ସ୍ଵକୁଲାଯାତ୍ପ୍ରହୃଷ୍ଟୋଽସୌ ଗୃଧ୍ରଃ ସଂମୁଖମାଯଯୌ ୯.
ଗୃଧ୍ର ନିଜ ଘଉଁଠାରୁ ଖୁସି ହୋଇ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଲେ।
ଉଲୂକଂ ଗୃଧ୍ରରାଜଶ୍ଚ କାର୍ଯଂ ପପ୍ରଚ୍ଛ ତଂ ତଥା ୯.
ଗୃଧ୍ରରାଜ ଉଲୂକଙ୍କୁ ସେଇ କାମ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।
ମୁନେରପି ତୃତୀଯୋଽଯଂ ମିତ୍ରଂ ଚାର୍ଥୋଯମୁଦ୍ଯତଃ ୯.
ଏହା ସେ ଋଷିଙ୍କ ତୃତୀୟ ସଙ୍ଗୀ, ଏହା ସାଥି ହେବା ପାଇଁ ଆସିଛି।
ଵହ୍ନିଂ ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯତେ ଵ୍ଯକ୍ତମଯଂ ତଦନୁ ଵୈ ଵଯମ୍ ୯.
ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ, ସେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବ, ଏବଂ ତା'ପରେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବୁ।
ତଚ୍ଚେଜ୍ଜାନାସି ତଂ ବ୍ରୂହି ଚତୁର୍ଣାଂ ଦେହି ଜୀଵିତମ୍ ୯.
ଯଦି ତୁମେ ଏହା ଜାଣ, ତେବେ କହ; ଆମ ଚାରିଜଣଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦିଅ।
ଷଟ୍ପଂଚାଶଦ୍ଵ୍ଯତୀତା ମେ କଲ୍ପା ଜାତସ୍ଯ କୌଶିକ ୯.
ମୋ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ବେଳେଠାରୁ ଛପଣିଅଠ କଳ୍ପ କଟିଗଲା, ହେ କୌଶିକ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟ ଇଂଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନୋଽପି ଦୁଃଖିତଃ ୯.
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦୁଃଖରେ ଭରିଗଲେ।
ଶ୍ରୃଣୁ ଭଦ୍ରୈ ପୁରା ଜାତୋ ମର୍କଟୋଽହଂ ଚ ଚାପଲଃ ୯.
ଶୁଣ, ହେ ଭଦ୍ରେ, ପୂର୍ବେ ମୁଁ ଏକ ମାକଡ଼ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲି, ଏବଂ ବେସି ଚଞ୍ଚଳ ଥିଲି।
ତତ୍ରାଗ୍ରେ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଵନମଧ୍ଯେ ଶିଵାଲଯେ ୯.
ସେଠାରେ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଅରଣ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଶିବ ମନ୍ଦିର ଆଗରେ,
ଚତୁର୍ଦଶୀଦିନେ ହସ୍ତନକ୍ଷତ୍ରେ ହର୍ଷଣାଭିଧେ ୯.
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, ହସ୍ତ ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ଯାହାକୁ ହର୍ଷଣ କୁହାଯାଏ,
ଅତ୍ର ସୌଵର୍ଣ୍ଯଦୋଲାଯାଂ ଲିଂଗ ଆରୋପିତେ ଜନୈଃ ୯.
ଏଠାରେ, ସୁନାର ଝୁଲାରେ, ଲୋକମାନେ ଲିଙ୍ଗକୁ ରଖିଥିଲେ।
ନିସର୍ଗାଜ୍ଜତିଚାପଲ୍ଯାଚ୍ଚିରକାଲଂ ପୁନଃପୁନଃ ୯.
ସ୍ୱଭାବ ଓ ଅତି ଚଞ୍ଚଳତା ଦ୍ୱାରା, ବହୁଦିନ ଧରି ପୁନିପୁନି,
ଦୋଲାଧିରୂଢମାଲୋକ୍ଯ ଲକୁଟୈର୍ମାଂ ଵ୍ଯତାଡଯନ୍ ୯.
ମୁଁ ଝୁଲାରେ ଚଢ଼ିଥିବାକୁ ଦେଖି, ସେମାନେ ମୋତେ ଲାଠିରେ ମାଡ଼ିଥିଲେ।
ତେଷାଂ ପ୍ରହାରୈଃ ସୁଦୃଢୈର୍ବହୁଭିର୍ଵଜ୍ରଦୁଃସହୈଃ ୯.
ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ବଜ୍ର ସମ ଅସହ୍ୟ ଅନେକ ଆଘାତରେ,
କାଶୀଶ୍ଵରସ୍ଯ ତନଯଃ ପ୍ରତୀତୋଽସ୍ମି କୁଶଧ୍ଵଜଃ ୯.
ମୁଁ କାଶୀଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁଅ ହେଲି, ଯାହାକୁ କୁଶଧ୍ୱଜ କୁହାଯାଏ।
କାରଯାମି ଧରାପୃଷ୍ଠେ ଚୈତ୍ରେ ଦମନକୋତ୍ସଵମ୍ ୯.
ମୁଁ ଚୈତ୍ର ମାସରେ ଭୂମିରେ ଦମନକ ଉତ୍ସବ କରେ।
ତଥା ତଥାଽଶୁଭଂ ଯାତି ପୁଣ୍ଯମାଯାତି ଭଦ୍ରକ ୯.
ଏଭଳି କରି, ଅଶୁଭ ଦୂରେଇଯାଏ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଆସେ, ହେ ଭଦ୍ରକ।
ଶିଵାଚାର୍ଯୈର୍ଵିମୁକ୍ତୋଽହଂ ପଶୁପାଶୈସ୍ତଦାଗମାତ୍ ୯.
ଶିବ ଆଚାର୍ୟମାନେ ମୋତେ ସେ ସମୟରେ ପଶୁବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ।
ଆରାଧଯାମି ଦେଵେଶଂ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଚିତ୍ତମୁମାପତିମ୍ ୯.
ମୁଁ ମନକୁ ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀ କରି, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଉମାପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।
ଚିତ୍ତଵୃତ୍ତିନିରୋଧେନ ଵୈରାଗ୍ଯାଭ୍ଯାସଯୋଗତଃ ୯.
ମନର ଚଞ୍ଚଳତାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ବିରାକ୍ତି ଓ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା,
ତତୋ ମାଂ ପ୍ରଣିଧାନେନାଭ୍ଯାସେନ ଦୃଢଭୂମିନା ୯.
ତାପରେ ଭକ୍ତି ଓ ଦୃଢ଼ ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲୁ ।
କୁଶଧ୍ଵଜାହଂ ତୁଷ୍ଟୋଦ୍ଯ ଵରଂ ଵରଯ ଵାଂଛିତମ୍ ୯.
ମୁଁ କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ କହିଲି, 'ମୁଁ ଖୁସି ହେଲି, ତୁମେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କର, ଏକ ଦାନ ମାଗ ।'
ଶ୍ରୁତ୍ଵେତ୍ଯୁକ୍ତୋ ମଯା ଶମ୍ଭୁର୍ଭୂଯାସଂ ତେ ଗଂଣୋ ହ୍ଯହମ୍ ୯.
ଏହା ଶୁଣି, ମୁଁ କହିଲି, 'ହେ ଶମ୍ଭୁ, ମୁଁ ତୁମ ଗଣମାନ୍ୟ ହେବାକୁ ଚାହେଁ ।'
ତତଃ କୈଲାସମାନୀଯ ଵିମାନଂ ମମ ଚାଦିଶତ୍ ୯.
ତାପରେ ସେ ମୋର ଦେବବିମାନ କୁ କୈଳାସକୁ ଆଣି, ମୋତେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ ।
ଵିଚରାମି ପ୍ରତୀତୋଽହଂ ତଦାରୂଢୋ ଯଦୃଚ୍ଛଯା ୯.
ମୁଁ ସେଥିରେ ଚଢ଼ି, ଇଚ୍ଛାମତେ ଖୁସି ହୋଇ ଘୁରିବାକୁ ଲାଗିଲି ।
ଗଵାକ୍ଷାଧିଷ୍ଠିତୋଽପଶ୍ଯଂ ଵସଂତେ ମୁନିକନ୍ଯକାମ୍ ୯.
ବିମାନର ଜଣାଳିରୁ, ମୁଁ ବସନ୍ତକାଳରେ ଜଣେ ମୁନିର କନ୍ୟାକୁ ଦେଖିଲି ।
ଅଗ୍ନିଵେଶ୍ଯସୁତାଂ ଭଦ୍ର ଵିଵସ୍ତ୍ରାଂ ଜଲମଧ୍ଯଗାମ୍ ୯.
ହେ ଭଦ୍ରେ, ସେ ଥିଲେ ଅଗ୍ନିବେଶ୍ୟଙ୍କର କନ୍ୟା, ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ବସନା ।
ଵିସ୍ତୀର୍ଣଜଘନାଭୋଗାଂ ରଂଭୋରୁଂ ସଂହତସ୍ତନୀମ୍ ୯.
ତାଙ୍କର କଟି ପ୍ରଶସ୍ତ, ଉରୁ କଦଳୀ ଗଛ ପରି, ଅଂଶ ଉଚ୍ଚ ଓ ଗଢ଼ିଆ ।
ପ୍ରୋନ୍ନିଦ୍ରପଂକଜମୁଖୀଂ ଵର୍ଣନୀଯତମାକୃତିମ୍ ୯.
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଫୁଲିଥିବା ପଦ୍ମ ପରି, ଶରୀର ଅତ୍ୟନ୍ତ ରୂପବତୀ ।
ପ୍ରୋଦ୍ଯତ୍କଟାକ୍ଷଵିକ୍ଷେପୈଃ ଶରଵ୍ରାତୈରିଵ ସ୍ମରଃ ୯.
ତାଙ୍କର ଚାଉଣିରୁ ଯେପରି ଅନେକ ଶର ମୋତେ ଲାଗୁଥିଲା, ସେପରି କାମଦେବ ମୋତେ ବିଧି ଦେଉଥିଲେ ।