହୁଏ, ତାହାର ଅର୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି ସହ ଏକତା ହୁଏ।
ଇତି ଦମୁକ୍ତମଖିଲଂ ମଯା ତଵ ମହୀପତେ ୧୨.
ହେ ରାଜା, ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲି।
ନ ଦୁର୍ଲଭଂ ନ ଦୁଷ୍ପ୍ରାପଂ ନ ଚାସାଧ୍ଯଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ ୧୨.
ମହାତ୍ମାମାନେ ପାଇଁ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ, କିଛି କଷ୍ଟକର କିମ୍ବା କିଛି ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ନଂଦୀଶ୍ଵରସ୍ଯ ତେନୈଵ ଵପୁଷା ଶିଵପୂଜନାତ୍ ୧୨.
ନନ୍ଦୀଶ୍ୱରଙ୍କ ସେଇ ରୂପରେ, ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଶ୍ଵେତସ୍ଯ ଚ ମହୀପସ୍ଯ ଶ୍ରୀକଂଠଂ ଚ ନମସ୍ଯତଃ ୧୨.
ଶ୍ୱେତ ନାମକ ରାଜା, ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଥିଲେ।
ଯଦିଚ୍ଛଯା ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ଜାଯତେ ଵ୍ଯଵତିଷ୍ଠତେ ୧୨.
ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ, ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ଏବଂ ରହିଥାଏ।
ଏତଦ୍ରହସ୍ଯମିଦମେଵ ନୃଣାଂ ପ୍ରଧାନଂ କର୍ତଵ୍ଯମତ୍ର ଶିଵପୂଜନମେଵ ଭୂପ ୧୨.
ଏହା ହେଉଛି ଗୁପ୍ତ କଥା; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠାରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି ଶିବଙ୍କ ପୂଜା, ରାଜା।
ଇତି ତସ୍ଯ ମୁନୀଂଦ୍ରସ୍ଯ ଭୂପତିଃ ଶୁଶ୍ରୁଵାନ୍ଵଚଃ ୧୩.
ଏଭଳି ମହାମୁନିଙ୍କ କଥା ରାଜା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣିଲେ।
ଲିଂଗମାରାଧଯିଷ୍ଯେଽଦ୍ଯ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦଂ ନୃଣାମ୍ ୧୩.
ଆଜି ମୁଁ ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କରିବି, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ତଦ୍ଭୂପତିଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବକୋ ଗୃଧ୍ରୋଽଥ କଚ୍ଛପଃ ୧୩.
ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ବକ, ଗୃଧ୍ର ଏବଂ କଚ୍ଛପ—
ସ ଚ ସର୍ଵସୁହୃଦ୍ଵିପ୍ରସ୍ତଥେତ୍ଯେଵାହ ତାଂସ୍ତଦା ୧୩.
ଏବଂ ସେ ସବୁଠାରୁ ଭଲ ବନ୍ଧୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ ସମୟରେ ତାକୁ କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ।'
ଶିଵଦୀକ୍ଷାଵିଧାନେନ ଲିଂଗପୂଜାଂ ସମାଦିଶତ୍ ତୀର୍ଥାଦପ୍ଯଧିକଂ ସ୍ଥାନେ ସତାଂ ସାଧୁସମାଗମଃ॥ ୧୩.
ଶିବଦୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କରିବାକୁ ଶିଖାଇଲେ; ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ସଙ୍ଗ ତୀର୍ଥଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ।
ପଚେଲିମଫଲଃ ସଦ୍ଯୋ ଦୁରଂତକଲୁପାପହଃ ୧୩.
ଏହାର ଫଳ ସତ୍ୱର ମିଳେ, ଦୁର୍ଜୟ ଓ ଭୟଙ୍କର ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ଯ ଏକାଂତତଯାତ୍ଯଂତମଂତର୍ଗତତମୋପହଃ ୧୩.
ଯିଏ ଏକାନ୍ତ ଭକ୍ତିରେ ଲାଗିଥାଏ, ସେ ଭିତରର ଅନ୍ଧକାରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୂର କରେ।
ସର୍ଵେ ଵରାଃ ସୁଧାକାରାଃ ଶର୍କରାମଧୁଷଡ୍ରସାଃ ୧୩.
ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଦାନ—ଅମୃତ, ଚିନି, ମଧୁ ଏବଂ ଛଅ ପ୍ରକାର ମିଠା ରସ—
ଆରେଭିରେ କ୍ରିଯାଯୋଗଂ ମାର୍କଂଡନୃପପୂର୍ଵକାଃ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାନୁଷଂଗେନ ଲୋମଶାଲୋକନୋତ୍ସୁକଃ॥ ୧୩.
ମାର୍କଣ୍ଡ ଓ ରାଜାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସେମାନେ କ୍ରିୟାର ଆରମ୍ଭ କଲେ, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାରେ ଲୋମଶଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆତୁର ଥିଲେ।
ମୁଖ୍ଯା ପୁରୁଷଯାତ୍ରା ହି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାନୁଷଂଗତଃ ୧୩.
ମଣିଷର ସବୁଠାରୁ ମୁଖ୍ୟ ଯାତ୍ରା ହେଉଛି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ସହିତ ଥିବା ଯାତ୍ରା।
କୃତାର୍ହଣାତିଥ୍ଯଵିଧିଂ ଵିଶ୍ରାଂତଂ ମାଂ ଚ ଫାଲ୍ଗୁନ ୧୩.
ଯଥାଯଥିକ ଅତିଥି ସତ୍କାର କରି, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ରାମ କଲି, ଫାଲ୍ଗୁନ।
ଶାପଭ୍ରଷ୍ଟା ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମଂଶ୍ଚତ୍ଵାରୋଽପି ସ୍ଵକର୍ମଣା ୧୩.
ଏ ଚାରିଜଣେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆମେ ନିଜ ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ଶାପ ପାଇଁ ଗୃହୀତ ହୋଇଛୁ।
ଇଯଂ ହି ନିଷ୍ଫଲା ଭୂମିଃ ଶପଲଂ ଭାରତଂ ମୁନେ॥ ୧୩.
ଏ ଭୂମି ନିଷ୍ଫଳ; ହେ ମୁନି, ଭାରତ ଅସ୍ଥିର।
ତତ୍ରାପି କ୍ଵଚିଦେକତ୍ର ସର୍ଵତୀର୍ଥଫଲଂ ଵଦ ୧୩.
ତଥାପି, କେଉଁଠି ଏକ ତୀର୍ଥରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଫଳ ମିଳେ, ତାହା କୁହ।
ସଂଵର୍ତଂ ପରିପୃଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ସ ଵୋ ଵକ୍ଷ୍ଯତି ତତ୍ତ୍ଵତଃ ୧୩.
ସଂବର୍ତ୍ତଙ୍କୁ ପଚାରିବେ; ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କଥା କହିଦେବେ।
କୁତ୍ରାସୌ ଵିଦ୍ଯତେ ଯୋଗୀ ନାଜ୍ଞାସିଷ୍ମ ଵଯଂ ଚ ତମ୍ ୧୩.
ସେ ଯୋଗୀ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି? ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣିନଥିଲୁ।