ତନ୍ମାମୁପାଗତୋଽହଂ ଚ ତ୍ଵାଂ ସିଦ୍ଧଂ ନାସ୍ଯ ଵାଂଛିତମ୍ ୮.
ସେଠାରୁ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ସଫଳ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇନାହିଁ।
ଆଶାଂ କୃତ୍ଵାଭ୍ଯୁପାଯାତଂ ନିରାଶଂ ନେକ୍ଷିତୁଂ କ୍ଷମାଃ ୮.
ଆଶା ନେଇ ଯେଉଁଠି ଆସିଛି, ସେଠି ନିରାଶା ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ପ୍ରାର୍ଥିତଂ ଚାମୁନା ହୃତ୍ସ୍ଥଂ ମଯା ଚାସ୍ମୈ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତମ୍ ୮.
ସେ ଯାହା ଚାହିଲେ ଓ ମନରେ ରଖିଲେ, ମୁଁ ସେଥିରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲି।
ଅସଂପାଦଯତୋ ନାର୍ଥଂ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତଂ ମମାଯୁଷା ୮.
ମୁଁ ଯଦି ମୋ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପୂରଣ କରିପାରିବିନାହିଁ, ତେବେ ମୋ ଜୀବନର କୌଣସି ଅର୍ଥ ନାହିଁ।
ପ୍ରତିଶ୍ରୁତଂ କୃତଂ ଶ୍ଲାଘ୍ଯା ଦାସତାଂତ୍ଯଜପକ୍ଵଣେ ୮.
ଯାହା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଆଯାଇଥିଲା, ତାହା ପୂରଣ ହୋଇଛି; ଦାସତ୍ୱ ଛାଡ଼ିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ମିତ୍ରସ୍ନେହସ୍ଯ ପର୍ଯାଯସ୍ତଚ୍ଚ ସାପ୍ତପଦଂ ସ୍ମୃତମ୍ ୮.
ମିତ୍ରତା ଓ ସ୍ନେହର ବିକଳ୍ପ ହେଉଛି ସାତ ପଦ ଏହିପରି ମନେ ପକାଯାଏ।
ତଦଵଶ୍ଯମହଂ ସାକମଧୁନା ଵହ୍ନିସାଧନମ୍ ୮.
ସେଠିପାଇଁ, ଏବେ ମୁଁ ଏକାଠି ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଅନୁଜାନୀହି ମାମେତଦ୍ଦର୍ଶନଂ ତଵ ପଶ୍ଚିମମ୍ ୮.
ମୋତେ ଅନୁମତି ଦିଅ; ଏହି ହେଉ ତୁମ ପାଇଁ ମୋର ଶେଷ ଦର୍ଶନ।
ଵଜ୍ରଵଦ୍ଦୁଃସହାଂ ଵାଚଂ ମାର୍କଂଡେଯସମୀରିତାମ୍ ୮.
ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କ କଥା ବଜ୍ରପରି ଅସହ୍ୟ।
ଯଦ୍ଯେଵଂ ତଦିଦଂ ମିତ୍ରଂ ଵିଶଂତଂ ଜ୍ଵଲନେଽଧୁନା ୮.
ଯଦି ଏହିପରି, ତେବେ ଏହି ମିତ୍ର ଏବେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁନ୍।
ପ୍ରାକାରକର୍ଣନାମାସାଵୁଲୂକଃ ଶିଵପର୍ଵତେ ୮.
ଶିବ ପର୍ବତରେ ପ୍ରାକାରକର୍ଣ୍ଣ ନାମକ ଏକ ପେଚା ଅଛି।
ତସ୍ମାଦହଂ ତ୍ଵଯା ସାର୍ଧମମୁନା ଚ ଶିଵାଲଯମ୍ ୮.
ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମେ ଏବଂ ସେଉଁଠି, ଏମାନେ ସହିତ ଶିବଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯିବି।
ଇତ୍ଯେଵ ମୁକ୍ତ୍ଵା ତେ ଜଗ୍ମୁସ୍ତ୍ରଯୋଽପି ଦ୍ଵିଜପୁଂଗଵାଃ ୮.
ଏପରି କହି ସେ ତିନିଜଣ ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚାଲିଗଲେ।
କୃତସଂଵିଦସୌ ତେନ ବକଃ ସ୍ଵାଗତପୂଜଯା ୮.
ସେ ବକଟି ତାଙ୍କୁ ଆଦର ଓ ଆତିଥ୍ୟ ସହିତ ସ୍ବାଗତ କଲା।
ଚିରାଯୁରସି ଜାନୀଷେ ଯଦୀନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଭୂପତିମ୍ ୮.
ତୁମେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ତୁମେ କି ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ରାଜାଙ୍କୁ ଜାଣିଛ?
ଇତି ପୃଷ୍ଟଃ ସ ଵିମନା ମିତ୍ରକାର୍ଯପ୍ରସାଧନାତ୍ ୮.
ଏପରି ପଚାରିଲେ ସେ ବନ୍ଧୁଙ୍କ କାମ ହାରାଇ ମନମରା ହେଲା।
ଅଷ୍ଟାଵିଂଶତ୍ପ୍ରମାଣା ମେ କଲ୍ପା ଜାତସ୍ଯ ଭୂତଲେ ୮.
ମୋର ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ଅଠାଇଶ କଳ୍ପ ହେଉଁଠି ଜୀବନ ହେଇଛି।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵିସ୍ମିତୋ ଭୂପସ୍ତସ୍ଯାଯୁରତିମାତ୍ରତଃ ୮.
ଏହା ଶୁଣି ରାଜା ତାଙ୍କର ଅସାଧାରଣ ଆୟୁ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ଏଵମାଯୁର୍ଯଦି ତଵ କଥଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ବ୍ରଵୀହି ତତ୍ ୮.
ତୁମର ଯଦି ଏତେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ, ତେବେ କିପରି ମିଳିଲା କହ।
ଶ୍ରୃଣୁ ଭଦ୍ର ଯଥା ଦୀର୍ଘମାଯୁର୍ମେଶିଵପୂଜନାତ୍ ୮.
ଶୁଣ, ଭାଗ୍ୟବାନ, କିପରି ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କରି ମୁଁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଲି।
ଵସିଷ୍ଠକୁଲସଂଭୂତଃ ପୁରାହମଭଵଂ ଦ୍ଵିଜଃ ୮.
ପୁରୁଣା କଥା, ମୁଁ ବସିଷ୍ଠ କୁଳରେ ଜନ୍ମିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲି।
ଧର୍ମଶ୍ରଵଣନିଷ୍ଠସ୍ଯ ସାଧୂନାଂ ସଂସଦି ସ୍ଵଯମ୍ ୮.
ଧର୍ମ କଥା ଶୁଣିବାରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ସାଧୁମାନେ ଯେଉଁ ସଭାରେ ଥିଲେ, ସେଠି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲି।
ନ ମାଲତୀ ନ ମଂଦାରଃ ଶତପତ୍ରଂ ନ ମଲ୍ଲିକା ୮.
ମାଳତୀ, ମନ୍ଦାର, ଶତପତ୍ର କିମ୍ବା ମଲ୍ଲିକା ଫୁଲ ନୁହେଁ—
ଅଖଂଡବିଲ୍ଵପତ୍ରେଣ ଏକେନ ଶିଵମୂର୍ଧନି ୮.
ମୁଁ ଏକ ଅଖଣ୍ଡ ବେଲପତ୍ର ନେଇ ଶିବଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିଥିଲି।
ଅଖଂଡିତୈର୍ବିଲ୍ଵପତ୍ରୈଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ସ୍ଵଯମାହୃତୈଃ ୮.
ମୁଁ ନିଜେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ତିଆରି କରିଥିବା ଅଖଣ୍ଡ ବେଲପତ୍ର ଦ୍ୱାରା—
ସଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେଭ୍ଯ ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୂଜଯାମ୍ଯହମୀଶ୍ଵରମ୍ ୮.
ସତ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରରୁ ଶୁଣି, ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲି।
ତତୋ ଵର୍ଷଶତସ୍ଯାଂତେ ତୁତୋଷ ଶଶିଶେଖରଃ ୮.
ଶତ ବର୍ଷ ପରେ, ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ ଶିବ ଖୁସି ହେଲେ।
ତୁଷ୍ଟୋସ୍ମି ତଵ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ରାଖଂଡବିଲ୍ଵଦଲାର୍ଚନାତ୍ ୮.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଅଖଣ୍ଡ ବେଲପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିଥିବାରୁ ମୁଁ ଖୁସି।
ଅଖଂଡବିଲ୍ଵପତ୍ରେଣ ମହାତୁଷ୍ଟିଃ ପ୍ରଜାଯତେ ୮.
ଅଖଣ୍ଡ ବିଳ୍ବ ପତ୍ର ଦେଇ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସନ୍ତୋଷ ଉପଜେ ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋଽହଂ ଭଗଵତା ଶଂଭୁନା ସ୍ଵମନଃ ସ୍ଥିତମ୍ ୮.
ଏପରି ଭାବରେ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହିବା ପରେ, ମୋ ମନ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲା ।