ପ୍ଲଵମାନମିଦଂ ରାଜନ୍ମାନସଂ ଶତଯୋଜନମ୍ ୧୧.
ହେ ରାଜା, ଏହି ମାନସ ସରୋବର ପାଣିରେ ଭାସୁଛି ଏବଂ ଏହାର ଆକାର ଶତ ଯୋଜନ ଅଟେ।
ଵ୍ଯତୀତା ଇହ ଚତ୍ଵାରଃ ଶେଷେ ମୋକ୍ଷସ୍ତତଃ ପରମ୍ ୧୧.
ଏଠାରେ ଚାରିଟି ଅନୁଭବ ହୋଇଗଲା; ଏବେ ଅବଶେଷ ଅଟେ ମୁକ୍ତି, ଯାହା ସବୁଠାରୁ ଉପରେ।
ମମାଭୂଦୀଶ୍ଵରସ୍ଯୈଵ ସତୀଧର୍ମଦ୍ରୁହୋ ନୃପ ୧୧.
ହେ ରାଜା, ମୁଁ ସ୍ୱୟଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଦାସୀ ଥିଲି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ପତି-ଧର୍ମ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲି।
ମମ ପୃଷ୍ଠିଶ୍ଚିରଂ ଭୂପ ତ୍ଵଯା ଦଗ୍ଧାଗ୍ନିନାଽପୁରା ୧୧.
ହେ ଭୂପତି, ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ତୁମେ ଆଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ମୋ ପିଠିକୁ ପୋଡ଼ିଦେଇଥିଲ।
ଇଦଂ ଵିମାନମାଯାତଂ ତ୍ଵଯା କସ୍ମାନ୍ନିରାକୃତମ୍ ୧୧.
ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ରଥ ଆସିଛି; ତୁମେ କାହିଁକି ଏହାକୁ ନାମାନିଲେ?
ଚତୁର୍ମୁଖେନ ତେନାହଂ ସ୍ଵର୍ଗାନ୍ନିର୍ଵାସିତଃ ସ୍ଵଯମ୍ ୧୧.
ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କାରଣରୁ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ବାହାର କରାଯାଇଥିଲି।
ତସ୍ମାଦ୍ଵିଵେକଵୈରାଗ୍ଯମଵିଦ୍ଯାପାପନାଶନମ୍ ୧୧.
ତେଣୁ ବୁଝିବା ଶକ୍ତି ଓ ଅସକ୍ତି ଅଜ୍ଞାନ ଓ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ତନ୍ମେ ଗୃହଗତସ୍ଯାଦ୍ଯ ଯଥାତିଥ୍ଯକରୋ ଭଵାନ୍ ୧୧.
ମୁଁ ଏବେ ତୁମ ଘରକୁ ଆସିଛି, ତୁମେ ଅତିଥି ଭଳି ମୋତେ ସମ୍ମାନ କର।
ଲୋମଶୋନାମ ଦୀର୍ଘାଯୁର୍ମତ୍ତୋଽପ୍ଯସ୍ତି ମହାମୁନିଃ ୧୧.
ମୋଠାରୁ ଅଧିକ ଆୟୁଷ୍ୟ ଥିବା ଏକ ମହାମୁନି ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ନାମ ଲୋମଶ।
ତସ୍ମାଦାଗଚ୍ଛ ଗଚ୍ଛାମସ୍ତମେଵ ସହିତାଵଯମ୍ ୧୧.
ତେଣୁ ଚଳ, ଆମେ ଦୁଇଁଜଣେ ଏହି ମୁନିଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା।
ଇତ୍ଥଂ ନିଶମ୍ଯ ନୃପତେର୍ଵଚନଂ ତଦାନୀଂ ସର୍ଵେଽପି ତେ ଷଡଥ ତଂ ମୁନିମୁଖ୍ଯମାଶୁ ୧୧.
ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବଡ଼ ଖୁସିରେ ସେଠାରେ ସବୁଠୁ ଛଅଜଣେ ଏହି ମୁନିଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଅଥ ତେ ଦଦୃଶୁଃ ପାର୍ଥ ସଂଯମସ୍ଥଂ ମହାମୁନିମ୍ ୧୨.
ତାପରେ, ହେ ପାର୍ଥ, ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ଏକ ମହାମୁନି ନିଜକୁ ନିୟମିତ ରଖିଥିଲେ।
ଜଟାସ୍ତ୍ରିଷଵଣସ୍ନାନକପିଲାଃ ଶିରସା ତଦା ୧୨.
ସେମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଜଟା ଥିଲା, ଯାହା ଦିନକୁ ତିନିଥର ସ୍ନାନ କରିବାରୁ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗରେ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ସଵ୍ଯହସ୍ତେ ତୃଣୌଘଂ ଚ ଚ୍ଛାଯାର୍ଥେ ଵିପ୍ରସତ୍ତମମ୍ ୧୨.
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବାମ ହାତରେ ଛାୟା ପାଇଁ ଘାସର ଗୁଛ ଧରିଥିଲେ।
ଅହିଂସଯନ୍ଦୁରୁକ୍ତାଦ୍ଯୈଃ ପ୍ରାଣିନୋ ଭୂମିଚାରିଣଃ ୧୨.
ସେ ମୁନି କେବେ କାହାରୁ ମନ୍ଦ କଥା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାବରେ ଭୂମିରେ ଚଳିଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେକୁ କ୍ଷତି କରୁନଥିଲେ।
ବକଭୂପଦ୍ଵିଜୋଲୂକଗୃଧ୍ରକୂର୍ମା ଵିଲୋକ୍ଯ ଚ ୧୨.
ସେ ମୁନି ବକ, ଭୂମିରେ ଚଳିଥିବା ପକ୍ଷୀ, ଦ୍ୱିଜ, ପେଚା, ଗୃଧ୍ର ଓ କଚ୍ଛପ ଦେଖିଲେ।
ସ୍ଵାଗତାସନସତ୍କାରେଣାମୁନା ତେଽତି ସତ୍କୃତାଃ ୧୨.
ଏହି ଅତିଥି ସତ୍କାର, ଆସନ ଓ ଆଦର ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବଡ଼ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପାଇଛ।
ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନୋଽଯମଵନୀପତିଃ ସତ୍ରିଜନାଗ୍ରଣୀଃ ୧୨.
ଏହା ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଭୂମିର ରାଜା, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଧାନ, ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ସହଚରମାନେ ସହିତ।
ମାର୍କଂଡେଯାଦିଭିଃ ପ୍ରାପ୍ଯ କୀର୍ତ୍ଯୁଦ୍ଧାରଂଚ ସତ୍ତମ ୧୨.
ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯଶ ଓ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଭଵତାନୁଗୃହୀତୋଽଯମିହେଚ୍ଛତି ମହୋଦଯମ୍ ତ୍ଵତ୍ସକାଶମିହାନୀତୋ ବ୍ରୂହି ସାଧ୍ଵସ୍ଯ ଵାଂଛିତମ୍॥ ୧୨.
ତୁମ ଦୟାରେ ଏହି ମହାନ୍ୟ ବଡ଼ ସଫଳତା ଆଶା କରୁଛନ୍ତି; ତୁମ ସାମ୍ନାକୁ ଆଣାଯାଇଛନ୍ତି, ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ଇଚ୍ଛା କ'ଣ ତାହା କହ।
ପରୋପକରଣଂ ନାମ ସାଧୂନାଂ ଵ୍ରତମାହିତମ୍ ୧୨.
ଅନ୍ୟଙ୍କ ଉପକାର କରିବା ହେଉଛି ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରତ।
ଅପ୍ରଣୋଦ୍ଯେଷୁ ପାପେଷୁ ସାଧୁ ପ୍ରୋକ୍ତମସଂଶଯମ୍ ୧୨.
ଯେଉଁ ପାପକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ସେଠାରେ ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଥାନ୍ତି।
ଅପ୍ରମତ୍ତଃ ପ୍ରଣୋଦ୍ଯେଷୁ ମୁନିରେଷ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ୧୨.
ଏହି ମୁନି, ଯେଉଁ କାମ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ସେଥିରେ ସତର୍କ ଓ ଦୟା ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।
କୂର୍ମ ଯୁକ୍ତମିଦଂ ସର୍ଵଂ ତ୍ଵଯାଭିହିତମଦ୍ଯ ନଃ ୧୨.
କୂର୍ମ, ଆଜି ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ସେ ସବୁ ଏଠାରେ ଯଥାଯଥିକ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ବ୍ରୂହି ରାଜନ୍ସୁଵିଶ୍ରବ୍ଧଂ ସନ୍ଦେହଂ ହୃଦଯସ୍ଥିତମ୍ ୧୨.
ହେ ରାଜା, ତୁମ ହୃଦୟରେ ଯେଉଁ ସନ୍ଦେହ ଅଛି, ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ତାହା କହ।
ଭଗଵନ୍ପ୍ରଥମଃ ପ୍ରଶ୍ରସ୍ତାଵଦେଵ ମମୋଚ୍ଯତାମ୍ ୧୨.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରଥମ ପ୍ରଶ୍ନ ମୁଁ ଏବେ ପଚାରିବାକୁ ଚାହେଁ।
କୁଟୀମାତ୍ରୋଽପି ଯଚ୍ଛାଯା ତୃଣୈଃ ଶିରସି ପାଣିଗୈଃ॥ ୧୨.
ଘର ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଘାସ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି, ଏକ କୁଟିରର ଛାୟା ମଧ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ।
ମର୍ତଵ୍ଯମସ୍ତ୍ଯଵଶ୍ଯଂ ଚ କାଯ ଏଷ ପତିଷ୍ଯତି ୧୨.
ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ, ଏହି ଦେହ ଏକ ଦିନ ଅବଶ୍ୟ ଝରିଯିବ।
ଯସ୍ଯ ମୃତ୍ଯୁର୍ଭଵେନ୍ମିତ୍ରଂ ପୀତଂ ଵାଽମୃତମୁତ୍ତମମ୍ ୧୨.
ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ବନ୍ଧୁ ଅଟୁଟ, କିମ୍ବା ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅମୃତ ପାନ କରିଛନ୍ତି—
ଇଦଂ ଯୁଗସହସ୍ରେଷୁ ଭଵିଷ୍ଯମଭଵିଦ୍ଦିନମ୍ ୧୨.
ଏହି ଦିନ ହଜାର ଯୁଗ ପରେ ଆସିଛି।