ଇତ୍ଥଂ ନିଶମ୍ଯ ନୃପତେର୍ଵଚନଂ ତଦାନୀଂ ସର୍ଵେଽପି ତେ ଷଡଥ ତଂ ମୁନିମୁଖ୍ଯମାଶୁ ୧୧.
ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବଡ଼ ଖୁସିରେ ସେଠାରେ ସବୁଠୁ ଛଅଜଣେ ଏହି ମୁନିଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଅଥ ତେ ଦଦୃଶୁଃ ପାର୍ଥ ସଂଯମସ୍ଥଂ ମହାମୁନିମ୍ ୧୨.
ତାପରେ, ହେ ପାର୍ଥ, ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ଏକ ମହାମୁନି ନିଜକୁ ନିୟମିତ ରଖିଥିଲେ।
ଜଟାସ୍ତ୍ରିଷଵଣସ୍ନାନକପିଲାଃ ଶିରସା ତଦା ୧୨.
ସେମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଜଟା ଥିଲା, ଯାହା ଦିନକୁ ତିନିଥର ସ୍ନାନ କରିବାରୁ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗରେ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ସଵ୍ଯହସ୍ତେ ତୃଣୌଘଂ ଚ ଚ୍ଛାଯାର୍ଥେ ଵିପ୍ରସତ୍ତମମ୍ ୧୨.
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବାମ ହାତରେ ଛାୟା ପାଇଁ ଘାସର ଗୁଛ ଧରିଥିଲେ।
ଅହିଂସଯନ୍ଦୁରୁକ୍ତାଦ୍ଯୈଃ ପ୍ରାଣିନୋ ଭୂମିଚାରିଣଃ ୧୨.
ସେ ମୁନି କେବେ କାହାରୁ ମନ୍ଦ କଥା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାବରେ ଭୂମିରେ ଚଳିଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେକୁ କ୍ଷତି କରୁନଥିଲେ।
ବକଭୂପଦ୍ଵିଜୋଲୂକଗୃଧ୍ରକୂର୍ମା ଵିଲୋକ୍ଯ ଚ ୧୨.
ସେ ମୁନି ବକ, ଭୂମିରେ ଚଳିଥିବା ପକ୍ଷୀ, ଦ୍ୱିଜ, ପେଚା, ଗୃଧ୍ର ଓ କଚ୍ଛପ ଦେଖିଲେ।
ସ୍ଵାଗତାସନସତ୍କାରେଣାମୁନା ତେଽତି ସତ୍କୃତାଃ ୧୨.
ଏହି ଅତିଥି ସତ୍କାର, ଆସନ ଓ ଆଦର ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବଡ଼ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପାଇଛ।
ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନୋଽଯମଵନୀପତିଃ ସତ୍ରିଜନାଗ୍ରଣୀଃ ୧୨.
ଏହା ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଭୂମିର ରାଜା, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଧାନ, ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ସହଚରମାନେ ସହିତ।
ମାର୍କଂଡେଯାଦିଭିଃ ପ୍ରାପ୍ଯ କୀର୍ତ୍ଯୁଦ୍ଧାରଂଚ ସତ୍ତମ ୧୨.
ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯଶ ଓ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଭଵତାନୁଗୃହୀତୋଽଯମିହେଚ୍ଛତି ମହୋଦଯମ୍ ତ୍ଵତ୍ସକାଶମିହାନୀତୋ ବ୍ରୂହି ସାଧ୍ଵସ୍ଯ ଵାଂଛିତମ୍॥ ୧୨.
ତୁମ ଦୟାରେ ଏହି ମହାନ୍ୟ ବଡ଼ ସଫଳତା ଆଶା କରୁଛନ୍ତି; ତୁମ ସାମ୍ନାକୁ ଆଣାଯାଇଛନ୍ତି, ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ଇଚ୍ଛା କ'ଣ ତାହା କହ।
ପରୋପକରଣଂ ନାମ ସାଧୂନାଂ ଵ୍ରତମାହିତମ୍ ୧୨.
ଅନ୍ୟଙ୍କ ଉପକାର କରିବା ହେଉଛି ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରତ।
ଅପ୍ରଣୋଦ୍ଯେଷୁ ପାପେଷୁ ସାଧୁ ପ୍ରୋକ୍ତମସଂଶଯମ୍ ୧୨.
ଯେଉଁ ପାପକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ସେଠାରେ ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଥାନ୍ତି।
ଅପ୍ରମତ୍ତଃ ପ୍ରଣୋଦ୍ଯେଷୁ ମୁନିରେଷ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ୧୨.
ଏହି ମୁନି, ଯେଉଁ କାମ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ସେଥିରେ ସତର୍କ ଓ ଦୟା ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।
କୂର୍ମ ଯୁକ୍ତମିଦଂ ସର୍ଵଂ ତ୍ଵଯାଭିହିତମଦ୍ଯ ନଃ ୧୨.
କୂର୍ମ, ଆଜି ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ସେ ସବୁ ଏଠାରେ ଯଥାଯଥିକ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ବ୍ରୂହି ରାଜନ୍ସୁଵିଶ୍ରବ୍ଧଂ ସନ୍ଦେହଂ ହୃଦଯସ୍ଥିତମ୍ ୧୨.
ହେ ରାଜା, ତୁମ ହୃଦୟରେ ଯେଉଁ ସନ୍ଦେହ ଅଛି, ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ତାହା କହ।
ଭଗଵନ୍ପ୍ରଥମଃ ପ୍ରଶ୍ରସ୍ତାଵଦେଵ ମମୋଚ୍ଯତାମ୍ ୧୨.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରଥମ ପ୍ରଶ୍ନ ମୁଁ ଏବେ ପଚାରିବାକୁ ଚାହେଁ।
କୁଟୀମାତ୍ରୋଽପି ଯଚ୍ଛାଯା ତୃଣୈଃ ଶିରସି ପାଣିଗୈଃ॥ ୧୨.
ଘର ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଘାସ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି, ଏକ କୁଟିରର ଛାୟା ମଧ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ।
ମର୍ତଵ୍ଯମସ୍ତ୍ଯଵଶ୍ଯଂ ଚ କାଯ ଏଷ ପତିଷ୍ଯତି ୧୨.
ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ, ଏହି ଦେହ ଏକ ଦିନ ଅବଶ୍ୟ ଝରିଯିବ।
ଯସ୍ଯ ମୃତ୍ଯୁର୍ଭଵେନ୍ମିତ୍ରଂ ପୀତଂ ଵାଽମୃତମୁତ୍ତମମ୍ ୧୨.
ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ବନ୍ଧୁ ଅଟୁଟ, କିମ୍ବା ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅମୃତ ପାନ କରିଛନ୍ତି—
ଇଦଂ ଯୁଗସହସ୍ରେଷୁ ଭଵିଷ୍ଯମଭଵିଦ୍ଦିନମ୍ ୧୨.
ଏହି ଦିନ ହଜାର ଯୁଗ ପରେ ଆସିଛି।
କାରଣାନୁଗତଂ କାର୍ଯମିଦଂ ଶୁକ୍ରାଦଭୂଦ୍ଵପୁଃ ୧୨.
କାରଣ ଅନୁସାରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଘଟିଛି; ଏହି ଦେହ ଶୁକ୍ର ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ତଦସ୍ଯାପି କୃତେ ପାପଂ ଶତ୍ରୁଷଡ୍ଵର୍ଗନିର୍ଜିତାଃ ୧୨.
ଏହି ଦେହ ପାଇଁ, ଛଅ ପ୍ରକାର ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ଜିତ ଲୋକମାନେ ପାପ କରନ୍ତି।
ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣ ଇହୋତ୍ପନ୍ନଃ ସିକତାଦ୍ଵଯସମ୍ଭଵଃ ୧୨.
ଏହିପରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଠାରୁ ଜନ୍ମ ହୋଇ, ବାଳୁକା ଓ ପବନ ମିଶି ଉତ୍ପନ୍ନ।
ତଥାପି ଵୈଷ୍ଣଵୀ ମାଯା ମୋହଯତ୍ଯଵିଵେକିନମ୍ ୧୨.
ତଥାପି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟା ଅବିବେକୀ ଲୋକମାନେକୁ ଭ୍ରମିତ କରେ।
ଦନ୍ତାଶ୍ଚଲାଶ୍ଚଲା ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଯୌଵନଂ ଜୀଵିତଂ ନୃପ ୧୨.
ରାଜା, ଦାନ୍ତ ଅସ୍ଥିର, ଧନ ଅସ୍ଥିର, ଯୁବାବୟସ୍ ଅସ୍ଥିର, ଏବଂ ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ଥିର।
ଇତି ଵିଜ୍ଞାଯ ସଂସାରସାରଂ ଚ ଚଲାଚଲମ୍ ୧୨.
ଏଭଳି ଜଣା, ଏହି ସଂସାରର ମୂଳ ଅର୍ଥ ହେଉଛି କେତେକ ଜିନିଷ ଅସ୍ଥିର ଏବଂ କେତେକ ଅସ୍ଥିର ନୁହେଁ।
ଚିରାଯୁର୍ଭଗଵାନେଵ ଶ୍ରୂଯତେ ଭୁଵନତ୍ରଯେ ୧୨.
ତିନି ଭୁବନରେ କେବଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପ୍ରତିକଲ୍ପଂ ମଚ୍ଛରୀରାଦେକରୋମପରିକ୍ଷଯଃ ୧୨.
ପ୍ରତ୍ୟେକ କଳ୍ପରେ, ମୋ ଦେହରୁ ଗୋଟିଏ କେଶ ହ୍ରାସ ହୁଏ।
ପଶ୍ଯ ଜାନୁପ୍ରଦେଶଂ ମେ ଦ୍ଵ୍ଯଂଗୁଲଂ ରୋମଵର୍ଜିତମ୍ ୧୨.
ମୋ ଗୁଡ଼ାଘୁଡ଼ି ସ୍ଥାନକୁ ଦେଖ, ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠି ଚଉଡ଼ା ଅଞ୍ଚଳ କେଶ ଶୂନ୍ୟ।
ଇତ୍ଥଂ ନିଶମ୍ଯ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ସ ପ୍ରହସ୍ଯାତିଵିସ୍ମିତଃ ୧୨.
ସେ ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ସେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଇ ହସିଲେ।