ଦୃଢପ୍ରାଂଶୁସମୁଦ୍ଭୂତସୋପାନଶ୍ରେଣିଭାସୁରମ୍ ୧୧.
ଏହା ଦୃଢ଼ ଓ ଉଚ୍ଚ ସିଢ଼ିର ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ଚମକୁଥିଲା।
ତତ୍ର ଜାଗେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ଗୃତ୍ଵାଥ ଵିନିଵେଶିତମ୍ ୧୧.
ସେଠାରେ ଜାଗେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗକୁ ନେଇ ଭଲଭାବେ ବିନ୍ୟାସ କରାଯାଇଥିଲା।
ବକପୁଷ୍ପୈସ୍ତଥାନ୍ଯୈଶ୍ଚ କେଦାରୋତ୍ଥୈଃ ସମାହୃତୈଃ ୧୧.
ବକପୁଷ୍ପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫୁଲ, କେତେକ ଚାଷ ଜମିରୁ ଆଣିଥିଲି।
କୂଷ୍ମାଂଡୈଶ୍ଚୈଵ ଵର୍ଣାଦ୍ଯୈରୁନ୍ମତ୍ତକୁସୁମାଯୁତୈଃ ୧୧.
କୁଁଦୁ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଫୁଲ, ଜଙ୍ଗଲ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରିଥିଲି।
ପୂଜା ଵିରଚିତା ରମ୍ଯା ଶଂଭୋରିତି ମଯା ନୃପ ୧୧.
ମୁଁ ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ପୂଜା କରିଥିଲି, ରାଜନ।
ଶିଵସ୍ଯ ପୁରତୋ ବାଲ୍ଯାଦ୍ଗୀତଂ ଚ ସ୍ଵସ୍ଵର୍ଜିତମ୍ ୧୧.
ମୋ ଶିଶୁବୟସରେ, ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ମୁଁ ନିଜେ ରଚିଥିବା ଗୀତ ଗାଇଥିଲି।
ତତୋ ମୃତୋଽହଂ ଜାତଶ୍ଚ ଵିପ୍ରୋ ଜାତିସ୍ମରୋ ନୃପ ୧୧.
ତାପରେ, ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରି, ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି ସହିତ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲି, ରାଜନ।
ଶିଵଦୀକ୍ଷାମୁପାଗମ୍ଯାନୁଗୃହୀତଃ ଶିଵାଗମୈଃ ୧୧.
ମୁଁ ଶିବଦୀକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରି, ଶିବ ଶାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କୃପା ପାଇଲି।
କଲ୍ପକୋଟିଂ ଵସେତ୍ସ୍ଵର୍ଗେଯଃ କରୋତି ଶିଵାଲଯମ୍ ୧୧.
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଶିବଙ୍କ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେ, ସେ ସେଠାରେ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରେ।
ଭଵଂତି ତାଵଦ୍ଵର୍ଷାଣି କରକଃ ଶିଵସଦ୍ମନି ୧୧.
ଯେତେ ପାଣିର ଫୋଟା, ସେତେ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶିବଙ୍କ ଗୃହରେ ରହିଥାଏ।
ଅକାରିଷମହଂ ରମ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଵିଧାନତଃ ୧୧.
ମୁଁ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଏକ ସୁନ୍ଦର ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିଥିଲି।
କୃତମାଯତନଂ ଦଦ୍ଯାତ୍କ୍ରମାଦ୍ଦଶଗୁଣଂ ଫଲମ୍ ୧୧.
ଯଦି କେହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ଦିର ଦାନ କରେ, ପ୍ରତିଥରେ ଦଶଗୁଣ ଫଳ ମିଳେ।
ଜଟାଧରସ୍ତପସ୍ଯଂଶ୍ଚ ଶିଵାରାଧନତତ୍ପରଃ ୧୧.
ମୁଁ ଜଟାଧାରୀ ହୋଇ, ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲି ଏବଂ ଶିବପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିଲି।
ଜାତୋ ଜାତି ସ୍ମରସ୍ତତ୍ର କାରିତା ତୃତୀଯେହଂ ଭଵାଂତରେ ୧୧.
ସେଠାରେ, ମୋ ତୃତୀୟ ଜନ୍ମରେ, ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲି।
ଜଯଦତ୍ତ ଇତି ଖ୍ଯାତଃ ସୂର୍ଯଵଂଶସମୁଦ୍ଭଵଃ ୧୧.
ମୋ ନାମ ଥିଲା ଜୟଦତ୍ତ, ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶରୁ ଜନ୍ମିଥିଲି।
ତସ୍ମିନ୍ଭଵାଂତରେ ଶଂଭୋରାରାଧନପରେଣ ଚ ୧୧.
ସେଇ ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ଶିବଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିଲି।
ସୌଵର୍ଣୈ ରାଜତୈ ରତ୍ନନିର୍ମିତୈଃ କୁସୁମୈର୍ନୃପ ୧୧.
ସୁନା, ଚାନ୍ଦି ଓ ମଣିରେ ତିଆରି ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା, ରାଜନ।
କେଵଲଂ ଶିଵଲିଂଗାନାଂ ପୂଜାଂ ପୁଷ୍ପୈଃ କରୋମ୍ଯହମ୍ ୧୧.
ମୁଁ କେବଳ ଶିବଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା କରୁଥିଲି।
ଅଜରାମରତାଂ ରାଜଂସ୍ତେନୈଵ ଵପୁଷାଵୃତଃ ୧୧.
ସେଇ ଦେହ ଦ୍ୱାରା, ରାଜନ, ମୁଁ ବୃଦ୍ଧି ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲି।
ଵିଚରାମି ମହୀମେତାଂ ମଦାଂଧ ଇଵ ଵାରଣଃ ୧୧.
ମୁଁ ଏହି ପୃଥିବୀରେ, ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ପରି, ଘୁରିବାକୁ ଲାଗିଥିଲି।
ପ୍ରଧର୍ଷଯିତୁମାରବ୍ଧଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ପରପରିଗ୍ରହାଃ ୧୧.
ସେ ଅନ୍ୟର ଜନାନୀମାନେଙ୍କୁ ଜବରଦସ୍ତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଵିନାଶକାରଣଂ ମୁଖ୍ଯଂ ପରଦାରପ୍ରଧର୍ଷଣମ୍ ୧୧.
ଅନ୍ୟର ଜନାନୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା ହେଉଛି ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଧ୍ଵଂସର କାରଣ।
ଅଚେତନଶ୍ଚେତନାଵାନ୍ମୂର୍ଖୋ ଵିଦ୍ଵାନପି ସ୍ଫୁଟମ୍ ୧୧.
ଯେଉଁଠି ଅବିବେକୀ କିମ୍ବା ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମୂର୍ଖ କିମ୍ବା ପଣ୍ଡିତ ଯିଏ ହେଉ, ସ୍ପଷ୍ଟ—
ଯଦୈଵ ହରିଣାକ୍ଷୀଣାଂ ଗୋଚରଂ ଯାତି ଚକ୍ଷୁଷାମ୍ ୧୧.
—ଯେତେବେଳେ ସେ ହରିଣୀ-ନୟନୀ ଜନାନୀମାନେର ଦୃଷ୍ଟିରେ ପଡ଼େ—
ଏଵଂ ଲୋକଦ୍ଵଯଂ ହଂତ୍ରୀ ପରଦାରପ୍ରଧର୍ଷଣା ୧୧.
—ଏହିପରି ଅନ୍ୟର ଜନାନୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଧ୍ଵଂସ କରେ।
ଐହିକାମୁଷ୍ମିକଭଯଂ ଵିହାଯାଂହ ତତଃ ପରମ୍ ୧୧.
ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକର ଭୟକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ଏହି ପାପ କରିଥିଲେ।
ଅଥ ମାଂ ସଂପରିଜ୍ଞାଯ ମର୍ଯାଦାରହିତଂ ଯମଃ ଵ୍ଯଜିଜ୍ଞପନ୍ମଦୀଯଂ ଚ ଶଂଭୋର୍ଧର୍ମଵ୍ଯତିକ୍ରମମ୍॥ ୧୧.
ତାପରେ ଯମ ମୋତେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ବୋଲି ଚିହ୍ନି, ମୋର ଧର୍ମ ଭଙ୍ଗ ହେବାକୁ ଶିବଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ।
ନାହଂ ତଵାନୁଭାଵେନ ଗୁପ୍ତସ୍ଯାସ୍ଯ ଵିନିଗ୍ରହମ୍॥ ୧୧.
"ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଏହି ରକ୍ଷିତ ଲୋକକୁ ମୁଁ ବାନ୍ଧି ପାରୁନି,"
ଶକ୍ରୋମି ପାପିନୋ ଦେଵ ମନ୍ନିଯୋଗେଽନ୍ଯମାଦିଶ ୧୧.
"ହେ ଦେବ, ଏହି ପାପୀକୁ ମୁଁ ଦଣ୍ଡ ଦେଇପାରିବିନାହିଁ; ମୋ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟକୁ ନିଯୁକ୍ତ କର।"
ଗାଵୋ ଵିପ୍ରାଃ ସନିଗମା ଅଲୁବ୍ଧା ଦାନଶୀଲିନଃ ୧୧.
ଗାଈ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ବେଦ ସହିତ, ଲୋଭ ନଥିବା ଓ ଦାନରେ ରତ ଲୋକମାନେ—