ଉଦ୍ଵୋଢା ଚାଧୁନା ନାହମୁଚିତଃ ଶାପଭାଜନମ୍ ୮.
ଏବେ ମୁଁ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ହେବା ପରେ, ମୋତେ ଶାପ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଯୋ ଦତ୍ତ୍ଵା କନ୍ଯକାଂ ଵାଚା ପଶ୍ଚାଦ୍ଧରତି ଦୁର୍ମତିଃ ୮.
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ମଣିଷ ଜଣେ କନ୍ୟାକୁ ଦେବାକୁ କହି, ପରେ ସେଠାରୁ ତାକୁ ଫେରାଇ ନେଇଥାଏ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ମନିଷ୍ୟ।
ତଦାକର୍ଣ୍ଯ ଵ୍ଯଵସ୍ଯାସୌ ତଥ୍ଯଂ ମଦ୍ଵଚନଂ ହୃଦା ୮.
ସେ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମୋର କଥାକୁ ହୃଦୟରେ ସତ୍ୟ ବୋଲି ମନୋଇଲେ।
ନ ମେ ସ୍ଯାଦନ୍ଯଥା ଵାଣୀ ଉଲୂକସ୍ତ୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ୮.
ମୋର କଥା କେବେ ମିଥ୍ୟା ହେବ ନାହିଁ; ତୁମେ ଏବେ ପେଚା ହେବ।
ଯଦେଂଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଵିଜ୍ଞାନେ ସହାଯସ୍ତଂଵ ଭଵିଷ୍ଯସି ୮.
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ପରିଚୟ କରିବାରେ ତାଙ୍କ ସହ ଥିବା ସାଥୀ ହେବ।
ତଦ୍ଵାକ୍ଯସମକାଲଂ ଚ କୌଶିକତ୍ଵମିଦଂ ମମ ୮.
ସେଇ ସମୟରେ ମୁଁ ଏହି କୌଶିକ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲି।
ବିଲ୍ଵୀଦଲୌରିତି ପୁରା ଶଶିଶେଖରସ୍ଯ ସଂପୂଜନେନ ମମ ଦୀର୍ଘତରଂ କିଲାଯୁଃ ୮.
ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଶଶିଶେଖରଙ୍କୁ ବିଲ୍ବପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ମୋର ଆୟୁଷ୍ୟ ବହୁତ ବଢ଼ିଗଲା।
ଇତୀଦମୁକ୍ତମଖିଲଂ ପୂର୍ଵଜନ୍ମସମୁଦ୍ଭଵମ୍ ୯.
ଏଭଳି ପୂର୍ବଜନ୍ମର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦିଆଗଲା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵିରତେ ତସ୍ମିନ୍ପୁରୂହୂତସନାମନି ୯.
ଏପରି କହି, ପୁରୂହୂତଙ୍କ ସହଚର ଚୁପ୍ ହେଇଗଲେ।
ଯଦର୍ଥଂ ଵଯମାଯାତାସ୍ତନ୍ନ ସିଦ୍ଧଂ ମହାମତେ ୯.
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଯେ କାରଣରେ ଆମେ ଏଠାକୁ ଆସିଛୁ, ସେ କାମ ଏଯାଏଁ ସଫଳ ହୋଇନାହିଁ।
ଇଂଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନାପରିଜ୍ଞାନେ ଭଦ୍ରକୋଽଯଂ ମୁମୂର୍ଷତି ୯.
ଭଦ୍ରକ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିପାରୁନଥିବାରୁ ସେ ମୃତ୍ୟୁଶଯ୍ୟାରେ ଅଛନ୍ତି।
ମିତ୍ରକାର୍ଯେ ଵିନିର୍ଵୃତ୍ତେ ମ୍ରିଯମାଣଂ ନିରୀକ୍ଷତେ ୯.
ମିତ୍ରଙ୍କ କାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ସେ ମୃତ୍ୟୁଶଯ୍ୟାରେ ପଡ଼ିଥିବାକୁ ଦେଖିଲେ।
ତଦେତାଵନୁଯାସ୍ଯାମି ମ୍ରିଯମାଣାଵହଂ ଦ୍ଵିଜ ୯.
ଏହିଠାରୁ, ମୁଁ ଏହି ମୃତ୍ୟୁଶଯ୍ୟାରେ ଥିବାଙ୍କ ସହ ଯିବି, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ପ୍ରତିଜ୍ଞାତମନିଷ୍ପାଦ୍ଯ ମିତ୍ରସ୍ଯାଭ୍ଯାଗତସ୍ଯ ଚ ୯.
ଯେ ମିତ୍ର ଆସିଛି, ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତସ୍ମାଦ୍ଵହ୍ନିଂ ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯାମି ସାର୍ଧମାଭ୍ଯାମସଂଶଯମ୍ ୯.
ସେହିପରି, ମୁଁ ତାଙ୍କ ସହ ଏହି ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବି, କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵତ୍ଯୁଲୂକୋଽସୌ ନାଡୀଜଂଘେ ସଗଦ୍ଗଦମ୍ ୯.
ଏପରି କହି, ଉଲୂକ ତାଙ୍କ ଗୋଡ଼ କମ୍ପିଥିବାବେଳେ କମ୍ପିତ କଣ୍ଠରେ କହିଲେ—
ମଯି ଜୀଵତି ମିତ୍ରେ ମେ ଭଵାନ୍ମରଣମେତି ଚ ୯.
ମୁଁ ମିତ୍ର ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ, ଆପଣ କିପରି ମୃତ୍ୟୁକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ?
ଅସ୍ତ୍ଯୁପାଯୋ ମହାନତ୍ର ଗନ୍ଧମାଦନପର୍ଵତେ ୯.
ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ ଏହା ପାଇଁ ବଡ଼ ଉପାୟ ଅଛି।
ସ ଵିଜ୍ଞାସ୍ଯତି ଵୋଽଭୀଷ୍ଟମିଂଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ମହୀପତିମ୍ ୯.
ସେ ତୁମେ ମାନେ ଚାହୁଁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ରାଜାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନାଇଦେବେ।
ମାର୍କଂଡେଯୋ ବକଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଯଯୁର୍ଗଂଧମାଦନମ୍ ୯.
ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଓ ବକ ଦୁହେଁ ଗନ୍ଧମାଦନକୁ ଗଲେ।
ସ୍ଵକୁଲାଯାତ୍ପ୍ରହୃଷ୍ଟୋଽସୌ ଗୃଧ୍ରଃ ସଂମୁଖମାଯଯୌ ୯.
ଗୃଧ୍ର ନିଜ ଘଉଁଠାରୁ ଖୁସି ହୋଇ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଲେ।
ଉଲୂକଂ ଗୃଧ୍ରରାଜଶ୍ଚ କାର୍ଯଂ ପପ୍ରଚ୍ଛ ତଂ ତଥା ୯.
ଗୃଧ୍ରରାଜ ଉଲୂକଙ୍କୁ ସେଇ କାମ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।
ମୁନେରପି ତୃତୀଯୋଽଯଂ ମିତ୍ରଂ ଚାର୍ଥୋଯମୁଦ୍ଯତଃ ୯.
ଏହା ସେ ଋଷିଙ୍କ ତୃତୀୟ ସଙ୍ଗୀ, ଏହା ସାଥି ହେବା ପାଇଁ ଆସିଛି।
ଵହ୍ନିଂ ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯତେ ଵ୍ଯକ୍ତମଯଂ ତଦନୁ ଵୈ ଵଯମ୍ ୯.
ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ, ସେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବ, ଏବଂ ତା'ପରେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବୁ।
ତଚ୍ଚେଜ୍ଜାନାସି ତଂ ବ୍ରୂହି ଚତୁର୍ଣାଂ ଦେହି ଜୀଵିତମ୍ ୯.
ଯଦି ତୁମେ ଏହା ଜାଣ, ତେବେ କହ; ଆମ ଚାରିଜଣଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦିଅ।
ଷଟ୍ପଂଚାଶଦ୍ଵ୍ଯତୀତା ମେ କଲ୍ପା ଜାତସ୍ଯ କୌଶିକ ୯.
ମୋ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ବେଳେଠାରୁ ଛପଣିଅଠ କଳ୍ପ କଟିଗଲା, ହେ କୌଶିକ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟ ଇଂଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନୋଽପି ଦୁଃଖିତଃ ୯.
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦୁଃଖରେ ଭରିଗଲେ।
ଶ୍ରୃଣୁ ଭଦ୍ରୈ ପୁରା ଜାତୋ ମର୍କଟୋଽହଂ ଚ ଚାପଲଃ ୯.
ଶୁଣ, ହେ ଭଦ୍ରେ, ପୂର୍ବେ ମୁଁ ଏକ ମାକଡ଼ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲି, ଏବଂ ବେସି ଚଞ୍ଚଳ ଥିଲି।
ତତ୍ରାଗ୍ରେ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଵନମଧ୍ଯେ ଶିଵାଲଯେ ୯.
ସେଠାରେ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଅରଣ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଶିବ ମନ୍ଦିର ଆଗରେ,
ଚତୁର୍ଦଶୀଦିନେ ହସ୍ତନକ୍ଷତ୍ରେ ହର୍ଷଣାଭିଧେ ୯.
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, ହସ୍ତ ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ଯାହାକୁ ହର୍ଷଣ କୁହାଯାଏ,