ନାଶକଂ ଵଦନଂ ଭଦ୍ର ତଥା ଦର୍ଶଯିତୁଂ ନିଜମ୍ ୮.
ଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେଭଳି ଭାବରେ ମୋ ମୁହଁ ଦେଖେଇବାକୁ ମୋତେ ସମ୍ଭବ ହେଲା ନାହିଁ।
ନୀତ୍ଵା ଦୁର୍ଗତମୈକାଂତେଽକାର୍ଷମୌଦ୍ଵାହିକଂ ଵିଧିମ୍ ୮.
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନକୁ ନେଇ, ବିବାହ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲି।
ଅନିଚ୍ଛଂତୀଂ ତଦା ବାଲାଂ ବଲାତ୍ସୁରତସେଵନମ୍ ୮.
ସେ ସମୟରେ, ସେ ଝିଅଟି ଚାହିଲେ ନାହିଁ, ମୁଁ ଜୋରଜବରଦସ୍ତି ତାଙ୍କ ସହ ମିଳନ କଲି।
ନିଶ୍ଵସ୍ଯ ସଂଵୃତୋ ଵିପ୍ରାସ୍ତାଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯୋଦ୍ଵାହିତାଂ ସୁତାମ୍ ୮.
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଲୁଚି ରହି ସ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି, ତାଙ୍କ ଝିଅ ଏଭଳି ବିବାହିତ ହେବାକୁ ଦେଖିଲେ।
ନିଶାଚରସ୍ଯ ଧର୍ମେଣ ଯତ୍ତ୍ଵଯୋଦ୍ଵାହିତା ସୁତା ୮.
ତୁମେ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଭଳି ଆଚରଣ କରି, ମୋ ଝିଅଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଛ।
ଇତି ଶପ୍ତଃ ପ୍ରଣ୍ମ୍ଯୈନଂ ପାଦୋପଗ୍ରହପୂର୍ଵକମ୍ ୮.
ଏଭଳି ଶାପ ଦେଲେ, ମୁଁ ତାଙ୍କର ପାଦ ଧରି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲି।
ତତୋହମବ୍ରଵଂ କସ୍ମାଦଦୋଷଂ ମାଂ ଭଵାନିତି ୮.
ତେବେ ମୁଁ ପଚାରିଲି, 'ଆପଣ କାହିଁକି ମୋତେ ଦୋଷହୀନ ଭାବୁଛନ୍ତି?'
ସୋଦ୍ଵାହିତା ମଯା କନ୍ଯା ଦାନଂ ସକୃଦିତି ସ୍ମୃତିଃ ୮.
ମୁଁ ଯେଉଁ ଝିଅକୁ ବିବାହ କରିଛି, ସେଉଁଠି ଏକଥରେ ଦାନ ହୁଏ—ଏହିପରି ପୁରୁଣା କଥା ଅଛି।
ସକୃତ୍କନ୍ଯାଃ ପ୍ରଦୀଯଂତେ ତ୍ରୀଣ୍ଯେତାନି ସକୃତ୍ସକୃତ୍ ୮.
ଝିଅମାନେ ଏକଥରେ ଦିଆଯାନ୍ତି; ଏହି ତିନିଟି ଜିନିଷ କେବଳ ଏକଥରେ ହୁଏ।
ଭଵାଦୃଶାନାଂ ସାଧୂନାଂ ସାଧୂନାଂ ତସ୍ଯ ତ୍ଯାଗୋ ଵିଗର୍ହିତଃ ୮.
ଆପଣଙ୍କ ପରି ନିଷ୍ଠାବାନ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଏମିତି ଝିଅକୁ ଛାଡିଦେବାକୁ ଲୋକେ ଭଲ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ।
ଉଦ୍ଵୋଢା ଚାଧୁନା ନାହମୁଚିତଃ ଶାପଭାଜନମ୍ ୮.
ଏବେ ମୁଁ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ହେବା ପରେ, ମୋତେ ଶାପ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଯୋ ଦତ୍ତ୍ଵା କନ୍ଯକାଂ ଵାଚା ପଶ୍ଚାଦ୍ଧରତି ଦୁର୍ମତିଃ ୮.
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ମଣିଷ ଜଣେ କନ୍ୟାକୁ ଦେବାକୁ କହି, ପରେ ସେଠାରୁ ତାକୁ ଫେରାଇ ନେଇଥାଏ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ମନିଷ୍ୟ।
ତଦାକର୍ଣ୍ଯ ଵ୍ଯଵସ୍ଯାସୌ ତଥ୍ଯଂ ମଦ୍ଵଚନଂ ହୃଦା ୮.
ସେ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମୋର କଥାକୁ ହୃଦୟରେ ସତ୍ୟ ବୋଲି ମନୋଇଲେ।
ନ ମେ ସ୍ଯାଦନ୍ଯଥା ଵାଣୀ ଉଲୂକସ୍ତ୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ୮.
ମୋର କଥା କେବେ ମିଥ୍ୟା ହେବ ନାହିଁ; ତୁମେ ଏବେ ପେଚା ହେବ।
ଯଦେଂଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଵିଜ୍ଞାନେ ସହାଯସ୍ତଂଵ ଭଵିଷ୍ଯସି ୮.
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ପରିଚୟ କରିବାରେ ତାଙ୍କ ସହ ଥିବା ସାଥୀ ହେବ।
ତଦ୍ଵାକ୍ଯସମକାଲଂ ଚ କୌଶିକତ୍ଵମିଦଂ ମମ ୮.
ସେଇ ସମୟରେ ମୁଁ ଏହି କୌଶିକ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲି।
ବିଲ୍ଵୀଦଲୌରିତି ପୁରା ଶଶିଶେଖରସ୍ଯ ସଂପୂଜନେନ ମମ ଦୀର୍ଘତରଂ କିଲାଯୁଃ ୮.
ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଶଶିଶେଖରଙ୍କୁ ବିଲ୍ବପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ମୋର ଆୟୁଷ୍ୟ ବହୁତ ବଢ଼ିଗଲା।
ଇତୀଦମୁକ୍ତମଖିଲଂ ପୂର୍ଵଜନ୍ମସମୁଦ୍ଭଵମ୍ ୯.
ଏଭଳି ପୂର୍ବଜନ୍ମର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦିଆଗଲା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵିରତେ ତସ୍ମିନ୍ପୁରୂହୂତସନାମନି ୯.
ଏପରି କହି, ପୁରୂହୂତଙ୍କ ସହଚର ଚୁପ୍ ହେଇଗଲେ।
ଯଦର୍ଥଂ ଵଯମାଯାତାସ୍ତନ୍ନ ସିଦ୍ଧଂ ମହାମତେ ୯.
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଯେ କାରଣରେ ଆମେ ଏଠାକୁ ଆସିଛୁ, ସେ କାମ ଏଯାଏଁ ସଫଳ ହୋଇନାହିଁ।
ଇଂଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନାପରିଜ୍ଞାନେ ଭଦ୍ରକୋଽଯଂ ମୁମୂର୍ଷତି ୯.
ଭଦ୍ରକ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିପାରୁନଥିବାରୁ ସେ ମୃତ୍ୟୁଶଯ୍ୟାରେ ଅଛନ୍ତି।
ମିତ୍ରକାର୍ଯେ ଵିନିର୍ଵୃତ୍ତେ ମ୍ରିଯମାଣଂ ନିରୀକ୍ଷତେ ୯.
ମିତ୍ରଙ୍କ କାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ସେ ମୃତ୍ୟୁଶଯ୍ୟାରେ ପଡ଼ିଥିବାକୁ ଦେଖିଲେ।
ତଦେତାଵନୁଯାସ୍ଯାମି ମ୍ରିଯମାଣାଵହଂ ଦ୍ଵିଜ ୯.
ଏହିଠାରୁ, ମୁଁ ଏହି ମୃତ୍ୟୁଶଯ୍ୟାରେ ଥିବାଙ୍କ ସହ ଯିବି, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ପ୍ରତିଜ୍ଞାତମନିଷ୍ପାଦ୍ଯ ମିତ୍ରସ୍ଯାଭ୍ଯାଗତସ୍ଯ ଚ ୯.
ଯେ ମିତ୍ର ଆସିଛି, ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତସ୍ମାଦ୍ଵହ୍ନିଂ ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯାମି ସାର୍ଧମାଭ୍ଯାମସଂଶଯମ୍ ୯.
ସେହିପରି, ମୁଁ ତାଙ୍କ ସହ ଏହି ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବି, କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵତ୍ଯୁଲୂକୋଽସୌ ନାଡୀଜଂଘେ ସଗଦ୍ଗଦମ୍ ୯.
ଏପରି କହି, ଉଲୂକ ତାଙ୍କ ଗୋଡ଼ କମ୍ପିଥିବାବେଳେ କମ୍ପିତ କଣ୍ଠରେ କହିଲେ—
ମଯି ଜୀଵତି ମିତ୍ରେ ମେ ଭଵାନ୍ମରଣମେତି ଚ ୯.
ମୁଁ ମିତ୍ର ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ, ଆପଣ କିପରି ମୃତ୍ୟୁକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ?
ଅସ୍ତ୍ଯୁପାଯୋ ମହାନତ୍ର ଗନ୍ଧମାଦନପର୍ଵତେ ୯.
ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ ଏହା ପାଇଁ ବଡ଼ ଉପାୟ ଅଛି।
ସ ଵିଜ୍ଞାସ୍ଯତି ଵୋଽଭୀଷ୍ଟମିଂଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ମହୀପତିମ୍ ୯.
ସେ ତୁମେ ମାନେ ଚାହୁଁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ରାଜାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନାଇଦେବେ।
ମାର୍କଂଡେଯୋ ବକଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଯଯୁର୍ଗଂଧମାଦନମ୍ ୯.
ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଓ ବକ ଦୁହେଁ ଗନ୍ଧମାଦନକୁ ଗଲେ।