ସରସ୍ତୀରେ ସ୍ଥିତଃ କୂର୍ମସ୍ତାନ୍ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ଵିଦୂରଗାନ୍ ୧୦.
ସରୋବର ପାଡ଼ରେ ଦଣ୍ଡାଇ ଥିବା କଚ୍ଛପ ଦୂରରୁ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
କୌଶିକୋଽଥ ତମାହେଦଂ ପ୍ରହସ୍ଯ ଵଚନଂ ସ୍ଵଯମ୍ ୧୦.
ତାପରେ କୌଶିକ ହସି ନିଜେ ଏହି କଥା କହିଲେ:
ଅଗ୍ନିର୍ଦ୍ଵିଜାନାଂ ଵିପ୍ରଶ୍ଚ ଵର୍ଣାନାଂ ରମଣଃ ସ୍ତ୍ରିଯାମ୍ ୧୦.
ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମସ୍ତ ଜାତି ପାଇଁ, ନାରୀମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ।
ଵିହାଯ ତମିମଂ ଧର୍ମମାତିଥ୍ଯଵିମୁଖଃ କଥମ୍ ୧୦.
ଏହି ଧର୍ମକୁ ଛାଡ଼ି, କିପରି ଅତିଥି ସେବାକୁ ଅବହେଳା କରାଯିବ?
ଚିରଂତନୋ ହି ଜାନାମି କର୍ତ୍ତୁମାତିଥ୍ଯସତ୍କ୍ରିଯାମ୍ ୧୦.
ମୁଁ ପୁରାତନ, ଭଲଭଳି ଜାଣେ କିପରି ଅତିଥି ସତ୍କାର କରିବାକୁ ହୁଏ।
ସୁମହତ୍କାରଣଂ ଚାତ୍ର ଶ୍ରୂଯତାଂ ତଦ୍ଵଦାମି ଵଃ ୧୦.
ଏଠାରେ ଏକ ବଡ଼ କାରଣ ଅଛି; ଶୁଣ, ମୁଁ ସେଥିରେ କହୁଛି।
ଅଭ୍ଯାଗତସ୍ଯ କସ୍ଯାପି ସର୍ଵସତ୍କାରସଦ୍ଵ୍ରତୀ ୧୦.
ଯେଉଁଠି ଅତିଥି ଆସନ୍ତି, ସେଠି ସମ୍ମାନ ଓ ଭଲ ଆଚରଣ କରିବାକୁ ଯିଏ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଓ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସେଉଁଠି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଦର ଦିଅନ୍ତି।
ଇଂଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନୋ ମହୀପାଲୋ ବିଭୋମ୍ଯସ୍ମାଦଲଂତରାମ୍ ୧୦.
ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାମକ ରାଜା ଏହି ଦିଗରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି।
ଯଜ୍ଞପାଵକଦଗ୍ଧା ମେ ପୃଷ୍ଠିର୍ନାଦ୍ଯାପି ନିର୍ଵ୍ରଣା ୧୦.
ଯଜ୍ଞର ଅଗ୍ନିରେ ମୋ ଦେହ ପୋଡ଼ିଗଲା, ଏବେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ଘାଉ ଭଲ ହୋଇନାହିଁ।
ଆସୁତୀଵଲମାଧାଯ ଭୁଵି ଧକ୍ଷ୍ଯତି ସଂପ୍ରତି ୧୦.
ଗର୍ଭକୁ ଭୂମିରେ ରଖିଦେଇ, ଏବେ ସେହିକୁ ପୋଡ଼ିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛି।
ପପାତ ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଃ ଖାଦ୍ଵିମୁକ୍ତାପ୍ସରସାଂ ଗଣୈଃ ୧୦.
ଆକାଶରୁ ଅପ୍ସରାମାନେ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି କରିଦେଲେ।
ଵିସ୍ମିତାସ୍ତେ ଚ ଦଦୃଶୁର୍ଵିମାନଂ ପୁରତଃ ସ୍ଥିତମ୍ ୧୦.
ସେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ, ସାମ୍ନାରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଦେଖିଲେ।
ଅଯାତଯାମାଃ ପ୍ରଦଦୁରାଶିଷୋଽସ୍ମୈ ସୁରଦ୍ଵିଜାଃ ୧୦.
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ଏଉଁଠି ଥିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ତତୋ ଵିମାନମାଲଂବ୍ଯ ଦେଵଦୂତସ୍ତମୁଚ୍ଚକୈଃ ୧୦.
ତାପରେ ଦେବଦୂତ ଦିବ୍ୟ ରଥକୁ ଧରି, ତାଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚକୁ ଉଠାଇନେଲେ।
ନଵୀକୃତାଧୁନା କୀର୍ତିସ୍ତଵ ଭୂପାଲ ନିର୍ମଲା ୧୦.
ହେ ରାଜା, ଏବେ ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ପୁନର୍ବାର ନୂତନ ଓ ନିର୍ମଳ ହୋଇଛି।
ଗମ୍ଯତାଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଲୋକମାକଲ୍ପଂ ତପସୋର୍ଜିତମ୍ ୧୦.
ତୁମେ ଏବେ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ଲାଭ କରାଯାଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଅ।
ଯାଵତ୍କୀର୍ତିର୍ମନୁଷ୍ଯସ୍ଯ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପ୍ରଥିତା ଭଵେତ୍ ୧୦.
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଣିଷର କୀର୍ତ୍ତି ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରହିଥାଏ।
ସୁରାଲଯସରୋଵାପୀକୂପାରାମାଦିକଲ୍ପନା ୧୦.
ଦେବତାମାନଙ୍କ ନିବାସରେ ପୋକରୀ, କୁଆଁ, ବଗିଚା ଓ ଏପରି ବିଭିନ୍ନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଏ।
ଅମୀ ମମୈଵ ସୁହୃଦୋ ମାର୍କଂଡବକକୌଶିକାଃ ୧୦.
ମୋର ସତ୍ୟ ସହଯୋଗୀ ହେଉଛନ୍ତି ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ବକ ଓ କୌଶିକ।
ତଚ୍ଚେଦମୀ ମଯା ସାକଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ପ୍ରଯାଂତ୍ଯୁତ ୧୦.
ଏମାନେ ମୋ ସହିତ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯିବେ।
ପରେଷାମନପେକ୍ଷ୍ଯୈଵ କୃତପ୍ରତିକୃତଂ ହି ଯଃ ୧୦.
ଯିଏ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ ନ ଦେଇ, କେବଳ ନିଜ କାମ କରେ ଓ ପ୍ରତିଦାନ ଦେଉଛି।
ସ୍ଵାର୍ଥୋଦ୍ଯୁକ୍ତଧିଯୋ ଯେ ସ୍ଯୁରନ୍ଵର୍ଥାସ୍ତେପ୍ଯସୁଂଧରାଃ ୧୦.
ଯେମାନେ କେବଳ ନିଜ ସ୍ବାର୍ଥରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଯଥାଯଥ କାମ କଲେ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତୁଛ।
ପ୍ରାଣିନାଂ ପରମୋ ଲାଭଃ କେଵଲଂ ପ୍ରାଣିସୌହୃଦମ୍ ୧୦.
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଲାଭ ହେଉଛି ପରସ୍ପର ସ୍ନେହ ଓ ମିତ୍ରତା।
ମିତ୍ରାଵସାନିନଃ ପାପାଃ ପ୍ରାଯୋ ନରକମଂଡନାଃ ୧୦.
ଯେଉଁମାନେ ମିତ୍ରତା ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପୀ ଓ ଅଧିକାଂଶ ନରକର ଶୋଭା।
ମମ କୀର୍ତିସମୁଦ୍ଧାରଃ ସ ପ୍ରଭାଵୋ ମହାତ୍ମନାମ୍ ତଦାହମପି ଯାସ୍ଯାମି ଦେଵଦୂତାନ୍ଯଥା ନ ହି॥ ୧୦.
ମୋର ଖ୍ୟାତିର ଉନ୍ନତି, ଏହି ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି; ସେତେବେଳେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଦେବଦୂତମାନଙ୍କ ପରି ଯାଇଯିବି।
ଏତେ ହରଗଣାଃ ସର୍ଵେଶାପଭ୍ରଷ୍ଟାଃ କ୍ଷିତିଂ ଗତାଃ॥ ୧୦.
ଏହି ହରଙ୍କର ସମସ୍ତ ସେବକମାନେ ଶାପରେ ତଳି ଭୂମିକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ଶାପାଂତେ ହରପାର୍ଶ୍ଵେ ତୁ ଯାସ୍ଯଂତି ପୃଥିଵୀପତେ ୧୦.
ଶାପ ଶେଷ ହେଲା ପରେ, ସେମାନେ ହରଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯିବେ, ଓ ଭୂମିରାଜ।
ନ ଚୈଷାଂ ରୋଚତେ ସ୍ଵର୍ଗୋ ହିତ୍ଵା ଦେଵଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍ ଇଂଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନ ଉଵାଚ ୧୦.
ସ୍ୱର୍ଗ ସେମାନେ ପାଇଁ ଆକର୍ଷଣୀୟ ନୁହେଁ, କାରଣ ସେମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଛାଡିବାକୁ ପଡିବ।
ତଥା ତଥା ଯତି ଷ୍ଯାମି ଭଵିଷ୍ଯାମି ଯଥା ଗଣଃ ୧୦.
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଉଦ୍ୟମ କରିବି, ଯେପରି ମୁଁ ଗଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ହେବି।
ସ୍ଵର୍ଗଃ ସଦାନୁଶ୍ରଵିକସ୍ତସ୍ମାଦେନଂ ନ କାମଯେ ୧୦.
ସ୍ୱର୍ଗ ସବୁବେଳେ ଶୁଣାଯାଏ, ତେଣୁ ମୁଁ ଏହାକୁ ଚାହେଁ ନାହିଁ।