ପରୋପକରଣଂ ନାମ ସାଧୂନାଂ ଵ୍ରତମାହିତମ୍ ୧୨.
ଅନ୍ୟଙ୍କ ଉପକାର କରିବା ହେଉଛି ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରତ।
ଅପ୍ରଣୋଦ୍ଯେଷୁ ପାପେଷୁ ସାଧୁ ପ୍ରୋକ୍ତମସଂଶଯମ୍ ୧୨.
ଯେଉଁ ପାପକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ସେଠାରେ ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଥାନ୍ତି।
ଅପ୍ରମତ୍ତଃ ପ୍ରଣୋଦ୍ଯେଷୁ ମୁନିରେଷ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ୧୨.
ଏହି ମୁନି, ଯେଉଁ କାମ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ସେଥିରେ ସତର୍କ ଓ ଦୟା ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।
କୂର୍ମ ଯୁକ୍ତମିଦଂ ସର୍ଵଂ ତ୍ଵଯାଭିହିତମଦ୍ଯ ନଃ ୧୨.
କୂର୍ମ, ଆଜି ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ସେ ସବୁ ଏଠାରେ ଯଥାଯଥିକ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ବ୍ରୂହି ରାଜନ୍ସୁଵିଶ୍ରବ୍ଧଂ ସନ୍ଦେହଂ ହୃଦଯସ୍ଥିତମ୍ ୧୨.
ହେ ରାଜା, ତୁମ ହୃଦୟରେ ଯେଉଁ ସନ୍ଦେହ ଅଛି, ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ତାହା କହ।
ଭଗଵନ୍ପ୍ରଥମଃ ପ୍ରଶ୍ରସ୍ତାଵଦେଵ ମମୋଚ୍ଯତାମ୍ ୧୨.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରଥମ ପ୍ରଶ୍ନ ମୁଁ ଏବେ ପଚାରିବାକୁ ଚାହେଁ।
କୁଟୀମାତ୍ରୋଽପି ଯଚ୍ଛାଯା ତୃଣୈଃ ଶିରସି ପାଣିଗୈଃ॥ ୧୨.
ଘର ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଘାସ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି, ଏକ କୁଟିରର ଛାୟା ମଧ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ।
ମର୍ତଵ୍ଯମସ୍ତ୍ଯଵଶ୍ଯଂ ଚ କାଯ ଏଷ ପତିଷ୍ଯତି ୧୨.
ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ, ଏହି ଦେହ ଏକ ଦିନ ଅବଶ୍ୟ ଝରିଯିବ।
ଯସ୍ଯ ମୃତ୍ଯୁର୍ଭଵେନ୍ମିତ୍ରଂ ପୀତଂ ଵାଽମୃତମୁତ୍ତମମ୍ ୧୨.
ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ବନ୍ଧୁ ଅଟୁଟ, କିମ୍ବା ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅମୃତ ପାନ କରିଛନ୍ତି—
ଇଦଂ ଯୁଗସହସ୍ରେଷୁ ଭଵିଷ୍ଯମଭଵିଦ୍ଦିନମ୍ ୧୨.
ଏହି ଦିନ ହଜାର ଯୁଗ ପରେ ଆସିଛି।
କାରଣାନୁଗତଂ କାର୍ଯମିଦଂ ଶୁକ୍ରାଦଭୂଦ୍ଵପୁଃ ୧୨.
କାରଣ ଅନୁସାରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଘଟିଛି; ଏହି ଦେହ ଶୁକ୍ର ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ତଦସ୍ଯାପି କୃତେ ପାପଂ ଶତ୍ରୁଷଡ୍ଵର୍ଗନିର୍ଜିତାଃ ୧୨.
ଏହି ଦେହ ପାଇଁ, ଛଅ ପ୍ରକାର ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ଜିତ ଲୋକମାନେ ପାପ କରନ୍ତି।
ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣ ଇହୋତ୍ପନ୍ନଃ ସିକତାଦ୍ଵଯସମ୍ଭଵଃ ୧୨.
ଏହିପରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଠାରୁ ଜନ୍ମ ହୋଇ, ବାଳୁକା ଓ ପବନ ମିଶି ଉତ୍ପନ୍ନ।
ତଥାପି ଵୈଷ୍ଣଵୀ ମାଯା ମୋହଯତ୍ଯଵିଵେକିନମ୍ ୧୨.
ତଥାପି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟା ଅବିବେକୀ ଲୋକମାନେକୁ ଭ୍ରମିତ କରେ।
ଦନ୍ତାଶ୍ଚଲାଶ୍ଚଲା ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଯୌଵନଂ ଜୀଵିତଂ ନୃପ ୧୨.
ରାଜା, ଦାନ୍ତ ଅସ୍ଥିର, ଧନ ଅସ୍ଥିର, ଯୁବାବୟସ୍ ଅସ୍ଥିର, ଏବଂ ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ଥିର।
ଇତି ଵିଜ୍ଞାଯ ସଂସାରସାରଂ ଚ ଚଲାଚଲମ୍ ୧୨.
ଏଭଳି ଜଣା, ଏହି ସଂସାରର ମୂଳ ଅର୍ଥ ହେଉଛି କେତେକ ଜିନିଷ ଅସ୍ଥିର ଏବଂ କେତେକ ଅସ୍ଥିର ନୁହେଁ।
ଚିରାଯୁର୍ଭଗଵାନେଵ ଶ୍ରୂଯତେ ଭୁଵନତ୍ରଯେ ୧୨.
ତିନି ଭୁବନରେ କେବଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପ୍ରତିକଲ୍ପଂ ମଚ୍ଛରୀରାଦେକରୋମପରିକ୍ଷଯଃ ୧୨.
ପ୍ରତ୍ୟେକ କଳ୍ପରେ, ମୋ ଦେହରୁ ଗୋଟିଏ କେଶ ହ୍ରାସ ହୁଏ।
ପଶ୍ଯ ଜାନୁପ୍ରଦେଶଂ ମେ ଦ୍ଵ୍ଯଂଗୁଲଂ ରୋମଵର୍ଜିତମ୍ ୧୨.
ମୋ ଗୁଡ଼ାଘୁଡ଼ି ସ୍ଥାନକୁ ଦେଖ, ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠି ଚଉଡ଼ା ଅଞ୍ଚଳ କେଶ ଶୂନ୍ୟ।
ଇତ୍ଥଂ ନିଶମ୍ଯ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ସ ପ୍ରହସ୍ଯାତିଵିସ୍ମିତଃ ୧୨.
ସେ ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ସେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଇ ହସିଲେ।
ପୃଚ୍ଛାମି ତ୍ଵାମହଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଯଦାଯୁରିଦମୀଦୃଶମ୍ ୧୨.
ମୁଁ ତୁମକୁ ପଚାରୁଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏପରି ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ କିପରି ପାଇଲେ?
ଶ୍ରୃଣୁ ଭୂପ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପୂର୍ଵଜନ୍ମସମୁଦ୍ଭଵାମ୍ ୧୨.
ରାଜା, ଶୁଣ, ମୁଁ ତୋତେ ମୋ ପୂର୍ବଜନ୍ମର କଥା କହିବି।
ଅହମାସଂ ପୁରା ଶୂଦ୍ରୋ ଦରିଦ୍ରୋଽତୀଵଭୂତଲେ ୧୨.
ମୁଁ ଏକ ସମୟରେ ଏଠି ଭୂମିରେ ଏକ ଦରିଦ୍ର ଶୂଦ୍ର ଥିଲି।
ତତୋ ମଯା ମହଲ୍ଲିଂଗଂ ଜାଲିମଧ୍ଯଗତଂ ତଦା ୧୨.
ତାପରେ, ମୁଁ ଜାଲ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବଡ଼ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲି।
ତତଃ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ତଦ୍ଵାରି ପୀତ୍ଵା ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ଶାଂଭଵମ୍ ୧୨.
ତାପରେ, ମୁଁ ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଶିବଙ୍କର ପବିତ୍ର ପାଣି ପିଇଲି ଏବଂ ସେଥିରେ ସ୍ନାନ କଲି।
ଅଥ କ୍ଷୁତ୍କ୍ଷାମକଂଠୋଽହଂ ଶ୍ରୀକଂଠଂ ତଂ ନମସ୍ଯ ଚ ୧୨.
ତାପରେ, ଭୋକରେ ଗଳା ଶୁଖିଯାଇଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲି।
ତତୋଽହଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଗୃହେ ଜାତୋ ଜାତିସ୍ମରଃ ସୁତଃ ୧୨.
ତାପରେ, ମୁଁ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଲି, ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମରଣ କରୁଥିବା ପୁଅ ଭାବେ।
ସ୍ମରନ୍ଵିଲସିତଂ ମିଥ୍ଯା ସତ୍ଯାଭାସମିଦଂ ଜଗତ୍ ୧୨.
ସେ ସ୍ମୃତି ରହିଥିବାରୁ, ମୁଁ ଏହି ସଂସାରକୁ ମିଥ୍ୟା ଏବଂ ସତ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଭାବେ ଦେଖିଲି।
ତେନ ଵିପ୍ରେଣ ଵାର୍ଧକ୍ଯେ ସମାରାଧ୍ଯ ମହେଶ୍ଵରମ୍ ୧୨.
ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କଲେ।
ତତଃ ସ ଵିପ୍ରୋ ଵାତ୍ସଲ୍ଯାଦଗଦାନ୍ସୁବହୂନ୍ମମ ୧୨.
ତାପରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୋ ପ୍ରତି ସ୍ନେହରୁ ବହୁ ଔଷଧ ଦେଲେ।