ତାସ୍ତେନ ଧର୍ଷିତା ଲୁପ୍ତଂ ମଦୀଯଂ ଧର୍ମଶାସନମ୍ ୧୧.
—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସେ ଅପମାନ କରିଥିଲେ; ମୋର ଧର୍ମ ନିୟମ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ଜଯଦତ୍ତେନ ଦେଵେଶ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନାଧିଵାସିନା ଶଶାପ ମାଂ ସମାନୀଯ ଵେପମାନଂ କୃତାଂଜଲିମ୍॥ ୧୧.
ପ୍ରତିଷ୍ଠାନରେ ବସିଥିବା ଦେବମାନ୍ୟ ଜୟଦତ୍ତ, ମୋତେ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହୋଇ ହାତ ଜୋଡିଥିବା ବେଳେ ଡାକି ଶାପ ଦେଲେ।
ଯସ୍ମାଦ୍ଦୁଷ୍ଟସମାଚାର ଧର୍ଷିତାସ୍ତେ ପତିଵ୍ରତାଃ॥ ୧୧.
"ହେ ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର, ତୁମେ ଯେଉଁପରି ପତିବ୍ରତାମାନେକୁ ଅପମାନ କଲୁ—"
କାମାର୍ତେନ ମଯା ଶପ୍ତସ୍ତସ୍ମାତ୍କୂର୍ମଃ କ୍ଷଣାଦ୍ଭଵ ୧୧.
"—କାମବାସନାରେ ଆନ୍ଧ ହୋଇ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶାପ ଦେଉଛି; ଏହିଁ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ କୁର୍ମ ହୋଇଯାଅ!"
ପ୍ରାହ ଷଷ୍ଟିତମେ କଲ୍ପେ ଵିଶାପୋ ଭଵିତା ଗଣଃ ୧୧.
"ଷଷ୍ଠିତମ କଳ୍ପରେ ଏହି ଶାପ ମୁକ୍ତ ହେବ, ହେ ଗଣ।"
ଅହଂ କୂର୍ମସ୍ତଦା ଜାତୋ ଦଶଯୋଜନଵିସ୍ତୃତଃ ୧୧.
ତାପରେ ମୁଁ ଦଶ ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା କୁର୍ମ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲି।
ପୁରସ୍ତାଦ୍ଯାଯଜୂକେନ ସ୍ମରଂସ୍ତଚ୍ଚ ବିଭେମି ତେ ୧୧.
ସେ ଘଟଣାକୁ ଏବେ ମଧ୍ୟ ମନେ ପକାଇ, ହେ ବିଦିହାତା, ତୁମ ପାଖରେ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହୁଏ।
ଚଯନାନି ବହୂନ୍ଯତ୍ର କଲ୍ପସୂତ୍ରଵିଧାନତଃ ୧୧.
ସେଠାରେ କଳ୍ପସୂତ୍ର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବହୁ ଯଜ୍ଞବେଦି ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ଭୂଯଃ ସଂତାପିତା ଯଜ୍ଞୈଃ ପୃଥିଵୀ ପୃଥିଵୀପତେ ୧୧.
ପୃଥିବୀର ରାଜା, ପୁଣିଥରେ ବଡ଼ ପୂଜା-ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଳାନ୍ତ ହେଇପଡ଼ିଲା।
ତସ୍ଯାଂ ଚ ସ୍ନାନମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ ୧୧.
ଏହି ପୃଥିବୀରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂରିଯାଏ।
ପ୍ଲଵମାନମିଦଂ ରାଜନ୍ମାନସଂ ଶତଯୋଜନମ୍ ୧୧.
ହେ ରାଜା, ଏହି ମାନସ ସରୋବର ପାଣିରେ ଭାସୁଛି ଏବଂ ଏହାର ଆକାର ଶତ ଯୋଜନ ଅଟେ।
ଵ୍ଯତୀତା ଇହ ଚତ୍ଵାରଃ ଶେଷେ ମୋକ୍ଷସ୍ତତଃ ପରମ୍ ୧୧.
ଏଠାରେ ଚାରିଟି ଅନୁଭବ ହୋଇଗଲା; ଏବେ ଅବଶେଷ ଅଟେ ମୁକ୍ତି, ଯାହା ସବୁଠାରୁ ଉପରେ।
ମମାଭୂଦୀଶ୍ଵରସ୍ଯୈଵ ସତୀଧର୍ମଦ୍ରୁହୋ ନୃପ ୧୧.
ହେ ରାଜା, ମୁଁ ସ୍ୱୟଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଦାସୀ ଥିଲି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ପତି-ଧର୍ମ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲି।
ମମ ପୃଷ୍ଠିଶ୍ଚିରଂ ଭୂପ ତ୍ଵଯା ଦଗ୍ଧାଗ୍ନିନାଽପୁରା ୧୧.
ହେ ଭୂପତି, ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ତୁମେ ଆଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ମୋ ପିଠିକୁ ପୋଡ଼ିଦେଇଥିଲ।
ଇଦଂ ଵିମାନମାଯାତଂ ତ୍ଵଯା କସ୍ମାନ୍ନିରାକୃତମ୍ ୧୧.
ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ରଥ ଆସିଛି; ତୁମେ କାହିଁକି ଏହାକୁ ନାମାନିଲେ?
ଚତୁର୍ମୁଖେନ ତେନାହଂ ସ୍ଵର୍ଗାନ୍ନିର୍ଵାସିତଃ ସ୍ଵଯମ୍ ୧୧.
ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କାରଣରୁ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ବାହାର କରାଯାଇଥିଲି।
ତସ୍ମାଦ୍ଵିଵେକଵୈରାଗ୍ଯମଵିଦ୍ଯାପାପନାଶନମ୍ ୧୧.
ତେଣୁ ବୁଝିବା ଶକ୍ତି ଓ ଅସକ୍ତି ଅଜ୍ଞାନ ଓ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ତନ୍ମେ ଗୃହଗତସ୍ଯାଦ୍ଯ ଯଥାତିଥ୍ଯକରୋ ଭଵାନ୍ ୧୧.
ମୁଁ ଏବେ ତୁମ ଘରକୁ ଆସିଛି, ତୁମେ ଅତିଥି ଭଳି ମୋତେ ସମ୍ମାନ କର।
ଲୋମଶୋନାମ ଦୀର୍ଘାଯୁର୍ମତ୍ତୋଽପ୍ଯସ୍ତି ମହାମୁନିଃ ୧୧.
ମୋଠାରୁ ଅଧିକ ଆୟୁଷ୍ୟ ଥିବା ଏକ ମହାମୁନି ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ନାମ ଲୋମଶ।
ତସ୍ମାଦାଗଚ୍ଛ ଗଚ୍ଛାମସ୍ତମେଵ ସହିତାଵଯମ୍ ୧୧.
ତେଣୁ ଚଳ, ଆମେ ଦୁଇଁଜଣେ ଏହି ମୁନିଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା।
ଇତ୍ଥଂ ନିଶମ୍ଯ ନୃପତେର୍ଵଚନଂ ତଦାନୀଂ ସର୍ଵେଽପି ତେ ଷଡଥ ତଂ ମୁନିମୁଖ୍ଯମାଶୁ ୧୧.
ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବଡ଼ ଖୁସିରେ ସେଠାରେ ସବୁଠୁ ଛଅଜଣେ ଏହି ମୁନିଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଅଥ ତେ ଦଦୃଶୁଃ ପାର୍ଥ ସଂଯମସ୍ଥଂ ମହାମୁନିମ୍ ୧୨.
ତାପରେ, ହେ ପାର୍ଥ, ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ଏକ ମହାମୁନି ନିଜକୁ ନିୟମିତ ରଖିଥିଲେ।
ଜଟାସ୍ତ୍ରିଷଵଣସ୍ନାନକପିଲାଃ ଶିରସା ତଦା ୧୨.
ସେମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଜଟା ଥିଲା, ଯାହା ଦିନକୁ ତିନିଥର ସ୍ନାନ କରିବାରୁ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗରେ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ସଵ୍ଯହସ୍ତେ ତୃଣୌଘଂ ଚ ଚ୍ଛାଯାର୍ଥେ ଵିପ୍ରସତ୍ତମମ୍ ୧୨.
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବାମ ହାତରେ ଛାୟା ପାଇଁ ଘାସର ଗୁଛ ଧରିଥିଲେ।
ଅହିଂସଯନ୍ଦୁରୁକ୍ତାଦ୍ଯୈଃ ପ୍ରାଣିନୋ ଭୂମିଚାରିଣଃ ୧୨.
ସେ ମୁନି କେବେ କାହାରୁ ମନ୍ଦ କଥା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାବରେ ଭୂମିରେ ଚଳିଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେକୁ କ୍ଷତି କରୁନଥିଲେ।
ବକଭୂପଦ୍ଵିଜୋଲୂକଗୃଧ୍ରକୂର୍ମା ଵିଲୋକ୍ଯ ଚ ୧୨.
ସେ ମୁନି ବକ, ଭୂମିରେ ଚଳିଥିବା ପକ୍ଷୀ, ଦ୍ୱିଜ, ପେଚା, ଗୃଧ୍ର ଓ କଚ୍ଛପ ଦେଖିଲେ।
ସ୍ଵାଗତାସନସତ୍କାରେଣାମୁନା ତେଽତି ସତ୍କୃତାଃ ୧୨.
ଏହି ଅତିଥି ସତ୍କାର, ଆସନ ଓ ଆଦର ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବଡ଼ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପାଇଛ।
ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନୋଽଯମଵନୀପତିଃ ସତ୍ରିଜନାଗ୍ରଣୀଃ ୧୨.
ଏହା ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଭୂମିର ରାଜା, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଧାନ, ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ସହଚରମାନେ ସହିତ।
ମାର୍କଂଡେଯାଦିଭିଃ ପ୍ରାପ୍ଯ କୀର୍ତ୍ଯୁଦ୍ଧାରଂଚ ସତ୍ତମ ୧୨.
ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯଶ ଓ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଭଵତାନୁଗୃହୀତୋଽଯମିହେଚ୍ଛତି ମହୋଦଯମ୍ ତ୍ଵତ୍ସକାଶମିହାନୀତୋ ବ୍ରୂହି ସାଧ୍ଵସ୍ଯ ଵାଂଛିତମ୍॥ ୧୨.
ତୁମ ଦୟାରେ ଏହି ମହାନ୍ୟ ବଡ଼ ସଫଳତା ଆଶା କରୁଛନ୍ତି; ତୁମ ସାମ୍ନାକୁ ଆଣାଯାଇଛନ୍ତି, ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ଇଚ୍ଛା କ'ଣ ତାହା କହ।