ପପାତ ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଃ ଖାଦ୍ଵିମୁକ୍ତାପ୍ସରସାଂ ଗଣୈଃ ୧୦.
ଆକାଶରୁ ଅପ୍ସରାମାନେ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି କରିଦେଲେ।
ଵିସ୍ମିତାସ୍ତେ ଚ ଦଦୃଶୁର୍ଵିମାନଂ ପୁରତଃ ସ୍ଥିତମ୍ ୧୦.
ସେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ, ସାମ୍ନାରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଦେଖିଲେ।
ଅଯାତଯାମାଃ ପ୍ରଦଦୁରାଶିଷୋଽସ୍ମୈ ସୁରଦ୍ଵିଜାଃ ୧୦.
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ଏଉଁଠି ଥିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ତତୋ ଵିମାନମାଲଂବ୍ଯ ଦେଵଦୂତସ୍ତମୁଚ୍ଚକୈଃ ୧୦.
ତାପରେ ଦେବଦୂତ ଦିବ୍ୟ ରଥକୁ ଧରି, ତାଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚକୁ ଉଠାଇନେଲେ।
ନଵୀକୃତାଧୁନା କୀର୍ତିସ୍ତଵ ଭୂପାଲ ନିର୍ମଲା ୧୦.
ହେ ରାଜା, ଏବେ ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ପୁନର୍ବାର ନୂତନ ଓ ନିର୍ମଳ ହୋଇଛି।
ଗମ୍ଯତାଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଲୋକମାକଲ୍ପଂ ତପସୋର୍ଜିତମ୍ ୧୦.
ତୁମେ ଏବେ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ଲାଭ କରାଯାଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଅ।
ଯାଵତ୍କୀର୍ତିର୍ମନୁଷ୍ଯସ୍ଯ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପ୍ରଥିତା ଭଵେତ୍ ୧୦.
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଣିଷର କୀର୍ତ୍ତି ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରହିଥାଏ।
ସୁରାଲଯସରୋଵାପୀକୂପାରାମାଦିକଲ୍ପନା ୧୦.
ଦେବତାମାନଙ୍କ ନିବାସରେ ପୋକରୀ, କୁଆଁ, ବଗିଚା ଓ ଏପରି ବିଭିନ୍ନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଏ।
ଅମୀ ମମୈଵ ସୁହୃଦୋ ମାର୍କଂଡବକକୌଶିକାଃ ୧୦.
ମୋର ସତ୍ୟ ସହଯୋଗୀ ହେଉଛନ୍ତି ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ବକ ଓ କୌଶିକ।
ତଚ୍ଚେଦମୀ ମଯା ସାକଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ପ୍ରଯାଂତ୍ଯୁତ ୧୦.
ଏମାନେ ମୋ ସହିତ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯିବେ।
ପରେଷାମନପେକ୍ଷ୍ଯୈଵ କୃତପ୍ରତିକୃତଂ ହି ଯଃ ୧୦.
ଯିଏ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ ନ ଦେଇ, କେବଳ ନିଜ କାମ କରେ ଓ ପ୍ରତିଦାନ ଦେଉଛି।
ସ୍ଵାର୍ଥୋଦ୍ଯୁକ୍ତଧିଯୋ ଯେ ସ୍ଯୁରନ୍ଵର୍ଥାସ୍ତେପ୍ଯସୁଂଧରାଃ ୧୦.
ଯେମାନେ କେବଳ ନିଜ ସ୍ବାର୍ଥରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଯଥାଯଥ କାମ କଲେ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତୁଛ।
ପ୍ରାଣିନାଂ ପରମୋ ଲାଭଃ କେଵଲଂ ପ୍ରାଣିସୌହୃଦମ୍ ୧୦.
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଲାଭ ହେଉଛି ପରସ୍ପର ସ୍ନେହ ଓ ମିତ୍ରତା।
ମିତ୍ରାଵସାନିନଃ ପାପାଃ ପ୍ରାଯୋ ନରକମଂଡନାଃ ୧୦.
ଯେଉଁମାନେ ମିତ୍ରତା ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପୀ ଓ ଅଧିକାଂଶ ନରକର ଶୋଭା।
ମମ କୀର୍ତିସମୁଦ୍ଧାରଃ ସ ପ୍ରଭାଵୋ ମହାତ୍ମନାମ୍ ତଦାହମପି ଯାସ୍ଯାମି ଦେଵଦୂତାନ୍ଯଥା ନ ହି॥ ୧୦.
ମୋର ଖ୍ୟାତିର ଉନ୍ନତି, ଏହି ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି; ସେତେବେଳେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଦେବଦୂତମାନଙ୍କ ପରି ଯାଇଯିବି।
ଏତେ ହରଗଣାଃ ସର୍ଵେଶାପଭ୍ରଷ୍ଟାଃ କ୍ଷିତିଂ ଗତାଃ॥ ୧୦.
ଏହି ହରଙ୍କର ସମସ୍ତ ସେବକମାନେ ଶାପରେ ତଳି ଭୂମିକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ଶାପାଂତେ ହରପାର୍ଶ୍ଵେ ତୁ ଯାସ୍ଯଂତି ପୃଥିଵୀପତେ ୧୦.
ଶାପ ଶେଷ ହେଲା ପରେ, ସେମାନେ ହରଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯିବେ, ଓ ଭୂମିରାଜ।
ନ ଚୈଷାଂ ରୋଚତେ ସ୍ଵର୍ଗୋ ହିତ୍ଵା ଦେଵଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍ ଇଂଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନ ଉଵାଚ ୧୦.
ସ୍ୱର୍ଗ ସେମାନେ ପାଇଁ ଆକର୍ଷଣୀୟ ନୁହେଁ, କାରଣ ସେମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଛାଡିବାକୁ ପଡିବ।
ତଥା ତଥା ଯତି ଷ୍ଯାମି ଭଵିଷ୍ଯାମି ଯଥା ଗଣଃ ୧୦.
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଉଦ୍ୟମ କରିବି, ଯେପରି ମୁଁ ଗଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ହେବି।
ସ୍ଵର୍ଗଃ ସଦାନୁଶ୍ରଵିକସ୍ତସ୍ମାଦେନଂ ନ କାମଯେ ୧୦.
ସ୍ୱର୍ଗ ସବୁବେଳେ ଶୁଣାଯାଏ, ତେଣୁ ମୁଁ ଏହାକୁ ଚାହେଁ ନାହିଁ।
ପୁନଃ ପାତୋ ଯତଃ ପୁଂସସ୍ତସ୍ମାତ୍ସ୍ଵର୍ଗଂ ନ କାମଯେ ୧୦.
ଏଠାରୁ ମଣିଷ ପୁନି ତଳିଯାଏ, ଏହି ଦେଖି ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାହେଁ ନାହିଁ।
ଚତୁର୍ମୁଖେନ ଵୈଲକ୍ଷ୍ଯଂ ଗତୋଽସ୍ମି କଥମେମି ତମ୍ ୧୦.
ଚାରିମୁଖା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ମୁଁ ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇଯାଇଛି; କିପରି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବି?
ଅପ୍ରାକ୍ଷୀଦ୍ଭୂପତିଃ କୂର୍ମଂ ତଦାଯୁଃକାରଣଂ ତଦା ୧୦.
ତାପରେ ରାଜା କୁର୍ମକୁ ତାହାର ଆୟୁର କାରଣ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।
ସୁହୃନ୍ମିତ୍ରଂ ଗୁରୁସ୍ତ୍ଵଂ ମେ ଯେନ କୀର୍ତିର୍ମମୋଦ୍ଧୃତା॥ ୧୦.
ତୁମେ ମୋର ସଂଗୀ, ମିତ୍ର ଓ ଗୁରୁ; ତୁମେ ମୋର ଖ୍ୟାତିକୁ ଉନ୍ନତ କରିଛ।
ଶ୍ରୃଣୁ ଭୂପ କଥାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ଶ୍ରଵଣାତ୍ପାପନାଶିନୀମ୍ ୧୦.
ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥାଟି ଶୁଣ, ଭୂପତି; ଶୁଣିବା ମାତ୍ରରେ ପାପ ନଶ୍ଟ ହେଉଛି।
ଶ୍ରୃଣ୍ଵନ୍ନିମାମପି କଥାଂ ନୃପତେ ମନୁଷ୍ଯଃ ସୁଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଭଵତି ପାପଵିମୁକ୍ତଦେହଃ ୧୦.
ଏହି କଥାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ଶୁଣିଥିବା ମଣିଷ, ରାଜା, ଶରୀରରେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉଛି।
ଶାଂଡିଲ୍ଯ ଇତି ଵିଖ୍ଯାତଃ ପୁରାହମଭଵଂ ଦ୍ଵିଜଃ ୧୧.
ପୂର୍ବେ ମୁଁ ଶାଣ୍ଡିଳ୍ୟ ନାମରେ ପରିଚିତ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲି।
ପୁରା ପ୍ରାଵୃଷି ପାଂଶୂତ୍ଥଂ ଶିଵାଯତନମୁଚ୍ଛ୍ରିତମ୍ ୧୧.
ପୂର୍ବେ ବର୍ଷାକାଳରେ ଭୂମିରୁ ଉଠିଥିବା ଏକ ଶିବମନ୍ଦିର ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ପଂଚାଯତନଵିନ୍ଯାସମନୋହରତରଂ ନୃପ ୧୧.
ଓ ରାଜା, ପଞ୍ଚ ଆୟତନର ସଜାଣା ସହିତ ଏହା ବହୁତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଥିଲା।
ପୀତମୃତ୍ସ୍ଵର୍ଣକଲଶଂ ଧ୍ଵଜମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍ ୧୧.
ପିତଳ ମାଟିରେ ସୁନା ଘଡ଼ା ଥିଲା, ଧ୍ୱଜ ମାଳାରେ ସଜିଥିଲା।