କୌମୋଦକୀକରାଃ ସର୍ଵେ ପକ୍ଷିଣୋ ଗରୁଡଧ୍ଵଜାଃ
ସମସ୍ତ କମଳମାଳା ତିଆରି କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଓ ଗରୁଡ଼ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ,
ଅକାମୋ ଵା ସକାମୋ ଵା ଅପି ତୀର୍ଥଗତୋପି ଵା
ଚାହିଦା ଥାଉ କି ନଥାଉ, କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ,
ମୁନଯୋ ଦେଵତାଃ ସିଦ୍ଧାଃ ସାଧ୍ଯା ଯକ୍ଷା ମରୁଦ୍ଗଣାଃ 2.8.3.
ମୁନି, ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ, ସାଧ୍ୟ, ଯକ୍ଷ ଓ ମରୁତ ଗଣମାନେ,
ମଧ୍ଯାହ୍ନେଽତ୍ର ପ୍ରକୁର୍ଵଂତି ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ଦେଵତାଗଣାଃ
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ବେଳେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି।
କୁର୍ଵଂତ୍ଯନଶନଂ ଯେ ତୁ ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରେ ଜିତେଂଦ୍ରିଯାଃ
ଯେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଦ୍ୱାରରେ ଉପବାସ କରନ୍ତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଛନ୍ତି,
ଅନ୍ନଦାନରତା ତେ ଚ ରତ୍ନଦା ଭୂମିଦା ନରାଃ
ଯେମାନେ ଅନ୍ନଦାନରେ ରତ, ରତ୍ନ ଓ ଭୂମି ଦାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ,
ଯତ୍ର ସିଦ୍ଧା ମହାତ୍ମାନୋ ମୁନଯଃ ପିତରସ୍ତଥା
ଯେଉଁଠି ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷ, ମହାତ୍ମାମାନେ, ଋଷିମାନେ ଓ ପିତୃଗଣମାନେ ମଧ୍ୟ ବସିଛନ୍ତି।
ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ଚ ତନୁଂ କୃତ୍ଵା ଦେଵଦେଵୋ ହରିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଦେବ, ସ୍ୱୟଂ ହରି ଚାରି ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ—
ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରଃ ସନାତନଃ
ସନାତନ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇ—
କୈଲାସନିଲଯାଵାସୀ ଶିଵସ୍ତତ୍ରୈଵ ସଂସ୍ଥିତଃ
କୈଳାସ ପର୍ବତରେ ଯିଏ ବସିଛନ୍ତି, ସେଇ ଶିବ ମଧ୍ୟ ସେଠି ଅବସ୍ଥିତ।
ମେରୁମନ୍ଦରମାତ୍ରୋଽପି ରାଶିଃ ପାପସ୍ଯ କର୍ମଣଃ
ମେରୁ କିମ୍ବା ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ପରି ବଡ଼ ଅପରାଧର ଢେର ମଧ୍ୟ—
ଯା ଗତିର୍ଜ୍ଞାନତପସାଂ ଯା ଗତିର୍ଯଜ୍ଞଯାଜିନାମ୍
ଯେଉଁ ଗତି ଜ୍ଞାନ ଓ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ଓ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଆନ୍ତି—
ଋଷିଦେଵାସୁରଗଣୈର୍ଜପହୋମପରାଯଣୈଃ 2.8.3.
ଋଷି, ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଜପ ଓ ହୋମରେ ଲିନ ଅଛନ୍ତି—
ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି କାଶୀଵାସେଷୁ ଯତ୍ଫଲମ୍
କାଶୀରେ ଛଅ ହଜାର ବର୍ଷ ରହିଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ—
ଯା ଗତିର୍ଯୋଗଯୁକ୍ତାନାଂ ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ତନୁତ୍ଯଜାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ବାରାଣସୀରେ ଯୋଗ ଧ୍ୟାନରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଶରୀର ଛାଡ଼ନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଗତି—
ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରେ ମୃତଃ କଶ୍ଚିନ୍ନରକଂ ନୈଵ ପଶ୍ଯତି
ସ୍ୱର୍ଗର ଦ୍ୱାରେ ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ସେ କେବେ ନରକ ଦେଖିନଥାଏ।
ଭୂଲୋକେ ଚାଂତରିକ୍ଷେ ଚ ଦିଵି ତୀର୍ଥାନି ଯାନି ଵୈ
ପୃଥିବୀରେ, ଆକାଶରେ ଓ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯେଉଁମାନେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି—
ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିଂ ସମାସାଦ୍ଯ ରମନ୍ତେ ତୁ ସୁନିଶ୍ଚିତାଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭକ୍ତିକୁ ଲାଭ କରି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଶକ୍ତିତଃ ସର୍ଵତୋ ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶକ୍ତିସ୍ତପସି ସଂସ୍ଥିତା
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶକ୍ତି ଲାଗାଇ, ତପସ୍ୟାରେ ଶକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ କରି—
ହନ୍ଯମାନୋଽପି ଯୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଵସେଚ୍ଛସ୍ତ୍ରଶତୈରପି
ଯେଉଁ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବାନ ଲୋକ, ସେ ଶତଶଃ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆହତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ବଞ୍ଚିପାରନ୍ତି।
ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରେ ଵିଯୁଜ୍ଯେତ ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍
ସ୍ୱର୍ଗ ଦ୍ୱାରରେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଲେ, ସେ ଉଚ୍ଚତମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ସର୍ଵସ୍ତେଷାଂ ଶୁଭଃ କାଲଃ ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରଂ ଶ୍ରଯଂତି ଯେ
ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଦ୍ୱାରକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେଇ ସମୟ ଶୁଭ।
ଯାଵତ୍ପାପାନି ଦେହେନ ଯେ କୁର୍ଵଂତି ଜନାଃ କ୍ଷିତୌ ।। 2.8.3.
ପୃଥିବୀରେ ଶରୀର ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ ଯେତେ ଅପରାଧ କରନ୍ତି—
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ମାସି ସିତେ ପକ୍ଷେ ପଂଚଦଶ୍ଯାଂ ଵିଶେଷତଃ
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ପଂଚଦଶୀ ତିଥିରେ ବିଶେଷ କରି—
ତସ୍ମିନ୍ନୁଦ୍ଯାପନଂ ଚନ୍ଦ୍ରସହସ୍ରଂ ଵ୍ରତଯୋଗିଭିଃ
ସେଠାରେ, ବ୍ରତ ଓ ଯୋଗରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକମାନେ ହଜାରଟି ଚନ୍ଦ୍ର ପୂଜା କରନ୍ତି।
ତସ୍ମିନ୍କୃତେ ମହାପାପକ୍ଷଯାତ୍ସ୍ଵର୍ଗୋ ଭଵେନ୍ନୃଣାମ୍
ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହେଲେ, ମହାପାପ ନଶ୍ଟ ହେବା ଦ୍ୱାରା ମଣିଷମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଉତ୍ପତ୍ତିଂ ଚ ତଥା ଚଂଦ୍ରଵ୍ରତସ୍ଯୋଦ୍ଯାପନେ ଵିଧିମ୍
ଚନ୍ଦ୍ରବ୍ରତର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଏହା କିପରି କରିବା ଯଥାବିଧି ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଆଗଚ୍ଛତ୍ତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ସାକ୍ଷାତ୍କର୍ତୁଂ ସୁଧାନିଧିଃ
ସେଠାର ତୀର୍ଥର ମହିମାକୁ ସ୍ୱୟଂ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଅମୃତ ସମୁଦ୍ର ସେଠାକୁ ଆସିଥିଲେ।
କ୍ରମେଣ ଵିଧିପୂର୍ଵଂ ଚ ନାନାଶ୍ଚର୍ଯସମନ୍ଵିତଃ
ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏବଂ ପଦକ୍ରମରେ, ଏହା ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ସହିତ ଘଟିଲା।
ତତ୍ପ୍ରସାଦଂ ସମାସାଦ୍ଯ ସ୍ଵାଭିଧାନପୁରସ୍ସରମ୍
ସେଇ କୃପା ପାଇ, ନିଜ ନାମକୁ ଆଗରେ ରଖି, ଏହା ଉପଲବ୍ଧ ହେଲା।