ଵସିଷ୍ଠକୁଲସଂଭୂତଃ ପୁରାହମଭଵଂ ଦ୍ଵିଜଃ ୮.
ପୁରୁଣା କଥା, ମୁଁ ବସିଷ୍ଠ କୁଳରେ ଜନ୍ମିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲି।
ଧର୍ମଶ୍ରଵଣନିଷ୍ଠସ୍ଯ ସାଧୂନାଂ ସଂସଦି ସ୍ଵଯମ୍ ୮.
ଧର୍ମ କଥା ଶୁଣିବାରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ସାଧୁମାନେ ଯେଉଁ ସଭାରେ ଥିଲେ, ସେଠି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲି।
ନ ମାଲତୀ ନ ମଂଦାରଃ ଶତପତ୍ରଂ ନ ମଲ୍ଲିକା ୮.
ମାଳତୀ, ମନ୍ଦାର, ଶତପତ୍ର କିମ୍ବା ମଲ୍ଲିକା ଫୁଲ ନୁହେଁ—
ଅଖଂଡବିଲ୍ଵପତ୍ରେଣ ଏକେନ ଶିଵମୂର୍ଧନି ୮.
ମୁଁ ଏକ ଅଖଣ୍ଡ ବେଲପତ୍ର ନେଇ ଶିବଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିଥିଲି।
ଅଖଂଡିତୈର୍ବିଲ୍ଵପତ୍ରୈଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ସ୍ଵଯମାହୃତୈଃ ୮.
ମୁଁ ନିଜେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ତିଆରି କରିଥିବା ଅଖଣ୍ଡ ବେଲପତ୍ର ଦ୍ୱାରା—
ସଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେଭ୍ଯ ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୂଜଯାମ୍ଯହମୀଶ୍ଵରମ୍ ୮.
ସତ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରରୁ ଶୁଣି, ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲି।
ତତୋ ଵର୍ଷଶତସ୍ଯାଂତେ ତୁତୋଷ ଶଶିଶେଖରଃ ୮.
ଶତ ବର୍ଷ ପରେ, ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ ଶିବ ଖୁସି ହେଲେ।
ତୁଷ୍ଟୋସ୍ମି ତଵ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ରାଖଂଡବିଲ୍ଵଦଲାର୍ଚନାତ୍ ୮.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଅଖଣ୍ଡ ବେଲପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିଥିବାରୁ ମୁଁ ଖୁସି।
ଅଖଂଡବିଲ୍ଵପତ୍ରେଣ ମହାତୁଷ୍ଟିଃ ପ୍ରଜାଯତେ ୮.
ଅଖଣ୍ଡ ବିଳ୍ବ ପତ୍ର ଦେଇ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସନ୍ତୋଷ ଉପଜେ ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋଽହଂ ଭଗଵତା ଶଂଭୁନା ସ୍ଵମନଃ ସ୍ଥିତମ୍ ୮.
ଏପରି ଭାବରେ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହିବା ପରେ, ମୋ ମନ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲା ।
ଅଥ ଲୀଲାଵିଲାସୋ ମାଂ ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଽଵିଚାରିତମ୍ ୮.
ତାପରେ, ଲୀଳା ଭାବରେ ସେ ମୋତେ 'ଏହିପରି ହେଉ' କହିଲେ, କିଛି ଚିନ୍ତା ନ କରି ।
କୃତକୃତ୍ଯଂ ତଦାତ୍ମାନମଜ୍ଞାସିପମହଂ କ୍ଷିତୌ ୮.
ସେ ସମୟରେ, ମୁଁ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ନିଜ କାମ ସାରିଛି ବୋଲି ଅନୁଭବ କଲି ।
ଅଵଦାତତ୍ରିଜନ୍ମାସଵକ୍ଷଵିଚ୍ଚାକ୍ଷରାର୍ଥଵିତ୍ ୮.
ମୁଁ ଶୁଦ୍ଧ, ଅବିନାଶୀ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ଜାଣିଥିବା, ତିନି ଜନ୍ମର ଦୋଷ ରହିତ ।
ଅତୀଵ ମୁଦିତା ପତ୍ଯୁର୍ମୁଖଂ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯାସ୍ଯ ଦର୍ଶନାତ୍ ୮.
ସେ ନିଜ ପତିଙ୍କ ମୁହଁ ଦେଖି ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ ।
ତସ୍ଯାଂ ତସ୍ମାଦଭୂତ୍କନ୍ଯା ନିର୍ଵିଶେଷା ନିଜାରଣେଃ ୮.
ତାଙ୍କର ଗର୍ଭରୁ ଏକ ଅଲଗା ଚିହ୍ନ ନଥିବା କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲା ।
ନାଲଂ ବଭୂଵ ତାଂ ଦାତୁଂ ତନଯାଂ ଗୁଣଶାଲିନୀମ୍ ୮.
ସେ ଗୁଣବତୀ କନ୍ୟାକୁ ଦେଇପାରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହେଲେ ନାହିଁ ।
ପ୍ରଵିଶ୍ଦ୍ଯୌଵନାଭୋଗଭାଵୈରତିମନୋହରା ୮.
ଯୁବାବସ୍ଥାର ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରି, ସେ ଅତି ଆକର୍ଷଣୀୟ ହେଲେ ।
କ୍ରୀଡମାନା ଵଯସ୍ଯାଭିର୍ଲାଵଣ୍ଯପ୍ରତିମେଵ ସା ୮.
ସେ ନିଜ ସହଯାତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଖେଳୁଥିବାବେଳେ, ଲାବଣ୍ୟର ଦେବୀ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ ।
ଅନନ୍ଯାକୃତିମନ୍ଯୋଽସୌ ଵିଧିର୍ଯେନେତି ନିର୍ମିତା ୮.
ସେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରୂପ ନଥିବା, ବିଶିଷ୍ଟ ଭାଗ୍ୟରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ ।
ପ୍ରାପିତୋ ଲୀଲଯାହତ୍ଯ ବାଣୈଃ କୁସୁମଧନ୍ଵିନା ୮.
ଫୁଲ ଧନୁ ଧାରୀ ଦେବତାଙ୍କର କ୍ରୀଡାରେ, ସେ ତାଙ୍କର କୁସୁମ ବାଣରେ ଆଘାତିତ ହେଲେ ।
ପ୍ରାହେତି ଭୃଗୁଵଂଶ୍ଯସ୍ଯ କନ୍ଯେଯଂ ଦ୍ଵିଜଜନ୍ମନଃ ୮.
କହାଗଲା, 'ଏହି କନ୍ୟା ଭୃଗୁ ବଂଶର, ଦ୍ୱିଜ ଜନ୍ମର ନିଜ ଜନ୍ମ ।'
ତତଃ କୁସୁମବାଣେନ ଶରଵ୍ରାତୈର୍ଭୃଶଂ ହତଃ ୮.
ତାପରେ, ଫୁଲ ବାଣର ଅନେକ ଆଘାତରେ ସେ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଆଘାତିତ ହେଲେ ।
ସ ଚ ମାଂ ସଦୃଶଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଶୀଲେନ ଚ କୁଲେନ ଚ ୮.
ସେ ମୋତେ ଶୀଳ ଓ କୁଳରେ ସମାନ ବୋଲି ଚିହ୍ନିଲେ ।
ତତଃ ସା ତନଯା ତସ୍ଯ ଭାର୍ଗଵସ୍ଯା ଶ୍ରୃଣୋଦିତି ୮.
ତାପରେ, ସେ କନ୍ୟା ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ ନିଜ ପିତା ଭାବରେ ଶୁଣିଲେ ।
ରୋରୂଯମାଣା ଜନନୀମାହ ପଶ୍ଯ ଯଥା କୃତମ୍ ୮.
କନ୍ୟା କାନ୍ଦୁଥିବାବେଳେ ନିଜ ମାତାକୁ କହିଲେ, 'ଦେଖ, କେମିତି ହେଇଛି ।'
ଵିଷମାଲୋଡ୍ଯ ପାସ୍ଯାମି ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯାମି ହୁତାଶନମ୍ ୮.
ବିଷ ମିଶାଇ ମୁଁ ପିବି, ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବି ।
ତତଃ ସଂବୋଧ୍ଯ ଜନନୀ ତାଂ ସୁତାମାହ ଭାର୍ଗଵମ୍ ୮.
ତାପରେ ମାଆ ଝିଅକୁ ଜଗାଇ, ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସ ଵଲ୍ଲଭାଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯଵେକ୍ଷ୍ଯ ଚ ୮.
ସେ, ପ୍ରିୟାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଓ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଭାବି,
ଅର୍ଵାକ୍ଛିଲାକ୍ରମଣତୋ ନିଷ୍ଠା ସ୍ଯାତ୍ସପ୍ତମେ ପଦେ ୮.
ପାଥର ଉପରେ ପାଦ ଦେଇ ଚାଲିବା ପରେ, ସପ୍ତମ ପଦରେ ଶେଷ ନିଷ୍ପତ୍ତି ହୁଏ।
ଶ୍ଵୋଭାଵିନି ଵିଵାହେ ତୁ ତଚ୍ଚ ସର୍ଵଂ ମଯା ଶ୍ରୁତମ୍ ୮.
ଆସନ୍ତା କାଲି ହେବାକୁ ଯାଉଥିବା ବିବାହ ବିଷୟରେ ମୁଁ ସବୁ କଥା ଶୁଣିଛି।